Προχωρούν οι διαδικασίες για την εργασιακή τακτοποίηση συμβασιούχων της ΔΕΥΑ Ρόδου

Σε επι­και­ρο­ποί­η­ση της κα­τά­τα­ξης του προ­σω­πι­κού της με βάση τις δια­τά­ξεις του άρ­θρου 108 του Ν.4583/2018, της νέας τρο­πο­λο­γί­ας, που ψη­φί­στη­κε για την ερ­γα­σια­κή τα­κτο­ποί­η­ση συμ­βα­σιού­χων των πρώην ΔΕΥΑ Ια­λυ­σού και Αρ­χαγ­γέλ­λου, προ­χώ­ρη­σε χθες το Διοι­κη­τι­κό Συμ­βού­λιο της ΔΕΥΑ Ρόδου.

Η συ­γκε­κρι­μέ­νη ενέρ­γεια απο­τε­λεί προ­α­παι­τού­με­νο για την απο­στο­λή στο VII Tμήμα του Ελεγ­κτι­κού Συ­νε­δρί­ου του πρώ­του εντάλ­μα­τος πλη­ρω­μής της μι­σθο­δο­σί­ας τους προ­κει­μέ­νου να κρι­θεί και η πλη­ρό­τη­τα της νέας τρο­πο­λο­γί­ας του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ.

Με πράξη που είχε εκ­δώ­σει ο ανα­πλη­ρω­τής επί­τρο­πος του Ελεγ­κτι­κού Συ­νε­δρί­ου στα Δω­δε­κά­νη­σα επέ­στρε­ψαν αθε­ώ­ρη­τα στην ΔΕΥΑ Ρόδου τα εντάλ­μα­τα πλη­ρω­μής των μι­σθών 67 συμ­βα­σιού­χων της πρώην ΔΕΥΑ Ια­λυ­σού κι ακόμη 5 του Αρ­χαγ­γέ­λου, μετά από από­φα­ση του VII Κλι­μα­κί­ου Προ­λη­πτι­κού Ελέγ­χου Δα­πα­νών, που έκρι­νε αρ­νη­τι­κά επί της νο­μι­μό­τη­τας επα­να­πρό­σλη­ψής τους.

Οι συμ­βα­σιού­χοι, όπως έγρα­ψε η “δη­μο­κρα­τι­κή”, επα­να­προ­σε­λή­φθη­σαν με επί­κλη­ση δια­τά­ξε­ως, που συ­μπε­ριε­λή­φθη στο νο­μο­σχέ­διο “σκού­πα” του Υπουρ­γεί­ου Εσω­τε­ρι­κών, που αφορά μόνο συμ­βα­σιού­χους, που πλη­ρούν τα κρι­τή­ρια του νόμου για την με­τα­τρο­πή των συμ­βά­σε­ων τους σε αο­ρί­στου χρό­νου και δεν βρί­σκει εφαρ­μο­γή στην συ­ντρι­πτι­κή τους πλειο­ψη­φία.

Σύμ­φω­να με την γνω­μο­δό­τη­ση της νο­μι­κής συμ­βού­λου της ΔΕΥΑΡ, που συ­νο­δεύ­ει την από­φα­ση του Διοι­κη­τι­κού Συμ­βου­λί­ου, με τη νέα ρύθ­μι­ση, ει­σά­γε­ται μέτρο το οποίο δι­καιο­λο­γεί­ται αφε­νός από κοι­νω­νι­κούς λό­γους (προ­στα­σία του δι­καιώ­μα­τος στην ερ­γα­σία οιασ­δή­πο­τε μορ­φής), και αφε­τέ­ρου, από λό­γους δη­μο­σί­ου συμ­φέ­ρο­ντος, το οποίο συ­νί­στα­ται στη δια­τή­ρη­ση στην υπη­ρε­σία έμπει­ρου και κα­τάλ­λη­λου, για τη λει­τουρ­γία των δη­μο­τι­κών επι­χει­ρή­σε­ων ύδρευ­σης – απο­χέ­τευ­σης, αν­θρώ­πι­νου δυ­να­μι­κού, το οποίο ήδη απα­σχο­λούν και, μά­λι­στα, με δια­δι­κα­σία, η οποία πε­ριο­ρί­ζει την πι­θα­νό­τη­τα κα­τα­στρα­τη­γή­σε­ων και επι­βά­ρυν­σης των επι­χει­ρή­σε­ων με προ­σω­πι­κό, το οποίο δεν τους είναι απα­ραί­τη­το (αφού απαι­τεί­ται η ύπαρ­ξη ενερ­γούς σχέ­σης ερ­γα­σί­ας, για την ενερ­γο­ποί­η­ση της διά­τα­ξης).

‏Η προ­τει­νό­με­νη τρο­πο­λο­γία σκο­πεύ­ει στην άρση κάθε αμ­φι­σβή­τη­σης, ώστε να μην υπάρ­ξει προ­σω­πι­κό το οποίο να ασκεί πραγ­μα­τι­κή ερ­γα­σία, να κα­λύ­πτει πά­γιες και διαρ­κείς ανά­γκες, και να εξαι­ρε­θεί από την εν λόγω ρύθ­μι­ση, για τους προ­α­να­φερ­θέ­ντες λό­γους.

Πα­ράλ­λη­λα, η προ­τει­νό­με­νη τρο­πο­λο­γία, είναι σύμ­φω­νη με τη γνω­μά­τευ­ση 194/2013 του Νο­μι­κού Συμ­βου­λί­ου του Κρά­τους, από τότε που ίσχυ­σε, προ­κει­μέ­νου να μην υπάρ­ξει η δυ­να­τό­τη­τα εξαί­ρε­σης προ­σω­πι­κού με πραγ­μα­τι­κή σχέση ερ­γα­σί­ας με τις εν λόγω επι­χει­ρή­σεις.

‏Η νο­μι­κή σύμ­βου­λος της ΔΕΥΑ Ρόδου κ. Κ. Νι­κο­λι­δά­κη, ανα­φέ­ρει ότι είναι «…προ­φα­νές ότι και η νέα αυτή διά­τα­ξη δια­πνέ­ε­ται από το ίδιο ακρι­βώς πνεύ­μα με την προη­γού­με­νη ρύθ­μι­ση και μά­λι­στα κατά τρόπο πλέον μη αμ­φι­σβη­τού­με­νο και μη επι­δε­χό­με­νο αντί­θε­της ερ­μη­νεί­ας.

‏Και τούτο διότι δεν ακο­λου­θεί απλώς την ίδια ακρι­βώς «δο­κι­μα­σμέ­νη» και πολ­λά­κις επι­κυ­ρω­μέ­νη νο­μο­λο­για­κώς δια­τύ­πω­ση, χρη­σι­μο­ποιώ­ντας συ­νει­δη­τά τον όρο «σχέση ερ­γα­σί­ας» που στο­χεύ­ει στο πραγ­μα­τι­κό γε­γο­νός της πα­ρο­χής ερ­γα­σί­ας και στα δι­καιώ­μα­τα που απορ­ρέ­ουν από το γε­γο­νός αυτό και κρί­νει ότι μπρο­στά στον σκοπό αυτόν υπο­χω­ρεί ο τρό­πος και η νο­μι­μό­τη­τα της προ­σλή­ψε­ώς κάθε ενός ερ­γα­ζο­μέ­νου, αλλά βε­βαιώ­νει τα πα­ρα­πά­νω με ακόμη πιο ξε­κά­θα­ρο τρόπο. Συ­γκε­κρι­μέ­να, ο νο­μο­θέ­της στην νέα αυτή ρύθ­μι­ση έχει πε­ρι­λά­βει και την κρί­σι­μη φράση «Για τη νο­μι­μό­τη­τα της κα­τά­τα­ξης αρκεί το πραγ­μα­τι­κό γε­γο­νός της απα­σχό­λη­σης του εν λόγω προ­σω­πι­κού στις συγ­χω­νευ­θεί­σες επι­χει­ρή­σεις κατά την ημε­ρο­μη­νία συγ­χώ­νευ­σης.».

‏Με λίγα λόγια, μετά και την νέα αυτή προ­σθή­κη, είναι βέ­βαιο ότι ο νο­μο­θέ­της απο­σκο­πεί στην ρύθ­μι­ση του ζη­τή­μα­τος αυτού εστιά­ζο­ντας στο πραγ­μα­τι­κό γε­γο­νός της απα­σχό­λη­σης του προ­σω­πι­κού και όχι στην νο­μι­μό­τη­τα ή στα λοιπά τυ­πι­κά στοι­χεία της πρό­σλη­ψης και της πε­ραι­τέ­ρω απα­σχό­λη­σης.

‏Και τούτο διότι σκο­πός του νο­μο­θέ­τη του άρ­θρου 13 Ν. 4483/2017, τόσο στην αρ­χι­κή του μορφή όσο και στην ση­με­ρι­νή, ήταν προ­ε­χό­ντως η δια­τή­ρη­ση όλων των θέ­σε­ων ερ­γα­σί­ας του προ­σω­πι­κού των ΔΕΥΑ που συγ­χω­νεύ­ο­νται και αφε­τέ­ρου η εξυ­πη­ρέ­τη­ση των διευ­ρυ­μέ­νων εδα­φι­κά πλέον ανα­γκών των ΔΕΥΑ».