E. Bόζεμπεργκ: «Η κυβέρνηση εμφανίζει συμπτώματα αποσύνθεσης σε μια κρίσιμη περίοδο»

Κυρία Βόζε­μπεργκ, πώς είδατε την παραί­τηση Κοτζιά και τι πιστεύ­ετε ότι σημα­το­δο­τεί όλο αυτό το ‘θρίλερ’ που προη­γή­θηκε αλλά και οι εξε­λί­ξεις που παρα­κο­λου­θούμε καθη­με­ρινά με βολές και απο­κα­λύ­ψεις;

Η επίμαχη συνε­δρί­αση του υπουρ­γι­κού συμ­βου­λίου και όσα ακο­λού­θη­σαν, υπήρξαν το απο­κο­ρύ­φωμα του κυβερ­νη­τι­κού τρα­γέ­λα­φου, με τον πρω­θυ­πουργό να εκλι­πα­ρεί να μην τον ρίξουν και κορυ­φαί­ους υπουρ­γούς να αλλη­λο­κα­τη­γο­ρού­νται ακόμη και για κακο­δια­χεί­ριση κον­δυ­λίων και χρη­μα­τι­σμό από τον Σόρος!

Το θέατρο του παρα­λό­γου συμπλη­ρώ­θηκε με τον κ. Τσίπρα από τη μία να στέλνει αυστηρό μήνυμα ότι θα υπε­ρα­σπι­στεί τη Συμ­φω­νία των Πρεσπών και δεν θα ανεχθεί καμία διγλωσ­σία και από την άλλη να επι­λέ­γει τον κ. Καμμένο, ο οποίος δια­φω­νεί ξεκά­θαρα με την κυβερ­νη­τική γραμμή στο Σκο­πιανό, αντί του κ. Κοτζιά, που ήταν ο πιο ένθερ­μος υπο­στη­ρι­κτής της.

Μάλιστα ο κ. Κοτζιάς, αφού παραι­τή­θηκε, με μια κίνηση πρω­το­φα­νούς πολι­τι­κής επι­πο­λαιό­τη­τας, ανα­κί­νησε ζήτημα επέ­κτα­σης της αιγια­λί­τι­δας ζώνης από τα 6 στα 12 ναυτικά μίλια, αλλά μόνο για το Ιόνιο και όχι για το Αιγαίο, δεχό­με­νος με τον τρόπο αυτό εμμέσως τους ισχυ­ρι­σμούς της Τουρ­κίας ότι το Αιγαίο απο­τε­λεί ειδικό καθε­στώς.

Η κυβέρ­νηση εμφα­νί­ζει συμ­πτώ­ματα απο­σύν­θε­σης σε μια εξαι­ρε­τικά κρίσιμη περίοδο, την ώρα που όλα τα εθνικά μας ζητή­ματα είναι ανοικτά, η τουρ­κική προ­κλη­τι­κό­τητα εντεί­νε­ται ανη­συ­χη­τικά και η εμπι­στο­σύνη απέ­να­ντι στην ελλη­νική οικο­νο­μία έχει καταρ­ρεύ­σει.

Η ανάγκη να επι­στρέ­ψει η χώρα στην κανο­νι­κό­τητα και να απο­κτή­σει μία ισχυρή, σοβαρή και υπεύ­θυνη κυβέρ­νηση είναι πιο επι­τα­κτική από κάθε άλλη φορά.

Μιλή­σατε πρό­σφατα για την πολι­τική που ακο­λου­θεί η Ιταλία. Θα ήθελα να μας εξη­γή­σετε τι συμ­βαί­νει και εκφρά­ζετε την ανη­συ­χία σας.

Η Ευρω­παϊκή Επι­τροπή απέρ­ριψε τον ιταλικό προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό και η ιταλική κυβέρ­νηση από την πλευρά της αρνεί­ται να τον προ­σαρ­μό­σει στις δημο­σιο­νο­μι­κές συστά­σεις και τους κανόνες περί ελλείμ­μα­τος της ΕΕ.

Η τετα­μένη αυτή κατά­σταση οδήγησε σε υπο­βάθ­μιση της πιστο­λη­πτι­κής ικα­νό­τη­τας της Ιταλίας από τους οίκους αξιο­λό­γη­σης, σε άνοδο των spreads των ιτα­λι­κών ομο­λό­γων και σε νέα αμφι­σβή­τηση της ισορ­ρο­πίας του ιτα­λι­κού τρα­πε­ζι­κού συστή­μα­τος.

Η κρίση στις σχέσεις Ρώμης – Βρυ­ξελ­λών προ­κα­λεί εύλογη ανη­συ­χία και έντονο προ­βλη­μα­τι­σμό, όχι μόνο γιατί η Ιταλία είναι η τρίτη μεγα­λύ­τερη οικο­νο­μία της Ευρω­ζώ­νης, αλλά και γιατί εκδη­λώ­νε­ται σε μία δύσκολη συγκυ­ρία για την ΕΕ, την ώρα που προ­σπα­θεί να δια­χει­ρι­στεί τις συνέ­πειες της οικο­νο­μι­κής κρίσης, του προ­σφυ­γι­κού προ­βλή­μα­τος και του BREXIT.

Οι σοβαρές ενστά­σεις της Ευρω­παϊ­κής Επι­τρο­πής για τον ιταλικό προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό και η ανυ­πο­χώ­ρητη στάση των Σαλβίνι και Ντι Μάγιο έχουν ως απο­τέ­λε­σμα να έχει ανα­πτυ­χθεί μεταξύ τους ένας επι­κίν­δυ­νος πολι­τι­κός αντα­γω­νι­σμός με απρό­βλε­πτες συνέ­πειες για τις ούτως ή άλλως εύθραυ­στες ισορ­ρο­πίες, που έχουν δια­μορ­φω­θεί στο εσω­τε­ρικό της ΕΕ.

Οι χει­ρι­σμοί που απαι­τού­νται είναι λεπτοί, γιατί ελλο­χεύει ο κίν­δυ­νος η κόντρα Ρώμης – Βρυ­ξελ­λών να ρίξει νερό στο μύλο της ακρο­δε­ξιάς, ενόψει των κρί­σι­μων ευρω­ε­κλο­γών του προ­σε­χούς Μαΐου.

Όμως η ιταλική κρίση επη­ρε­ά­ζει αρνη­τικά και την Ελλάδα, καθώς το δυσμε­νές πολι­τι­κο­οι­κο­νο­μικό περι­βάλ­λον αυξάνει τα επι­τό­κια δανει­σμού της χώρας μας και δυσχε­ραί­νει έτι περαι­τέρω την προ­σπά­θεια ανά­καμ­ψης της ελλη­νι­κής οικο­νο­μίας

Έχετε ζητήσει επα­νει­λημ­μέ­νως συγκε­κρι­μέ­νες ενέρ­γειες για το προ­σφυ­γικό. Τελικά ποιες είναι οι θέσεις της Ε.Ε.; Είναι ξεκά­θα­ρες;

Η δια­χεί­ριση του προ­σφυ­γι­κού από την ΕΕ χαρα­κτη­ρί­στηκε μέχρι σήμερα από αργά αντα­να­κλα­στικά, δυσλει­τουρ­γία στους μηχα­νι­σμούς μετε­γκα­τά­στα­σης και επα­νε­γκα­τά­στα­σης, ασυ­νέ­πεια στην τήρηση των απο­φά­σεων και απρο­θυ­μία επι­βο­λής αυστη­ρών κυρώ­σεων εις βάρος των χωρών, οι οποίες δεν ανα­λαμ­βά­νουν το βάρος της ευθύνης που τους ανα­λο­γεί.

Όμως η εφαρ­μογή των αρχών της αλλη­λεγ­γύης και της συνερ­γα­σίας δεν μπορεί να είναι ευέ­λι­κτη ή επι­λε­κτική.

Η συμ­με­τοχή σε μία δια­κρα­τική ένωση δεν συνο­δεύ­ε­ται μόνο από δικαιώ­ματα, αλλά και από υπο­χρε­ώ­σεις.

Η Ελλάδα ως χώρα πρώτης υπο­δο­χής έχει ήδη σηκώσει τερά­στιο βάρος και μάλιστα σε μια περίοδο, κατά την οποία βιώνει τη μεγα­λύ­τερη οικο­νο­μική κρίση της μετα­πο­λε­μι­κής περιό­δου, το ίδιο οφεί­λουν να πράξουν και οι ευρω­παίοι εταίροι της.

Σε αυτό το πλαίσιο, την περα­σμένη Τρίτη με νέα παρέμ­βασή μου στο Ευρω­παϊκό Κοι­νο­βού­λιο έδωσα έμφαση στην άδικη κατα­νομή βαρών μεταξύ των κρατών μελών και την απουσία αλλη­λεγ­γύης στο προ­σφυ­γικό, υπο­γραμ­μί­ζο­ντας ότι τα μέτρα ενί­σχυ­σης της FRONTEX και της Ενιαίας Ευρω­παϊ­κής Συνο­ριο­φυ­λα­κής δεν επαρ­κούν, ενώ η ανα­θε­ώ­ρηση του συστή­μα­τος του Δου­βλί­νου έχει προ­σκρού­σει στην ακαμψία ορι­σμέ­νων κρατών μελών.

Επίσης τόνισα ότι η ΕΕ οφείλει επι­τέ­λους να περάσει από τα ευχο­λό­για και τις γενι­κό­λο­γες ανα­φο­ρές σε συγκε­κρι­μέ­νες ενέρ­γειες και να απο­δεί­ξει έμπρα­κτα ότι έχει τη βούληση και τη δύναμη να επι­βά­λει την τήρηση των κανόνων και των απο­φά­σεών της σε όλα ανε­ξαι­ρέ­τως τα κράτη μέλη.

Στις ευρω­ε­κλο­γές του 2019 τι θα κληθούν να απο­φα­σί­σουν οι Έλληνες πολίτες;

Στις ευρω­ε­κλο­γές του προ­σε­χούς Μαΐου οι Έλληνες πολίτες θα κληθούν με την ψήφο τους να συν­δια­μορ­φώ­σουν το μέλλον της ενω­μέ­νης Ευρώπης.

Είναι οι πιο κρί­σι­μες ευρω­ε­κλο­γές, γιατί θα κρίνουν εάν θα συνε­χί­σουμε να πορευό­μα­στε μαζί στη βάση των κοινών ευρω­παϊ­κών αξιών και του κράτους δικαίου ή εάν θα υψώ­σουμε τείχη, επι­στρέ­φο­ντας σε εποχές, που θα θέλαμε να ξεχά­σουμε.

Η ενωμένη Ευρώπη διέρ­χε­ται μια εξαι­ρε­τικά κρίσιμη περίοδο, καθώς για πρώτη φορά αμφι­σβη­τεί­ται το κοινό ευρω­παϊκό οικο­δό­μημα, ενώ λαν­θα­σμέ­νοι χει­ρι­σμοί τρο­φο­δο­τούν τον εθνο­λαϊ­κι­σμό, πυρο­δο­τώ­ντας κρού­σματα εσω­στρέ­φειας και εθνικών αντα­γω­νι­σμών στους κόλπους της ΕΕ.

Είναι αλήθεια ότι το προ­σφυ­γικό ζήτημα, η οικο­νο­μική κρίση, η ανεργία και οι κοι­νω­νι­κές ανι­σό­τη­τες σε συν­δυα­σμό με ορι­σμέ­νες εγγε­νείς αδυ­να­μίες του ευρω­παϊ­κού οικο­δο­μή­μα­τος, έχουν δημιουρ­γή­σει εύθραυ­στες ισορ­ρο­πίες και μεγάλη αβε­βαιό­τητα για την επόμενη μέρα.

Το μεγάλο στοί­χημα για την ενωμένη Ευρώπη είναι η περι­χα­ρά­κωση της δημο­κρα­τίας, η ενί­σχυση της εμπι­στο­σύ­νης των πολιτών προς την ΕΕ και η δια­φύ­λαξη των αρχών της αλλη­λεγ­γύης και της συνερ­γα­σίας.

Εάν στις ευρω­ε­κλο­γές του προ­σε­χούς Μαΐου ενι­σχυ­θούν περαι­τέρω ο λαϊ­κι­σμός, ο ευρω­σκε­πτι­κι­σμός και οι ακραίες φωνές, το μέλλον της Ένωσης δια­γρά­φε­ται δυσοί­ωνο.

Η απά­ντησή μας πρέπει να είναι άμεση και απο­φα­σι­στική με μια Ευρώπη αρχών και αξιών, με θεσμική εμβά­θυνση, προ­σή­λωση στα δημο­κρα­τικά ιδεώδη και κοινή στρα­τη­γική απέ­να­ντι στις μεγάλες προ­κλή­σεις του σύγ­χρο­νου κόσμου. Μία Ευρώπη συνοχής και αλλη­λεγ­γύης με ρόλο πρω­τα­γω­νι­στή στο διεθνές προ­σκή­νιο, που θα αμβλύ­νει ιστο­ρι­κές, ιδε­ο­λο­γι­κές και οικο­νο­μι­κές δια­φο­ρές και θα ξανα­βρεί το χαμένο της προ­σα­να­το­λι­σμό.

Η κατά­σταση με την δρα­στη­ριό­τητά του ‘Ρουβίκωνα’ δεν φαί­νε­ται να απα­σχο­λεί την κυβέρ­νηση. Κατά την άποψή σας, δεν υπάρχει τρόπος να πατα­χθούν αυτά τα άθλια φαι­νό­μενα από οργα­νω­μέ­νες ομάδες που εξευ­τε­λί­ζουν την Δημο­κρα­τία και τους κρα­τι­κούς λει­τουρ­γούς;

Μετά την ανε­νό­χλητη τριετή δράση του Ρου­βί­κωνα με εισβο­λές στη Βουλή, στο ΣτΕ, σε πρε­σβείες, υπουρ­γεία, εφορίες, δημό­σιους οργα­νι­σμούς, συμ­βο­λαιο­γρα­φικά γραφεία και εται­ρείες, ήρθε η ώρα για την “αναρ­χική συλ­λο­γι­κό­τητα” να ανοίξει και παράρ­τημα στο Πανε­πι­στή­μιο Αθηνών!

Πρό­κει­ται για μία πρω­το­φανή και ιλα­ρο­τρα­γική κατά­σταση, που πλήττει την εικόνα της χώρας και συνιστά απειλή για την ομαλή λει­τουρ­γία των θεσμών και του κράτους δικαίου.

Είναι προ­φα­νές ότι τη δρα­στη­ριό­τητα τόσο του Ρου­βί­κωνα όσο και των υπο­λοί­πων αντί­στοι­χων οργα­νω­μέ­νων ομάδων, που ευτε­λί­ζουν και προ­σβάλ­λουν την ίδια τη δημο­κρα­τία, την εξέ­θρεψε και την ανέ­χε­ται η σημε­ρινή κυβέρ­νηση.

Όμως η κυβέρ­νηση της ΝΔ δεν πρό­κει­ται να την ανεχθεί και έχει όχι μόνο το πρό­γραμμα, αλλά και την πολι­τική βούληση για να την αντι­με­τω­πί­σει.

Ο Κυριά­κος Μητσο­τά­κης έχει δηλώσει κατη­γο­ρη­μα­τικά ότι μια από τις πρώτες προ­τε­ραιό­τη­τές του θα είναι η απο­κα­τά­σταση της έννομης τάξης και της ασφά­λειας των πολιτών.

Ειδι­κό­τερα έχει δεσμευ­θεί ότι η κυβέρ­νηση της ΝΔ θα σπάσει το άβατο των Εξαρ­χείων, θα ενδυ­να­μώ­σει την ομάδα ΔΙΑΣ, θα επα­να­φέ­ρει τις περι­πο­λίες, θα ενερ­γο­ποι­ή­σει την ομάδα ΔΕΛΤΑ, θα καταρ­γή­σει το νόμο Παρα­σκευό­που­λου, που απο­φυ­λά­κισε 2.500 κατα­δι­κα­σμέ­νους για κακουρ­γή­ματα, θα δημιουρ­γή­σει φυλακές υψίστης ασφα­λείας και θα αλλάξει το νόμο για το άσυλο στα Πανε­πι­στή­μια, ώστε αυτό να λει­τουρ­γεί ως άσυλο ιδεών και όχι άσυλο εγκλη­μα­τιών.