Οι ακρίτες του 2015

Σε από­γνωση, το ιδιαί­τε­ρου χαρα­κτήρα νησί της Τήλου χωρίς πλοίο και με τους τοπι­κούς επι­χει­ρη­μα­τίες, ανα­φέ­ρουν μείωση κρα­τή­σεων κατά 50% για φέτος.

Το μέγεθος του προ­βλή­μα­τος γίνεται πολύ πιο ξεκά­θαρο μέσα από την επι­στολή του Thomas Cook προς τη δήμαρχο του νησιού, Μαρία Καμμά – Αλιφέρη, με την οποία την ενη­με­ρώ­νει ότι σταματά τις κρα­τή­σεις για το νησί της Τήλου έως του­λά­χι­στον το 2016, λόγω έλλει­ψης ακτο­πλοϊ­κής σύν­δε­σης με τη Ρόδο, κάτι που καθιστά αδύνατη τη μετά­βαση των του­ρι­στών που έχουν κλείσει δια­κο­πές για την Τήλο τις ημέρες που επι­θυ­μούν. Μέρες τώρα δημο­σιο­ποι­ή­θηκε το θέμα, φύλλο δεν κου­νή­θηκε.

Ως να μην υπάρχει. Μήπως μια καλή ιδέα θα ήταν το Περι­φε­ρειακό συμ­βού­λιο να είχε γίνει στην Τήλο, για να «φύγουν από εκεί οι ιδιαί­τε­ροι συμ­βο­λι­σμοί και να ακου­σθεί η μεθο­δική εξό­ντωση των ακριτών; Γιατί δεν μπορεί να μην είναι μεθο­δική εξό­ντωση, αφή­νο­ντάς τους χωρίς γιατρό, χωρίς πλοίο, χωρίς εισό­δημα που θα επι­τρέ­ψει αξιο­πρε­πώς να ζήσουν οι κάτοι­κοί όχι μόνον της Τήλου αλλά των ξεχα­σμέ­νων νησιών, παρ’ όλες τις εκκλή­σεις τους χρόνια τώρα και όχι μόνον τα τελευ­ταία πέντε τραγικά.

Τι να τις κάνεις τις συνά­ξεις, τα πατριω­τι­κο­ε­πα­να­στα­τικά δελτία τύπου για «τις κατα­στρο­φι­κές συνέ­πειες της αύξησης του ΦΠΑ» όταν δεν θα υπάρχει τίποτε άλλο πλέον να κατα­στρα­φεί;

Εκτός, εάν αυτό που λένε του­ρι­στικό προϊόν, εστιά­ζε­ται στα μεγα­λο­νή­σια του Αρχι­πε­λά­γους.

Και, πάνω από το του­ρι­στικό προϊόν είναι οι άνθρω­ποι.

Και άνθρω­ποι χωρίς γιατρό, δάσκαλο και πλοίο το 2015, σε πολι­τι­σμένη χώρα που θέλει να λέγεται και ευρω­παϊκή –τρομάρα μας- δεν νοού­νται.

Καλό λοιπόν θα ήταν, μέχρι να λυθούν τα αυτο­νό­ητα, να λείψουν οι δεκά­ρι­κοι περί «ακριτών» και άλλες εκθέ­σεις ιδεών, από όλους, όσα χρόνια είχαν το πεπόνι και το μαχαίρι στο χέρι τους , γιατί προ­κα­λούν κλαυ­σί­γευλο, για ένα πρό­βλημα που έρχεται από τα παλιά. Τότε που δέναμε τα σκυλιά με τα λου­κά­νικα…

Υ. Γ. Διαβάζω στα ΜΜΕ, την απε­γνω­σμένη επι­στολή στον πρω­θυ­πουργό της Δημάρ­χου του Αϊ- Στράτη που έχει να δει πλοίο πάνω από μήνα. Σκέ­φτο­νται λέει σαν μια τελευ­ταία απε­γνω­σμένη κίνηση μήπως κάποιος τους ακούσει, να παρα­δώ­σουν τα κλειδιά του Δήμου τους, ακόμη και η Εθνο­φρουρά που βρί­σκε­ται πάνω στα νησί να παρα­δώ­σει τον οπλισμό της. Να προ­σθέσω και μια ακόμη ιδέα. Να ανα­στεί­λουν όλοι οι απε­γνω­σμέ­νοι νησιώ­τες τις υπο­χρε­ώ­σεις τους προς το κράτος μέχρι να δουν πλοίο και γιατρό στα νησιά τους. Θα είναι το μονα­δικό κίνημα «δεν πληρώνω» με σοβαρό έρεισμα.