«Κόντρα» στη Δικαιοσύνη: Γιατί η εισαγγελέας στη δίκη Τοπαλούδη απέστειλε εξώδικο σε καθηγήτρια Εγκληματολογίας

«Σε μια κοι­νω­νία που πα­ρου­σιά­ζει τις γυ­ναί­κες ως σε­ξουα­λι­κά αντι­κεί­με­να και κτή­μα­τα των αν­δρών, οι βια­σμοί και οι γυ­ναι­κο­κτο­νί­ες δεν είναι πρά­ξεις “πα­ρά­λο­γες”.

Αντι­θέ­τως, ακο­λου­θούν κυ­ριο­λε­κτι­κά αυτήν τη λο­γι­κή». Τα λόγια αυτά ανή­κουν στην Αρι­στο­τέ­λεια Δόγκα, την ει­σαγ­γε­λέα της έδρας στη δίκη της δο­λο­φο­νί­ας και του βια­σμού της Ελέ­νης Το­πα­λού­δη. Ερ­χο­νται, μά­λι­στα, σε μία εποχή που η ελ­λη­νι­κή κοι­νω­νία συ­νε­χί­ζει να συ­ντα­ράσ­σε­ται από τις δε­κά­δες κα­ταγ­γε­λί­ες για σε­ξουα­λι­κή πα­ρε­νό­χλη­ση σε αθλη­τι­κό και καλ­λι­τε­χνι­κό χώρο.

Επευ­φη­μί­ες, αντι­δρά­σεις

Η δίκη για τη φρι­κια­στι­κή δο­λο­φο­νία της Ελέ­νης είχε συ­ζη­τη­θεί όσο λίγες, με­τα­ξύ άλλων και για την αγό­ρευ­ση της ει­σαγ­γε­λέ­ως, που είχε ζη­τή­σει με εμ­φα­τι­κό τρόπο την κα­τα­δί­κη των δύο νε­α­ρών κα­τη­γο­ρου­μέ­νων σε ισό­βια, όπερ και εγέ­νε­το. Ει­δι­κά η τε­τρά­ω­ρη πρό­τα­σή της προς το δι­κα­στή­ριο είχε προ­κα­λέ­σει ποι­κί­λες αντι­δρά­σεις, από την απο­θέ­ω­ση με­γά­λης με­ρί­δας της ελ­λη­νι­κής κοι­νω­νί­ας έως την κρι­τι­κή για συ­γκε­κρι­μέ­νες ανα­φο­ρές της, από τον υπουρ­γό Ακη Σκέρ­τσο, και την ορ­γι­σμέ­νη αντί­δρα­ση και ει­σβο­λή-πα­ρέμ­βα­ση στον χώρο του δι­κα­στη­ρί­ου δύο συμ­βού­λων του Δι­κη­γο­ρι­κού Συλ­λό­γου Αθη­νών.

Σε αυτήν την κρι­τι­κή απα­ντά σή­με­ρα η κ. Δόγκα, θί­γο­ντας όμως ευ­ρύ­τε­ρα ζη­τή­μα­τα, με αφορ­μή ένα άρθρο, για το οποίο η ει­σαγ­γε­λέ­ας έστει­λε εξώ­δι­κο στη συ­ντά­κτρια και στην ιστο­σε­λί­δα που το δη­μο­σί­ευ­σε, ανα­φέ­ρο­ντας πως η «επι­τα­γή για πε­ρια­γω­γή του δι­κα­στή στην κα­τά­στα­ση “νε­κρι­κής ου­δε­τε­ρό­τη­τας”, δη­λα­δή στην κα­τά­στα­ση ενός νε­κρού τα­ρι­χευ­μέ­νου σώ­μα­τος χωρίς συ­νεί­δη­ση, είναι με­τα­φυ­σι­κή, ανορ­θο­λο­γι­κή και αντι­δρα­στι­κή».

«Το θύμα συ­κο­φα­ντή­θη­κε, υπο­τι­μή­θη­κε, σπι­λώ­θη­κε η μνήμη του με ακραίο λε­κτι­κά τρόπο», ανα­φέ­ρει η κ. Δόγκα, προ­σθέ­το­ντας πως «στα επί­θε­τα και τις ύβρεις που ακού­στη­καν η ει­σαγ­γε­λέ­ας της έδρας δεν μπο­ρεί να μεί­νει απα­θής».

ΑΡΙ­ΣΤΟ­ΤΕ­ΛΕΙΑ ΔΟΓΚΑ

Η κ. Δόγκα όμως προ­χω­ρά­ει ένα βήμα πα­ρα­πέ­ρα, κά­νο­ντας στο εξώ­δι­κό της πολ­λές ανα­φο­ρές που θα συ­ζη­τη­θούν: «Η βία κατά των γυ­ναι­κών δεν εκ­δη­λώ­νε­ται σε ου­δέ­τε­ρο έδα­φος αλλά μέσα σε ένα κοι­νω­νι­κό – οι­κο­νο­μι­κό σύ­στη­μα που τους επι­φυ­λάσ­σει μια διπλή βαριά εκ­με­τάλ­λευ­ση […]. Στις δίκες, ει­δι­κά των βια­σμών, λαμ­βά­νει χώρα μια συ­κο­φά­ντη­ση του θύ­μα­τος σε τέ­τοιο μέ­γε­θος, που δεν μπο­ρεί να γί­νε­ται πλέον ανε­κτό ούτε από τη Δι­καιο­σύ­νη ούτε από την κοι­νω­νία. Στην προ­κει­μέ­νη πε­ρί­πτω­ση, η στο­χο­ποί­η­ση του δο­λο­φο­νη­θέ­ντος θύ­μα­τος έφθα­σε σε τέ­τοια επί­πε­δα, που άγ­γι­ξαν και ξε­πέ­ρα­σαν την ποι­νι­κή απα­ξία της».

Η ει­σαγ­γε­λέ­ας της έδρας στη δίκη Το­πα­λού­δη ανα­φέ­ρει πως σε αυτές τις υπο­θέ­σεις «η ανα­πο­τε­λε­σμα­τι­κή έρευ­να ή η πλημ­με­λής αξιο­λό­γη­ση του απο­δει­κτι­κού υλι­κού από εξαί­ρε­ση γί­νο­νται ο κα­νό­νας» και, μά­λι­στα, κάνει λόγο και για «μη­χα­νι­σμούς που προ­σπα­θούν να επι­βά­λουν τη σιωπή!».

Σε ό,τι αφορά τους δι­κη­γό­ρους, η κ. Δόγκα απα­ντά: «Μπο­ρείς να υπε­ρα­σπί­σεις τον εντο­λέα σου και να πα­ρου­σιά­σεις την υπε­ρα­σπι­στι­κή σου γραμ­μή επαρ­κέ­στα­τα, χωρίς εξω­θε­σμι­κές πα­ρεμ­βά­σεις, χωρίς πλήρη δια­στρέ­βλω­ση του εν γένει απο­δει­κτι­κού υλι­κού, χωρίς να υπο­τι­μάς τη νοη­μο­σύ­νη δι­κα­στών και ενόρ­κων και χωρίς να τη­ρείς μια ακραία στάση έλ­λει­ψης σε­βα­σμού στη μνήμη ενός νε­α­ρό­τα­του κο­ρι­τσιού που βιά­στη­κε, βα­σα­νί­στη­κε και εν τέλει δο­λο­φο­νή­θη­κε με ιδιαί­τε­ρα ει­δε­χθή και βά­ναυ­σο τρόπο».

Τι λέει η δι­κη­γό­ρος

Οπως δη­λώ­νει στον «Ε.Τ.» της Κυ­ρια­κής η δι­κη­γό­ρος της κ. Δόγκα, Μίνα Κα­ού­νη, «έχου­με δια­νύ­σει σχε­δόν 10 μήνες από εκεί­νη την ιστο­ρι­κή αγό­ρευ­ση της ει­σαγ­γε­λέ­ως κ. Δόγκα που ήταν προ­φη­τι­κή, απο­λο­γι­στι­κή για το μέ­γε­θος της έμ­φυ­λης βίας, αλλά ακόμα προ­κα­λεί ανα­τα­ρά­ξεις, έστω κι αν τα πρό­σφα­τα γε­γο­νό­τα έμ­φυ­λης και σε­ξουα­λι­κής βίας τη δι­καί­ω­σαν. Χά­σα­με την ευ­και­ρία να ανοί­ξει από τότε ο νο­μι­κός διά­λο­γος κι εμείς οι δι­κη­γό­ροι να δούμε τα του οίκου μας και να θέ­σου­με τις κόκ­κι­νες γραμ­μές στην υπε­ρά­σπι­ση, μέσω του Κώ­δι­κα Δε­ο­ντο­λο­γί­ας μας. Η υπε­ρά­σπι­ση είναι κο­ρυ­φαία κα­τά­κτη­ση του νο­μι­κού μας πο­λι­τι­σμού, αυτό δεν ση­μαί­νει όμως ότι πρέ­πει να γί­νε­ται όχημα για πα­ρα­γω­γή ενός λόγου εξευ­τε­λι­στι­κού και απα­ξιω­τι­κού για το θύμα».

ΣΟΦΙΑ ΒΙ­ΔΑ­ΛΗ: «Δια­τυ­πώ­νω επι­στη­μο­νι­κή προ­σέγ­γι­ση, δεν κρίνω…»

Αφορ­μή για το εξώ­δι­κο της κ. Δόγκα ήταν το εκτε­νές άρθρο-με­λέ­τη της κα­θη­γή­τριας Εγκλη­μα­το­λο­γί­ας στο Πά­ντειο Πα­νε­πι­στή­μιο, Σο­φί­ας Βι­δά­λη, με τίτλο «O ει­σαγ­γε­λέ­ας στο ακρο­α­τή­ριο» στο δια­δι­κτυα­κό πε­ριο­δι­κό theartofcrime.gr, που εκ­δί­δει το Ερ­γα­στή­ριο Ποι­νι­κών και Εγκλη­μα­το­λο­γι­κών Ερευ­νών της Νο­μι­κής Σχο­λής Αθη­νών. Σε αυτό η κ. Βι­δά­λη, με αφορ­μή τη δίκη Το­πα­λού­δη αλλά και αυτή της «Χρυ­σής Αυγής», το­πο­θε­τεί­ται για τον ρόλο του ει­σαγ­γε­λέα, θί­γο­ντας το ζή­τη­μα του «ποι­νι­κού λαϊ­κι­σμού».

ΣΟΦΙΑ ΒΙ­ΔΑ­ΛΗ

«Ιδιαί­τε­ρα φορ­τι­σμέ­νη συ­ναι­σθη­μα­τι­κά η το­πο­θέ­τη­ση της ει­σαγ­γε­λέ­ως, που απευ­θύ­νε­ται στους γο­νείς του θύ­μα­τος, εγεί­ρει πολλά ερω­τη­μα­τι­κά για τη συμ­βο­λή της στην τεκ­μη­ρί­ω­ση της κα­τη­γο­ρί­ας, ενώ είναι του­λά­χι­στον άστο­χη και άσκο­πα γλα­φυ­ρή η αντί­λη­ψη ότι η επι­κρά­τη­ση της Δι­καιο­σύ­νης συ­νε­πά­γε­ται κά­ποια κα­τα­στρο­φή και όχι την κοι­νω­νι­κή ει­ρή­νευ­ση (σ.σ.: ανα­φέ­ρε­ται στην απο­στρο­φή της κ. Δόγκα “ας επι­κρα­τή­σει Δι­καιο­σύ­νη και ας χαθεί ο κό­σμος όλος”).

Το δι­και­ι­κό μας σύ­στη­μα επι­βάλ­λει στους δι­κα­στι­κούς λει­τουρ­γούς ένα ελά­χι­στο σε­βα­σμού ένα­ντι των δρα­στών εγκλη­μά­των. Η έλ­λει­ψη ψυ­χραι­μί­ας, η απα­ξία για το εκ­παι­δευ­τι­κό επί­πε­δο των κα­τη­γο­ρου­μέ­νων και η εύ­λο­γη συ­νειρ­μι­κή υπό­θε­ση ότι κάθε άν­θρω­πος που δεν έχει ανοί­ξει βι­βλίο είναι εν δυ­νά­μει εγκλη­μα­τί­ας, ιδίως βια­στής, δη­μιουρ­γούν πολλά ερω­τη­μα­τι­κά για το επαγ­γελ­μα­τι­κό προ­φίλ του ει­σαγ­γε­λέα. Ούτε έχουν θέση μομ­φές κατά τρί­των που δεν είναι μέρος της δίκης και δεν κα­τη­γο­ρού­νται ή να απο­κα­λεί­ται ο ένας κα­τη­γο­ρού­με­νος “τέρας”, σε μια υπό­θε­ση κατά την οποία οι δρά­στες είχαν ήδη ομο­λο­γή­σει».

Ο «Ε.Τ.» της Κυ­ρια­κής επι­κοι­νώ­νη­σε με την κ. Βι­δά­λη, που μας ανέ­φε­ρε: «Εγρα­ψα απλά ένα άρθρο που δια­τύ­πω­νε μια επι­στη­μο­νι­κή προ­σέγ­γι­ση και δεν είχε πρό­θε­ση να κρί­νει την ουσία της ει­σαγ­γε­λι­κής πρό­τα­σης, πόσω μάλ­λον προ­σω­πι­κά την κ. Δόγκα».

Το πλή­ρες άρθρο της κ. Βι­δά­λη και ολό­κλη­ρο το εξώ­δι­κο της κ. Δόγκα είναι δη­μο­σιευ­μέ­να στην ιστο­σε­λί­δα theartofcrime.gr αλλά και στην ιστο­σε­λί­δα mcaounilaw.gr.

Πηγή: eleftherostypos.gr