Ενέργεια από πυρηνικά εργοστάσια της Βουλγαρίας – Οι εναλλακτικές που εξετάζει η Αθήνα

Το νέο γε­ω­πο­λι­τι­κό και οι­κο­νο­μι­κό τοπίο που δια­μορ­φώ­νε­ται μετά τη ρω­σι­κή ει­σβο­λή στην Ου­κρα­νία ανι­χνεύ­ει η Αθήνα, με από­λυ­τη προ­τε­ραιό­τη­τα για την κυ­βέρ­νη­ση να απο­τε­λεί η με­γα­λύ­τε­ρη δυ­να­τή απορ­ρό­φη­ση του κό­στους εκτί­να­ξης των τιμών της ενέρ­γειας, που έχουν ευ­θεία δυ­σμε­νή αντα­νά­κλα­ση και στον πλη­θω­ρι­σμό.

Πα­ράλ­λη­λα, πά­ντως, ο πρω­θυ­πουρ­γός Κυ­ριά­κος Μη­τσο­τά­κης εξε­τά­ζει και εναλ­λα­κτι­κά σε­νά­ρια ενερ­γεια­κής θω­ρά­κι­σης για τη χώρα: Η κο­ρύ­φω­ση της ου­κρα­νι­κής κρί­σης απο­τέ­λε­σε σκλη­ρό μά­θη­μα για ολό­κλη­ρη την Ευ­ρώ­πη ανα­φο­ρι­κά με την ανά­γκη απε­ξάρ­τη­σης από το ρω­σι­κό φυ­σι­κό αέριο. Υπό αυτήν την έν­νοια πα­ρου­σιά­ζει ιδιαί­τε­ρο εν­δια­φέ­ρον το γε­γο­νός ότι, σύμ­φω­να με πλη­ρο­φο­ρί­ες, έχει υπάρ­ξει βο­λι­δο­σκό­πη­ση για το εν­δε­χό­με­νο η Ελ­λά­δα, μέσω δι­με­ρών συμ­φω­νιών, να προ­μη­θεύ­ε­ται ενέρ­γεια από τη Βουλ­γα­ρία, η οποία θα πα­ρά­γε­ται σε πυ­ρη­νι­κά ερ­γο­στά­σια της τε­λευ­ταί­ας.

Ει­δι­κό­τε­ρα, η Σόφια εμ­φα­νί­ζε­ται να σχε­διά­ζει την αύ­ξη­ση της πα­ρα­γω­γής ενέρ­γειας με την κα­τα­σκευή νέου πυ­ρη­νι­κού ερ­γο­στα­σί­ου, που εκτι­μά­ται πως μπο­ρεί να είναι έτοι­μο το 2026 και θα μπο­ρού­σε να κα­λύ­πτει μέρος των ελ­λη­νι­κών ανα­γκών –από τις υφι­στά­με­νες υπο­δο­μές αυτό είναι δυ­να­τόν να συμ­βεί από του χρό­νου– ενώ κυ­βερ­νη­τι­κός στό­χος πα­ρα­μέ­νει η Ελ­λά­δα να κα­τα­στεί κα­θα­ρός εξα­γω­γέ­ας ενέρ­γειας από το 2030. Ση­μειώ­νε­ται ότι την πε­ρα­σμέ­νη Τρίτη την Αθήνα επι­σκέ­φθη­κε υπουρ­γι­κή αντι­προ­σω­πεία της Βουλ­γα­ρί­ας, με την οποία συ­να­ντή­θη­κε ο πρω­θυ­πουρ­γός, με τη δι­με­ρή συ­νερ­γα­σία στο πεδίο της ενέρ­γειας να απο­τε­λεί ση­μα­ντι­κό τμήμα της ατζέ­ντας. Επί­σης, νέο πυ­ρη­νι­κό ερ­γο­στά­σιο σχε­διά­ζει να κα­τα­σκευά­σει και η Ρου­μα­νία.

Οπως προ­α­να­φέρ­θη­κε, ωστό­σο, προ­τε­ραιό­τη­τα για το Μέ­γα­ρο Μα­ξί­μου, επί του πα­ρό­ντος, απο­τε­λεί η δια­χεί­ρι­ση της εν εξε­λί­ξει κρί­σης και, κυ­ρί­ως, των συ­νε­πειών που μπο­ρεί να έχει σε γε­ω­πο­λι­τι­κό και οι­κο­νο­μι­κό επί­πε­δο για τη χώρα.

Είναι προ­φα­νές πως η ρω­σι­κή ει­σβο­λή ανέ­δει­ξε όλα τα κενά ασφα­λεί­ας που η Ευ­ρω­παϊ­κή Ενωση αδυ­να­τεί να κα­λύ­ψει εδώ και δε­κα­ε­τί­ες. Πα­ράλ­λη­λα, ανη­συ­χία εγεί­ρει το γε­γο­νός ότι ο Βλα­ντι­μίρ Πού­τιν κι­νή­θη­κε με βάση μια κα­θα­ρή λο­γι­κή μη σε­βα­σμού υφι­στά­με­νων συ­νό­ρων και ανα­θε­ω­ρη­τι­σμού του status quo στην ευ­ρω­παϊ­κή ήπει­ρο, που μπο­ρεί να απο­τε­λέ­σει πρό­σφο­ρο έδα­φος και για τον Τούρ­κο πρό­ε­δρο Ρε­τζέπ Ταγίπ Ερ­ντο­γάν, ο οποί­ος εμ­φα­νί­ζε­ται να αμ­φι­σβη­τεί τις συν­θή­κες που διέ­πουν τις ελ­λη­νο­τουρ­κι­κές σχέ­σεις. Μά­λι­στα, πρό­σθε­τη πηγή προ­βλη­μα­τι­σμού απο­τε­λεί ότι:

• Ο Ερ­ντο­γάν, λαμ­βά­νο­ντας σαφή θέση στο Ου­κρα­νι­κό, εμ­φα­νί­ζε­ται να «επα­να­θε­με­λιώ­νει» τις σχέ­σεις της Αγκυ­ρας με την Ουά­σιγ­κτον και τις με­γά­λες ευ­ρω­παϊ­κές πρω­τεύ­ου­σες που δο­κι­μά­στη­καν το τε­λευ­ταίο διά­στη­μα.

Η ει­σβο­λή στην Ου­κρα­νία, τα νέα δε­δο­μέ­να με Τουρ­κία, το ράλι της ακρί­βειας και τα «αντί­με­τρα» του Μα­ξί­μου.

• Η ανα­βί­ω­ση ενός «Ψυ­χρού Πο­λέ­μου» με επί­κε­ντρο την Ευ­ρώ­πη δη­μιουρ­γεί τον κίν­δυ­νο θέ­μα­τα όπως η κλι­μα­κού­με­νη τουρ­κι­κή επι­θε­τι­κό­τη­τα στο Αι­γαίο και στην Ανα­το­λι­κή Με­σό­γειο να περ­νούν σε δεύ­τε­ρο πλάνο.

Υπό το ανω­τέ­ρω πρί­σμα, είναι ση­μα­ντι­κό ότι η Αθήνα πέ­τυ­χε σε προ­γε­νέ­στε­ρο χρόνο να προ­βεί σε κι­νή­σεις ενί­σχυ­σης της θέσης της στη διε­θνή σκα­κιέ­ρα. Ει­δι­κό­τε­ρα, κυ­βερ­νη­τι­κές πηγές επι­ση­μαί­νουν: Πρώ­τον, τη σύ­να­ψη ση­μα­ντι­κών συμ­φω­νιών αμυ­ντι­κής συ­νερ­γα­σί­ας με τις ΗΠΑ και τη Γαλ­λία, παρά τις αι­τιά­σεις μέ­ρους της αντι­πο­λί­τευ­σης, πε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νου του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ. Δεύ­τε­ρον, τη θω­ρά­κι­ση της χώρας με την προ­μή­θεια των 24 Rafale και των τριών φρε­γα­τών. Και, τρί­τον, τη δια­μόρ­φω­ση ση­μα­ντι­κών πε­ρι­φε­ρεια­κών συ­νερ­γα­σιών, με­τα­ξύ των οποί­ων με το Ισ­ρα­ήλ, που θε­ω­ρού­νται ιδιαί­τε­ρα ισχυ­ρές παρά τα ανοίγ­μα­τα που επι­χει­ρεί εσχά­τως η Αγκυ­ρα.

Το δεύ­τε­ρο με­γά­λο «αγκά­θι» για την Αθήνα απο­τε­λούν, βε­βαί­ως, οι με­γά­λες οι­κο­νο­μι­κές πα­ρε­νέρ­γειες της ου­κρα­νι­κής κρί­σης. Κυ­βερ­νη­τι­κές πηγές ανα­γνω­ρί­ζουν πως οι τε­λευ­ταί­ες εξε­λί­ξεις οδη­γούν σε μια πα­ρα­τε­τα­μέ­νη –αλλά άγνω­στης διάρ­κειας– πε­ρί­ο­δο υψη­λών τιμών στην ενέρ­γεια και αυ­ξη­μέ­νου πλη­θω­ρι­σμού, ενώ είναι σαφές πως θα επι­δρά­σουν αρ­νη­τι­κά στους ρυθ­μούς ανά­πτυ­ξης συ­νο­λι­κά στην Ευ­ρώ­πη, αλλά και στην Ελ­λά­δα. Ιδίως για την Ελ­λά­δα, δεν μπο­ρεί να απο­κλει­στεί το κλίμα διε­θνούς ακρί­βειας και αστά­θειας να έχει σο­βα­ρή επί­πτω­ση και στον του­ρι­σμό, για τον οποίο, πριν από τα τε­λευ­ταία γε­γο­νό­τα, υπήρ­χαν βά­σι­μες εκτι­μή­σεις πως θα ξε­περ­νού­σε σε «όγκο» το 2019.

Η κυ­βέρ­νη­ση είναι στα­θε­ρά προ­σα­να­το­λι­σμέ­νη στη στή­ρι­ξη των πλέον ευά­λω­των, αλλά τα πε­ρι­θώ­ρια είναι πε­ριο­ρι­σμέ­να, καθώς η ελ­λη­νι­κή οι­κο­νο­μία βρί­σκε­ται στο μι­κρο­σκό­πιο των αγο­ρών. Οπότε θε­ω­ρεί­ται κρί­σι­μο να υπάρ­ξουν κοι­νές ευ­ρω­παϊ­κές λύ­σεις, όπως ζή­τη­σε ο πρω­θυ­πουρ­γός Κυ­ριά­κος Μη­τσο­τά­κης στην έκτα­κτη Σύ­νο­δο Κο­ρυ­φής της πε­ρα­σμέ­νης Πέμ­πτης. Μά­λι­στα, συ­νο­μι­λη­τές του πρω­θυ­πουρ­γού ανα­μέ­νουν οι όποιες σχε­τι­κές απο­φά­σεις να λη­φθούν εντός του επό­με­νου μήνα, γιατί αλ­λιώς, όπως λέ­γε­ται, «δεν θα έχουν και με­γά­λη ση­μα­σία».

Ει­δι­κό­τε­ρα, η Αθήνα επι­διώ­κει, μετά τον πό­λε­μο στην Ου­κρα­νία, να υπάρ­ξει ένα χα­λα­ρό­τε­ρο δη­μο­σιο­νο­μι­κό πλαί­σιο και για το 2022. Εκτι­μά­ται πως αυτό μπο­ρεί να συμ­βεί, αλλά όχι στην έκτα­ση που επε­τρά­πη τα προη­γού­με­να δύο χρό­νια, όταν το σύ­νο­λο της Ευ­ρω­παϊ­κής Ενω­σης δο­κι­μά­στη­κε από τις οι­κο­νο­μι­κές πα­ρε­νέρ­γειες της παν­δη­μί­ας. Επι­πλέ­ον, σύμ­φω­να με πλη­ρο­φο­ρί­ες, ο κ. Μη­τσο­τά­κης ζή­τη­σε κατά τη διάρ­κεια της Συ­νό­δου Κο­ρυ­φής οι αμυ­ντι­κές δα­πά­νες να μην πε­ρι­λαμ­βά­νο­νται στον υπο­λο­γι­σμό του ελ­λείμ­μα­τος, λαμ­βά­νο­ντας, όπως λέ­γε­ται, στή­ρι­ξη από τους κ. Μα­κρόν και Ντρά­γκι.

Σε κάθε πε­ρί­πτω­ση, εν ανα­μο­νή των τε­λι­κών απο­φά­σε­ων της Ε.Ε., η κυ­βέρ­νη­ση θα συ­νε­χί­σει, χωρίς να θέτει σε δια­κιν­δύ­νευ­ση τους δη­μο­σιο­νο­μι­κούς στό­χους, μια σειρά από πο­λι­τι­κές στή­ρι­ξης από τις πα­ρε­νέρ­γειες της κρί­σης. Συ­γκε­κρι­μέ­να, ανα­ζη­τού­νται περί τα 3 δισ. για την επι­δό­τη­ση των κα­τα­να­λω­τών που βρί­σκο­νται αντι­μέ­τω­ποι με το ράλι στις τιμές της ενέρ­γειας. Επί­σης, στο τρα­πέ­ζι πα­ρα­μέ­νει η προ­ο­πτι­κή στή­ρι­ξης των πλέον ευά­λω­των με ένα έκτα­κτο επί­δο­μα, αντί­βα­ρο στην ακρί­βεια, που θα χο­ρη­γη­θεί περί το Πάσχα.

Πηγή kathimerini.gr