Έκκληση για βοήθεια από τον Ιπποκράτη

Ανοικτή επι­στολή – έκκληση προς τις Κώες και τους Κώους για βοήθεια, απέ­στειλε το γυναι­κείο τμήμα καλα­θο­σφαί­ρι­σης του Ιππο­κράτη. Ανα­λυ­τικά:

«ΤΕΛΙΚΑ, ΟΝΕΙΡΟ ΗΤΑΝΕ;;; Ή είμαστε ακόμη ζωντα­νοί/ές και θα φανεί στο χει­ρο­κρό­τημα σας;

Αγα­πη­τές Κώες και Κώοι,

Το γυναι­κείο τμήμα καλα­θο­σφαί­ρι­σης του Α.Σ.Ιππο­κράτη, όλοι κι όλες εμείς, λίγοι στον αριθμό, αλλά δυνατοί σε θέληση και πείσμα, απευ­θυ­νό­μα­στε σε όλους τους συμπο­λί­τες μας, ως ύστατη προ­σπά­θεια να κρα­τη­θεί η ομάδα μας, η ομάδα σας, στην Α1 Εθνική Κατη­γο­ρία Γυναι­κών.

Απευ­θυ­νό­μα­στε στους πολίτες της Κω, διότι δεν έχουμε βρει την απα­ραί­τητη υλική και ηθική στήριξη από τον ίδιο μας το Σύλλογο, ο οποίος αδυ­να­τεί να μας στη­ρί­ξει οικο­νο­μικά. Κατα­νο­ούμε το δύσκολο οικο­νο­μικό περι­βάλ­λον και τη λεκτική πρόθεση για βοήθεια, αλλά θα θέλαμε πράξεις, κι όχι λόγια.

Από το καλο­καίρι, που η δια­τή­ρηση του τμή­μα­τος φάνταζε απίθανη μετά τις διοι­κη­τι­κές παλι­νω­δίες και τις άκαρπες γενικές συνε­λεύ­σεις, παλέ­ψαμε για να μπο­ρέ­σει να υπάρξει η ομάδα, προ­τεί­νο­ντας πολλές εναλ­λα­κτι­κές λύσεις, οι οποίες με διάφορα προ­σχή­ματα απορ­ρί­φθη­καν, οδη­γώ­ντας το τμήμα σε βια­στι­κές απο­φά­σεις και κακό προ­γραμ­μα­τι­σμό.

Θεω­ρή­σαμε τότε, και δικαιω­νό­μα­στε εκ του απο­τε­λέ­σμα­τος πως, δύο καρ­πού­ζια σε μια μασχάλη δεν χωρούν. Ήταν κι είναι πολύ δύσκολο για ένα σύλλογο να δώσει βάρος σε δύο ομάδες τόσο υψηλών απαι­τή­σεων. Κι από τη στιγμή που σε μια οικο­γέ­νεια, όπως υπο­στή­ρι­ζαν κάποιοι το καλο­καίρι δεν θα έπρεπε να υπήρχαν παιδιά κι απο­παί­δια, αλλά δυστυ­χώς συμ­βαί­νει, ζητή­σαμε να υπάρξει η ανάλογη στήριξη από πλευράς Διοί­κη­σης, ώστε να καλυ­φθούν οι υπο­χρε­ώ­σεις της χρονιάς. Τούτο δεν συνιστά μομφή προς το Διοι­κη­τικό μας Συμ­βού­λιο, αλλά απο­τύ­πωση της αλή­θειας.

Μετά λύπης μας, και παρά τις εξε­φρα­σμέ­νες καλές προ­θέ­σεις των διοι­κού­ντων, δια­πι­στώ­σαμε πως πορευό­μα­σταν σχεδόν μόνες/οι μας, γεγονός που ώθησε την υπεύ­θυνη του τμή­μα­τος να παραι­τη­θεί από το Δ.Σ. Από τότε κι έπειτα, ήμασταν εντελώς στον αέρα, κατα­βάλ­λο­ντας αγω­νιώ­δεις προ­σπά­θειες για έγκαιρη κατα­βολή των υπο­χρε­ώ­σεων του τμή­μα­τος (χωρίς να υπο­λο­γί­ζε­ται η αμοιβή του προ­πο­νητή, ο οποίος έχει να πλη­ρω­θεί από πέρυσι και παρέχει τις υπη­ρε­σίες του αφι­λο­κερ­δώς και αγόγ­γυ­στα).

Την περα­σμένη εβδο­μάδα, πριν το κρίσιμο ματς με τον Πρωτέα Βούλας, ζητή­σαμε εγγρά­φως από τη Διοί­κηση τη βοήθειά της, αλλά το μόνο που κατα­φέ­ραμε ήταν την ενερ­γο­ποί­ηση κάποιων μελών της μεμο­νω­μένα. Εξη­γού­σαμε – όπως θα δια­βά­σετε στη συνημ­μένη επι­στολή που συνυ­πέ­γρα­ψαν όλοι – πως πλέον η ομάδα βρί­σκε­ται σε ελεύ­θερη πτώση, εάν δεν ανα­λη­φθούν πρω­το­βου­λίες από τη Διοί­κηση.

Αφού η Διοί­κηση αδυ­να­τεί να μας βοη­θή­σει, ανα­γκα­ζό­μα­στε μέσα από την παρούσα ανοικτή επι­στολή – έκκληση προς όλους εσάς να ζητή­σουμε την οικο­νο­μική στήριξή σας, ώστε να ολο­κλη­ρώ­σουμε τις υπο­χρε­ώ­σεις μας στην Α1 Εθνική, με ψηλά το κεφάλι, όπως αρμόζει στην ομάδα του νησιού μας.

Η ελπίδα πεθαί­νει τελευ­ταία, και μαθη­μα­τικά πρέπει να παλέ­ψουμε για να δούμε εάν θα σβήσει, γι’ αυτό ζητάμε από τον καθένα ξεχω­ρι­στά και από όλους μαζί, τη συν­δρομή σας, ώστε πρω­τί­στως να ταξι­δέ­ψουμε την Κυριακή στη Λευκάδα και  να δώσουμε το κρίσιμο ματς παρα­μο­νής κι έπειτα να αγω­νι­στούμε στους 5 ενα­πο­μεί­να­ντες αγώνες με όλες μας τις αθλή­τριες.

Τώρα, περισ­σό­τερο από κάθε άλλη φορά, σας καλούμε να βάλετε… πλάτη, να πάρετε θέση στο όνειρό μας, κι αν ήταν όνειρο ας σβήσει. Αλλά εάν είναι να συνε­χι­στεί, μην μας ξυπνή­σετε ακόμη.

Όποιος επι­θυ­μεί να συνει­σφέ­ρει μπορεί να επι­κοι­νω­νή­σει με τον κ. Νίκο Νικη­ταρά στο τηλ. 6945875087 ή την Ελένη Δρετ­τάκη στο τηλ. 6942984524, ή με οποιο­δή­ποτε άλλο μέλος της ομάδας.

Σας ευχα­ρι­στούμε για όλα αυτά τα χρόνια στή­ρι­ξής σας, για την παρου­σία σας στο γήπεδο και θα φανεί στο χει­ρο­κρό­τημα εάν θα μεί­νουμε ζωντα­νοί.

Ο Υπεύ­θυ­νος Τμή­μα­τος

Νικη­τα­ράς Νίκος

Ο Προ­πο­νη­τής και οι Αθλή­τριες του Τμή­μα­τος».