Οι απόψεις της δημοτικής αρχής για τον ορισμό συμβουλίων στον Δ.Ο.Π. και στο Μουσείο Νεοελληνικής Τέχνης

Δια­βι­βά­στη­καν χθες στην Απο­κε­ντρω­μένη Διοί­κηση Αιγαίου από τον δήμαρχο Ρόδου κ. Αντώνη Καμπου­ράκη και τον πρόεδρο του δημο­τι­κού συμ­βου­λίου κ. Μιχάλη Σοκο­ρέλο, οι απόψεις και οι διοι­κη­τι­κοί φάκελοι της δημο­τι­κής αρχής κατά δύο ειδικών διοι­κη­τι­κών προ­σφυ­γών του επι­κε­φα­λής της μεί­ζο­νος μειο­ψη­φίας κ. Φώτη Χατζη­διά­κου, που βάλλει κατά των ισά­ριθ­μων απο­φά­σεων του δημο­τι­κού συμ­βου­λίου περί ορισμού μελών διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λίου στο Μουσείο Νεο­ελ­λη­νι­κής Τέχνης και στον Δημο­τικό Οργα­νι­σμό Πρό­νοιας (ΔΟΠ).

Επί των από 11 Οκτω­βρίου 2021 προ­σφυ­γών του κ. Χατζη­διά­κου, ανα­φέ­ρο­νται στα έγγραφα της δημο­τι­κής αρχής, μεταξύ άλλων και εισα­γω­γικά τα εξής (είναι ταυ­τό­σημη η δια­τύ­πωση απόψεων και στα δύο έγγραφα):

«Ο κ. Χατζη­διά­κος και με την επαγ­γελ­μα­τική μάλιστα ιδιό­τητα του δικη­γό­ρου που υπο­γρά­φει και σφρα­γί­ζει την υπό κρίση προ­σφυγή, συνει­δητά δια­στρε­βλώ­νει την αλήθεια, στρε­φό­με­νος συκο­φα­ντικά κατά της εκλεγ­μέ­νης Δημο­τι­κής Αρχής και συγκε­κρι­μένα προ­σω­πικά του δημάρ­χου Ρόδου, προ­βάλ­λο­ντας ότι με τις υπο­τι­μη­τι­κές εκφρά­σεις, ότι δια­κα­τέ­χε­ται από «αυταρ­χική και καθε­στω­τική νοο­τρο­πία», επειδή με επιλογή εκ του νόμου του προ­έ­δρου του Δ.Σ. κ. Μιχαήλ Σοκο­ρέ­λου, έγινε πρό­σκληση και με δια­δι­κα­σία τηλε­διά­σκε­ψης εκδό­θηκε η προ­σβαλ­λό­μενη απόφαση του Δημο­τι­κού Συμ­βου­λίου, χωρίς την παρου­σία αυτού και της παρά­τα­ξης μειο­ψη­φίας που εκπρο­σω­πεί.

Όταν αντι­θέ­τως ο ίδιος ο προ­σφεύ­γων ήταν αυτός, που επέ­δειξε συμπε­ρι­φορά απα­ξί­ω­σης και περι­φρό­νη­σης, τόσο στο Δημο­τικό Συμ­βού­λιο ως ανώτατο δημο­κρα­τικό θεσμό έκφρα­σης της λαϊκής κυριαρ­χίας στην τοπική αυτο­διοί­κηση, όσο και στη προ­κει­μένη περί­πτωση απέ­να­ντι στις διοι­κη­τι­κές και λει­τουρ­γι­κές ανάγκες και υπη­ρε­σίες του Δ.Ο.Π., για τις οποίες και ως πρώην δήμαρ­χος γνω­ρί­ζει, ότι δεν μπορούν να λει­τουρ­γή­σουν, χωρίς ορισμό διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λίου.

Ειδι­κό­τερα ο προ­σφεύ­γων, υπο­βαθ­μί­ζο­ντας τα επι­βλη­θέ­ντα μέτρα κατά της παν­δη­μίας και αδια­φο­ρώ­ντας για τη δημόσια υγεία:

– Τελών σε πλήρη γνώση της θεμα­το­λο­γίας της πρό­σκλη­σης και σύμφωνα με την επί του συγκε­κρι­μέ­νου θέματος εισή­γηση, εμπε­ριε­χό­μενη σαφώς υπόδειξη-κλήση, να υπο­δεί­ξει δι’ αυτού η παρά­ταξή του, τα μέλη της μειο­ψη­φίας στη διοί­κηση του δημο­τι­κού Ιδρύ­μα­τος, με την επω­νυ­μία, «Δημο­τι­κός Οργα­νι­σμός Πρό­νοιας», παρά ταύτα απέχων συνει­δητά και ΑΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΤΑ, των καθη­κό­ντων και των υπο­χρε­ώ­σεων, που εκ του νόμου υπέχει, από τη θέση του επι­κε­φα­λής συμ­βού­λου μειο­ψη­φίας, που ο ροδια­κός λαός κυριαρ­χικά έκρινε και όρισε, παρα­βί­ασε αυτός τον νόμο, και όχι ο συγκα­λέ­σας τη συνε­δρί­αση πρό­ε­δρος, και ο ασκήσας τα εκ του νόμου δικαιώ­ματα του Δήμαρ­χος, για τον ορισμό πλέον όλων των μελών του Δ.Σ.

Συγκε­κρι­μένα ο προ­σφεύ­γων, όπως κατω­τέρω πλήρως εγγρά­φως τεκ­μη­ριώ­νε­ται, ήταν υπό την εκβια­στική για τη συμ­με­τοχή της παρά­τα­ξης του αξίωση, συνε­δρί­α­σης του σώματος, με φυσική και μόνο παρου­σία, επέλεξε συνει­δητά και επέβαλε και στα μέλη της παρά­τα­ξης του, την ΑΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΤΗ απουσία και την αποχή τους, από τη καθόλα σύμφωνα με τις δια­τά­ξεις των άρθρων 95, παρ. 01, Ν.3463/2006, και 67, παρ. 01, Ν.3852/2010, νομίμως συγκλη­θείσα από τον πρόεδρο του Δημο­τι­κού Συμ­βου­λίου, ιατρό κ. Μ. Σοκο­ρέλο, συνε­δρί­αση του σώματος, στις 28-09-2021, μέσω προ­βλε­πό­με­νης δια­δι­κα­σίας τηλε­διά­σκε­ψης, για λόγους δημό­σιας υγείας (αρ. 67, του Ν.4830/2021, αρ. 65 και 67, Ν.3852/2010, όπως αντικ. με το αρ. 74, του Ν.4555/2018, αρ. 95 και 96, Ν.3463/2006, Εγκ. Υπ.Ες. 18318/2020, 40/2020, 163/2020, Ν.4682/2020 και Ν.4684/2020, ΚΥΑ 429/2020 ΦΕΚ 850Β, αρ. 12 ΚΥΑ Δ1α/ΓΠ οικ. 30612/2020 ΦΕΚ Β 1869, παρ. 03, αρ. 14 ΚΥΑ, Δ1α/ΓΠ οικ32009/2020 ΦΕΚ Β 1988, Εγκ. Υπ.Ες. 20764/2020).

Επά­γε­ται δε ο προ­σφεύ­γων όλως αόριστα, ότι η ληφθείσα απόφαση είναι μη νόμιμη, παρα­βιά­ζουσα τις αρχές της ανα­λο­γι­κό­τη­τας, και της συμ­με­το­χής στα όργανα των παρα­τά­ξεων της μειο­ψη­φίας, χωρίς να επι­κα­λεί­ται και να αιτιο­λο­γεί συγκε­κρι­μένα, γιατί και πως, μέσω τηλε­διά­σκε­ψης στε­ρή­θηκε του δικαιώ­μα­τος να υπο­δεί­ξει τα μέλη της μειο­ψη­φίας. Και πως επι­πλέον είναι δυνατόν, να «συνιστά έλλειμμα Δημο­κρα­τίας» και να παρα­βιά­ζε­ται, όπως επαί­ρε­ται, η αρχή της ανα­λο­γι­κό­τη­τας, όταν ως επι­κε­φα­λής παρά­τα­ξης της μειο­ψη­φίας, προ­βάλ­λει και επι­ζη­τεί προ­κλη­τικά, επί της παρα­πάνω εκβια­στι­κής, παρά­νο­μης και σε βάρος της δημό­σιας υγείας, αξίωσή του, στον περιο­ρι­σμένο κλειστό χώρο, της αίθου­σας του δημο­τι­κού συμ­βου­λίου, χωρίς δυνα­τό­τητα τήρησης, ούτε για μισό μέτρο απο­στά­σεων, σε βάρος της ατο­μι­κής και της δημό­σιας υγείας, να συγκλη­θεί «σώνει και καλά» συνε­δρί­αση του σώματος, με φυσική παρου­σία, με όλους τους κιν­δύ­νους που βάσει των επι­δη­μιο­λο­γι­κών κανόνων, ενέχει ο συγ­χρω­τι­σμός χωρίς απο­στά­σεις, 50 αιρετών προ­σώ­πων, του­λά­χι­στον 5-10 υπη­ρε­σια­κών προ­σώ­πων, από την γραμ­μα­τεία, τεχνι­κούς και λοιπούς υπη­ρε­σια­κούς, του­λά­χι­στον 10-12 δημο­σιο­γρά­φων, και με πλέον ανοικτό, και χωρίς δυνα­τό­τητα περιο­ρι­σμού, άλλου τόσου του­λά­χι­στον, συνο­λι­κού αριθμού ακρο­α­τη­ρίου.

Έχοντας βεβαίως προ­φα­νώς κατά νου, ο κ. Χατζη­διά­κος, τις παρό­μοιες προ­σκλή­σεις του, για ανοι­κτές δια­δι­κα­σίες, με συμ­με­τοχή φορέων κατά τη συνε­δρί­αση του σώματος, στις 31-07-2020, απα­ξιώ­νο­ντας τον πρόεδρο του Σώματος και το κύρος του θεσμού.

Επι­πλέον ο προ­σφεύ­γων συγκα­λύ­πτει, ότι με τη συμπε­ρι­φορά του, τελεί­ται βαρύ­τατη παρά­λειψη, επί της ουσιώ­δους υπο­χρέ­ω­σης των συμ­βού­λων, να μετέ­χουν σε όλες τις συνε­δριά­σεις του Δημο­τι­κού Συμ­βου­λίου, (αρ. 68 παρ. 1 Ν. 3852/2010), παρά­λειψη που εκ του νόμου απειλεί να πλη­ρώ­σει και να στοι­χειο­θε­τή­σει, όχι μόνο ενα­ντίον του, αλλά και ενα­ντίον των μελών της παρά­τα­ξής του, το τιμω­ρού­μενο με τις ποινές της αργίας, και της έκπτω­σης πει­θαρ­χικό αδίκημα, της αδι­καιο­λό­γη­της απου­σίας, σε τρεις (3) συνε­δριά­σεις, του άρθρου 68, παρ. 03, Ν.3852/2010».

Εν κατα­κλείδι στις δύο απα­ντή­σεις αφού γίνεται αναφορά και στο νομικό πλαίσιο αλλά και τη δια­δι­κα­σία που επελέγη τονί­ζε­ται ότι:

«…ο δήμαρ­χος Ρόδου κ. Αντώνης Β Καμπου­ρά­κης, ασκώ­ντας το απο­κλει­στικό εκ του νόμου δικαί­ωμά του, να ορίσει αυτός όλα τα μέλη και από την πλειο­ψη­φία, και πλέον, –ύστερα από την άρνηση συμμετοχής-, και από τη μειο­ψη­φία, σύμφωνα με τις ως άνω δια­τά­ξεις του άρθρου 06, παρ. 01, του Ν. 4624/2019, όπως αντι­κα­τα­στά­θηκε με την διάταξη της παρ. 03, του άρθρου 177, Ν.4635/2019, πρότεινε-ανέφερε όλα τα τακτικά και ανα­πλη­ρω­μα­τικά μέλη, του Δ.Σ. του Δ.Ο.Π., και εκδό­θηκε η προ­σβαλ­λό­μενη δια­πι­στω­τι­κού, κατά ορθό νομικό χαρα­κτη­ρι­σμό, απόφαση».