Άμεσο…restart στο ανδρικό!

Μία από τις ομά­δες που έχει γρά­ψει τη δική της ξε­χω­ρι­στή ιστο­ρία στο αν­δρι­κό μπά­σκετ της Δω­δε­κα­νή­σου είναι αναμ­φί­βο­λα ο Γ.Α.Σ. Ιά­λυ­σος, ο οποί­ος έχει αγω­νι­στεί για πολλά χρό­νια (και μά­λι­στα με επι­τυ­χία) στη Γ’ Εθνι­κή. Τα τε­λευ­ταία χρό­νια ο Γ.Α.Σ. Ιά­λυ­σος δίνει ιδιαί­τε­ρη βα­ρύ­τη­τα στα τμή­μα­τα υπο­δο­μής του, έχο­ντας πε­ρά­σει κα­θα­ρά σε δεύ­τε­ρη μοίρα το αν­δρι­κό του τμήμα. Οι «ερυ­θρο­κί­τρι­νοι» επί σειρά ετών είχαν πάρα πολύ δυ­να­τό αν­δρι­κό τμήμα, έχο­ντας παί­ξει για πολλά χρό­νια στη Γ’ Εθνι­κή, με τε­λευ­ταία σεζόν το 2002-03. Εκεί­νη τη χρο­νιά η ομάδα αρ­χι­κά του Κυ­ριά­κου Μάγου και στη συ­νέ­χεια του Γιώρ­γου Χα­τζη­κα­λη­μέ­ρη έμει­νε στις εθνι­κές κα­τη­γο­ρί­ες, αλλά για οι­κο­νο­μι­κούς λό­γους έκανε εθε­λού­σια έξοδο και βρέ­θη­κε στα το­πι­κά πρω­τα­θλή­μα­τα, χωρίς να μπο­ρέ­σει τα τε­λευ­ταία 17 χρό­νια να ορ­θο­πο­δή­σει ξανά.

Εδώ και πάρα πολλά χρό­νια ωστό­σο το αν­δρι­κό τμήμα του Γ.Α.Σ. Ιά­λυ­σος βα­σί­ζε­ται σχε­δόν εξ ολο­κλή­ρου σε έφη­βους αθλη­τές, μία συ­ντα­γή που έχει οδη­γή­σει την ομάδα στις τε­λευ­ταί­ες θέ­σεις του ομί­λου Ρόδου. Φέτος, ο Γ.Α.Σ. Ιά­λυ­σος κα­τέ­γρα­ψε ιστο­ρι­κό χα­μη­λό, αφού τερ­μά­τι­σε τε­λευ­ταί­ος και μά­λι­στα δεν πήγε στη Σύμη να παί­ξει με τον το­πι­κό Α.Ο.Σ. Πέρσι, επί­σης η ομάδα ήταν πολύ χα­μη­λά στο βαθ­μο­λο­γι­κό πί­να­κα και πρέ­πει άμεσα να κάνει ένα restart στο αν­δρι­κό τμήμα. Ο Γ.Α.Σ. Ιά­λυ­σος δια­θέ­τει σπου­δαία ιστο­ρία, έχει δικό του κλει­στό γυ­μνα­στή­ριο και με­γά­λη μπα­σκε­τι­κή πα­ρά­δο­ση για να μην παί­ζει πρω­τα­γω­νι­στι­κό ρόλο έστω στο το­πι­κό πρω­τά­θλη­μα. Θε­ω­ρού­με ότι έφτα­σε η στιγ­μή της ανα­θε­ώ­ρη­σης κά­ποιων πραγ­μά­των για το αν­δρι­κό τμήμα του συλ­λό­γου, το οποίο επί σειρά ετών είχε πολύ με­γά­λες επι­τυ­χί­ες στο πα­ρελ­θόν. Ο Γ.Α.Σ. Ιά­λυ­σος έχει μπα­σκε­τι­κή πα­ρά­δο­ση, έχει κόσμο και έχει ανα­δεί­ξει ικα­νό­τα­τους αθλη­τές στο πα­ρελ­θόν, ωστό­σο επί σειρά ετών το αν­δρι­κό τμήμα είχε πε­ρά­σει σε δεύ­τε­ρη μοίρα. Νο­μί­ζου­με, ότι έφτα­σε η στιγ­μή οι «το­ξο­βό­λοι» να θυ­μί­σουν κάτι από το πα­ρελ­θόν τους…