Οι τρεις επιλογές για κάλυψη του «κενού»

«Έχουμε χρόνο. Δεν υπάρχει ζήτημα καθυ­στε­ρή­σεων στην κατα­βολή μισθών και συντά­ξεων». Με αυτές τις φράσεις πηγές του Μεγάρου Μαξίμου επι­χει­ρούν να γίνουν καθη­συ­χα­στι­κές.

Η ζημιά, όμως, βέβαια έχει ήδη γίνει. Από χθες, όταν ο υπουρ­γός Επι­κρα­τείας Αλ. Φλα­μπου­ρά­ρης μίλησε για το ενδε­χό­μενο η Ελλάδα να μην έχει να πλη­ρώ­σει το Μάρτιο τη δόση του ΔΝΤ και να ζητήσει… παρά­ταση δυο μηνών, άρχισαν να φου­ντώ­νουν τα σενάρια.

«Έχουμε χρόνο, μην προ­τρέ­χετε», επα­να­λαμ­βά­νουν οι συνο­μι­λη­τές μας. Πόσος, όμως, είναι αυτός ο χρόνος, κανείς δεν ξέρει με ακρί­βεια. Εξαρ­τά­ται από τρεις ουσια­στι­κές παρα­μέ­τρους:

1. Από τις σημε­ρι­νές εισπρά­ξεις για φορο­λο­γι­κές υπο­χρε­ώ­σεις. Στο υπουρ­γείο Οικο­νο­μι­κών περι­μέ­νουν με αγωνία να κάνουν ταμείο από τις εισπρά­ξεις του ΕΝΦΙΑ και του ΦΠΑ (μετά την παρά­ταση της προ­θε­σμίας του Ιανουα­ρίου). Τα πρώτα μηνύ­ματα δεν είναι ενθαρ­ρυ­ντικά. Οι φορο­λο­γού­με­νοι δεν πλη­ρώ­νουν με τους ρυθμούς των προη­γου­μέ­νων μηνών. Σε αυτό το μέτωπο φέρουν ευθύνες όσοι βιά­στη­καν να ρίξουν στο τραπέζι την προ­ο­πτική νέας ευνοϊ­κό­τε­ρης ρύθ­μι­σης ληξι­πρό­θε­σμων οφειλών. Όλοι περι­μέ­νουν τη νέα ρύθμιση -η οποία δεν έρχεται- και κανένας δεν πλη­ρώ­νει.

2. Από την απο­στράγ­γιση των repos. Οι αρμό­διες υπη­ρε­σίες του Γενικού Λογι­στη­ρίου του Κράτους και ο ΟΔΔΗΧ επι­χει­ρούν να μαζέ­ψουν ό,τι μπορούν με repos στα ταμειακά δια­θέ­σιμα φορέων της γενικής κυβέρ­νη­σης. Τα ασφα­λι­στικά ταμεία δεν φαί­νε­ται να «τσι­μπάνε» στις υψη­λό­τε­ρες απο­δό­σεις, αλλά σύμφωνα με ορι­σμέ­νες εκτι­μή­σεις δεν απο­κλεί­ε­ται να μαζευ­τεί ποσό 1-1,5 δισ. ευρώ από repos τον κρίσιμο Μάρτιο.

3. Από την ΕΚΤ. Ολη η αγωνία θα μπο­ρούσε να εκλεί­ψει με μια απλή κίνηση της ΕΚΤ. Αν απο­φα­σί­σει έστω και στο παρά πέντε να δώσει το πράσινο φως για αύξηση των εκδό­σεων εντόκων γραμ­μα­τίων κατά 1-2 δισ. ευρώ, ο σκό­πε­λος του Μαρτίου φαί­νε­ται πως ξεπερ­νιέ­ται. Τα 10 δισ. ευρώ που ζητούσε η ελλη­νική πλευρά έχουν φύγει ορι­στικά ως πρόταση, αλλά παρα­μέ­νει ερώτημα αν η ΕΚΤ θα επι­τρέ­ψει ακόμα και τα 2 δισ. ευρώ.

Την ίδια στιγμή, το ενδε­χό­μενο να επι­στρέ­ψει χωρίς αξιο­λό­γηση το 1,9 δισ. ευρώ από τα κέρδη των ελλη­νι­κών ομο­λό­γων -έστω και για να πάει απευ­θείας από τη Φραν­κφούρτη στην Ουάσιγκτον- κρί­νε­ται μάλλον απίθανο.

Σε αυτό το σημείο εξα­ντλού­νται οι εναλ­λα­κτι­κές, παρα­κλά­δια των οποίων απο­τε­λούν παράλ­λη­λες κινή­σεις με πάγωμα πλη­ρω­μών προς προ­μη­θευ­τές του Δημο­σίου και επι­στρο­φών φόρων. Μισθοί, συντά­ξεις και κατα­θέ­σεις αντι­με­τω­πί­ζο­νται με τρόπο ευλα­βικό από την κυβέρ­νηση και σε όλους τους τόνους δια­βε­βαιώ­νε­ται αρμο­δίως ότι δεν υπάρχει τέτοιο ζήτημα.

Υπάρχει όμως χρη­μα­το­δο­τικό πρό­βλημα. Τα λεφτά για τη δόση του ΔΝΤ σήμερα δεν υπάρ­χουν και είναι ασαφές από πού θα βρεθούν στις 16 του μήνα. Διότι στις 16 Μαρτίου φαί­νε­ται να εντο­πί­ζε­ται το μεγάλο πρό­βλημα.

Τον Μάρτιο δεν υπάρχει μία υπο­χρέ­ωση προς το ΔΝΤ, αλλά τέσ­σε­ρις. Η πρώτη λήξη έρχεται στις 6 Μαρτίου: 298,676 εκατ. ευρώ. Το ποσό, σύμφωνα με πλη­ρο­φο­ρίες, είναι δια­χει­ρί­σιμο. Τα ζόρια έρχο­νται στη συνέ­χεια, αλλά στις 9 Μαρτίου είναι προ­γραμ­μα­τι­σμένη συνε­δρί­αση του Eurogroup στο οποίο ορι­σμέ­νες πηγές βλέπουν τη λύση.

Οι επό­με­νες πλη­ρω­μές προς το ΔΝΤ είναι στις 13 Μαρτίου, με 336 εκατ. ευρώ, στις 16 με 560 εκατ. ευρώ και στις 20 Μαρτίου με 336 εκατ. ευρώ.

Ήταν στραβό το κλήμα…

Στη δύσκολη εξίσωση των χρη­μα­το­δο­τι­κών αναγκών, έρχο­νται να προ­στε­θούν και οι «ανι­σορ­ρο­πίες» του προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού το πρώτο εξάμηνο του έτους. Ακόμα και αν τα έσοδα δεν εμφά­νι­ζαν υστέ­ρηση (1 δισ. ευρώ μόνο τον Ιανουά­ριο) οι προ­γραμ­μα­τι­σμέ­νες εισπρά­ξεις είναι σαφώς λιγό­τε­ρες από τις δαπάνες.

Τα καθαρά έσοδα του κρα­τι­κού προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού τον Φεβρουά­ριο (4,140 δισ. ευρώ) είναι λιγό­τερα από τις κρα­τι­κές δαπάνες (5,496 δισ. ευρώ) κατά 1,356 δισ. ευρώ.

Το Μάρτιο το έλλειμμα φτάνει τα 2 δισ. ευρώ, καθώς ο προ­ϋ­πο­λο­γι­σμός προ­βλέ­πει έσοδα 3,171 δισ. ευρώ και δαπάνες 5,211 δισ. Μέχρι τον Ιούνιο τα έσοδα είναι λιγό­τερα από τις δαπάνες, με εξαί­ρεση τον Ιανουά­ριο οπότε θα ήταν περισ­σό­τερα από τις δαπάνες κατά περίπου 1,2 δισ. ευρώ.

Ήρθε όμως η υστέ­ρηση εσόδων (κυρίως από φόρο εισο­δή­μα­τος και ΦΠΑ) και τα ταμειακά δια­θέ­σιμα δέχθη­καν ισχυρές πιέσεις. Σύμφωνα με πλη­ρο­φο­ρίες έχουν περιο­ρι­στεί σε λιγό­τερο από 1 δισ. ευρώ…

euro2day.gr