75χρονη Παραμένει παρανόμως σε χώρο του Κέντρου Παιδικής Μέριμνας Θηλέων

Ενώπιον του Μονο­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου με αίτηση λήψεως ασφα­λι­στι­κών μέτρων κατά μιας ηλι­κιω­μέ­νης Ροδί­τισ­σας, προ­σέ­φυγε το κέντρο «Κοι­νω­νι­κής Πρό­νοιας Περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου»

Η αίτηση ασφα­λι­στι­κών μέτρων στρέ­φε­ται συγκε­κρι­μένα κατά μιας 75χρονης, η οποία υπήρξε υπάλ­λη­λος του Κέντρου Παι­δι­κής Μέρι­μνας Θηλέων Ρόδου για δεκα­ε­τίες. Όπως υπο­στη­ρί­ζε­ται, εκμε­ταλ­λευό­μενη ρύθμιση νόμου του έτους 1987, που ίσχυσε μόνο επί τριετία, εγκα­τα­στά­θηκε στον χώρο του Κέντρου μόνιμα.

Μετά την αλλαγή της ρύθ­μι­σης και την απα­γό­ρευση δια­μο­νής του προ­σω­πι­κού εντός του Κέντρου, με εξαί­ρεση τον διευ­θυ­ντή, η 75χρονη συνέ­χισε να κατοι­κεί εντός του χώρου του Κέντρου, στην ουσία παρά­νομα.

Συντα­ξιο­δο­τή­θηκε την 31η Δεκεμ­βρίου 2005, οπότε έπρεπε να απο­χω­ρή­σει οπωσ­δή­ποτε από το Κέντρο, καθώς δεν υπήρχε πλέον κανένα νομικό έρεισμα για την παρα­μονή και οίκησή της στο χώρο.

Για τον σκοπό κλήθηκε να απο­χω­ρή­σει από την τότε διοί­κηση του Κέντρου ωστόσο αρνή­θηκε, επι­κα­λού­μενη κοι­νω­νι­κούς λόγους και κυρίως ότι ήταν μόνη της και δεν είχε οικο­γέ­νεια.

Όπως υπο­στη­ρί­ζει το Κέντρο «με διά­φο­ρες προ­φά­σεις αλλά και χρη­σι­μο­ποιώ­ντας ισχυρές πολι­τι­κές δια­συν­δέ­σεις, πέτυχε την παρα­μονή της, απο­λύ­τως παρά­νομα, στον χώρο του Κέντρου» κι έκτοτε και μέχρι σήμερα «αρνεί­ται πει­σμα­τικά να απο­χω­ρή­σει από το Κέντρο, παρά τις επα­νει­λημ­μέ­νες προ­σκλή­σεις από την Διοί­κηση».

Η διοί­κηση του Κέντρου στην αίτηση ασφα­λι­στι­κών μέτρων, δια­τεί­νε­ται ότι για να πετύχει την αθέμιτη παρα­μονή της, δεν δίσταζε συνεχώς και μέχρι σήμερα να χρη­σι­μο­ποιεί πολι­τι­κές και άλλες δια­συν­δέ­σεις ως μέσο πίεσης για να εκδί­δο­νται  παρά­νο­μες στην ουσία απο­φά­σεις.

Συγκε­κρι­μένα εκδό­θηκε η υπ’ αριθ. 36/27-12-2005 απόφαση του διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λίου του Κέντρου, με την οποία παρα­τά­θηκε η παρα­μονή της στο Κ.Π.Μ.Θ.Ρ. για τρεις μήνες, από 1-1-2006 μέχρι 31-3-2006 και της επι­δό­θηκε η υπ’ αριθ. πρωτ. 8/5-1-2006 επι­στολή, με την οποία της γνω­στο­ποι­ή­θηκε ότι απα­γο­ρεύ­ε­ται η παρα­μονή υπαλ­λή­λων στα Κέντρα Παι­δι­κής Μέρι­μνας, πολύ δε περισ­σό­τερο συντα­ξιού­χων, και ότι θα φιλο­ξε­νη­θεί στο Κέντρο για μόλις τρεις μήνες ακόμα, μέχρι τέλος Μαρτίου 2006.

Με την υπ’ αριθ. 325/18-5-2006 επι­στολή του Κέντρου, ενη­με­ρώ­θηκε ότι μετά από αίτησή της, παρα­τεί­νε­ται η παρα­μονή της μέχρι την 31-3-2007, για λόγους καθαρά κοι­νω­νι­κούς και οικο­νο­μι­κούς, αλλά ενη­με­ρώ­θηκε ότι θα πρέπει να προβεί σε όλες τις απα­ραί­τη­τες κινή­σεις για να προ­ε­τοι­μα­στεί για τον νέο τρόπο ζωής της.

Με την υπ’ αριθ. 9/30-3-2007 απόφαση του διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λίου του Κέντρου, παρα­τά­θηκε η παρα­μονή της στο Κ.Π.Μ.Θ.Ρ. μέχρι 31-3-2008, μέχρι να ολο­κλη­ρω­θεί η δια­δι­κα­σία κατα­βο­λής σε αυτήν του εφάπαξ και της επι­δό­θηκε η υπ’ αριθ. πρωτ. 306/16-4-2007 επι­στολή, με την οποία ενη­με­ρώ­θηκε για την απόφαση αυτή.

Με την υπ’ αριθ. 32/11-11-2014 απόφαση του διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λίου του Κ.Κ.Π.Π.Ν.Α., δια­πι­στώ­θηκε ότι κατα­λαμ­βά­νει τον διά­δρομο του τελευ­ταίου ορόφου του κτηρίου του Παραρ­τή­μα­τος πλέον Προ­στα­σίας του Παιδιού, έχοντας τα κλειδιά και απα­γο­ρεύ­ο­ντας την πρό­σβαση σε οποιον­δή­ποτε, ότι με αυτόν τον τρόπο απο­κλείει την πρό­σβαση στο δώμα (ταράτσα) του κτηρίου, ότι όλο το κτήριο χρειά­ζε­ται πλέον συντή­ρηση και απο­κα­τά­σταση, ότι οι μέχρι τότε απο­φά­σεις της Διοί­κη­σης δεν υλο­ποι­ή­θη­καν λόγω εξω­γε­νών προς την Υπη­ρε­σία παρεμ­βά­σεων προς τις Διοι­κή­σεις και απο­φα­σί­σθηκε η απο­σφρά­γιση της θύρας της οποίας κρατά τα κλειδιά και η ορι­στική απο­μά­κρυνσή της από το κτήριο, αφού δια­μέ­νει παρά­νομα σε αυτό. Παράλ­ληλα απο­φα­σί­σθηκε να της προ­τα­θεί η μετα­κί­νησή της στον Όικο Ευγη­ρίας Χαρα­λά­μπειο Γηρο­κο­μείο Ρόδου.

Για τα παρα­πάνω ενη­με­ρώ­θηκε με την υπ’ αριθ. πρωτ. 664/25-2-2015 επι­στολή.

Με την υπ’ αριθ. 1483/21-4-2015 επι­στολή ενη­με­ρώ­θηκε εκ νέου ότι η διαμονή της στο συγκε­κρι­μένο κτήριο είναι παρά­νομη και κατα­χρη­στική  και κλήθηκε εκ νέου να απο­χω­ρή­σει.

Τέλος με την υπ’ αριθ. 19/25-7-2016 – Θέμα 2ο απόφαση του διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λίου δια­πι­στώ­θηκε ότι εξα­κο­λου­θεί να δια­μέ­νει παρά­νομα στο εν λόγω κτήριο και απο­φα­σί­στηκε εκ νέου η απο­μά­κρυνσή της.

Με την υπ’ αριθ. πρωτ. 2953/1-8-2016 επι­στολή κλήθηκε ευθέως να απο­χω­ρή­σει από το κτήριο του Παραρ­τή­μα­τος Προ­στα­σίας του Παιδιού μέχρι την 8-8-2016.

Η 75χρονη, όπως ανα­φέ­ρε­ται και στις απο­φά­σεις του διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λίου, είχε κατα­λά­βει αυθαί­ρετα και παρά­νομα το 1/3 της επι­φά­νειας του δεύ­τε­ρου ορόφου του προ­α­να­φερ­θέ­ντος κτηρίου, κατα­λαμ­βά­νο­ντας επίσης τελείως τον διά­δρομο που οδηγεί στο δώμα του κτηρίου. Είχε κλειδιά και δεν άφηνε κανέναν άλλο να εισέλ­θει στον διά­δρομο, με απο­τέ­λε­σμα να είναι αδύνατη η πρό­σβαση   στο δώμα, ενώ επι­πλέον απο­κλεί­ο­νταν και οι σχε­τι­κές έξοδοι κιν­δύ­νου.

Προ μερικών ημερών και για λόγους έκτα­κτης ανάγκης η διοί­κηση ανα­γκά­σθηκε να παρα­βιά­σει την θύρα του δια­δρό­μου, προ­κει­μέ­νου να απο­κτή­σει πρό­σβαση σε αυτόν και το δώμα του κτηρίου.

Φέρεται να παρα­μέ­νει παρά­νομα κάτοχος ενός θαλάμου του δευ­τέ­ρου ορόφου, επι­φα­νείας περίπου 100 τ.μ., έχοντας τα σχετικά κλειδιά, ενώ δια­τη­ρεί πράγ­ματά της και στο λουτρό του δευ­τέ­ρου ορόφου, απο­κλεί­ο­ντας την πρό­σβαση σε αυτό.

Η διοί­κηση του Κέντρου υπο­στη­ρί­ζει ακόμη ότι η  75χρονη, προ­κα­λεί πολλά προ­βλή­ματα στη λει­τουρ­γία του Παραρ­τή­μα­τος, εμπλε­κό­μενη σε εξω­θε­σμική επι­κοι­νω­νία και δια­λό­γους με τα παιδιά, επι­χει­ρώ­ντας μάλιστα και νου­θε­σίες προς αυτά, γεγονός αν μη τι άλλο αδόκιμο και έως και επι­κίν­δυνο, εάν ληφθεί υπόψη ότι πολλά από τα φιλο­ξε­νού­μενα παιδιά έχουν ψυχικά παιδικά τραύ­ματα, και επαφή τους με μη ειδι­κούς, βρε­φο­νη­πιο­κό­μους ή παι­δο­ψυ­χί­α­τρους ή άλλο ειδι­κευ­μένο προ­σω­πικό, στους χώρους του παραρ­τή­μα­τος, μπορεί ακόμα και να είναι μοιραία για τα παιδιά με την ευαί­σθητη και τραυ­μα­τι­σμένη ψυχο­σύν­θεση.