Οταν πάρουν διαστάσεις, δεν σβήνονται

Δεν συ­νι­στούν δι­καιο­λο­γί­ες οι φωνές τύπου “και ο ορ­γα­νω­μέ­νος Κα­να­δάς καί­γε­ται”, διότι δεν ζούμε στον Κα­να­δά και υπάρ­χει η αξί­ω­ση ένα κρά­τος να αντι­με­τω­πί­ζει όσο το δυ­να­τό κα­λύ­τε­ρα μια πυρ­κα­γιά. Το είχε πει ο αεί­μνη­στος κα­θη­γη­τής δα­σο­λο­γί­ας Σπύ­ρος Ντά­φης: « Το λι­γό­τε­ρο που θα πε­ρί­με­νε κα­νείς να αντι­λη­φθεί η Πο­λι­τεία, μετά και την εμπει­ρία τόσων ετών δα­σι­κών πυρ­κα­γιών, είναι ότι οι δα­σι­κές πυρ­κα­γιές, όταν πά­ρουν δια­στά­σεις, δεν σβή­νο­νται όσα μέσα κι αν δια­τί­θε­νται αλλά σβή­νουν από μόνες τους αφού έχουν ολο­κλη­ρώ­σει την κα­τα­στρο­φή.»