Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Ρόδου, δικάζοντας σε δεύτερο βαθμό, προχώρησε χθες σε ουσιαστική διαφοροποίηση της πρωτόδικης κρίσης σε υπόθεση που αφορούσε χρήση πλαστών ασφαλιστικών ενημεροτήτων και αποδιδόμενη απάτη, με φόντο πληρωμές συνταγών μέσω του ΕΟΠΥΥ.
Το δικαστήριο έκρινε ένοχη για πλαστογραφία μια 65χρονη φαρμακοποιό και της επέβαλε ποινή φυλάκισης 12 μηνών με 3ετή αναστολή, ενώ αθώα κρίθηκε μια 39χρονη συγγενής της.
Σε πρώτο βαθμό είχαν καταδικαστεί αμφότερες σε ποινή φυλάκισης 3 ετών με 3ετή αναστολή.
Η πρωτόδικη απόφαση, όπως είχε διατυπωθεί, είχε κρίνει και τις 2 κατηγορούμενες ένοχες για ενέργειες που τοποθετήθηκαν χρονικά από 5.3.2018 έως 3.7.2018 στη Ρόδο.
Η κρίση αυτή στηριζόταν στο ό,τι, κατά το πρωτοβάθμιο δικαστήριο, οι 2 κατηγορούμενες ενήργησαν από κοινού και κατόπιν συναπόφασης και χρησιμοποίησαν περισσότερα του ενός πλαστά έγγραφα, εμφανίζοντας ως γνήσιες ασφαλιστικές ενημερότητες που φέρονταν να έχουν εκδοθεί από τον ΕΦΚΑ.
Σύμφωνα με το σκεπτικό της πρωτόδικης κρίσης, οι ενημερότητες αυτές υποβλήθηκαν στον ΕΟΠΥΥ ΚΜΕΣ μέσω του Φαρμακευτικού Συλλόγου Δωδεκανήσου. Οι αναφορές περιελάμβαναν συγκεκριμένες ημερομηνίες και αριθμούς πρωτοκόλλου και συστήματος, με πράξεις εντός Μαρτίου 2018 και με επαναλήψεις τον Απρίλιο και τον Μάιο, ενώ υπήρξε και υποβολή εντός Ιουλίου 2018.
Το πρωτοβάθμιο δικαστήριο είχε αποδεχθεί ότι τα έγγραφα ήταν πλαστά, ότι δεν είχαν εκδοθεί από τους αρμόδιους φορείς και ότι η φαρμακοποιός δεν ήταν ασφαλιστικά ενήμερη κατά τους χρόνους υποβολής.
Στο πρωτόδικο σκεπτικό, η χρήση των εγγράφων συνδεόταν με σκοπό παραπλάνησης των υπαλλήλων του ΕΟΠΥΥ ως προς τη γνησιότητα και ως προς το ό,τι πληρούνταν οι προϋποθέσεις για την είσπραξη χρημάτων.
Στο πρωτόδικο κείμενο καταγράφηκαν συγκεκριμένα ποσά που, κατά την κρίση του δικαστηρίου, αφορούσαν πληρωμές για τους μήνες Φεβρουάριο, Μάρτιο, Απρίλιο και Μάιο 2018 και τα οποία αναφέρονταν ως 18.025,78 ευρώ, 20.114,42 ευρώ, 18.666,34 ευρώ και 19.982,59 ευρώ. Η πρωτόδικη απόφαση περιέγραφε ότι τα ποσά αυτά, λόγω ληξιπρόθεσμων οφειλών, θα παρακρατούνταν και θα αποδίδονταν στον ΕΦΚΑ, αλλά τελικώς καταβλήθηκαν, με συνέπεια να περιγράφεται ζημία για τον ασφαλιστικό φορέα με αντίστοιχο περιουσιακό όφελος.
Παράλληλα, στο πρωτόδικο σκεπτικό εντάχθηκε και αναφορά σε απόπειρα για τον Ιούλιο 2018, όπου, κατά την απόφαση, επιχειρήθηκε νέα είσπραξη για τις συνταγές μηνός Ιουνίου, χωρίς τελικά να ολοκληρωθεί η πράξη λόγω εξωτερικών παραγόντων που περιγράφηκαν ως ανεξάρτητοι της βούλησης των κατηγορουμένων και συνδεόμενοι με επιβληθείσα ποινή από ελεγκτικό μηχανισμό.
Η γραμμή υπεράσπισης και τα επιχειρήματα που αναπτύχθηκαν
Στο πλαίσιο της υπεράσπισης αναπτύχθηκαν ισχυρισμοί που εστίασαν στην έννοια της περιουσιακής βλάβης για το αδίκημα της απάτης και στη σχέση ανάμεσα στην πληρωμή του ΕΟΠΥΥ και στις οφειλές προς τον ΕΦΚΑ.
Κεντρικός άξονας της υπεράσπισης από τον συνήγορο υπεράσπισης κ. Δήμο Μουτάφη ήταν ότι τα χρήματα που καταβάλλονταν από τον ΕΟΠΥΥ προς το φαρμακείο δεν αποτελούσαν επιδόματα ή επιχορηγήσεις λόγω ασφαλιστικής ενημερότητας, αλλά πληρωμή για φάρμακα που είχαν ήδη χορηγηθεί στους ασφαλισμένους και άρα εκπλήρωση συμβατικής υποχρέωσης του οργανισμού. Με αυτή τη λογική, η υπεράσπιση υποστήριξε ότι δεν στοιχειοθετείται η περιουσιακή ζημία ή το περιουσιακό όφελος όπως απαιτείται για το αδίκημα της απάτης, διότι η καταβολή αντιστοιχούσε σε πραγματική παροχή και δεν δημιουργούσε έλλειμμα στη σχέση παροχής και αντιπαροχής.
Παράλληλα, στην ίδια επιχειρηματολογία υπογραμμίστηκε ότι η ουσία του οφέλους, εφόσον υφίσταται, θα μπορούσε να συνδέεται με το ποσό που δεν καταβλήθηκε τότε προς τον ασφαλιστικό φορέα ώστε να εκδοθεί νόμιμα ενημερότητα.
Στο πλαίσιο αυτό προβλήθηκε συγκεκριμένη αναφορά για οφειλές ύψους 3.364,7 ευρώ και προτάχθηκε ότι οι οφειλές αυτές είχαν εξοφληθεί, με επίκληση χρόνου εξόφλησης προγενέστερου της κλήσης για εξέταση, ώστε να θεμελιώνεται αίτημα περί απαλλαγής ως προς την απάτη κατά τη διάταξη του άρθρου 405 παρ. 2 και 3 ΠΚ.
Σε δεύτερο επίπεδο, προβλήθηκαν ισχυρισμοί για ευνοϊκή ποινική μεταχείριση λόγω ομολογίας κατά την προδικασία και λόγω έμπρακτης μετάνοιας.
