Μητσοτάκης: Xρέος μας να κάνουμε τη χώρα αγνώριστη σε σχέση με το αρνητικό παρελθόν

Ει­δι­κό­τε­ρα, στο άρθρο του στην εφη­με­ρί­δα «Η Κα­θη­με­ρι­νή» πα­ρου­σιά­ζει την άποψή του για τον Ελευ­θέ­ριο Βε­νι­ζέ­λο δια­τυ­πώ­νο­ντας έναν προ­σω­πι­κό ανα­στο­χα­σμό στον οποίο συ­μπυ­κνώ­νε­ται, όπως ση­μειώ­νει, η εγ­γύ­τη­τα της οι­κο­γε­νεια­κής πα­ρά­δο­σης με τις σπου­δές του στην Ιστο­ρία. «Το βάρος της ευ­θύ­νης που φέρω ως πρω­θυ­πουρ­γός δο­κι­μά­ζε­ται στο δέος που μοι­ρά­ζε­ται ο κάθε Έλ­λη­νας για τον Ελευ­θέ­ριο Βε­νι­ζέ­λος» υπο­γραμ­μί­ζει.

«Ο Ελευ­θέ­ριος Βε­νι­ζέ­λος απέ­δει­ξε ότι ένα μικρό κρά­τος, ακόμη και σε δύ­σκο­λες επο­χές, έχει το πε­ρι­θώ­ριο να δια­μορ­φώ­νει το μέλ­λον του, αν μεί­νει πιστό σε αρχές που έχουν δι­καιω­θεί ιστο­ρι­κά: Ισχυ­ρές συμ­μα­χί­ες στο εξω­τε­ρι­κό και ανά­πτυ­ξη στο εσω­τε­ρι­κό. Ατο­μι­κή ελευ­θε­ρία με κοι­νω­νι­κή πρό­νοια» ση­μειώ­νει ο πρω­θυ­πουρ­γός και συ­μπλη­ρώ­νει: «Επι­λο­γές επί­και­ρες και για τη ση­με­ρι­νή Ελ­λά­δα. Και αξίες που πα­ρέ­λα­βε και προ­βάλ­λει στον 21ο αιώνα η Νέα Δη­μο­κρα­τία».

Ο Κυ­ριά­κος Μη­τσο­τά­κης επι­ση­μαί­νει ότι ο Βε­νι­ζέ­λος το 1918-1920 βρέ­θη­κε να πρω­τα­γω­νι­στεί σε μια πα­γκό­σμια διερ­γα­σία, στη Διά­σκε­ψη Ει­ρή­νης των Πα­ρι­σί­ων, κάτι ασυ­νή­θι­στο για ηγέτη μι­κρής χώρας. «Η επι­τυ­χία εκεί­νη, δεν οφει­λό­ταν μόνο στην προ­σω­πι­κή ευ­φυ­ΐα του, αλλά και σε μια στα­θε­ρή πο­λι­τι­κή επι­λο­γή την οποία, σε εκεί­νη τη συ­γκυ­ρία μοι­ρα­ζό­ταν με τους νι­κη­τές του πο­λέ­μου: το όραμα της ορ­γά­νω­σης της διε­θνούς κοι­νω­νί­ας σε βά­σεις φι­λε­λεύ­θε­ρες. Με θε­μέ­λια, δη­λα­δή την αυ­το­διά­θε­ση των λαών και την ισό­τη­τα των κρα­τών, την ισό­τι­μη συμ­με­το­χή όλων στις διε­θνείς υπο­θέ­σεις και την ίδρυ­ση ενός διε­θνούς ορ­γα­νι­σμού που θα προ­στά­τευε την ει­ρή­νη-την Κοι­νω­νία των Εθνών» ση­μειώ­νει.

Σε άλλο ση­μείο του άρ­θρου του ο πρω­θυ­πουρ­γός το­νί­ζει ότι «η πίστη του Βε­νι­ζέ­λου στον φι­λε­λευ­θε­ρι­σμό και στον ρε­α­λι­σμό ήταν, άλ­λω­στε, που έφε­ραν και τη με­γα­λύ­τε­ρη διε­θνή επι­τυ­χία του κρά­τους μας: την Ελ­λά­δα των δύο ηπεί­ρων και των πέντε θα­λασ­σών. Από­δει­ξη του ανα­στή­μα­τος που μπο­ρεί να έχει στον πα­γκό­σμιο στίβο μια μι­κρό­τε­ρη δύ­να­μη, όταν δια­βά­ζει σωστά τις ισορ­ρο­πί­ες, έχει μα­κρό­πνοο σχέ­διο και δια­θέ­τει απο­φα­σι­σμέ­νη και υπεύ­θυ­νη ηγε­σία».

Τέλος ο Κυ­ριά­κος Μη­τσο­τά­κης χρη­σι­μο­ποιώ­ντας τα λόγια του Ελευ­θε­ρί­ου Βε­νι­ζέ­λου «θα σπρώ­ξω­μεν την Ελ­λά­δα εις τον δρό­μον της προ­ό­δου. Και θα την κα­τα­στή­σω­μεν αγνώ­ρι­στον» το­νί­ζει ότι δίπλα στα με­γά­λα του επι­τεύγ­μα­τα του Ελευ­θε­ρί­ου Βε­νι­ζέ­λου η πιο βαριά κλη­ρο­νο­μιά του είναι «το χρέος να κά­νου­με τη “χώρα αγνώ­ρι­στη” σε σχέση με το αρ­νη­τι­κό πα­ρελ­θόν. Χρέος που ανα­λά­βα­με και θα δι­καιώ­σου­με».