Ν. Ανδρουλάκης: Οι τουρκικές παραβιάσεις να αντιμετωπιστούν ως ευρωπαϊκά ζητήματα

«Η Ελλάδα πρέπει να θέτει τα ζητή­ματα της τουρ­κι­κής επι­θε­τι­κό­τη­τας, της παρα­βί­α­σης των ανθρω­πί­νων δικαιω­μά­των και του διε­θνούς δικαίου ως ευρω­παϊκά ζητή­ματα και όχι ως απλές διμε­ρείς δια­φο­ρές», σημειώ­νει σε άρθρο του στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο ευρω­βου­λευ­τής του ΠΑΣΟΚ, Νίκος Ανδρου­λά­κης, με αφορμή την υιο­θέ­τηση τρο­πο­λο­γιών του στην ετήσια Εκθεση Προόδου για την Τουρκία.

«Μια τέτοια προ­σπά­θεια απαιτεί συντο­νι­σμό μεταξύ των υπη­ρε­σιών, της κυβέρ­νη­σης και των Ελλήνων ευρω­βου­λευ­τών», προ­σθέ­τει ο Έλληνας ευρω­βου­λευ­τής.

Ακο­λου­θεί το άρθρο του ευρω­βου­λευτή Νίκου Ανδρου­λάκη στο Αθη­ναϊκό/Μακε­δο­νικό Πρα­κτο­ρείο Ειδή­σεων:

«Πριν από λίγες μέρες υπερ­ψη­φι­στή­καν ορι­σμέ­νες τρο­πο­λο­γίες που είχα κατα­θέ­σει, από κοινού με άλλους ευρω­βου­λευ­τές, στην ετήσια Έκθεση Προόδου για τις Εντα­ξια­κές Δια­πραγ­μα­τεύ­σεις της Τουρ­κίας στο πλαίσιο των καθη­κό­ντων μου ως μέλος της Επι­τρο­πής Εξω­τε­ρι­κών Υπο­θέ­σεων του Ευρω­παϊ­κού Κοι­νο­βου­λίου.

Συγκε­κρι­μένα, με τις τρο­πο­λο­γίες που υπερ­ψη­φί­στη­καν, το Ευρω­παϊκό Κοι­νο­βού­λιο ζητά από την Τουρκία να τερ­μα­τί­σει τις παρα­βιά­σεις του ελλη­νι­κού ενα­έ­ριου χώρου και των χωρικών υδάτων, καθώς και να σεβα­στεί την εδαφική ακε­ραιό­τητα των γει­το­νι­κών της χωρών. Ζητεί­ται, επίσης, η κύρωση της Σύμ­βα­σης των Ηνω­μέ­νων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασ­σας και βεβαίως την άμεση άρση του casus belli. Ακόμη, γίνεται συγκε­κρι­μένη αναφορά στην προ­στα­σία της ελλη­νι­κής μειο­νό­τη­τας. Συγκε­κρι­μένα, καλεί την τουρ­κική κυβέρ­νηση να άρει όλα τα εμπόδια στη δια­χεί­ριση των μειο­νο­τι­κών ευαγών ιδρυ­μά­των (βακού­φια), στην εκπαί­δευση, τον ορισμό και στη διαδοχή του κλήρου, ζητά την επα­να­λει­τουρ­γία της Θεο­λο­γι­κής σχολής της Χάλκης και την ανα­γνώ­ριση της νομικής προ­σω­πι­κό­τη­τας του Οικου­με­νι­κού Πατριαρ­χείου. Τέλος, καλω­σο­ρί­ζει το άνοιγμα του μειο­νο­τι­κού σχο­λείου στην Ίμβρο, το οποίο απο­τε­λεί ένα πολύ θετικό βήμα στην δια­τή­ρηση του πολυ­πο­λι­τι­σμι­κού χαρα­κτήρα του νησιού.

Ανά­λο­γες τρο­πο­λο­γίες είχα κατα­θέ­σει και στην περσινή Έκθεση Προόδου της Τουρ­κίας, οι οποίες όμως δεν είχαν γίνει απο­δε­κτές στο πλαίσιο της Επι­τρο­πής. Μονα­δική εξαί­ρεση απο­τέ­λεσε η τρο­πο­λο­γία για την άρση του Τουρ­κι­κού casus belli κατά της χώρας μας, η οποία έγινε απο­δε­κτή, σε δεύτερο χρόνο στην ολο­μέ­λεια του Ευρω­παϊ­κού Κοι­νο­βου­λίου.

Τι άλλαξε από πέρσι; Φέτος υπάρχει μια σημα­ντική ειδο­ποιός διαφορά. Το πογκρόμ κατά των ανθρω­πί­νων δικαιω­μά­των που εξα­πέ­λυσε ο κ. Ερντο­γάν, έπειτα από το απο­τυ­χη­μένο πρα­ξι­κό­πημα του Ιουλίου, έχει λει­τουρ­γή­σει ως άνεμος που διαλύει την ομίχλη. Πλέον, είναι εμφα­νείς σε όλους οι δρα­μα­τι­κές συν­θή­κες που έχουν δια­μορ­φω­θεί στην Τουρκία. Κανείς δεν μπορεί να ισχυ­ρι­στεί ότι δεν ξέρει, κανείς δεν δια­νο­εί­ται να προ­σπα­θή­σει να εξω­ρα­ΐ­σει την εικόνα.

Πρέπει να λέμε τα πράγ­ματα με το όνομα τους. Εδώ και πολλά χρόνια η Τουρκία απο­λάμ­βανε ένα ιδιό­τυπο καθε­στώς ασυλίας στην Ευρώπη. Όλοι ήξεραν ότι τα ανθρώ­πινα δικαιώ­ματα παρα­βιά­ζο­νταν, ότι οι δημο­κρα­τι­κοί θεσμοί υπο­λει­τουρ­γού­σαν και ότι η Τουρκία επι­δεί­κνυε συστη­μα­τικά επι­θε­τική συμπε­ρι­φορά προς τους γεί­το­νες της. Ωστόσο, τα γεω­πο­λι­τικά και οικο­νο­μικά συμ­φέ­ρο­ντα ήταν πολύ ισχυρά με απο­τέ­λε­σμα να υπάρχει μια διαρκής τάση υπο­βάθ­μι­σης αυτών των ζητη­μά­των στις Ευρω­παϊ­κές πρω­τεύ­ου­σες. Η σημε­ρινή συγκυ­ρία είναι πλέον δια­φο­ρε­τική. Ο ολε­τή­ρας των ανθρω­πί­νων δικαιω­μά­των που έχει τεθεί σε λει­τουρ­γία στη γείτονα δεν μπορεί πια να αγνοη­θεί.

Αυτό το γεγονός δημιουρ­γεί μια θετική συγκυ­ρία και πρέπει να τύχει της κατάλ­λη­λης εκμε­τάλ­λευ­σης. Σήμερα δημιουρ­γεί­ται ένα παρά­θυρο ευκαι­ρίας για την Ελλάδα και την Κύπρο, αρκεί να δια­χει­ρι­στούμε την κατά­σταση με σοβα­ρό­τητα και υπευ­θυ­νό­τητα και όχι με επι­κοι­νω­νια­κούς και εθνι­κο­λαϊ­κί­στι­κες όρους. Η ελλη­νική εξω­τε­ρική πολι­τική πρέπει να απο­κτή­σει συνέ­πεια και στα­θε­ρό­τητα ώστε να μπο­ρέ­σουμε να ανα­βαθ­μί­σουμε τα θέματα ελλη­νι­κού ενδια­φέ­ρο­ντος σε ευρω­παϊκό επίπεδο. Πλέον είναι πολύ δύσκολο για τους εταί­ρους μας να αρνη­θούν την πραγ­μα­τι­κό­τητα, όπως έχει δια­μορ­φω­θεί στη Τουρκία. Η Ελλάδα πρέπει να θέτει τα ζητή­ματα της τουρ­κι­κής επι­θε­τι­κό­τη­τας της παρα­βί­α­σης των ανθρω­πί­νων δικαιω­μά­των και τους διε­θνούς δικαίου ως Ευρω­παϊκά ζητή­ματα και όχι ως απλές διμε­ρείς δια­φο­ρές. Μια τέτοια προ­σπά­θεια απαιτεί συντο­νι­σμό μεταξύ των υπη­ρε­σιών, της κυβέρ­νη­σης και των ελλήνων ευρω­βου­λευ­τών. Δεν υπάρχει καμία αμφι­βο­λία ότι μπο­ρούμε να το επι­τύ­χουμε, αρκεί μόνο να εργα­στούμε συστη­μα­τικά, με σχε­δια­σμό και ρεα­λι­σμό».