Μητσοτάκης για 25η Μαρτίου: Μετατρέπουμε τον στοχασμό για το παρελθόν σε δυναμισμό για το παρόν και σε σχεδιασμό για το μέλλον

Στο ακαν­θώ­δες ζή­τη­μα των ανα­τι­μή­σε­ων στην ενέρ­γεια ανα­φέ­ρε­ται στο μή­νυ­μα του για την εθνι­κή επέ­τειο της 25ης Μαρ­τί­ου ο πρω­θυ­πουρ­γός Κυ­ριά­κος Μη­τσο­τά­κης.

Ει­δι­κό­τε­ρα, ο κ. Μη­τσο­τά­κης αφού υπεν­θυ­μί­ζει τις έως τώρα πα­ρεμ­βά­σεις της κυ­βέρ­νη­σης χάριν της στή­ρι­ξης νοι­κο­κυ­ριών και επι­χει­ρή­σε­ων, δια­βε­βαιώ­νει πως θα είναι δίπλα σε κάθε Ελ­λη­νί­δα και σε κάθε Έλ­λη­να εξα­ντλώ­ντας τα πε­ρι­θώ­ρια των δυ­νά­με­ων μας, όχι όμως και των δυ­να­το­τή­των μας, όπως ση­μειώ­νει χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά.

Διευ­κρι­νί­ζει, πά­ντως, πως «κα­νέ­να δη­μό­σιο τα­μείο κα­μί­ας χώρας δεν μπο­ρεί να κα­λύ­ψει τις συ­νέ­πειες ενός πα­γκό­σμιου σει­σμού. Να τις πε­ριο­ρί­σει μόνο μπο­ρεί» και επι­ση­μαί­νει: «Τα κοινά προ­βλή­μα­τα απαι­τούν κοι­νές λύ­σεις. Κι ακρι­βώς γι’ αυτό είμαι, εδώ, στη Σύ­νο­δο Κο­ρυ­φής. Για μία ενιαία ευ­ρω­παϊ­κή αγορά φυ­σι­κού αε­ρί­ου. Για το χτύ­πη­μα της διε­θνούς κερ­δο­σκο­πί­ας. Και για μία από κοι­νού απά­ντη­ση στο ράλι των τιμών».

Ακο­λου­θεί ολό­κλη­ρο το μή­νυ­μα του πρω­θυ­πουρ­γού, Κυ­ριά­κου Μη­τσο­τά­κη:

«Συ­μπα­τριώ­τες μου,

Οι Έλ­λη­νες σε κάθε γωνιά της γης γιορ­τά­ζου­με, σή­με­ρα, την αφε­τη­ρία μιας πο­ρεί­ας δια­κο­σί­ων ενός χρό­νων αγώνα για την πρό­ο­δο του έθνους. Αλλά και την αυγή του τρί­του αιώνα ανε­ξαρ­τη­σί­ας μας, που αντι­κρί­ζου­με με εμπι­στο­σύ­νη και αι­σιο­δο­ξία.

Τι­μού­με κάθε γενιά των προ­γό­νων. Τους αγω­νι­στές του 1821, που μας πρό­σφε­ραν ελευ­θε­ρία και κρά­τος, σε μια ήπει­ρο όπου βα­σί­λευε η απο­λυ­ταρ­χία. Αλλά και τους δια­δό­χους τους. Αυ­τούς που με­γά­λω­σαν την πα­τρί­δα και δού­λε­ψαν σκλη­ρά για την ευ­η­με­ρία της. Όλους τους Έλ­λη­νες, πριν από εμάς, που για δε­κα­ε­τί­ες κρά­τη­σαν την πιο πο­λύ­τι­μη σκυ­τά­λη: την εντο­λή της ενό­τη­τας και της δια­χρο­νι­κής προ­κο­πής.

Φέτος υπο­δε­χό­μα­στε την εθνι­κή επέ­τειο με μόνη βε­βαιό­τη­τα την αβε­βαιό­τη­τα ενός πο­λέ­μου. Μιας φω­τιάς που άναψε ξανά στην Ευ­ρώ­πη βά­φο­ντας με αίμα τα σύ­νο­ρα και οδη­γώ­ντας εκα­τομ­μύ­ρια στην προ­σφυ­γιά. Πρό­κει­ται για μια γε­ω­πο­λι­τι­κή κρίση που, μαζί με τις πό­λεις της Ου­κρα­νί­ας, βομ­βαρ­δί­ζει και τη διε­θνή αγορά ενέρ­γειας, πυ­ρο­δο­τώ­ντας έτσι την ακρί­βεια σε όλες τις χώρες και σε όλα τα προ­ϊ­ό­ντα.

Στη χώρα μας η νέα δο­κι­μα­σία ξεσπά πριν καλά-καλά τε­λειώ­σει η παν­δη­μία. Κι ενώ έχουν προη­γη­θεί αλ­λε­πάλ­λη­λες αμυ­ντι­κές προ­κλή­σεις, πότε στον Έβρο και πότε στο Αι­γαίο. Σε μια στιγ­μή, μά­λι­στα, που η Ελ­λά­δα άφηνε πίσω την κα­θή­λω­ση κι έμπαι­νε σε τρο­χιά ευ­η­με­ρί­ας. Σε αυτήν πρέ­πει να μεί­νου­με! Επι­στρα­τεύ­ο­ντας τη δύ­να­μη και την αντο­χή μας. Ώστε και πάλι μία διε­θνής πε­ρι­πέ­τεια να γίνει μία εθνι­κή νίκη.

Γνω­ρί­ζω καλά τις δυ­σκο­λί­ες που προ­κα­λούν στο κάθε νοι­κο­κυ­ριό οι ει­σα­γό­με­νες ανα­τι­μή­σεις. Γι­΄αυ­τό και η κυ­βέρ­νη­ση υψώ­νει, ήδη, ένα πρώτο ανά­χω­μα απέ­να­ντί τους. Με επι­δο­τή­σεις στους λο­γα­ρια­σμούς ρεύ­μα­τος και εκ­πτώ­σεις στα καύ­σι­μα. Ώστε να απορ­ρο­φη­θεί μέρος των αυ­ξή­σε­ων. Με τό­νω­ση του ει­σο­δή­μα­τος των πιο αδύ­να­μων. Αλλά και με ει­δι­κά μέτρα στή­ρι­ξης για τις επι­χει­ρή­σεις και τους αγρό­τες.

Δεν θα κρύψω όμως την αλή­θεια: κα­νέ­να δη­μό­σιο τα­μείο κα­μί­ας χώρας δεν μπο­ρεί να κα­λύ­ψει τις συ­νέ­πειες ενός πα­γκό­σμιου σει­σμού. Να τις πε­ριο­ρί­σει μόνο μπο­ρεί. Τα κοινά προ­βλή­μα­τα απαι­τούν κοι­νές λύ­σεις. Κι ακρι­βώς γι’ αυτό είμαι, εδώ, στη Σύ­νο­δο Κο­ρυ­φής. Για μία ενιαία ευ­ρω­παϊ­κή αγορά φυ­σι­κού αε­ρί­ου. Για το χτύ­πη­μα της διε­θνούς κερ­δο­σκο­πί­ας. Και για μία από κοι­νού απά­ντη­ση στο ράλι των τιμών.

Η αντί­δρα­ση της Ευ­ρώ­πης δεν αργεί. Αλλά μέχρι τότε, ένα μόνο έχω να υπο­σχε­θώ: ότι θα είμαι δίπλα σε κάθε Ελ­λη­νί­δα και Έλ­λη­να εξα­ντλώ­ντας όλα τα πε­ρι­θώ­ρια των δυ­νά­με­ών μας. Χωρίς, ωστό­σο, να εξα­ντλώ και τα πε­ρι­θώ­ρια των δυ­να­το­τή­των μας. Γιατί η πα­ρο­δι­κή κρίση θα βρει το τέλος της. Ενώ η δια­δρο­μή του τόπου πρέ­πει να είναι συ­νε­χής και ανο­δι­κή. Και, κυ­ρί­ως, στα­θε­ρή και ασφα­λής.

Συ­μπο­λί­τες μου,

Οι οι­κου­με­νι­κές ιδέες της εξέ­γερ­σης του ’21 δια­σχί­ζουν σύ­νο­ρα και αιώ­νες. Έτσι, ο πόθος για την ελευ­θε­ρία του τότε, γί­νε­ται αλ­λη­λεγ­γύη προς τους υπε­ρα­σπι­στές της Ου­κρα­νί­ας σή­με­ρα. Το όραμα των Ελ­λή­νων για ένα σύγ­χρο­νο κρά­τος υψώ­νε­ται και πάλι ζω­ντα­νό στην Ευ­ρώ­πη μπρο­στά στον αυ­ταρ­χι­κό δε­σπο­τι­σμό. Και τη θέση του πα­λαιού φι­λελ­λη­νι­κού κι­νή­μα­τος, παίρ­νει τώρα ένα κύμα διε­θνούς συ­μπα­ρά­τα­ξης.

Πριν από 201 χρό­νια, ξε­κί­νη­σε ένας αγώ­νας από λί­γους, που πολ­λοί στον κόσμο δεν τον πί­στε­ψαν. Και όμως πέ­τυ­χε! Τον αγώνα των δικών μας και­ρών κα­λού­μα­στε να τον δώ­σου­με όλοι ενω­μέ­νοι. Εί­μα­στε, άλ­λω­στε, οπλι­σμέ­νοι με τα δι­δάγ­μα­τα που γέν­νη­σαν και το ελεύ­θε­ρο κρά­τος μας: Με την εμπι­στο­σύ­νη στις δυ­νά­μεις μας. Την ψύ­χραι­μη διο­ρα­τι­κό­τη­τα. Και τη διά­θε­ση να κά­νου­με εφαλ­τή­ριο το κάθε εμπό­διο.

Τι­μού­με, λοι­πόν, την 25η Μαρ­τί­ου, όπως το επι­βάλ­λει η συ­γκυ­ρία. Με­τα­τρέ­πο­ντας τον στο­χα­σμό για το πα­ρελ­θόν σε δυ­να­μι­σμό για το παρόν και σε σχε­δια­σμό για το μέλ­λον. Για μια πα­τρί­δα που έρ­χε­ται από πολύ μα­κριά και πο­ρεύ­ε­ται πολύ μα­κριά.

Χρό­νια πολλά στην Ελ­λά­δα και σε όλους τους Έλ­λη­νες, πα­ντού στον κόσμο!»