ΤΟΠΙΚΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Η ιστορία διδάσκει;

news room 2 λεπτά ανάγνωση
ιστορία-μαριλια

Έτσι μας έμαθαν απ’ το δημο­τικό. Ότι διδά­σκει. Ναι, αλλά με μια βασική προ­ϋ­πό­θεση.  Ότι την ξέρουμε ή τέλος πάντων ότι προ­σπα­θούμε να τη μάθουμε. Χωρίς στρογ­γυ­λέ­ματα, αυτά που βολεύ­ουν τις εθνικές μας φαντα­σιώ­σεις.

Ένα επει­σό­διο -με αφορμή την ρητο­ρική περί «πατρί­δος» από όλο το προ­σω­πικό πολιτικό- τα χρόνια της Επα­νά­στα­σης, σε μια περί­σταση όντως δρα­μα­τική, θα είχε πολλά να πει αν η ιστορία δίδασκε πράγ­ματι:

Χει­μώ­νας του 1826.

Βόλια και τρόφιμα σπα­νί­ζουν στο πολιορ­κού­μενο Μεσο­λόγγι.

Συγκρο­τεί­ται επι­τροπή για να μεταβεί στο Ναύπλιο, να ζητήσει βοήθεια. Αλλα «κατά δυστυ­χίαν», γράφει στα Απο­μνη­μο­νεύ­ματά του ο Χει­μα­ριώ­της αγω­νι­στής Σπυ­ρο­μί­λιος, «είχε προ­κη­ρυ­χθή να συγκρο­τηθή Εθνική Συνέ­λευ­σις, και εις αυτόν τον καιρόν ενερ­γού­νται όλαι αι σκευω­ρίαι και αι ραδιουρ­γίαι διά τας εκλογάς των πλη­ρε­ξου­σίων και των κομ­μά­των· άρα ήτον εις τον μεγα­λύ­τε­ρον βρασμόν αι φατρίαι. Και ημείς, όντες σχεδόν ένα χρόνον εις το Μεσο­λόγ­γιον, όπου δεν εσπου­δά­ζαμε άλλο […] από τον πόλεμον· όπου δεν ωμι­λού­σαμε δι’ άλλο ειμή διά κανο­νο­στά­σια, περι­τει­χί­σματα και τάφρους· όπου δεν ηκού­ο­μεν άλλο παρά κρότους κανο­νίων και του­φε­κίων και εκρή­ξεις βομβών και οβου­ζο­βό­λων, ήμεθα ως νήπια εις αυτό το νέον στάδιον».

Διότι, συνε­χί­ζει, «ούτε Κωλετ­τί­σται ήμεθα, ούτε Μαυ­ρο­κορ­δα­τί­σται, ούτε και καμίας άλλης φατρίας, ειμή Ελληνες πατριώ­ται». Αυτό ήταν το μέγα λάθος τους: Γιατί «όταν το Εθνος ευρί­σκε­ται εις κόμματα, η αδια­φο­ρία δεν προ­ξε­νεί καλόν, αλλά μάλιστα βλάβην· και ιδού πραγ­μα­τι­κώς τι μετά ημέρας εσυνέβη ημών των ιδίων· αφ’ ου επλη­ρο­φο­ρή­θη­σαν τω όντι ότι δεν εμε­λε­τού­σαμε να ενι­σχύ­σω­μεν κανέν κόμμα, αδια­φό­ρε­σαν όλα τα κόμματα απ’ ημάς, και εν ω τους ωμι­λού­σαμε διά το Μεσο­λόγ­γιον, όλοι έλεγον το “ναι, έχετε δίκαιον”, αλλά δεν εσύ­μπρατ­τον υπέρ αυτού με ζήλον· εν ω αν είχομεν εγκολ­πωθή εν κόμμα, με τον ψήφον του Μεσο­λογ­γίου ενι­σχύ­ετο, και επο­μέ­νως αυτό το κόμμα ήθελε ήτο ο προ­στά­της του Μεσο­λογ­γίου».

Κι ενώ το Μεσο­λόγγι το έζωνε ο θάνατος, στο Ναύπλιο οι κομ­μα­τάν­θρω­ποι συνέ­χι­σαν να «αισχρο­κερ­δί­ζουν» εις βάρος του και να σπα­τα­λούν το Δάνειο με την Αγγλία. Για να κατα­νο­ή­σει έτσι ο Σπυ­ρο­μί­λιος ό,τι έχουν κατα­λά­βει γενιές και γενιές: πόσο ψέμα υπάρχει κάτω από την πατρι­δο­κά­πηλη ρητο­ρική: «Τότε εκα­τα­λά­βαμε ότι δεν είχομεν όλοι τον αυτόν σκοπόν, την σωτη­ρίαν της Πατρί­δος δηλαδή, ότι δεν εθω­ρού­σαμε όλοι τα πράγ­ματα με το αυτόν όμμα· ούτως αρχί­σαμε ν’ απελ­πι­ζώ­μεθα διά το Μεσο­λόγ­γιον […]· ελυ­πού­μεθα λοιπόν διότι έλειπεν το καθαρόν πνεύμα του πατριω­τι­σμού».

Τίποτα παλιό. Και τίποτα και­νούρ­γιο…

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.