Τι θα συνέβαινε αν ο Αη Βασίλης ζητούσε επίδομα ανεργίας;

Γρά­φει ο

Νε­κτά­ριος Κα­λο­γή­ρου

Τι θα συ­νέ­βαι­νε άραγε αν μια μέρα στα γρα­φεία του ΟΑΕΔ εμ­φα­νι­ζό­ταν ο Άη Βα­σί­λης να κάνει αί­τη­ση για το επί­δο­μα ανερ­γί­ας; Τι απά­ντη­ση θα έπαιρ­νε αν στο γκισέ, την ώρα που θα υπέ­γρα­φε τα διά­φο­ρα έντυ­πα, απευ­θυ­νό­ταν στην υπάλ­λη­λο μ’ ένα ερώ­τη­μα του τύπου: «Ξέ­ρε­τε, έχω μια ομάδα από ξω­τι­κά, που επί­σης είναι άνερ­γα. Τι πρέ­πει να κάνω για να μπουν σε κά­ποιο τα­μείο, να πά­ρουν ένα μικρό επί­δο­μα μέχρι να βγει ο χει­μώ­νας;».

Όσο πα­ρά­ξε­νο κι αν ακού­γε­ται, προ­χθές ο Άη Βα­σί­λης είχε πε­ρά­σει από την το­πι­κή υπη­ρε­σία του ΟΑΕΔ Ρόδου και ζή­τη­σε να υπα­χθούν ο ίδιος και τα ξω­τι­κά του στο τα­μείο ανερ­γί­ας. Η υπάλ­λη­λος, γε­μά­τη κα­τα­νό­η­ση ζή­τη­σε να δουν τα δι­καιο­λο­γη­τι­κά της επι­χεί­ρη­σης ‘Santa’ και να υπο­λο­γί­σουν τον συ­ντε­λε­στή επο­χι­κό­τη­τας. «Αυτός θα κα­θο­ρί­σει για το αν και ποιοι δι­καιού­νται το επί­δο­μα».

Η υπάλ­λη­λος έκανε μια σειρά από υπο­λο­γι­σμούς με βάση τα ερω­τή­μα­τα: πόσο είναι το προ­σω­πι­κό 12μηνης απα­σχό­λη­σης στην επι­χεί­ρη­ση; πόσα από τα ξω­τι­κά δου­λεύ­ουν επο­χι­κά; «Πρέ­πει να δούμε την ανα­λο­γία μο­νί­μου και επο­χι­κού προ­σω­πι­κού και αυτά σε συ­νάρ­τη­ση με το χρόνο της επο­χι­κής τους ερ­γα­σί­ας» του είπε. «Αν το μό­νι­μο προ­σω­πι­κό είναι πάνω από 25% του συ­νό­λου των απα­σχο­λου­μέ­νων της πε­ριό­δου αυ­ξη­μέ­νης ερ­γα­σί­ας, τότε φο­βά­μαι ότι τα ξω­τι­κά δεν μπο­ρούν να πά­ρουν επί­δο­μα ανερ­γί­ας». Τότε ο Άη Βα­σί­λης υπεν­θύ­μι­σε στην ευ­γε­νι­κή υπάλ­λη­λο να διε­ρευ­νή­σει το τι απαι­τεί­ται για να λάβει και ο ίδιος επί­δο­μα ανερ­γί­ας, καθώς φέτος οι δου­λειές δεν πήγαν κα­θό­λου καλά.

Όσο πε­ρί­με­νε από την υπάλ­λη­λο να κάνει υπο­λο­γι­σμούς, ο Άη Βα­σί­λης έπια­σε κου­βέ­ντα με κά­ποια από τα πα­λι­κά­ρια και τις γυ­ναί­κες που επί­σης πε­ρί­με­ναν στη σειρά για να υπο­βά­λουν τα έγ­γρα­φά τους.

«Ξέ­ρε­τε» τους είπε «ει­δι­κά αυτές οι μέρες είναι πολύ δύ­σκο­λες, όλοι πε­ρι­μέ­νουν από εμένα, το πρό­σω­πό μου είναι πα­ντού, στην τη­λε­ό­ρα­ση, στους υπο­λο­γι­στές, στα κι­νη­τά, πω πω ει­δι­κά τα κι­νη­τά με δεί­χνουν συ­νέ­χεια, σε κάθε σε­λί­δα. Κάθε φορά που εμ­φα­νί­ζο­μαι, ένα βάρος φορ­τώ­νε­ται στην πλάτη μου, μια υπο­χρέ­ω­ση για ένα παιδί, για μια οι­κο­γέ­νεια, που πολύ φο­βά­μαι ότι δε θα κα­τα­φέ­ρω να την ευ­χα­ρι­στή­σω».

Τα πρό­σω­πα που πε­ρί­με­ναν σ’ εκεί­νη τη σειρά, κα­τά­λα­βαν επα­κρι­βώς τα όσα τους πε­ριέ­γρα­φε ο Άγιος Βα­σί­λης. Στα μάτια τους κα­θρε­φτι­ζό­ταν η μορφή του Αγίου αυτών των ημε­ρών, των δώρων, της χαράς, της αφθο­νί­ας, της υγεί­ας, της γα­λή­νης.

Τα πα­λι­κά­ρια σκε­φτό­με­νοι τα αδέλ­φια τους, τους γο­νείς τους, κά­ποιοι απ’ αυ­τούς είχαν παι­διά και σκέ­φτη­καν εκεί­να. Το ίδιο και οι γυ­ναί­κες. Ήταν όλες και όλοι Αγιοι Βα­σί­λη­δες, ήταν πρό­σω­πα από τα οποία κά­ποιοι πε­ρι­μέ­νουν κάτι, ει­δι­κά τα παι­διά πε­ρι­μέ­νουν να τους φέ­ρουν ένα δώρο, κάτι πα­ρα­πά­νω από μια αγκα­λιά γε­μά­τη αγάπη, την οποία με­ρι­κές φορές ούτε αυτή μπο­ρούν να έχουν.

Αυτές τις μέρες, σε κάθε δομή και ορ­γά­νω­ση δια­δρα­μα­τί­ζε­ται μια ανά­λο­γη ιστο­ρία. Πρό­σω­πα χωρίς δου­λειά, άνερ­γοι χωρίς επί­δο­μα, ερ­γο­δό­τες που δεν δού­λε­ψαν στη διάρ­κεια του 2020 κι ανα­ζη­τούν ένα τρόπο να εξα­σφα­λί­σουν για τους ίδιους και τους συ­νερ­γά­τες τους ένα οι­κο­νο­μι­κό βο­ή­θη­μα.

Η ιστο­ρία του Άη Βα­σί­λη στον ΟΑΕΔ είναι η ιστο­ρία του κάθε προ­σώ­που, είτε άντρα, είτε γυ­ναί­κας που αυτές τις μέρες έχει στους ώμους του το βάρος να αντα­πο­κρι­θεί στα πρό­τυ­πα των εορ­τών: Δώρα, χα­ρού­με­νη ατμό­σφαι­ρα, αφθο­νία, όμορ­φες ει­κό­νες, με­λω­δί­ες και ευω­διές στην ατμό­σφαι­ρα.

Τα στε­λέ­χη του ΟΑΕΔ έχουν να δι­η­γη­θούν πολ­λές τέ­τοιες ιστο­ρί­ες. Αν και τα ίδια απο­τε­λούν γρα­νά­ζια της με­γά­λης μη­χα­νής του Δη­μο­σί­ου, δεν πα­ρα­λεί­πουν να ανα­ζη­τούν λύ­σεις, μήπως και κα­τα­φέ­ρουν να βρουν ένα «πα­ρά­θυ­ρο», ένα δια­φο­ρε­τι­κό τρόπο υπο­λο­γι­σμού των δε­δο­μέ­νων μήπως και μπο­ρέ­σουν να εξα­σφα­λί­σουν το κα­τι­τίς για το ει­λι­κρι­νές πρό­σω­πο που έχουν απέ­να­ντί τους.

Τον ίδιο ρόλο του Άη Βα­σί­λη έχουν αυτές τις μέρες όλοι εκεί­νοι που στε­λε­χώ­νουν διά­φο­ρες δομές αλ­λη­λεγ­γύ­ης και κοι­νω­νι­κά πα­ντο­πω­λεία. Μέσα από αυτές τις στή­λες έχουν γίνει πε­ρι­γρα­φές για τους φι­λαν­θρω­πι­κούς συλ­λό­γους και όλους εκεί­νους που δου­λεύ­ουν ανώ­νυ­μα ή και επώ­νυ­μα για να απα­λύ­νουν τον πόνο των συ­ναν­θρώ­πων τους. Υπάρ­χει, ωστό­σο, ένα πρό­σω­πο του οποί­ου η ψι­λό­λι­γνη φι­γού­ρα απέ­χει πολύ από τη γνώ­ρι­μη μορφή του τρο­φα­ντού Άη Βα­σί­λη με τα κόκ­κι­να και για του οποί­ου την προ­σφο­ρά ελά­χι­στα έχουν γρα­φτεί.

Το πρό­σω­πο αυτό έχει αφιε­ρώ­σει όλες τις ημέ­ρες της κα­θη­με­ρι­νό­τη­τάς του στο να κα­λύ­πτει τις ανά­γκες των συ­να­δέλ­φων του. Το πρό­σω­πο αυτό δεν είναι άλλο από τον επί σειρά πολ­λών ετών πρό­ε­δρο του Σω­μα­τεί­ου Οι­κο­δό­μων της Ρόδου.

Για πολλά χρό­νια ο Νίκος Τρι­πο­λί­της ήταν και εξα­κο­λου­θεί (ως επί­τι­μος πρό­ε­δρος) να είναι το πρό­σω­πο στο οποίο προ­σφεύ­γουν όλοι οι άνερ­γοι οι­κο­δό­μοι για να βρουν μια σα­κού­λα με τρό­φι­μα.

Επί 20 και πλέον χρό­νια ο Νίκος δεν κου­ρά­στη­κε να τους υπο­δέ­χε­ται. Είναι χι­λιά­δες οι οι­κο­δό­μοι στο νησί και πια όλοι είναι φίλοι του. Πώς να πεις όχι σε ένα φίλο; Πώς να πεις όχι έστω και σε έναν σχε­δόν άγνω­στο που λόγω της «σκα­λω­σιάς» κα­τέρ­ρευ­σε οι­κο­νο­μι­κά και χρειά­ζε­ται υπο­στή­ρι­ξη; Ο Νίκος είναι που τρέ­χει δεξιά κι αρι­στε­ρά, χτυπά πόρ­τες, μιλά με τους φι­λαν­θρω­πι­κούς συλ­λό­γους και δεν κοι­μά­ται μέχρι να βρει λύ­σεις. Αυτό επα­να­λαμ­βά­νε­ται κάθε μέρα.

Ο Άη Βα­σί­λης στη Ρόδο έχει τη μορφή του Νίκου, αλλά και της Σο­φί­ας και της Μαί­ρης και της Ιω­άν­νας και της Μα­ρί­ας και του Γιάν­νη του λο­γι­στή που ποτέ και κα­νέ­νας (σχε­δόν) δεν έχει μάθει για την απέ­ρα­ντη προ­σφο­ρά και κα­λο­σύ­νη του.

Ο Άη Βα­σί­λης στη Ρόδο και σε κάθε τόπο έχει τη μορφή του πα­τέ­ρα, της μη­τέ­ρας, του αδελ­φού, του φίλου και κάθε προ­σώ­που που αυτές τις μέρες νιώ­θει στους ώμους του ένα βάρος που ζυ­γί­ζει πιο πολύ από τη σάρκα του.

Ο Santa Claus (Santa Nicolaus), για τους Ορ­θο­δό­ξους είναι ο Μέγας Βα­σί­λειος ή Άγιος Βα­σί­λειος που με την ευαι­σθη­σία για τον συ­νάν­θρω­πο, δη­μιούρ­γη­σε τη «Βα­σι­λειά­δα», τη δομή που πριν από 1700 χρό­νια λει­τουρ­γού­σε στην Και­σά­ρεια ως πρό­τυ­πο πε­ρί­θαλ­ψης και φρο­ντί­δας των οι­κο­νο­μι­κά ασθε­νών, των αρ­ρώ­στων, των ξένων, αλλά κι εκεί­νων που είχαν ανά­γκη μόρ­φω­σης για να γί­νουν ενερ­γοί πο­λί­τες. Αυτός είναι ο δικός μας Άη Βα­σί­λης και αυτού η μορφή πα­ρου­σιά­ζε­ται στο πρό­σω­πο όλων εκεί­νων που αυτές τις μέρες πα­λεύ­ουν να προ­σφέ­ρουν το κάτι πα­ρα­πά­νω για τους αν­θρώ­πους που αγα­πούν.

Επι­στρέ­φο­ντας στην αρχή της ιστο­ρί­ας μας, η υπάλ­λη­λος του ΟΑΕΔ, αφού έκανε όλους τους υπο­λο­γι­σμούς, στρά­φη­κε στον Άη Βα­σί­λη και είπε:

«Κύριε Άη Βα­σί­λη, ξέ­ρε­τε, το σύ­στη­μα έκανε όλους τους υπο­λο­γι­σμούς, η επι­χεί­ρη­ση Santa δεν μπο­ρεί να πάρει βε­βαί­ω­ση επο­χι­κό­τη­τας, συ­νε­πώς ούτε και τα ξω­τι­κά μπο­ρούν να πά­ρουν επί­δο­μα ανερ­γί­ας. Όμως, ελάτε να τα δούμε ξανά, να δούμε αν έχετε δώσει τις σω­στές ημε­ρο­μη­νί­ες για το πότε είχε ξε­κι­νή­σει φέτος η σεζόν για την επι­χεί­ρη­σή σας. Είναι ση­μα­ντι­κό στοι­χείο αυτό, μπο­ρεί να κάνει τη δια­φο­ρά…».

Για όλους εκεί­νους κι εκεί­νες που αυτές τις ημέ­ρες ντύ­θη­καν και θα ντύ­νο­νται με τη στολή του Αη Βα­σί­λη, ευχές για χρό­νια πολλά.