Γ. Καμίνης: «Η χώρα έχει ανάγκη από μία ριζική αλλαγή προοδευτικού προσανατολισμού»

Κύριε Καμίνη διεκ­δι­κείτε την ηγεσία του νέου φορέα του κεντρώου σοσιαλ­δη­μο­κρα­τι­κού χώρου. Γιατί να ψηφί­σουν εσάς και τι λέτε σε όσους ακόμη είναι ανα­πο­φά­σι­στοι;

Όπως ίσως ήδη να γνω­ρί­ζετε, προ­έρ­χο­μαι από την κοι­νω­νία των πολιτών, έχω δου­λέ­ψει σκληρά, είτε στο Πανε­πι­στή­μιο είτε στον Συνή­γορο του Πολίτη είτε μετά ως δήμαρ­χος. Δεν υπήρξα ποτέ άνθρω­πος των μηχα­νι­σμών και του συστή­μα­τος και πιστεύω ακρά­δα­ντα ότι τα πιο μεγάλα πράγ­ματα γίνο­νται από πολλούς μαζί, όταν φυσικά υπάρ­χουν δύο βασικά συστα­τικά: η ελευ­θε­ρία και οι κανόνες. Πιστεύω επίσης ότι χωρίς μέριμνα για τους πολλούς δεν υπάρχει προκοπή για τους λίγους. Για αυτό και καλώ όλους τους πολίτες να πάρουν μέρος σε αυτή τη δημο­κρα­τική δια­δι­κα­σία που θα απο­τε­λέ­σει το πρώτο μεγάλο βήμα για να δου­λέ­ψουμε όλοι μαζί για την Ελλάδα που θέλουμε, την Ελλάδα του αύριο. Αυτό έχω υπη­ρε­τή­σει ως σήμερα, έτσι θα συνε­χίσω να πορεύ­ο­μαι.

Πώς βλέπετε την δια­δι­κα­σία εκλογής; Πρώτα θα κληθούν οι ψηφο­φό­ροι να εκλέ­ξουν αρχηγό και μετά θα δημιουρ­γη­θεί ένας πολι­τι­κός φορέας με την σημαία της Κεντρο­α­ρι­στε­ράς ή με κάποια άλλη μορφή; Τελικά μήπως θα είναι συνι­στώσα του ΠΑΣΟΚ ή πρέπει να περι­μέ­νουμε κάτι νέο;

Σε προ­ο­πτική, θα είναι ένα ενιαίο πολυ­τα­σικό κόμμα. Αυτός είναι ο στόχος. Τα βήματα προς τα εκεί, θα γίνουν τον κατάλ­ληλο χρόνο, με σύνεση, διάλογο και σεβασμό, κυρίως σεβασμό και τη συμ­με­τοχή των πολιτών. Τα κόμματα είναι ταυ­τό­τητα, ιστορία και τιμή του καθενός. Δεν σβήνουν με δια­τάγ­ματα.

Ποια θα είναι η επόμενη μέρα μετά την εκλογή αρχηγού; Πρέπει να υπάρξει συνέ­νωση των βου­λευ­τών όλων των κομ­μά­των που μετέ­χουν στο εγχεί­ρημα;

Όλα αυτά τα ζητή­ματα θα απο­φα­σι­στούν το επόμενο διά­στημα, υπάρ­χουν άλλωστε πολλά παρα­δείγ­ματα και στην Ευρώπη. Η επι­τυ­χία, η μαζι­κό­τητα του εγχει­ρή­μα­τος θα γεν­νή­σει δυνα­μική που οδηγεί σε λύσεις δημιουρ­γι­κές και συναι­νε­τι­κές. Αυτό όμως που προέχει είναι να πεί­σουμε τους πολίτες να μας εμπι­στευ­τούν ξανά και να συμ­με­τέ­χουν στις δια­δι­κα­σίες. Γιατί αυτοί οι πολίτες θα είναι και οι συνι­δρυ­τές της νέας, ενω­μέ­νης, δημο­κρα­τι­κής προ­ο­δευ­τι­κής παρά­τα­ξης.

Εάν εκλε­γείτε και ετοι­μα­στείτε για τις βου­λευ­τι­κές εκλογές, με ποιον θα μπο­ρού­σατε να συγκυ­βερ­νή­σετε; Με Τσίπρα ή με Μητσο­τάκη;

Αν και μιλάτε με έναν άνθρωπο που θεωρεί τη συνερ­γα­σία βασικό παρά­γο­ντα καλού απο­τε­λέ­σμα­τος, να ξέρετε ότι, όπως είπα και κατά την ανα­κοί­νωση της υπο­ψη­φιό­τη­τάς μου, η κυβέρ­νηση είναι δέσμια της λαϊ­κί­στι­κης τακτι­κής, ενώ η αντι­πο­λί­τευση παλεύει με τον συντη­ρη­τικό εαυτό της. Εμείς αυτή τη στιγμή δημιουρ­γούμε μια μεγάλη ισχυρή παρά­ταξη με πλειο­ψη­φικά χαρα­κτη­ρι­στικά και σαφές προ­γραμ­μα­τικό πλαίσιο, δεν δημιουρ­γούμε τη «συμ­μα­χία των προ­θύ­μων» του κ. Τσίπρα ή του κ. Μητσο­τάκη. Μετά, ας απο­φα­σί­σουν οι άλλοι πόσο κοντά σε μας θα βρί­σκο­νται.

Πώς σχο­λιά­ζετε την δημο­σκό­πηση που βγήκε πρό­σφατα και δείχνει ότι ο πολι­τι­κός αυτός φορέας που πάει να δημιουρ­γη­θεί, κερ­δί­ζει έδαφος; Τι απο­δει­κνύει αυτό;

Είναι παρα­πάνω από σαφές ότι η χώρα έχει ανάγκη από μία ριζική αλλαγή προ­ο­δευ­τι­κού προ­σα­να­το­λι­σμού, που μόνον η μεγάλη δημο­κρα­τική παρά­ταξη μπορεί να εγγυ­η­θεί. Γιατί αυτή η παρά­ταξη υπήρξε πάντοτε η πιο γόνιμη μήτρα των μεγάλων αλλαγών στη χώρα μας, με γνώμονα την ανά­πτυξη, την κοι­νω­νική δικαιο­σύνη, την προ­ά­σπιση των δημο­κρα­τι­κών θεσμών. Μόνο η δική μας παρά­ταξη μπορεί να είναι αυθε­ντικά λαϊκή, χωρίς το λαϊ­κι­σμό που χαρα­κτη­ρί­ζει την κυβερ­νη­τική πλειο­ψη­φία, αλλά και γνήσια πατριω­τική, χωρίς να απο­πνέει τον συντη­ρη­τι­σμό της αξιω­μα­τι­κής αντι­πο­λί­τευ­σης που μάταια η ίδια προ­σπα­θεί να συγκα­λύ­ψει.

Για αυτό και η δια­δι­κα­σία εκλογής ήδη συσπει­ρώ­νει τους πολίτες που ταυ­τί­ζο­νται αξιακά και ιδε­ο­λο­γικά με το χώρο της δημο­κρα­τι­κής παρά­τα­ξης. Τους πολίτες που θα μας εμπι­στευ­τούν κι όλοι μαζί θα μεγα­λώ­σουμε την παρά­ταξη και θα την οδη­γή­σουμε εκεί που της αξίζει.

Πώς σχο­λιά­ζετε την πρό­σφατη επι­σή­μανση του αρχηγού της αξιω­μα­τι­κής αντι­πο­λί­τευ­σης, Κυριά­κου Μητσο­τάκη, ότι μια κοι­νω­νία χωρίς ανι­σό­τη­τες είναι αντί­θετο στην ανθρώ­πινη φύση;

Καθήκον της προ­ο­δευ­τι­κής πολι­τι­κής είναι να μιλάει όχι για το τι ισχύει, αλλά για το τι μπορεί να αλλάξει. Και εδώ οφεί­λουμε να βάλουμε δια­χω­ρι­στι­κές γραμμές με τους κυνι­κούς και τους μοι­ρο­λά­τρες που μας λένε ότι τάχα θα πρέπει να υπο­μεί­νουμε τις κοι­νω­νι­κές ανι­σό­τη­τες. Λες και ο κάθε πολίτης δεν έχει το δικαί­ωμα να έχει ίσες ευκαι­ρίες, να έχει την ίδια αφε­τη­ρία με τους υπό­λοι­πους. Λες και ο κάθε πολίτης δεν μπορεί να ονει­ρεύ­ε­ται το αύριο το δικό του και της οικο­γέ­νειάς του. Λες και ο κάθε πολίτης δεν μπορεί να έχει προσ­δο­κίες ή φιλο­δο­ξίες στη ζωή του.

Πολλοί προ­δι­κά­ζουν την απο­τυ­χία του εγχει­ρή­μα­τος μιλώ­ντας στην ουσία για ένα νέο ΠΑΣΟΚ. Σας ανη­συ­χεί αυτό, με δεδο­μένο ότι είστε κι ένας υπο­ψή­φιος που δεν βρί­σκε­στε στην πυρήνα του κόμ­μα­τος;

Εκλέ­χθηκα σε δύο συνε­χό­με­νες εκλο­γι­κές δια­δι­κα­σίες στο μεγα­λύ­τερο Δήμο της χώρας έχοντας τη στήριξη και του ΠΑΣΟΚ. Και ήμουν περή­φα­νος γι’ αυτό. Ανα­φο­ρικά με την ερώτησή σας, ο νέος φορέας επι­χει­ρεί να συσπει­ρώ­σει το σύνολο των πολιτών που βρί­σκο­νται δίπλα στις δια­χρο­νι­κές αξίες και ιδέες της Δημο­κρα­τι­κής Παρά­τα­ξης, είτε από το χώρο του ΠΑΣΟΚ, είτε από άλλα κόμματα και συλ­λο­γι­κό­τη­τες. Από κει και πέρα, δεν θα δια­φω­νή­σει κανείς, ότι με όλα τα λάθη και τις παρεκ­κλί­σεις, οι μεγα­λύ­τε­ρες μεταρ­ρυθ­μί­σεις και τομές έγιναν με κυβερ­νή­σεις ΠΑΣΟΚ. Από τις πρώτες κυβερ­νή­σεις της Αλλαγής του Ανδρέα Παπαν­δρέου με την εμπέ­δωση των δημο­κρα­τι­κών θεσμών και με μεταρ­ρυθ­μί­σεις όπως τον εκσυγ­χρο­νι­σμό του Οικο­γε­νεια­κού Δικαίου ή τη δημιουρ­γία του ΕΣΥ, μέχρι τη δημιουρ­γία ισχυρών θεσμών, όπως το ΑΣΕΠ και τα ΚΕΠ. Και από την υλο­ποί­ηση μεγάλων έργων, το ριζικό εκσυγ­χρο­νι­σμό θεσμών και τη διεθνή ισχυ­ρο­ποί­ηση της χώρας των κυβερ­νή­σεων Σημίτη μέχρι την υλο­ποί­ηση μεταρ­ρυθ­μί­σεων και τομών της κυβέρ­νη­σης του Γιώργου Παπαν­δρέου εν μέσω της καται­γί­δας της κρίσης. Μεταρ­ρυθ­μί­σεις, όπως η ηλε­κτρο­νική συντα­γο­γρά­φηση, ο νόμος Δια­μα­ντο­πού­λου για την παιδεία ή η Διαύ­γεια, για τη θεμε­λί­ωση της οποίας πάλεψε ο συνυ­πο­ψή­φιος μου, Γιάννης Ραγκού­σης. Αυτή είναι η κλη­ρο­νο­μιά της Δημο­κρα­τι­κής Παρά­τα­ξης, κι αυτή η κλη­ρο­νο­μιά απο­τέ­λεσε και το δικό μου οδηγό. Για μικρές ή μεγάλες προ­ο­δευ­τι­κές επα­να­στά­σεις που πετύ­χαμε στο Δήμο της Αθήνας τα τελευ­ταία χρόνια. Επα­να­στά­σεις, όπως το συμ­μά­ζεμα των οικο­νο­μι­κών που έφερε ένα σημα­ντικό απο­τέ­λε­σμα: από 50 εκα­τομ­μύ­ρια ετήσιο έλλειμμα που παρα­λά­βαμε το 2010 από ένα σύστημα που διοι­κούσε την πόλη επί 20 χρόνια, φέτος ανα­κοι­νώ­νουμε 27 εκα­τομ­μύ­ρια πλε­ό­να­σμα και μάλιστα μειώ­νο­ντας τα δημο­τικά τέλη. Ένα πλε­ό­να­σμα το οποίο μας έδωσε τη δυνα­τό­τητα να κρα­τή­σουμε όρθια την πόλη και να ασκή­σουμε κοι­νω­νική πολι­τική. Κάθε μέρα προ­σφέ­ρουμε 26.000 γεύματα σε συμπο­λί­τες μας που έχουν ανάγκη. Επα­να­στά­σεις όπως το άνοιγμα των δεδο­μέ­νων του Δήμου στους πολίτες, όπως η ανα­βάθ­μιση της διε­θνούς εικόνας της πόλης, όπως η ενί­σχυση των του­ρι­στι­κών ροών στην Αθήνα, όπως η απο­τε­λε­σμα­τική δια­χεί­ριση του προ­σφυ­γι­κού.