Κάλεσμα Παπανδρέου για ανασύνταξη της Κεντροαριστεράς

Μετά τη θετική απά­ντηση στην πρό­σκληση της Φ. Γεν­νη­ματά για συσπεί­ρωση των δυνά­μεων της κεντρο­α­ρι­στε­ράς και συστρά­τευση, ο Γιώργος Παπαν­δρέου επα­νήλθε με δήλωσή του τη Δευτέρα, στην οποία επι­ση­μαί­νει την ανα­γκαιό­τητα ανα­σύ­ντα­ξης των δυνά­μεων του Δημο­κρα­τι­κού Σοσια­λι­σμού και άμεσων συγκλί­σεων. Την ίδια στιγμή, συνε­χί­ζε­ται ο πυρετός δια­βου­λεύ­σεων για κοινή εκλο­γική κάθοδο ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ-ΚΙΔΗΣΟ.

«Το έχω πει επα­νει­λημ­μέ­νως και σε ανύ­πο­πτο εκλο­γικά χρόνο, αλλά και τελευ­ταία: Είναι ανα­γκαίο να ανα­συ­ντα­χθούν οι δυνά­μεις του Δημο­κρα­τι­κού Σοσια­λι­σμού. Να υπάρ­ξουν άμεσα συγκλί­σεις στον ευρύ­τερο προ­ο­δευ­τικό χώρο.

Να υπη­ρε­τή­σουν το στόχο των μεγάλων αλλαγών που έχει ανάγκη η χώρα.

Η εκλο­γική σύμπραξη κομ­μά­των, κινή­σεων και προ­σω­πι­κο­τή­των του ευρύ­τε­ρου χώρου, πρέπει να είναι η αρχή. Μόνο η αρχή», ανα­φέ­ρει χαρα­κτη­ρι­στικά ο πρώην πρω­θυ­πουρ­γός.

Το πλήρες κείμενο της δήλωσης του κ. Παπαν­δρέου:

Ακούω και διαβάζω πολλούς που λένε ότι, με το τρίτο μνη­μό­νιο, τελικά δικαιώ­νο­νται οι επι­λο­γές μας του 2010.

Όμως, πραγ­μα­τική δικαί­ωση θα αισθανθώ όταν η Ελλάδα μπορεί να σταθεί ισχυρά στα δικά της πόδια.

Στις δικές της, όχι σε δανει­κές δυνά­μεις.

Εμείς πράξαμε το ανα­γκαίο, πράξαμε το αυτο­νό­ητο, σηκώ­σαμε ευθύνες που δεν μας ανα­λο­γού­σαν και το κάναμε για την πατρίδα. Αγόγ­γυ­στα.

Αλλά το πραγ­μα­τικό μας έργο, η πραγ­μα­τική μας πρό­κληση, ήταν άλλη: Ήταν οι μεγάλες προ­ο­δευ­τι­κές αλλαγές στον τόπο μας.

Αυτό που ξεκι­νή­σαμε αλλά δεν προ­λά­βαμε να ολο­κλη­ρώ­σουμε.

Όμως, γιατί χρειά­στη­καν 5 ολό­κληρα χρόνια για να γίνει αυτή η αλήθεια απο­δε­κτή από το σύνολο σχεδόν των πολι­τι­κών δυνά­μεων του τόπου;

Ώστε σήμερα,

Να βρι­σκό­μα­στε με ένα τρίτο μνη­μό­νιο.

Να πισω­γυ­ρί­ζουμε πάλι σε ύφεση αντί της ανά­πτυ­ξης.

Να έχουμε capital controls – αυτά που απο­φύ­γαμε το 2010 – γονα­τί­ζο­ντας σήμερα την επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τητα στη χώρα μας.

Να φοβού­νται πάλι οι τρά­πε­ζες να δανεί­σουν.

Να στή­νο­νται συντα­ξιού­χοι στις ουρές.

Να βρι­σκό­μα­στε και πάλι με πρω­το­γε­νές έλλειμμα αντί πλε­ο­νά­σμα­τος.

Να φορ­τώ­νουμε νέα βάρη τον Ελλη­νικό λαό.

Για 5 χρόνια θέλησαν να χωρί­σουν τους Έλληνες σε μνη­μο­νια­κούς και αντι­μνη­μο­νια­κούς.

Γιατί βόλευε τις πολι­τι­κές τους φιλο­δο­ξίες, με σκοπό την κατά­κτηση της εξου­σίας.

Η ΝΔ αρχικά και ο ΣΥΡΙΖΑ στη συνέ­χεια, υπη­ρέ­τη­σαν αυτή τη λογική.

Αυτό πλη­ρώ­νει σήμερα ο Ελλη­νι­κός λαός.

Την με πάση θυσία αναρ­ρί­χησή τους σε θώκους εξου­σίας – στην πλάτη του Ελλη­νι­κού λαού.

Δικαί­ωση των θυσιών του Ελλη­νι­κού λαού θα έρθει – εάν γίνουν οι μεγάλες προ­ο­δευ­τι­κές αλλαγές.

Όταν όλοι θα κατα­νο­ή­σουν ότι η κρίση έφερε τα μνη­μό­νια και όχι το αντί­θετο.

Όσοι καλ­λιέρ­γη­σαν έναν ακή­ρυ­χτο εμφύλιο, διχά­ζο­ντας τον Ελλη­νικό λαό, έκαναν έγκλημα.

Πόλωσαν την κοι­νω­νία και συγκά­λυ­ψαν τις πραγ­μα­τι­κές αιτίες της κρίσης και το πραγ­μα­τικό πρό­βλημα που ταλα­νί­ζει τη χώρα για δεκα­ε­τίες.

Συγκά­λυ­ψαν και διαιώ­νι­σαν την πελα­τειακή δια­φθορά, την αδια­φά­νεια, την ανα­ξιο­κρα­τία, τη σπατάλη, το συγκε­ντρω­τι­σμό του κράτους, την αβελ­τη­ρία της γρα­φειο­κρα­τίας, την αδυ­να­μία της δικαιο­σύ­νης, την αναλ­γη­σία του φορο­λο­γι­κού συστή­μα­τος, την ανα­πο­τε­λε­σμα­τι­κό­τητα του κοι­νω­νι­κού κράτους, τη βαθιά κρίση του εκπαι­δευ­τι­κού μας συστή­μα­τος.

Συγκά­λυ­ψαν την ανάγκη να σπά­σουμε ένα οικο­νο­μικό σύστημα παρα­σι­τικό και να ανα­δο­μή­σουμε τον ιστό της οικο­νο­μίας, βοη­θώ­ντας δημιουρ­γι­κές και παρα­γω­γι­κές δυνά­μεις του τόπου.

Και ιδιαί­τερα τη νέα γενιά.

Ανέ­τρε­ψαν ή προ­σπά­θη­σαν να ανα­τρέ­ψουν ακόμα και μεγάλες αλλαγές που ξεκι­νή­σαμε, όπως της παι­δείας, της διαύ­γειας, της ανοι­χτής δια­κυ­βέρ­νη­σης, της αξιο­κρα­τίας, της απο­κέ­ντρω­σης, της πρά­σι­νης ανά­πτυ­ξης.

Για το λόγο αυτό, χρειά­ζε­ται η ανα­σύ­νταξη και η ριζική ανα­νέ­ωση του χώρου του δημο­κρα­τι­κού σοσια­λι­σμού.

Ώστε να απο­τε­λέ­σει ισχυρή δύναμη ανα­τρο­πής κατε­στη­μέ­νων αντι­λή­ψεων και πρα­κτι­κών.

Να απο­τε­λέ­σει μοχλό ριζικών αλλαγών σε θεσμούς και λει­τουρ­γίες του κράτους.

Για μια λει­τουρ­γική συμ­με­το­χική δημο­κρα­τία.

Οι προ­ο­δευ­τι­κές δυνά­μεις πρέπει να ολο­κλη­ρώ­σουν το έργο που ξεκί­νησε το 2009 και στα­μά­τησε απότομα.

Είναι καθήκον μας.

Το έχω πει επα­νει­λημ­μέ­νως και σε ανύ­πο­πτο εκλο­γικά χρόνο, αλλά και τελευ­ταία: Είναι ανα­γκαίο να ανα­συ­ντα­χθούν οι δυνά­μεις του Δημο­κρα­τι­κού Σοσια­λι­σμού. Να υπάρ­ξουν άμεσα συγκλί­σεις στον ευρύ­τερο προ­ο­δευ­τικό χώρο.

Να υπη­ρε­τή­σουν το στόχο των μεγάλων αλλαγών που έχει ανάγκη η χώρα.

Η εκλο­γική σύμπραξη κομ­μά­των, κινή­σεων και προ­σω­πι­κο­τή­των του ευρύ­τε­ρου χώρου, πρέπει να είναι η αρχή.

Μόνο η αρχή.

Μια αρχή που θα σημα­το­δο­τή­σει – όπως είχα προ­τεί­νει το 2014, τη συμ­με­το­χική ανα­νέ­ωση και ανα­συ­γκρό­τηση του χώρου.

Μέσα από ανοι­χτές δημο­κρα­τι­κές δια­δι­κα­σίες.

Από τη βάση, μέσα από τη συμ­με­τοχή των δημιουρ­γι­κών δυνά­μεων στην κοι­νω­νία, στους κοι­νω­νι­κούς φορείς, στα κινή­ματα της νεο­λαίας και στην οικο­νο­μία.

Με ανοιχτό κάλεσμα και σεβασμό σε όλους όσοι θέλουν και μπορούν να συμ­με­τά­σχουν στο εγχεί­ρημα αυτό.

Όσο για τον εαυτό μου.

Την πατρίδα και τους πολίτες θέλω να υπη­ρε­τήσω σε αυτές τις κρί­σι­μες στιγμές.

Κρίνω ότι τώρα είναι η ώρα των συνερ­γα­σιών, της σύν­θε­σης, όπως και της ανα­νέ­ω­σης, της ρήξης με παλιές αντι­λή­ψεις.

Καλώ όλους σε μια νέα συστρά­τευση σε αυτόν τον αγώνα.

Αγώνα με όρους πολι­τι­κούς, με αρχές και αξίες – ως τα μονα­δικά προ­α­παι­τού­μενα.

Είναι επι­τέ­λους η ώρα να γίνει κοινός τόπος για όλες τις πολι­τι­κές δυνά­μεις, ότι η πατρίδα είναι πάνω από κομ­μα­τι­κές σκο­πι­μό­τη­τες και προ­σω­πι­κές επι­διώ­ξεις.

Οι προ­κλή­σεις με τις οποίες έχουμε να ανα­με­τρη­θούμε είναι σαφείς:

Πρώτον. Η ανάγκη να υπη­ρε­τή­σουμε την πατρίδα, όπως κάναμε σε κάθε κάλεσμα, και να αθροί­σουμε τις δυνά­μεις του Ελλη­νι­σμού, να καλ­λιερ­γή­σουμε διαύ­λους συνεν­νό­η­σης, να πολ­λα­πλα­σιά­σουμε τα συγκρι­τικά μας πλε­ο­νε­κτή­ματα.

Δεύ­τε­ρον. Η ανάγκη καθαρών θέσεων, δια­κρι­τών, που να οριο­θε­τούν την δια­φο­ρε­τι­κό­τητά μας από τη συντή­ρηση και να ανα­δει­κνύ­ουν την ανάγκη προ­ο­δευ­τι­κού προ­σή­μου στην πορεία της χώρας.

Δεν συνερ­γα­ζό­μα­στε με δυνά­μεις της δεξιάς.

Συγκρουό­μα­στε με αντι­λή­ψεις πελα­τεια­κής δια­χεί­ρι­σης του κράτους, είτε αυτές προ­έρ­χο­νται από τη δεξιά, είτε από τη δογ­μα­τική και παρα­δο­σιακή αρι­στερά.

Τρίτον. Η ανάγκη να εκφρα­στούν και αύριο να συμ­με­τέ­χουν ενεργά οι προ­ο­δευ­τι­κοί πολίτες, που απο­τε­λούν τη μεγάλη πλειο­ψη­φία και στην κοι­νω­νία και στο εκλο­γικό σώμα, στην ανα­σύ­νταξη του χώρου μας αλλά και της χώρας μας.

Προ­σω­πικά υπη­ρέ­τησα την πατρίδα μου την πιο κρίσιμη ώρα στην πρό­σφατη ιστο­ρίας της.

Καλώ σήμερα κάθε προ­ο­δευ­τικό πολίτη να αντα­πο­κρι­θεί στην πρό­κληση για μεγάλες προ­ο­δευ­τι­κές αλλαγές.

Από την δικιά σου αντα­πό­κριση, στις ιστο­ρι­κές αυτές στιγμές, θα κριθεί το μέλλον και η πορεία της προ­ο­δευ­τι­κής δημο­κρα­τι­κής παρά­τα­ξης. Τελικά και της πατρί­δας μας.