Αγωγή αποζημίωσης από αδικοπραξία 4 κατοίκων της Ρόδου κατά της υπό εκκαθάριση Συνεταιριστικής Τράπεζας Δωδ/σου

Ενώ­πιον του Μο­νο­με­λούς Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου προ­σέ­φυ­γαν χθες κατά της υπό ει­δι­κή εκ­κα­θά­ρι­ση Συ­νε­ται­ρι­στι­κής Τρά­πε­ζας Δω­δε­κα­νή­σου και του ει­δι­κού εκ­κα­θα­ρι­στή PQH 4 κά­τοι­κοι της Ρόδου με αγωγή απο­ζη­μί­ω­σης από αδι­κο­πρα­ξία.

Συγ­γε­νι­κό τους πρό­σω­πο είχε συ­νά­ψει με τη Συ­νε­ται­ρι­στι­κή Τρά­πε­ζα Δω­δε­κα­νή­σου συμ­βά­σεις επι­χει­ρη­μα­τι­κών δα­νεί­ων. Ένα εκ των δα­νεί­ων αυτών είχε και την ασφα­λι­στι­κή κά­λυ­ψη από ασφα­λι­στι­κή ανώ­νυ­μη εται­ρεία.

Σύμ­φω­να με τα συμ­φω­νη­θέ­ντα η ενα­γό­με­νη σε πε­ρί­πτω­ση θα­νά­του του θα ενερ­γο­ποιού­σε την ασφα­λι­στι­κή κά­λυ­ψη και η δα­νεια­κή σύμ­βα­ση θα εξο­φλού­νταν.

Ο συγ­γε­νής τους υπήρ­ξε συ­νε­πής απέ­να­ντι στις κα­τα­βο­λές τόσο της δα­νεια­κής σύμ­βα­σης, που είχε συ­νά­ψει με την ενα­γο­μέ­νη όσο και στην εξό­φλη­ση του ασφα­λί­στρου της ασφα­λι­στι­κής κά­λυ­ψης του δα­νεί­ου του, αφού οι ανα­λή­ψεις των αντί­στοι­χων ασφα­λί­στρων ελάμ­βα­ναν χώρα μέσω του λο­γα­ρια­σμού που τη­ρού­σε η ενα­γό­με­νη.

Στις 17 Σε­πτεμ­βρί­ου του έτους 2006 απε­βί­ω­σε, αφού επλή­γη από καρ­κί­νο στο στο­μά­χι.

Η τρά­πε­ζα έκτο­τε αντί να τους πλη­ρο­φο­ρή­σει για την ύπαρ­ξη του ασφα­λι­στη­ρί­ου αυτού συμ­βο­λαί­ου, αντί να γνω­στο­ποι­ή­σει τη δυ­να­τό­τη­τα και ευ­ερ­γε­τι­κή προ­ο­πτι­κή απο­πλη­ρω­μής του δα­νεί­ου μέσω της ασφα­λι­στι­κής εται­ρεί­ας, που ασφά­λι­ζε το δά­νειο του, αντί­θε­τα τους απέ­κρυ­ψε εντε­λώς τη σύμ­βα­ση και ζή­τη­σε και έλαβε τις εκά­στο­τε λη­ξι­πρό­θε­σμες δό­σεις του δα­νεί­ου.

Πα­ρό­τι η κα­τα­βο­λή του δα­νεί­ου ήταν ιδιαί­τε­ρα δύ­σκο­λη και επί­πο­νη οι­κο­νο­μι­κά συ­νέ­χι­σαν για αρ­κε­τά χρό­νια να πλη­ρώ­νουν τις δό­σεις.

Το έτος 2011 πλη­ρο­φο­ρή­θη­καν από άτομο που ερ­γα­ζό­ταν στην ενα­γο­μέ­νη αλλά ανε­πί­ση­μα ότι υπήρ­χε σύμ­βα­ση της ασφά­λι­σης και έπρε­πε να την ανα­ζη­τή­σουν. Αμέ­σως απευ­θύν­θη­καν στην ενα­γο­μέ­νη πλην όμως αρ­χι­κά, δια των αρ­μο­δί­ων υπαλ­λή­λων της, αρ­νή­θη­κε την ύπαρ­ξη του ασφα­λι­στη­ρί­ου, αρ­γό­τε­ρα δε με τις συ­νε­χείς οχλή­σεις και επί­μο­νες αι­τή­σεις τους, άρ­χι­σε να δέ­χε­ται την ύπαρ­ξη του συμ­βο­λαί­ου και τους ζή­τη­σε να προ­σκο­μί­σουν νο­μι­μο­ποι­η­τι­κά έγ­γρα­φα προ­κει­μέ­νου να τα προ­ω­θή­σει στην ασφα­λι­στι­κή για την εκτα­μί­ευ­ση της απο­ζη­μιώ­σε­ως.

Μο­λο­νό­τι προ­σκό­μι­σαν όλα όσα τους ζη­τή­θη­καν ου­δε­μία θε­τι­κή εξέ­λι­ξη ή πλη­ρο­φό­ρη­ση είχαν από την ενα­γο­μέ­νη. Από την άλλη πλευ­ρά ούτε και τους ζή­τη­σε κα­τα­βο­λή δό­σε­ων.

Η ενα­γό­με­νη, λοι­πόν, ενη­με­ρώ­θη­κε εγκαί­ρως για το θά­να­τό του συγ­γε­νούς τους, όταν μετά από δικές τους οχλή­σεις και αι­τή­σεις απο­κά­λυ­ψε ότι η σύμ­βα­ση δα­νεί­ου του θα­νό­ντος ήταν ασφα­λι­σμέ­νη σε ασφα­λι­στι­κή εται­ρεία. Παρά ταύτα ουδέν έπρα­ξε για την ενερ­γο­ποί­η­ση της ασφα­λι­στι­κής σύμ­βα­σης που είχε συ­νά­ψει, σύμ­φω­να με την οποία σε πε­ρί­πτω­ση θα­νά­του του, το ποσό που θα έμενε ανε­ξό­φλη­το θα κα­λυ­πτό­ταν από την συμ­βαλ­λο­μέ­νη ασφα­λι­στι­κή εται­ρεία.

Για την ενερ­γο­ποί­η­ση της εν λόγω ασφα­λι­στι­κής σύμ­βα­σης η ενα­γό­με­νη όφει­λε να ενη­με­ρώ­σει την ασφα­λι­στι­κή εται­ρεία για το θά­να­το εντός 5ετίας από το θά­να­τό του. Αντί αυτού η αναγ­γε­λία θα­νά­του του στην ασφα­λι­στι­κή εται­ρεία προ­κει­μέ­νου να ενερ­γο­ποι­η­θεί η ασφα­λι­στι­κή κά­λυ­ψη της δα­νεια­κής του σύμ­βα­σης έλαβε χώρα αφού πα­ρήλ­θε η πε­ντα­ε­τία από την ημέρα του θα­νά­του του και ήτοι στις 30 Οκτω­βρί­ου 2012.

Την υπό­θε­ση χει­ρί­ζε­ται η δι­κη­γό­ρος κ. Ελένη Αυ­γε­νι­κού.