Η φτώχεια και η ανέχεια βασιλεύει στο χωριό του Έλληνα Μουσουλμάνου, που δολοφονήθηκε στο Μόναχο

«Ήρωα» χαρα­κτη­ρι­ζεί η Telegraph τον Έλληνα που έπεσε νεκρός από τις σφαίρες του 18χρονου στο εμπο­ρικό κέντρο «Olympia» του Μονάχου. Σύμφωνα με δημο­σιο­γράφο που μίλησε στο BBC 5 Live, ο νεαρός πυρο­βο­λή­θηκε δύο φορές έξω από το ταχυ­φα­γείο όταν «έσπρωξε την αδελφή του για τη σώσει».

Ο οικι­σμός του Αράτου από τον οποίο κατά­γε­ται η οικο­γέ­νεια του 19χρονου Χουσείν Νταϊ­τσίκ, θύματος της τρο­μο­κρα­τι­κής επί­θε­σης του Μονάχου, είναι ένα από τα μεγάλα μεικτά χωριά του νομού Ροδόπης με πλη­θυ­σμό 1.600 κατοί­κων, χρι­στια­νών και μου­σουλ­μά­νων, που ανήκει στον σημε­ρινό δήμο Αρρια­νών και απέχει μόλις 14 χιλιό­με­τρα από την πόλη της Κομο­τη­νής.

Σύμφωνα με τον πρόεδρο της τοπικής κοι­νό­τη­τας του Αράτου, Αμέτ Μεμέτ, που μίλησε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, οι μισοί κάτοι­κοι του χωριού, χρι­στια­νοί και μου­σουλ­μά­νοι αδια­κρί­τως, έχουν μετα­να­στεύ­σει τα τελευ­ταία είκοσι χρόνια στη Γερ­μα­νία, την Ολλαν­δία, το Βέλγιο και άλλες χώρες της Ευρώπης. Ένα φαι­νό­μενο που μετά το 2010 προ­σλαμ­βά­νει ολοένα και δρα­μα­τι­κό­τε­ρες δια­στά­σεις.

Όπως ανα­φέ­ρει ο κ. Αμέτ Μεμέτ, με τον πατέρα του 19χρονου νέου, ο οποίος έχασε τη ζωή του χθες στο Μόναχο, Σου­λεϊ­μάν Νταϊ­τσίκ, δού­λε­ψαν μαζί στα καράβια το 1978 και το 1979. Στη συνέ­χεια, ο Σου­λεϊ­μάν επέ­στρεψε στον Άρατο, παντρεύ­τηκε αλλά προς τα τέλη της δεκα­ε­τίας του ’80, πήρε τον δρόμο για την ξενιτιά στη Δυτική Γερ­μα­νία, τότε, μαζί με τη γυναίκα του. Εκεί στέ­ριω­σαν για πολλά χρόνια και γέν­νη­σαν τα τρίδυμα παιδιά τους, χωρίς να παρα­λεί­πουν να επι­σκέ­πτο­νται τακτικά και ιδιαί­τερα τα καλο­καί­ρια τον τόπο της κατα­γω­γής τους. Ο πρό­ε­δρος της τοπικής κοι­νό­τη­τας Αράτου επι­ση­μαί­νει ότι ο πατέρας του θύματος είχε υπο­βλη­θεί σε εγχεί­ριση στην καρδιά του πριν από έξι χρόνια και η υγεία του ήταν κλο­νι­σμένη.

Σύμφωνα με τις πλη­ρο­φο­ρίες του ίδιου, η κηδεία του άτυχου νέου θα γίνει στον Άρατο, την Τρίτη ή την Τετάρτη, οπότε και ανα­μέ­νε­ται να μετα­φερ­θεί η σορός του, αφού ολο­κλη­ρω­θούν οι δια­τυ­πώ­σεις από τις γερ­μα­νι­κές αρχές.

Ένα άλλο χαρα­κτη­ρι­στικό του οικι­σμού του Αράτου είναι ότι βρί­σκε­ται στις παρυφές της Βιο­μη­χα­νι­κής Περιο­χής της Κομο­τη­νής. Μέχρι και πριν από 10 χρόνια στην περιοχή λει­τουρ­γού­σαν δεκάδες εργο­στά­σια και βιο­τε­χνίες όπου έβρι­σκαν απα­σχό­ληση ως ανει­δί­κευτο εργα­τικό δυνα­μικό πολλοί κάτοι­κοι του οικι­σμού. Η απο­βιο­μη­χά­νιση των τελευ­ταίων χρόνων μετα­τρέ­πει σταθερά τους κατοί­κους της περιο­χής σε μετα­νά­στες, διο­γκώ­νο­ντας ακόμα περισ­σό­τερο το πρό­βλημα της φυγής των πιο παρα­γω­γι­κών ηλικιών από την περιοχή.

«Ακόμα και αυτές τις μέρες, περνούν από την κοι­νό­τητα συμπο­λί­τες μου που με ρωτούν πώς θα κάνουν τη δια­δι­κα­σία με τον ΟΓΑ, ώστε να μπο­ρέ­σουν να απο­δε­σμευ­τούν από την ασφά­λιση είτε ένα μέλος της οικο­γέ­νειας είτε το ζευγάρι μαζί, για να μπο­ρέ­σουν να φύγουν μετα­νά­στες στη Γερ­μα­νία. Δυστυ­χώς, λιγο­στεύ­ουμε χρόνο με τον χρόνο», κατα­λή­γει ο Αμέτ Μεμέτ.