ΔΕΥΑΡ: Το ΦΕΚ άνοιξε τον δρόμο για την πρόσκληση των 20 εκατ. ευρώ και αποδομεί το αφήγημα περί εκδικητικότητας

• Η τρο­πο­ποί­η­ση των πο­σο­στών δέ­σμευ­σης πόρων στο πρό­γραμ­μα «Νότιο Αι­γαίο 2021-2027» απο­τέ­λε­σε τον κρί­σι­μο όρο για να εκ­δο­θεί πρό­σκλη­ση για τους βιο­λο­γι­κούς Λάρ­δου, Αφά­ντου και Αρ­χαγ­γέ­λου, στοι­χείο που ακυ­ρώ­νει τους ισχυ­ρι­σμούς του Σω­τή­ρη Βα­για­νού ότι υπήρ­χε δυ­να­τό­τη­τα χρη­μα­το­δό­τη­σης νω­ρί­τε­ρα

Στη δη­μό­σια συ­ζή­τη­ση για τα έργα λυ­μά­των στη Ρόδο, οι πο­λι­τι­κές αιχ­μές συχνά επι­χει­ρούν να σκε­πά­σουν το βα­σι­κό ερώ­τη­μα, πότε και με ποιες προ­ϋ­πο­θέ­σεις μπο­ρεί να κι­νη­θεί θε­σμι­κά μια χρη­μα­το­δό­τη­ση.

Η πρό­σκλη­ση ύψους 20.000.000 ευρώ προς τη ΔΕΥΑΡ για τους βιο­λο­γι­κούς Λάρ­δου, Αφά­ντου και Αρ­χαγ­γέ­λου δεν προ­έ­κυ­ψε ως επι­κοι­νω­νια­κή κί­νη­ση της στιγ­μής, ούτε ως επι­λο­γή που μπο­ρού­σε να γίνει οπο­τε­δή­πο­τε.

Συν­δέ­θη­κε άμεσα με μια συ­γκε­κρι­μέ­νη θε­σμι­κή εξέ­λι­ξη, τη δη­μο­σί­ευ­ση στο ΦΕΚ στις 28.11.2025 της από­φα­σης για τρο­πο­ποί­η­ση των πο­σο­στών δέ­σμευ­σης πόρων του Πε­ρι­φε­ρεια­κού Προ­γράμ­μα­τος «Νότιο Αι­γαίο 2021-2027».

Το κρί­σι­μο ση­μείο είναι το ΦΕΚ και  όχι η αντι­πα­ρά­θε­ση

Σύμ­φω­να με την από­φα­ση που δη­μο­σιεύ­θη­κε στην Εφη­με­ρί­δα της Κυ­βερ­νή­σε­ως στις 28.11.2025, εγκρί­νε­ται τρο­πο­ποί­η­ση των πο­σο­στών δέ­σμευ­σης πόρων του Προ­γράμ­μα­τος «Νότιο Αι­γαίο 2021-2027», με αυ­ξη­μέ­να ανώ­τα­τα επι­τρε­πό­με­να πο­σο­στά εντά­ξε­ων σε συ­γκε­κρι­μέ­νες προ­τε­ραιό­τη­τες και με ρητή ανα­φο­ρά ότι η υπερ­δέ­σμευ­ση είναι ανα­γκαία για να κα­τα­στεί δυ­να­τή η έκ­δο­ση πρό­σκλη­σης για έργα λυ­μά­των στους οι­κι­σμούς Γ’ κα­τη­γο­ρί­ας Λάρ­δου, Αφά­ντου και Αρ­χαγ­γέ­λου στη Ρόδο, με προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό 20.000.000 ευρώ.

Αυτό είναι το ση­μείο που με­τα­το­πί­ζει το θέμα από το επί­πε­δο της πο­λι­τι­κής αντι­πα­ρά­θε­σης στο πεδίο της τεκ­μη­ρί­ω­σης. Η πρό­σκλη­ση δεν εμ­φα­νί­στη­κε επει­δή κά­ποιος απο­φά­σι­σε να πιέ­σει ή να αντα­πο­δώ­σει, αλλά επει­δή δια­μορ­φώ­θη­κε το απαι­τού­με­νο χρη­μα­το­δο­τι­κό και κα­νο­νι­στι­κό πε­ρι­θώ­ριο εντός του προ­γράμ­μα­τος.

Το ίδιο το κεί­με­νο του ΦΕΚ πε­ρι­γρά­φει ότι η αι­τού­με­νη υπερ­δέ­σμευ­ση κρί­θη­κε ανα­γκαία ακρι­βώς για να εκ­δο­θεί η πρό­σκλη­ση.

Τι άλ­λα­ξε με την τρο­πο­ποί­η­ση των πο­σο­στών δέ­σμευ­σης πόρων

Η από­φα­ση προ­βλέ­πει αυ­ξή­σεις στα ανώ­τα­τα επι­τρε­πό­με­να πο­σο­στά εντά­ξε­ων επί της συ­νο­λι­κής χρη­μα­το­δό­τη­σης σε επι­λεγ­μέ­νες προ­τε­ραιό­τη­τες και πα­ράλ­λη­λα ορί­ζει συ­νο­λι­κό ανώ­τα­το όριο δη­μό­σιας δα­πά­νης ενταγ­μέ­νων έργων σε επί­πε­δο προ­γράμ­μα­τος. Αυτή η τε­χνι­κή λε­πτο­μέ­ρεια έχει πρα­κτι­κό απο­τέ­λε­σμα, διότι χωρίς την αντί­στοι­χη θε­σμι­κή έγκρι­ση, η Δια­χει­ρι­στι­κή Αρχή και η Πε­ρι­φέ­ρεια δεν μπο­ρούν να κι­νη­θούν για νέα πρό­σκλη­ση στο ύψος και με το αντι­κεί­με­νο που απαι­τεί το πρό­βλη­μα της Ρόδου.

Το ΦΕΚ δεν μιλά γε­νι­κά. Ανα­φέ­ρει συ­γκε­κρι­μέ­να ότι η υπερ­δέ­σμευ­ση είναι ανα­γκαία για να κα­τα­στεί δυ­να­τή, με­τα­ξύ άλλων, η έκ­δο­ση πρό­σκλη­σης για έργα λυ­μά­των στους οι­κι­σμούς Γ’ κα­τη­γο­ρί­ας Λάρ­δου, Αφά­ντου και Αρ­χαγ­γέ­λου στη Ρόδο, με προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό 20.000.000 ευρώ.

Η χρο­νι­κή αλ­λη­λου­χία που εξη­γεί γιατί  η πρό­σκλη­ση δεν μπο­ρού­σε να προη­γη­θεί

Το στοι­χείο που αλ­λά­ζει το βάρος των ισχυ­ρι­σμών είναι η ακο­λου­θία ημε­ρο­μη­νιών. Η από­φα­ση υπο­γρά­φε­ται στις 26.11.2025 και δη­μο­σιεύ­ε­ται στις 28.11.2025. Από εκεί­νο το ση­μείο και μετά δη­μιουρ­γεί­ται το θε­σμι­κό πλαί­σιο που επι­τρέ­πει να «ανοί­ξει» πρό­σκλη­ση τέ­τοιου ύψους για το συ­γκε­κρι­μέ­νο αντι­κεί­με­νο.

Σε αυτό το πλαί­σιο εντάσ­σε­ται και η ανάρ­τη­ση του πε­ρι­φε­ρειάρ­χη Νο­τί­ου Αι­γαί­ου και προ­έ­δρου της ΕΝΠΕ κ. Γιώρ­γου Χα­τζη­μάρ­κου, η οποία δη­μο­σιο­ποι­ή­θη­κε στις 22.12.2025 και συν­δέ­ει ευ­θέ­ως την έκ­δο­ση της πρό­σκλη­σης με τη λήψη του σχε­τι­κού ΦΕΚ της 28ης Νο­εμ­βρί­ου 2025.

Η πο­λι­τι­κή ουσία εδώ είναι ότι η Πε­ρι­φέ­ρεια επι­κα­λεί­ται συ­γκε­κρι­μέ­νο διοι­κη­τι­κό γε­γο­νός ως προ­ϋ­πό­θε­ση, όχι μια αό­ρι­στη πρό­θε­ση. Επο­μέ­νως, οι ισχυ­ρι­σμοί του προ­έ­δρου της ΔΕΥΑΡ κ. Σω­τή­ρη Βα­για­νού περί εκ­δι­κη­τι­κής στά­σης της Πε­ρι­φέ­ρειας Νο­τί­ου Αι­γαί­ου, αλλά και περί δυ­να­τό­τη­τας χρη­μα­το­δό­τη­σης του έργου προ­γε­νέ­στε­ρα, συ­γκρού­ο­νται με το τεκ­μή­ριο που προ­σφέ­ρει το ΦΕΚ, δη­λα­δή την επί­ση­μη αι­τιο­λό­γη­ση ότι η υπερ­δέ­σμευ­ση ζη­τή­θη­κε ως ανα­γκαία για να κα­τα­στεί δυ­να­τή η έκ­δο­ση της πρό­σκλη­σης.

Αυ­τού­σια η ανάρ­τη­ση του Γιώρ­γου Χα­τζη­μάρ­κου

Πα­ρα­τί­θε­ται αυ­τού­σια η ανάρ­τη­ση όπως δη­μο­σιεύ­θη­κε:

Κα­λη­μέ­ρα και καλή εβδο­μά­δα.

Κάτι ιδιαί­τε­ρα ση­μα­ντι­κό που έχου­με κα­τα­κτή­σει στην Πε­ρι­φέ­ρεια μας, είναι να μην επι­τρέ­που­με στις προ­κλη­τι­κές συ­μπε­ρι­φο­ρές να επη­ρε­ά­σουν την δου­λειά μας. Ενα ση­μα­ντι­κό ζή­τη­μα στο νησί της Ρόδου είναι η ύπαρ­ξη τριών οι­κι­σμών που βρί­σκο­νται στην κα­τά­τα­ξη των οι­κι­σμών Γ’ Προ­τε­ραιό­τη­τας της χώρας μας και δεν έχουν εγκα­τα­στά­σεις Βιο­λο­γι­κού Κα­θα­ρι­σμού. Είναι οι οι­κι­σμοί Λάρ­δου, Αφά­ντου και Αρ­χαγ­γέ­λου. Πολλά χρό­νια πε­ρι­μέ­νου­με όλοι την λύση που οφεί­λει να δώσει σε αυτό το ζή­τη­μα ο Δήμος Ρόδου και η ΔΕΥΑ Ρόδου και έχου­με ακού­σει τόσες δι­καιο­λο­γί­ες που δυ­σκο­λευό­μα­στε πλέον να δια­κρί­νου­με τι πραγ­μα­τι­κά ισχύ­ει.

Η έλ­λει­ψη αυτών των τριών Βιο­λο­γι­κών υπήρ­ξε και δυ­στυ­χώς πα­ρα­μέ­νει αγκά­θι στις συ­ζη­τή­σεις μας με την Ευ­ρω­παϊ­κή Επι­τρο­πή.

Η δική μας στή­ρι­ξη στην προ­σπά­θεια της ΔΕΥΑ Ρόδου να δώσει την ανα­γκαία λύση, είναι η βο­ή­θεια στην χρη­μα­το­δό­τη­ση των έργων αυτών. Σε αυτό, όπως και σε όλα τα έργα που χρειά­ζο­νται τα νησιά μας, ήμα­σταν πάντα δια­θέ­σι­μοι. Το τε­λευ­ταίο διά­στη­μα, ο Πρό­ε­δρος της ΔΕΥΑ Ρόδου φρό­ντι­σε, ανά­με­σα στα πολλά ψέ­μα­τα που έχει δια­δώ­σει, να μας κα­τη­γο­ρή­σει και για αυτό.

Μόλις στις 28 Νο­εμ­βρί­ου 2025 λά­βα­με το ΦΕΚ που μας δίνει τη δυ­να­τό­τη­τα να εκ­δώ­σου­με πρό­σκλη­ση ύψους 20.000.000,00 ευρώ, προς την ΔΕΥΑ Ρόδου για την κα­τά­θε­ση, από πλευ­ράς της, των φα­κέ­λων των αντί­στοι­χων έργων για την χρη­μα­το­δό­τη­ση τους. Οι Υπη­ρε­σί­ες μας, μόλις λά­βα­με το σχε­τι­κό ΦΕΚ, ξε­κί­νη­σαν αμέ­σως την δια­δι­κα­σία έκ­δο­σης της σχε­τι­κής πρό­σκλη­σης που τις ημέ­ρες αυτές θα βρί­σκε­ται και επί­ση­μα στα χέρια της ΔΕΥΑ Ρόδου. Οπως προ­εί­πα, κάτι ση­μα­ντι­κό που κα­τα­κτή­σα­με στην Πε­ρι­φέ­ρεια μας είναι να μην επι­τρέ­που­με να μας επη­ρε­ά­σει την δου­λειά μας καμία προ­κλη­τι­κή ή πα­ρα­βα­τι­κή συ­μπε­ρι­φο­ρά. Η ΔΕΥΑ Ρόδου έχει σπά­σει κάθε ρεκόρ προ­κλή­σε­ων αλλά αυτό χα­ρα­κτη­ρί­ζει την λει­τουρ­γία της δικής της διοί­κη­σης. Κα­νέ­να ψέμα του Προ­έ­δρου της ΔΕΥΑ Ρόδου, καμία συ­κο­φα­ντία, καμία πα­ρα­βα­τι­κή συ­μπε­ρι­φο­ρά δεν θα βγά­λει εμάς από τον δρόμο του διαρ­κούς αγώνα για την εξα­σφά­λι­ση πόρων για έργα που έχει ανά­γκη ο τόπος μας.

Από τον αγώνα να υπη­ρε­τού­με την κοι­νω­νία και όχι προ­σω­πι­κές ατζέ­ντες. Από τον αγώνα να μι­λά­με με στοι­χεία και όχι με φα­ντα­σιώ­σεις.

Η πο­λι­τι­κή που στη­ρί­ζε­ται σε αξίες, δεν κλο­νί­ζε­ται».

Το από­σπα­σμα από το ΦΕΚ που συν­δέ­ει ευ­θέ­ως την υπερ­δέ­σμευ­ση με την πρό­σκλη­ση

Πα­ρα­τί­θε­ται το κρί­σι­μο από­σπα­σμα από το ΦΕΚ, εκεί όπου τεκ­μη­ριώ­νε­ται ο λόγος της υπερ­δέ­σμευ­σης και η άμεση σύν­δε­ση με την πρό­σκλη­ση για τα έργα λυ­μά­των στη Ρόδο:

«Η αι­τού­με­νη υπερ­δέ­σμευ­ση είναι ανα­γκαία, προ­κει­μέ­νου να κα­τα­στεί δυ­να­τή: Για την Προ­τε­ραιό­τη­τα 2 (Αει­φο­ρι­κή ανά­πτυ­ξη και βιώ­σι­μη δια­χεί­ρι­ση των πόρων): Η έκ­δο­ση πρό­σκλη­σης για την υλο­ποί­η­ση έργων λυ­μά­των στους οι­κι­σμούς Γ’ κα­τη­γο­ρί­ας της Πε­ρι­φέ­ρειας Λάρ­δου, Αφά­ντου και Αρ­χαγ­γέ­λου στη Ρόδο, π/υ 20.000.000€».

Γιατί η τεκ­μη­ρί­ω­ση ακυ­ρώ­νει τον λαϊ­κι­σμό και με­τα­φέ­ρει την πίεση στους φα­κέ­λους

Με βάση τα πα­ρα­πά­νω, η συ­ζή­τη­ση για το αν υπήρ­χε «διά­θε­ση» χρη­μα­το­δό­τη­σης νω­ρί­τε­ρα υπο­χω­ρεί μπρο­στά σε ένα πιο απτό ζή­τη­μα: υπήρ­χε δυ­να­τό­τη­τα έκ­δο­σης πρό­σκλη­σης πριν από τη δη­μο­σί­ευ­ση της τρο­πο­ποί­η­σης στο ΦΕΚ; Το ίδιο το ΦΕΚ απα­ντά εμ­μέ­σως, καθώς χα­ρα­κτη­ρί­ζει την υπερ­δέ­σμευ­ση «ανα­γκαία» για να κα­τα­στεί δυ­να­τή η πρό­σκλη­ση.

Αυτό δεν λει­τουρ­γεί απλώς ως πο­λι­τι­κή απά­ντη­ση στον Σω­τή­ρη Βα­για­νό, αλλά ως δη­μό­σια υπεν­θύ­μι­ση ότι οι χρη­μα­το­δο­τή­σεις στο ΕΣΠΑ δεν κι­νού­νται με συν­θή­μα­τα, αλλά με κα­νό­νες επι­λε­ξι­μό­τη­τας, όρια εντά­ξε­ων, πο­σο­στά δέ­σμευ­σης και εγκε­κρι­μέ­νες δια­δι­κα­σί­ες. Όταν το θε­σμι­κό βήμα έγινε στις 28.11.2025, η Πε­ρι­φέ­ρεια υπο­στη­ρί­ζει ότι τότε ακρι­βώς μπό­ρε­σε να κι­νη­θεί διοι­κη­τι­κά για πρό­σκλη­ση 20.000.000 ευρώ, αφαι­ρώ­ντας έδα­φος από το επι­χεί­ρη­μα ότι «μπο­ρού­σε και πριν» αλλά δεν το έκανε για λό­γους αντι­πα­ρά­θε­σης.

Η πρό­σκλη­ση δεν κλεί­νει το ζή­τη­μα, αλλά το ανοί­γει στο πιο απαι­τη­τι­κό του στά­διο. Η πρό­σκλη­ση προς τη ΔΕΥΑΡ, όπως πα­ρου­σιά­στη­κε, ση­μαί­νει ότι πλέον το κρί­σι­μο πεδίο είναι η ωρι­μό­τη­τα, η τε­χνι­κή πλη­ρό­τη­τα και η τα­χύ­τη­τα κα­τά­θε­σης φα­κέ­λων για τα έργα, ώστε να μην με­τα­τρα­πεί μια θε­σμι­κή δυ­να­τό­τη­τα σε ακόμη ένα χα­μέ­νο πα­ρά­θυ­ρο.