Δικάζεται Ροδίτης πολιτικός μηχανικός για απάτη με επένδυση σε ακίνητο

Ενώ­πιον του Τρι­με­λούς Εφε­τεί­ου Δω­δε­κα­νή­σου θα ανα­βιώ­σει την 5η Ιου­λί­ου 2022 υπό­θε­ση με κα­τη­γο­ρού­με­νο για απάτη έναν πο­λι­τι­κό μη­χα­νι­κό που έχει κα­τα­δι­κα­στεί πρω­το­δί­κως σε ποινή φυ­λά­κι­σης 2 ετών με 3ετή ανα­στο­λή.

Η υπό­θε­ση κι­νή­θη­κε μετά από μή­νυ­ση, που υπέ­βα­λε εις βάρος του, μια κά­τοι­κος Νι­καί­ας Πει­ραιά.

Σύμ­φω­να με την μή­νυ­ση ο πο­λι­τι­κός μη­χα­νι­κός είχε ανα­λά­βει κα­τό­πιν συμ­φω­νί­ας με τον πα­τέ­ρα της τον Μάιο του 2014 την όλη διεκ­πε­ραί­ω­ση της αγο­ράς ενός επαγ­γελ­μα­τι­κού ακι­νή­του, κα­τα­στή­μα­τος κει­μέ­νου στη Ρόδο επί της οδού Ίωνος Δρα­γού­μη.

Τον πο­λι­τι­κό μη­χα­νι­κό τον είχαν γνω­ρί­σει μέσω ενός συγ­γε­νή τους, κά­τοι­κο Ρόδου.

Κί­νη­τρο για την αγορά αυτή ήταν η ευ­γε­νής πρό­θε­ση του πα­τέ­ρα της μη­νύ­τριας να απο­κτή­σει πε­ριου­σια­κό στοι­χείο ως μελ­λο­ντι­κή επέν­δυ­ση με την επω­φε­λή το­πο­θέ­τη­ση των οι­κο­νο­μιών του από την άσκη­ση του επαγ­γέλ­μα­τός της (κα­θη­γή­τριας κλα­σι­κού μπα­λέ­του) και τη συμ­με­το­χή της στην αγορά αυτή αλλά και την εξυ­πη­ρέ­τη­ση του προ­α­να­φε­ρό­με­νου συγ­γε­νούς τους να δρα­στη­ριο­ποι­η­θεί κι αυτός επαγ­γελ­μα­τι­κά στο υπό αγορά κα­τά­στη­μα.

Την πρό­τα­ση αυτή του πα­τέ­ρα της αγκά­λια­σε και δέ­χτη­κε ευ­χα­ρί­στως, δε­χό­με­νη να κα­τα­βά­λει το 1/2 της αξίας της αγο­ράς του η οποία συμ­φω­νή­θη­κε να ανέλ­θει εν συ­νό­λω στο ποσό των 79.600 ευρώ, το δε έτερο 1/2 θα κα­τέ­βαλ­λε ο κα­τη­γο­ρού­με­νος.

Ο κα­τη­γο­ρού­με­νος, όπως υπο­στη­ρί­ζει η μη­νύ­τρια, πριν κα­τα­λή­ξουν στην συμ­φω­νία αυτή είχε προ­κρί­νει την αγορά του κα­τα­στή­μα­τος ως άκρως συμ­φέ­ρου­σα και δε­λε­α­στι­κή επει­δή το ακί­νη­το αυτό ήταν πε­ριου­σια­κό στοι­χείο ασφα­λι­στι­κής εται­ρεί­ας που βρι­σκό­ταν σε εκ­κα­θά­ρι­ση και λόγω των γνω­ρι­μιών του με τους διευ­θυ­ντές και του εκ­κα­θα­ρι­στή της πω­λή­τριας αυτής εται­ρεί­ας ήταν επι­τυ­χία για αυτόν που εξα­σφά­λι­σε αυτό το δε­λε­α­στι­κό τί­μη­μα για κα­τά­στη­μα με προ­σο­δο­φό­ρες προ­ο­πτι­κές μελ­λο­ντι­κής επέν­δυ­σης.

Φέ­ρε­ται πα­ρα­πέ­ρα να πα­ρεί­χε την δια­βε­βαί­ω­ση ότι γνώ­ρι­ζε πολύ καλά το ιστο­ρι­κό του εν λόγω ακι­νή­του λόγω και των σχέ­σε­ων που είχε με τους μι­σθω­τές του κα­τα­στή­μα­τος, και να τους υπε­σχέ­θη ότι η ολο­κλή­ρω­ση της όλης συμ­βά­σε­ως θα είχε γίνει το αρ­γό­τε­ρο μέχρι και την 1 Ιου­λί­ου 2014.

Στο πλαί­σιο αυτής της συμ­φω­νί­ας ο κα­τη­γο­ρού­με­νος φέ­ρε­ται να ζή­τη­σε να του κα­τα­βά­λουν το ½ της συμ­με­το­χής για την αγορά αυτή επει­δή το ακί­νη­το αυτό θα αγο­ρα­ζό­ταν εξ ημι­σεί­ας με­τα­ξύ τους.

Της ζη­τή­θη­κε μά­λι­στα να κα­τα­βά­λει το ποσό σε τρα­πε­ζι­κό λο­γα­ρια­σμό δι­καιού­χος του οποί­ου είναι συ­νερ­γά­τι­δα του κα­τη­γο­ρού­με­νου, πράγ­μα που έπρα­ξε κα­τα­βάλ­λο­ντας το συ­νο­λι­κό ποσό των 39.800 ευρώ. Η επέν­δυ­ση δεν προ­χω­ρού­σε και η μη­νύ­τρια, υπο­στη­ρί­ζει ότι του πα­ρεί­χε, πί­στω­ση χρό­νου και διο­ρία μέχρι και τις 31 Ια­νουα­ρί­ου 2015.

Υπο­στη­ρί­ζει ότι μόλις γεν­νή­θη­καν οι πρώ­τες υπο­ψί­ες για την όλη συ­μπε­ρι­φο­ρά του στα εύ­λο­γα ερω­τή­μα­τά τους με διά­φο­ρες υπεκ­φυ­γές και προ­σχή­μα­τα, δεν τους έδωσε καν ικα­νο­ποι­η­τι­κές απα­ντή­σεις που να δι­καιο­λο­γούν την κα­θυ­στέ­ρη­ση αυτής της αγο­ράς.

Ανα­γκά­στη­κε δε τότε να ανα­θέ­σει την όλη υπό­θε­ση σε πλη­ρε­ξού­σιο δι­κη­γό­ρο ο οποί­ος με αλ­λε­πάλ­λη­λα έγ­γρα­φα δια­βή­μα­τα e-mail και με την από 16 Μαρ­τί­ου 2015 εντο­νό­τα­τη εξώ­δι­κη όχλη­σή της κά­λε­σε τον κα­τη­γο­ρού­με­νο να της απο­στεί­λει τα ανα­γκαία πα­ρα­στα­τι­κά για να απο­δεί­ξει πού έχει δια­θέ­σει το ως άνω ποσό το οποίο είχε πα­ρα­λά­βει (με υπο­γε­γραμ­μέ­νες διά χει­ρός του απο­δεί­ξεις) δο­θέ­ντος ότι ισχυ­ρί­ζε­το ότι δήθεν τα κα­τέ­θε­σε ως εγ­γυο­δο­σία.

Η μη­νύ­τρια απευ­θύν­θη­κε στους διευ­θυ­ντές και στον εκ­κα­θα­ρι­στή της εται­ρεί­ας που ανήκε το ακί­νη­το οι οποί­οι με με­γά­λη έκ­πλη­ξη της απά­ντη­σαν ότι δεν εγνώ­ρι­ζαν τί­πο­τα, ούτε είχαν κα­τα­βλη­θεί ποτέ σε αυ­τούς χρή­μα­τα για την αγορά του εν λόγω κα­τα­στή­μα­τος, απε­να­ντί­ας τους γνω­στο­ποί­η­σαν ότι ούτε το είχαν ακού­σει, ούτε είχαν συ­ναλ­λα­γεί ποτέ και ότι το κα­τά­στη­μα αυτό είχε νοι­κια­στεί σε τρίτο.

Μετά δε την επα­λή­θευ­ση της υπο­ψί­ας τους για την δόλια και έκνο­μη συ­μπε­ρι­φο­ρά του κα­τη­γο­ρού­με­νου, με αλ­λε­πάλ­λη­λες προ­σκλή­σεις να τους επι­στρέ­ψει τα χρή­μα­τά τους εκεί­νος προ­κει­μέ­νου να κερ­δί­σει χρόνο και για να θο­λώ­σει τα νερά, τους πα­ρέ­πεμ­ψε σε διά­φο­ρα κατά και­ρούς δι­κη­γο­ρι­κά γρα­φεία της Ρόδου στα οποία δήθεν είχε ανα­θέ­σει την υπό­θε­ση αυτή και ότι είχε κα­τα­θέ­σει τα ποσά αυτά στην εν λόγω εται­ρεία ως εγ­γυο­δο­σία με τους οποί­ους αφού επι­κοι­νώ­νη­σαν δεν είχαν καμία απο­λύ­τως ιδέα για την υπό­θε­ση αυτή.

Εκεί­νο δε όμως που σκια­γρα­φεί και την ποι­νι­κώς κο­λά­σι­μη συ­μπε­ρι­φο­ρά του κα­τη­γο­ρού­με­νου ήταν, όπως πε­ρι­γρά­φει η μη­νύ­τρια, ότι τους πα­ρέ­πεμ­ψε με email του σε δι­κη­γό­ρο της Ρόδου, στον οποίο είχε δήθεν ανα­θέ­σει τις υπο­θέ­σεις του, ο οποί­ος, ση­μειω­τέ­ον, είχε απο­βιώ­σει σε δυ­στύ­χη­μα από τον Δε­κέμ­βριο του 2014, γε­γο­νός που ήταν γνω­στό στους κύ­κλους της Ρόδου.

Υπο­στη­ρί­ζει πα­ρα­πέ­ρα ότι ο κα­τη­γο­ρού­με­νος για να μεί­νει απα­ρα­τή­ρη­τος στα εγκλη­μα­τι­κά του αυτά σχέ­δια τους κα­θη­σύ­χα­ζε και πα­ρέ­πει­θε συ­νε­χώς τον πα­τέ­ρα της ότι έχει να του προ­σφέ­ρει άλλες δου­λειές ανα­φο­ρι­κά με προ­τά­σεις πε­λα­τών του που διέ­θε­ταν σε πώ­λη­ση ξε­νο­δο­χεια­κές μο­νά­δες της Ρόδου και ασφα­λώς οι υπαι­νιγ­μοί του αυτοί οι οποί­οι ήταν άσχε­τοι με την προ­κει­μέ­νη ποι­νι­κή υπό­θε­ση σκοπό είχαν να απο­προ­σα­να­το­λί­σουν τις ποι­νι­κές του ευ­θύ­νες στην συ­γκε­κρι­μέ­νη συ­ναλ­λα­γή.

Απο­λο­γού­με­νος ενώ­πιον του δι­κα­στη­ρί­ου ο κα­τη­γο­ρού­με­νος εξέ­θε­σε ότι δεν οι­κειο­ποι­ή­θη­κε τα χρή­μα­τα και ότι τα διέ­θε­σε για την διεκ­πε­ραί­ω­ση υπο­θέ­σε­ων της επέν­δυ­σης και του πα­τέ­ρα της μη­νύ­τριας.