Λευτέρης Καρχιμάκης: «Το διακύβευμα των ευρωεκλογών για την χώρα, είναι η ολική επαναφορά των προοδευτικών δυνάμεων»

Είστε από τους νεό­τε­ρους (ηλι­κιακά) υπο­ψή­φιους στις ευρω­ε­κλο­γές. Πώς βλέπετε την επι­κεί­μενη εκλο­γική ανα­μέ­τρηση; Θα είναι ένα τεστ για όλα τα κόμματα και πόση σημασία έχουν για την θέση της χώρας στο ευρω­κοι­νο­βού­λιο;

Η γενιά μου, η γενιά της κρίσης, υπο­εκ­προ­σω­πεί­ται και έχει έρθει η ώρα να βγουν τα προ­βλή­ματα των 20άρηδων και των 30άρηδων στο προ­σκή­νιο. Υπάρχει μία βεβαιό­τητα ότι θα ζήσουμε χει­ρό­τερα από τις προη­γού­με­νες γενιές και αυτό πρέπει να το ανα­τρέ­ψουμε. Σαν νέος άνθρω­πος θεωρώ εντελώς λάθος το μοντέλο ευρω­βου­λευτή που έχουμε στην Ελλάδα. Δεν μπορεί να εκλέ­γουμε τον ευρω­βου­λευτή και να τον ξανα­βλέ­πουμε μετά από 5 χρόνια. Το 70% των νομο­σχε­δίων που περνάνε από το ελλη­νικό κοι­νο­βού­λιο έρχο­νται από τις Βρυ­ξέλ­λες άρα είναι αδια­νό­ητο να μην βλέ­πουμε τον ευρω­βου­λευτή κάθε εβδο­μάδα και να κάνει ντόλτσε βίτα στις Βρυ­ξέλ­λες. Πρέπει κάθε εβδο­μάδα ή δεύτερη βδομάδα να βρί­σκε­ται σε άλλη περιοχή της Ελλάδας, όπως για παρά­δειγμα στο Νότιο Αιγαίο που λόγω νησιω­τι­κό­τη­τας έχει αρκετές ιδιαι­τε­ρό­τη­τες, και να ενη­με­ρώ­νει τον κόσμο τι συμ­βαί­νει.

Στην Ευρώπη έχουμε του­λά­χι­στον 10 χρόνια συντη­ρη­τι­κής ηγε­μο­νίας και ο προ­ο­δευ­τι­κός χώρος στον οποίο εντάσ­σο­μαι πρέπει να ανα­συ­γκρο­τη­θεί. Αυτό πρέπει να αλλάξει, η δια­κυ­βέρ­νηση της Ευρώπης από συντη­ρη­τι­κές δυνά­μεις μας οδήγησε στη σημε­ρινή ανα­σφά­λεια, τις μεγάλες ανι­σό­τη­τες και τις πολι­τι­κές λιτό­τη­τας. Η ευρω­ο­μάδα των σοσια­λι­στών στην οποία συμ­με­τέ­χει το ΠΑΣΟΚ εκφρά­ζει την ελπίδα και έχει πολι­τικό πρό­γραμμα, δεν μένουμε μονάχα στο τι πήγε στραβά αλλά ξέρουμε ακριβώς τι πρέπει να αλλάξει.

Ποιο είναι το δια­κύ­βευμα των ευρω­ε­κλο­γών για το ΠΑΣΟΚ; Πόσο ψηλά έχετε βάλει τον πήχη και τι προσ­δο­κίες έχετε;

Δεν είναι μόνο δια­κύ­βευμα για το ΠΑΣΟΚ, αλλά για τη χώρα, η ολική επα­να­φορά των προ­ο­δευ­τι­κών δυνά­μεων. Έχουμε σχέδιο, ρεα­λι­στι­κές και μελε­τη­μέ­νες προ­τά­σεις για όλα τα ζητή­ματα που ταλα­νί­ζουν την ελλη­νική κοι­νω­νία που έχει μείνει απρο­στά­τευτη μπροστά στην αλα­ζο­νεία της κυβέρ­νη­σης ΝΔ και την αδυ­να­μία του ΣΥΡΙΖΑ να κάνει πραγ­μα­τική και εποι­κο­δο­μη­τική αντι­πο­λί­τευση. Θέλουμε μετά τις ευρω­κάλ­πες της 9ης Ιουνίου να είμαστε ξεκά­θαρα η δεύτερη δύναμη για να στεί­λουμε ένα μήνυμα ότι η σοσιαλ­δη­μο­κρα­τία είναι και πάλι εδώ και θα απο­τε­λέ­σει ανάχωμα στην Ακρο­δε­ξιά και τον άκρατο νεο­φι­λε­λευ­θε­ρι­σμό δίνο­ντας πραγ­μα­τι­κές και εφαρ­μό­σι­μες απα­ντή­σεις στους πολίτες. Έχω βαθιά πίστη ότι το ΠΑΣΟΚ θα είναι δεύτερη δύναμη γιατί έχει πρό­γραμμα, έχει προ­τά­σεις για θέματα όπως η ακρί­βεια, η στέγαση και η αγρο­τική πολι­τική και έχει βαθιές ρίζες στην κοι­νω­νία. Είμαστε το μόνο κόμμα που έχει τόσο βαθιές ρίζες στα κινή­ματα, τους εργα­σια­κούς χώρους, την τοπική αυτο­διοί­κηση. Στους χώρους που εκφρά­ζε­ται κοι­νω­νική αντι­πο­λί­τευση στην κυβέρ­νηση Μητσο­τάκη, τους δήμους και τις περι­φέ­ρειες, βασικός αντί­πα­λος δεν ήταν ο ΣΥΡΙΖΑ αλλά στελέχη και άνθρω­ποι που προ­έρ­χο­νται από το ΠΑΣΟΚ.

Κατά την άποψή σας, με ποια ατζέντα θα πάμε στην ευρω­κάλπη; Από την μία η ακρί­βεια, από την άλλη το γεω­πο­λι­τικό ντόμινο με τις εξε­λί­ξεις στη Μέση Ανατολή αλλά, και ο αντί­κτυ­πος που έχει η ΕΕ (και οι απο­φά­σεις που λαμ­βά­νο­νται στο ΕΚ) στην καθη­με­ρινή τους ζωή.

Αυτή τη στιγμή η Ευρω­παϊκή Ένωση βρί­σκε­ται προ κρί­σι­μων απο­φά­σεων με δύο πολέ­μους να μαί­νο­νται στα σύνορα και τη γει­το­νιά της. Στο επόμενο ευρω­κοι­νο­βού­λιο θα κριθούν πολλά τόσο σε γεω­πο­λι­τικό επίπεδο, όσο και σε πολι­τι­κές που επη­ρε­ά­ζουν την καθη­με­ρι­νό­τητα και τις ζωές μας. Με τον πόλεμο στη Μέση Ανατολή η ενερ­γειακή κρίση θα χει­ρο­τε­ρέ­ψει και απαι­τού­νται λύσεις. Τέτοιες λύσεις δεν βρέ­θη­καν στην περί­πτωση της Κοινής Αγρο­τι­κής Πολι­τι­κής (ΚΑΠ) με το κόστος να μετα­φέ­ρε­ται τελικά στο μέσο πολίτη και τους αγρότες, καθώς εναλ­λα­κτι­κές προ­τά­σεις των Ευρω­παίων Σοσια­λι­στών δεν εισα­κού­στη­καν. Οι προ­τά­σεις των Ευρω­παίων Σοσια­λι­στών για κατα­με­ρι­σμό των βαρών στους μεγά­λους επι­χει­ρη­μα­τίες δεν εισα­κού­στη­καν. Επίσης, η επόμενη ευρω­βουλή θα πάρει κρί­σι­μες απο­φά­σεις για το νέο Σύμφωνο Στα­θε­ρό­τη­τας, με το δεξιό Λαϊκό κόμμα να επα­να­λαμ­βά­νει ότι στο­χεύει σε πολι­τι­κές λιτό­τη­τας, με σκοπό να «θωρα­κι­στούν» τα κράτη. Αυτό θα είναι κατα­στρο­φικό ειδικά για την ακόμα «τραυ­μα­τι­σμένη» μετά από πολυετή λιτό­τητα Ελλη­νική Οικο­νο­μία. Απέ­να­ντι σε αυτές τις πολ­λα­πλές προ­κλή­σεις στόχος είναι να προ­τά­ξουμε μία προ­ο­δευ­τική ατζέντα που θα προ­στα­τεύει τον Ευρω­παίο πολίτη από τον κίνδυνο της φτώ­χειας και της γενι­κευ­μέ­νης ανα­σφά­λειας για το μέλλον του, μακριά από «κραυγές» και «εύκολες» λύσεις που παρου­σιά­ζει ειδικά η Ακρο­δε­ξιά.

Έχετε μιλήσει για την ανάγκη να ενερ­γο­ποι­η­θούν οι νέοι. Με ποιους τρόπους μπορεί να γίνει αυτό κατά την εκτί­μησή σας;

Η γενιά μου και οι ακόμα νεό­τε­ροι εμφα­νί­ζο­νται συχνά ως μία γενιά απο­λί­τικη που κινεί­ται μεταξύ της αποχής και της ψήφου με τη λογική των influencers στα μέσα κοι­νω­νι­κής δικτύ­ω­σης. Τα πράγ­ματα δεν είναι καθόλου έτσι και η επαφή που είχα με πολλούς νέους και φοι­τη­τές σε όλη την Ελλάδα, ειδικά στις κινη­το­ποι­ή­σεις ενάντια στο νομο­σχέ­διο για τα ιδιω­τικά πανε­πι­στή­μια, μου έδειξε αντί­θετα ότι οι περισ­σό­τε­ροι διψούν να συμ­με­τέ­χουν και να κατα­φέ­ρουν να ακου­στούν οι ανη­συ­χίες και τα προ­βλή­ματα τους. Ξεκι­νώ­ντας από τα «πτυχία ανερ­γίας» που μπορεί να τους οδη­γή­σουν στη φυγή προς το εξω­τε­ρικό, τους μισθούς πείνας που τους κρατάνε στο πατρικό και τη γενι­κό­τερη εχθρό­τητα που παρου­σιά­ζει ένα σύστημα προς τους νέους. Την ίδια ώρα ακούμε ως τραγική ειρω­νεία από την κυβέρ­νηση Μητσο­τάκη περί «αρίστων» και αξιο­κρα­τίας.

Ο νεό­τε­ρος κόσμος εάν φτάσει στην κάλπη δεν πρέπει να δείχνει μόνο την αγα­νά­κτηση και το θυμό του. Για να αλλάξει όμως αυτό πρέπει να γυρί­σουμε στην συν­δια­μόρ­φωση της πολι­τι­κής, γιατί αυτό είναι το πραγ­μα­τικό νόημά της. Η πολι­τική είναι εδώ για να υπη­ρε­τεί τις ανάγκες της κοι­νω­νίας. Αυτό πρέπει να ξεκι­νή­σει από τη νέα γενιά που είναι το πιο δυνα­μικό και υγιές κομμάτι μιας κοι­νω­νίας αλλά πλέον βλέπει τον κίνδυνο να ζήσει χει­ρό­τερα από τους γονείς και τους παπ­πού­δες της κι έτσι αρκετοί βρί­σκουν μάταιη τη συμ­με­τοχή στις εκλογές και τα κοινά. Εμείς δεν θέλουμε τους νέους «γλά­στρες» σε δια­φη­μι­στικά βιντε­ά­κια, αλλά ως το πιο ενεργό κύτταρο που θα επι­τα­χύ­νει τα δίκαια αιτή­ματα για κοι­νω­νική αλλαγή, κλι­μα­τική δικαιο­σύνη, δια­φά­νεια και αξιο­κρα­τία παντού.