Χατζημάρκος: Γιατί αποφάσισα να είμαι υποψήφιος στην Περιφέρεια

Είναι για εκεί­νους, που πα­ρα­κο­λου­θούν στενά την πο­λι­τι­κή επι­και­ρό­τη­τα, “νωπές” ακόμη οι μνή­μες της αντι­πα­ρά­θε­σης, που παρ’ ολί­γον να προ­σλά­βει και έν­δι­κο χα­ρα­κτή­ρα, με­τα­ξύ της «δη­μο­κρα­τι­κής» και του υπο­ψή­φιου πλέον πε­ρι­φε­ρειάρ­χη Νο­τί­ου Αι­γαί­ου κ. Γιώρ­γου Χα­τζη­μάρ­κου.

Την εβδο­μά­δα που πέ­ρα­σε, αφού δό­θη­καν αμοι­βαί­ες εξη­γή­σεις, η με­τα­ξύ μας πα­ρε­ξή­γη­ση θα πρέ­πει να θε­ω­ρεί­ται λή­ξα­σα.

Υπήρ­ξε ήδη ανά­κλη­ση της μή­νυ­σης που ασκή­θη­κε από την εφη­με­ρί­δα και απο­δο­χή της ανά­κλη­σης από τον κ. Χα­τζη­μάρ­κο.

Τα ανω­τέ­ρω σί­γου­ρα δεν απα­σχο­λούν την επι­και­ρό­τη­τα, οφεί­λα­με ωστό­σο να τα δη­μο­σιο­ποι­ή­σου­με ως απά­ντη­ση σε τυχόν ψι­θύ­ρους.

Σα­φέ­στα­τη είναι εξάλ­λου και η σχε­τι­κή με το θέμα απά­ντη­ση, που δίνει στη συ­νέ­ντευ­ξή του στη «δη­μο­κρα­τι­κή» ο κ. Χα­τζη­μάρ­κος.

Ο υπο­ψή­φιος πε­ρι­φε­ρειάρ­χης ανα­φέ­ρε­ται στους λό­γους για τους οποί­ους απο­φά­σι­σε να είναι υπο­ψή­φιος στην Πε­ρι­φέ­ρεια Νο­τί­ου Αι­γαί­ου και όχι στο Δήμο Ρόδου, στην τα­κτι­κή που ακο­λου­θεί σχε­τι­κά με την επι­λο­γή του χω­ρι­κού αντι­πε­ρι­φε­ρειάρ­χη στα Δω­δε­κά­νη­σα, στο ΕΣΠΑ και στους αντι­πά­λους του κ.κ. Γιάν­νη Μα­χαι­ρί­δη και Μπε­νέ­το Σπύ­ρου.

Ανα­λυ­τι­κά η συ­νέ­ντευ­ξη του υπο­ψη­φί­ου πε­ρι­φε­ρειάρ­χη Νο­τί­ου Αι­γαί­ου κ. Γιώρ­γου Χα­τζη­μάρ­κου:

• Κύριε Χα­τζη­μάρ­κο, η από­φα­σή σας να εκτε­θεί­τε στις εκλο­γές της Πε­ρι­φέ­ρειας ξάφ­νια­σε πολ­λούς. Πώς τε­λι­κά κά­να­τε αυτή την ανα­τρο­πή;

Ξάφ­νια­σε μόνο όσους αντι­με­τω­πί­ζουν την πο­ρεία στα κοινά ως μία δια­δρο­μή προ­σω­πι­κής ατζέ­ντας. Κα­ταρ­χήν, δεν δέ­χθη­κα να συμ­με­τά­σχω επί μήνες και μέχρι την πα­ρα­μο­νή ου­σια­στι­κά των εκλο­γών στον τροχό της τύχης σχε­τι­κά με τον αριθ­μό των Δήμων του νη­σιού και στη συ­νέ­χεια εκτι­μή­σα­με μέσα από μία δια­δι­κα­σία συλ­λο­γι­κής από­φα­σης πως θα μπο­ρού­σα­με να εί­μα­στε πιο χρή­σι­μοι και απο­τε­λε­σμα­τι­κοί στην πα­τρί­δα μας, και στην Ρόδο, που αντι­με­τω­πί­ζει ζη­τή­μα­τα που μόνο μέσα από ένα υπερ­το­πι­κό επί­πε­δο διοί­κη­σης μπο­ρούν να αντι­με­τω­πι­σθούν.

Δύ­σκο­λη από­φα­ση, επι­βε­βλη­μέ­νη από τις κα­τα­στά­σεις και τις προ­κλή­σεις της επο­μέ­νης πε­ριό­δου.

• Πολ­λοί πα­ρα­δέ­χο­νται πως η μάχη στον Δήμο ήταν για εσάς πολύ εύ­κο­λη και η κάλπη θα σας ανα­δεί­κνυε νι­κη­τή από την πρώτη Κυ­ρια­κή. Πώς αφή­σα­τε την ευ­και­ρία αυτή;

Δεν είδα ποτέ κα­νέ­να αξί­ω­μα ή καμία κα­ρέ­κλα ως “ευ­και­ρία”. Αντι­με­τώ­πι­σα όλες τις θέ­σεις από τις οποί­ες έχω υπη­ρε­τή­σει τα κοινά, ως θέ­σεις μάχης για το μέ­γι­στο δυ­να­τό απο­τέ­λε­σμα και αν είχα ως απο­κλει­στι­κό στόχο την κα­ρέ­κλα θα είχα μπει και στη μάχη των Βου­λευ­τι­κών εκλο­γών ή θα είχα κρα­τή­σει την κα­ρέ­κλα του Προ­έ­δρου του Επι­με­λη­τη­ρί­ου Δω­δε­κα­νή­σου. Την εμπι­στο­σύ­νη που πε­ρι­γρά­φε­τε ότι οι συ­μπο­λί­τες μας δεί­χνουν στο πρό­σω­πό μου, όχι μόνο δεν την προ­δί­δω αλλά αντι­θέ­τως την τιμώ μπαί­νο­ντας σε ακόμα με­γα­λύ­τε­ρη μάχη και με με­γα­λύ­τε­ρο δια­κύ­βευ­μα για το μέλ­λον της πα­τρί­δας μας.

• Πώς μπο­ρεί η Πε­ρι­φέ­ρεια να στη­ρί­ξει τον Δήμο Ρόδου και τα θέ­μα­τα που έχει ανοι­χτά σή­με­ρα το νησί μας;

Εδώ θα πρέ­πει να ξε­κα­θα­ρί­σου­με κάτι εξαι­ρε­τι­κά ση­μα­ντι­κό. Η Πε­ρι­φέ­ρεια με τον Δήμο πρέ­πει να είναι σε από­λυ­τη συ­νεν­νό­η­ση. Η συ­νεν­νό­η­ση αυτή δεν είναι θέμα πο­λι­τι­κών σχέ­σε­ων αλλά είναι θέμα χρέ­ους. Χρέ­ους απέ­να­ντι στον τόπο μας. Αυτός είναι ο βα­σι­κός άξο­νας στον οποίο θα κι­νη­θού­με. Η λει­τουρ­γία του Δήμου επη­ρε­ά­ζε­ται από την Πε­ρι­φέ­ρεια σε όλους τους το­μείς. Εν­δει­κτι­κά σας ανα­φέ­ρω κά­ποιους το­μείς όπως ο Του­ρι­σμός. Η Πε­ρι­φέ­ρεια έχει τη δυ­να­τό­τη­τα να ανοί­ξει ου­σια­στι­κά και όχι επι­κοι­νω­νια­κά νέες αγο­ρές και να ανα­πτύ­ξει τις ήδη υπάρ­χου­σες. Έχου­με την εμπει­ρία να κλεί­σου­με επι­χει­ρη­μα­τι­κές συμ­φω­νί­ες με απτά απο­τε­λέ­σμα­τα και το έχου­με απο­δεί­ξει στο πα­ρελ­θόν. Να ανα­φερ­θώ και στις του­ρι­στι­κές υπο­δο­μές που πα­ρα­μέ­νουν ημι­τε­λείς επί σειρά ετών; Μα­ρί­να, λι­μά­νια κλπ.

Όλοι τα γνω­ρί­ζου­με και όλοι έχου­με ασχο­λη­θεί με αυτά. Τί­πο­τα δεν είναι ακα­τόρ­θω­το όταν υπάρ­χει βού­λη­ση και δεν υπάρ­χουν βα­ρί­δια. Πόσο οξυ­γό­νο μπο­ρεί να πάρει ο Δήμος και ο πο­λί­της όταν η Πε­ρι­φέ­ρεια δια­σφα­λί­σει και την αύ­ξη­ση των επι­σκε­πτών και επι­τέ­λους την υλο­ποί­η­ση των υπο­δο­μών. Έχου­με τη γνώση, έχου­με τη δυ­να­τό­τη­τα, εί­μα­στε διεκ­δι­κη­τι­κοί. Δεν μας αφορά ποιος θα πάρει τα εύ­ση­μα για τα απο­τε­λέ­σμα­τα των ενερ­γειών μας. Μας εν­δια­φέ­ρει να ανα­πτυ­χθεί ο τόπος. Ο σκο­πός μας είναι ένας και μο­να­δι­κός: να πάει ο τόπος μπρο­στά.

Στα με­γά­λα ζη­τή­μα­τα λοι­πόν που η Ρόδος αντι­με­τω­πί­ζει σή­με­ρα, μόνο με την Πε­ρι­φέ­ρεια στο πλευ­ρό της μπο­ρεί να ελ­πί­ζει σε επι­τυ­χή αντι­με­τώ­πι­ση τους. Αυτό ακρι­βώς δη­λα­δή που δεν εί­δα­με στην θη­τεία που τώρα τε­λειώ­νει.

• Βρι­σκό­μα­στε σχε­δόν 60 ημέ­ρες πριν τις εκλο­γές και ενώ οι αντί­πα­λοί σας έχουν ανα­κοι­νώ­σει τον χω­ρι­κό τους αντι­πε­ρι­φε­ρειά­ρη στα Δω­δε­κά­νη­σα, εσείς γιατί δεν έχετε ανα­κοι­νώ­σει ακόμη;

Έχετε από­λυ­το δίκιο. Οι αντί­πα­λοί μας έχουν ανα­κοι­νώ­σει όλοι χω­ρι­κούς αντι­πε­ρι­φε­ρειάρ­χες. Εμείς ανα­κοι­νώ­νου­με υπο­ψη­φί­ους πε­ρι­φε­ρεια­κούς συμ­βού­λους. Υπάρ­χει λοι­πόν δια­φο­ρά: Οι εκλο­γές δεν γί­νο­νται μόνο με χω­ρι­κούς αλλά απαι­τούν ψη­φο­δέλ­τιο. Άρα δεν θα πρέ­πει να ανα­ρω­τιέ­στε γιατί εμείς δεν έχου­με ανα­κοι­νώ­σει χω­ρι­κό αντι­πε­ρι­φε­ρειάρ­χη Δω­δε­κα­νή­σου αλλά να ανα­ρω­τιέ­στε πώς είναι δυ­να­τόν κά­ποιοι να εξα­ντλούν όλη τους την επι­κοι­νω­νια­κή δυ­να­μι­κή μέσα από ένα άτομο και να μην έχουν ακόμη προ­βεί σε ανα­κοί­νω­ση κα­νε­νός άλλου υπο­ψη­φί­ου. Η ανε­ξάρ­τη­τη πε­ρι­φε­ρεια­κή κί­νη­ση “Το Νότιο Αι­γαίο Μπρο­στά” ανα­κοι­νώ­νει με στα­θε­ρό ρυθμό υπο­ψη­φί­ους και το κάνει στα­δια­κά δί­νο­ντας στην κοι­νω­νία την δυ­να­τό­τη­τα να τους γνω­ρί­σει, τον κάθε ένα ξε­χω­ρι­στά. Μην ανη­συ­χεί­τε λοι­πόν, θα έρθει η ώρα και του χω­ρι­κού που στην πε­ρί­πτω­ση της πα­ρά­τα­ξής μας θα συμ­βο­λί­ζει πολύ πε­ρισ­σό­τε­ρα από ένα πρό­σω­πο.

• Τι πι­στεύ­ε­τε ότι λεί­πει από τη λει­τουρ­γία της πε­ρι­φε­ρεια­κής αυ­το­διοί­κη­σης και πού μπο­ρεί­τε να συμ­βάλ­λε­τε εσείς και η πα­ρά­τα­ξή σας;

Το κυ­ριό­τε­ρο που λεί­πει είναι η γνώση της λει­τουρ­γί­ας της πραγ­μα­τι­κής οι­κο­νο­μί­ας. Οι θε­ω­ρί­ες είναι πολύ καλές για τα αμ­φι­θέ­α­τρα των Πα­νε­πι­στη­μί­ων και η πράξη μο­νό­δρο­μος στην δια­χεί­ρι­ση της προ­ο­πτι­κής ενός λαού. Στην πράξη, η Πε­ρι­φε­ρεια­κή αυ­το­διοί­κη­ση απέ­τυ­χε να πα­ρά­ξει απο­τε­λέ­σμα­τα ορατά και αι­σθη­τά στον μέσο πο­λί­τη. Απέ­τυ­χε να εκ­πλη­ρώ­σει τον στρα­τη­γι­κό και επι­τε­λι­κό ρόλο της και αυτό γιατί υπη­ρε­τή­θη­κε από πρό­σω­πα που είχαν ελά­χι­στη εμπει­ρία και συμ­με­το­χή στην πα­ρα­γω­γι­κή δια­δι­κα­σία. Σε αυτό το επί­πε­δο η πα­ρά­τα­ξή μας έχει να πα­ρου­σιά­σει έν­ση­μα που δύ­σκο­λα θα βρεί­τε σε όλες τις άλλες πα­ρα­τά­ξεις μαζί.

• Τι ση­μαί­νει η επό­με­νη χρη­μα­το­δο­τι­κή πε­ρί­ο­δος, το επό­με­νο ΕΣΠΑ για την πε­ριο­χή και τη χώρα μας;

Το ΕΣΠΑ 2014-2020 γνω­ρί­ζου­με όλοι καλά πως είναι η τε­λευ­ταία ου­σια­στι­κή ευ­και­ρία της πε­ριο­χής μας και κα­τ΄ε­πέ­κτα­ση της χώρας μας, να βγει από τις στά­χτες της, να βγει από την αδρά­νεια, να απο­δεί­ξει σε διε­θνές επί­πε­δο πως μπο­ρεί να είναι στρα­τη­γι­κός παί­χτης και όχι ο τε­λευ­ταί­ος τρο­χός της αμά­ξης. Τα τε­λευ­ταία χρό­νια ακού­με συ­νε­χώς για ανά­πτυ­ξη. Μέχρι στιγ­μής πα­ρα­μέ­νει λέξη κενή πε­ριε­χο­μέ­νου. Μπο­ρεί να ακού­γε­ται κοι­νό­τυ­πο αλλά είναι λέξη κλει­δί για την πε­ριο­χή μας. Τα τε­λευ­ταία χρό­νια με­τρά­με ήττες, απώ­λειες κε­κτη­μέ­νων, οπι­σθο­δρό­μη­ση. Η πο­ρεία αυτή πρέ­πει να ανα­τρα­φεί το συ­ντο­μό­τε­ρο δυ­να­τόν πριν η βλάβη γίνει μη ανα­στρέ­ψι­μη.

Για να επι­τευ­χθεί όμως αυτό δεν αρ­κούν ούτε οι προ­γραμ­μα­τι­κές δη­λώ­σεις ούτε τα λόγια.

Χρειά­ζε­ται κάτι που ποτέ τόσα χρό­νια δεν εί­δα­με σε καμία αυ­το­διοι­κη­τι­κή ατζέ­ντα: Στρα­τη­γι­κή και στό­χευ­ση. Είναι μο­νό­δρο­μος. Με συ­γκε­κρι­μέ­νο στρα­τη­γι­κό σχε­δια­σμό, με στό­χευ­ση ανά­λο­γη με τις προ­τε­ραιό­τη­τες και τις ανά­γκες μας, με δη­μιουρ­γι­κό πνεύ­μα που υπερ­πη­δά τα στε­γα­νά και με ου­σια­στι­κό πλάνο επα­να­προσ­διο­ρι­σμού της ταυ­τό­τη­τάς μας, θα μπο­ρέ­σου­με να την με­τα­τρέ­ψου­με σε πρό­τυ­πο υπο­δο­μών, υπη­ρε­σιών στη διά­θε­ση του πο­λί­τη, πα­ρο­χών αλλά και σε μο­να­δι­κό του­ρι­στι­κό προ­ο­ρι­σμό.

Προ­σω­πι­κά μέσα από κάθε αι­ρε­τή θέση που έχω υπη­ρε­τή­σει από την αρχή της πο­λι­τι­κής μου πα­ρου­σί­ας, έχω απο­δεί­ξει πως όλα τα πα­ρα­πά­νω ήταν πάντα προ­τε­ραιό­τη­τά μου, ανε­ξάρ­τη­τα με τις αντι­δρά­σεις που κατά και­ρούς προ­κα­λού­σαν. Είναι η τε­λευ­ταία μας ευ­και­ρία και δεν μπο­ρού­με να πει­ρα­μα­τι­ζό­μα­στε άλλο. Τριά­ντα χρό­νια νο­μί­ζω ότι ήταν αρ­κε­τά.

• Οι βα­σι­κοί σας αντί­πα­λοι είναι ο κ. Γιάν­νης Μα­χαι­ρί­δης και ο κ. Μπε­νέ­τος Σπύ­ρου. Ποια είναι η γνώμη σας για αυ­τούς;

Οι δια­φο­ρές μου με τους κυ­ρί­ους Μα­χαι­ρί­δη και Σπύ­ρου είναι απο­κλει­στι­κά και μόνο πο­λι­τι­κές. Και οι δύο έχουν μακρά θη­τεία στην αυ­το­διοί­κη­ση με τους δύο έχω συ­νερ­γα­στεί στο πα­ρελ­θόν είτε από την θέση του Προ­έ­δρου του Επι­με­λη­τη­ρί­ου είτε από την θέση μου στον Δήμο Ρόδου. Οι εν­στά­σεις μου λοι­πόν και οι δια­φο­ρές μας έχουν να κά­νουν με τα απο­τε­λέ­σμα­τα που πα­ρή­γα­γαν μέσα από την 30ετή πα­ρου­σία τους στα κοινά και που απο­τυ­πώ­νε­ται σή­με­ρα, δεν είναι κάτι κρυφό, αλλά και από την έλ­λει­ψη σχε­δί­ου για το μέλ­λον. Είναι προ­φα­νές πως εάν απο­δε­χό­μουν ή αι­σθα­νό­μουν ικα­νο­ποι­η­μέ­νος από τα απο­τε­λέ­σμα­τα της πο­λι­τι­κής τους, δεν θα είχα θέσει υπο­ψη­φιό­τη­τα για την θέση του Πε­ρι­φε­ρειάρ­χη και δεν θα διεκ­δι­κού­σα την ψήφο των συ­μπο­λι­τών μας.

• Κύριε Χα­τζη­μάρ­κο, και μία ερώ­τη­ση που αφορά την εφη­με­ρί­δα μας. Μήπως αδι­κή­σα­τε την “Δη­μο­κρα­τι­κή” σε μία συ­νέ­ντευ­ξη τύπου που εί­χα­τε πα­ρα­χω­ρή­σει στα ΜΜΕ το φθι­νό­πω­ρο του 2013;

Κύριε Αθα­να­σί­ου, όταν ασχο­λεί­σαι με τα κοινά δέ­χε­σαι κρι­τι­κή και κα­λεί­σαι να απα­ντή­σεις σε κρι­τι­κή. Ση­μα­σία έχει να μπο­ρείς να δια­τη­ρείς τη δυ­να­τό­τη­τα να υπερ­βαί­νεις τα αν­θρώ­πι­να συ­ναι­σθή­μα­τα που σου δη­μιουρ­γού­νται και να εστιά­ζεις στον ρόλο, που βε­βαί­ως είναι απο­λύ­τως δια­κρι­τός, του κα­θε­νός. Είστε έμπει­ρος δη­μο­σιο­γρά­φος και είμαι σί­γου­ρος ότι δεν στέ­κε­στε σε πα­ρε­ξη­γή­σεις που σε μία σχέση τρι­βής είναι λο­γι­κό να εμ­φα­νί­ζο­νται εκα­τέ­ρω­θεν. Τε­λι­κά, αυτό που και οι δύο πλευ­ρές υπη­ρε­τού­με, κρι­τές και κρι­νό­με­νοι, μας υπερ­βαί­νει.