Ρευστοποιήθηκαν μερίδες της Συνεταιριστικής στο διάστημα 2011–2013!

Μια νέα κατά­σταση πραγ­μά­των στις έρευνες μερι­διού­χων της υπό εκκα­θά­ριση Συνε­ται­ρι­στι­κής Τρά­πε­ζας Δωδε­κα­νή­σου προ­κά­λεσε η δια­πί­στωση, με επί­ση­μες βεβαιώ­σεις του ειδικού εκκα­θα­ρι­στή κ. Αρι­στο­τέλη Ανδρου­τσο­πού­λου, Ορκωτού Ελεγκτή – Λογιστή, σύμφωνα με τις οποίες, στο διά­στημα που υφί­στατο απα­γό­ρευση ρευ­στο­ποί­η­σης συνε­ται­ρι­στι­κών μερίδων, με απο­τέ­λε­σμα να δημιουρ­γη­θούν πλείστα όσα προ­βλή­ματα σε συνε­ται­ρι­στές, η διοί­κηση της τρά­πε­ζας δεν κράτησε ενιαία στάση έναντι των σχε­τι­κών αιτη­μά­των.

Η Συνε­ται­ρι­στική Τράπεζα Δωδε­κα­νή­σου, όπως και οι υπό­λοι­πες συνε­ται­ρι­στι­κές τρά­πε­ζες έθεσαν φραγμό στη ρευ­στο­ποί­ηση συνε­ται­ρι­στι­κών μερίδων. Από την στιγμή που ξέσπασε η οικο­νο­μική κρίση στην Ελλάδα, πράγ­ματι η Συνε­ται­ρι­στική Τράπεζα, με απόφαση του διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λίου, πάγωσε τη ρευ­στο­ποί­ηση των μερι­δίων.

Παρότι συγκε­κρι­μένα ρητή διάταξη του άρθρου 8 του κατα­στα­τι­κού της τρά­πε­ζας, ο συνε­ταί­ρος μπο­ρούσε να απο­χω­ρή­σει από την Συνε­ται­ρι­στική Τράπεζα, µε γραπτή δήλωσή του, που υπο­βαλ­λό­ταν στο διοι­κη­τικό συµβούλιο, τρεις του­λά­χι­στον µήνες πριν από το τέλος της οικονοµικής χρήσης, η δια­δι­κα­σία δεν ακο­λου­θή­θηκε.

Το κατα­στα­τικό ορίζει, σαν ελά­χι­στο χρόνο παραµονής του συνε­ταί­ρου στη Συνε­ται­ρι­στική Τράπεζα τα 3 χρόνια.

Η Τράπεζα της Ελλάδος με το αριθμ. Πρωτ. 2259/ 31 Οκτω­βρίου 2011 έγγραφό της, που κοι­νο­ποι­ή­θηκε στο σύνολο των Συνε­ται­ρι­στι­κών Τρα­πε­ζών, δεν είχε απα­γο­ρεύ­σει την ρευ­στο­ποί­ηση των συνε­ται­ρι­στι­κών μερίδων είχε θέσει όμως τις διοι­κή­σεις τους προ των ευθυνών τους.

Η απα­γό­ρευση ουσια­στικά ακο­λού­θησε με νέο θεσμικό πλαίσιο και συγκε­κρι­μένα με το νόμο 4141/2013. Εξα­κο­λού­θησε όμως να επι­τρέ­πε­ται ελεύ­θερα η μετα­βί­βαση των συνε­ται­ρι­στι­κών μερίδων σε άλλους συνε­ταί­ρους ή ακόμη και σε τρίτους.

Περιττό να σημειω­θεί ότι εξαι­τίας της ανα­στά­τω­σης που είχε προ­κλη­θεί από την απόφαση αυτή δόθηκαν κατ’ επα­νά­ληψη δια­βε­βαιώ­σεις ότι δεν υπήρχε πρό­βλημα με την κεφα­λαιακή επάρ­κεια που απαι­τεί­ται με βάση το υφι­στά­μενο νομικό και θεσμικό πλαίσιο και ότι οι κατα­θέ­σεις δεν διέ­τρε­χαν απο­λύ­τως κανένα κίνδυνο.

Στο επίμαχο έγγραφο της Τρά­πε­ζας της Ελλάδος, που προ­κά­λεσε την απόφαση της Συνε­ται­ρι­στι­κής Τρά­πε­ζας Δωδε­κα­νή­σου για το “πάγωμα” των ρευ­στο­ποι­ή­σεων των συνε­ται­ρι­στι­κών της μερίδων ανα­φέ­ρο­νται τα εξής:

“Οι υφι­στά­με­νες συν­θή­κες στις αγορές χρή­μα­τος και κεφα­λαίων, όπως έχουν δια­μορ­φω­θεί λόγω της χρη­μα­το­πι­στω­τι­κής κρίσης, σε συν­δυα­σμό με την εγχώρια λει­τουρ­γία του τρα­πε­ζι­κού συστή­μα­τος και υπα­γο­ρεύ­ουν την ανάγκη δια­τή­ρη­σης των υψηλών δεικτών κεφα­λαια­κής επάρ­κειας και ρευ­στό­τη­τας από τα ελλη­νικά πιστω­τικά ιδρύ­ματα.

Στην κοι­νο­τική νομο­θε­σία για την επο­πτεία των τρα­πε­ζών (οδηγία 48/2006 όπως τρο­πο­ποι­ή­θηκε από την Οδηγία 111/2009) προ­βλέ­πε­ται ότι οι συνε­ται­ρι­στι­κές μερίδες, προ­κει­μέ­νου να συνι­στούν στοι­χεία των ιδίων κεφα­λαίων, θα πρέπει να δια­θέ­τουν χαρα­κτη­ρι­στικά παρό­μοια με αυτά των κοινών μετοχών ως προν την απορ­ρό­φηση των ζημιών. Για την ενσω­μά­τωση της εν λόγω νομο­θε­σίας στο ελλη­νικό δίκαιο επί­κει­ται τρο­πο­ποί­ηση του τρα­πε­ζι­κού νόμου ν. 3601/200. Σύμφωνα με τη νέα διάταξη, θα απαι­τεί­ται η προη­γού­μενη έγκριση της Τρά­πε­ζας της Ελλάδος για την εξό­φληση συνε­ται­ρι­στι­κών μερίδων στην περί­πτωση που, στη διάρ­κεια του ενός έτους, προ­κα­λεί­ται μείωση μεγα­λύ­τερη του 4% των Κυρίων Βασικών Ιδίων Κεφα­λαίων και του 10% του ποσού που υπερ­βαί­νει το ελά­χι­στο ύψος Κυρίων Βασικών Ιδίων Κεφα­λαίων.

Επι­πλέον για σκοπούς συμ­μόρ­φω­σης με το κοι­νο­τικό δίκαιο και για την εφαρ­μοφή των Διεθνών Προ­τύ­πων Χρη­μα­το­οι­κο­νο­μι­κής Πλη­ρο­φό­ρη­σης, έχει προ­τα­θεί η τρο­πο­ποί­ηση του ν. 1667/1986, ώστε η εξό­φληση συνε­ται­ρι­στι­κών μερίδων να ενα­πό­κει­ται στη δια­κρι­τική ευχέρια των Κατα­στα­τι­κών Οργάνων των Συνε­ται­ρι­στι­κών Τρα­πε­ζών.

Δεδο­μέ­νου ότι οι κεφα­λαια­κές απαι­τή­σεις των Συνε­ται­ρι­στι­κών Τρα­πε­ζών έχουν αυξηθεί σημα­ντικά λόγω της επι­δεί­νω­σης της ποιό­τη­τας του δανεια­κού τους χαρ­το­φυ­λα­κίου, κρί­νε­ται σκόπιμο, τα κατα­στα­τικά όργανα των τρα­πε­ζών να εξε­τά­ζουν τα αιτή­ματα εξό­φλη­σης συνε­ται­ρι­στι­κών μερίδων, λαμ­βά­νο­ντας υπόψη τις επι­κεί­με­νες νομο­θε­τι­κές ρυθ­μί­σεις και συνε­κτι­μώ­ντας την ανα­πάρ­κεια των προ­βλέ­ψεων και τις αυξη­μέ­νες ανάγκες ρευ­στό­τη­τας που αντι­με­τω­πί­ζουν”.

Εν πάση περι­πτώ­σει ενώ η συγκε­κρι­μένη απα­γό­ρευση είχε αντί­κτυπο σε οποιον­δή­ποτε από τους 22.680 συνε­ταί­ρους της τρά­πε­ζας, από επίσημα έγγραφα του εκκα­θα­ρι­στή, προ­κύ­πτει ότι ακο­λου­θή­θη­καν δύο μέτρα και δύο σταθμά.

Το έτος 2011 ρευ­στο­ποι­ή­θη­καν συγκε­κρι­μένα 7436 μερίδες εκ των οποίων 935 στο διά­στημα Οκτω­βρίου – Δεκεμ­βρίου 2011. Το έτος 2012 έγινε ρευ­στο­ποί­ηση 786 μερίδων που κατεί­χαν 5 μερι­διού­χοι και το έτος 2013, 750 μερίδων ενός μερι­διού­χου.

Στο τελευ­ταίο ενη­με­ρω­τικό σημεί­ωμα της τρά­πε­ζας, ενώπιον της επι­τρο­πής κεφα­λαια­γο­ράς, υπάρχει και η ακό­λουθη παρα­τή­ρηση:

«Η Τράπεζα στις 30/6/2013 είχε εκδώσει 319.719 συνε­ται­ρι­στι­κές μερίδες. Μέχρι τις 29/9/2013, με απόφαση του από 30/8/2013 διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λίου θα δια­γρά­ψει 13.300 συνε­ται­ρι­στι­κές μερίδες (ποσού € 1.672.500), οι οποίες εκχω­ρή­θη­καν στην Τράπεζα για μετα­βί­βαση, απο­ζη­μιώ­θη­καν, αλλά η μετα­βί­βασή τους σε τρίτους δεν ολο­κλη­ρώ­θηκε οπότε και παρέ­μει­ναν σε εκκρε­μό­τητα.

Με την δια­γραφή των παρα­πάνω, οι συνε­ται­ρι­στι­κές μερίδες της Τρά­πε­ζας στις 29/9/2013, πριν το split, ανήλθαν από 319.719 σε 306,419».

Θυμί­ζουμε ότι ιδρυ­τικό μέλος της τρά­πε­ζας έχει δια­μαρ­τυ­ρη­θεί ενώπιον αστικών δικα­στη­ρίων για τον τρόπο µε τον οποίο δια­χει­ρί­ζε­ται η τράπεζα δανεια­κές του συµβάσεις.

Ο επι­χει­ρη­μα­τίας είχε ζητήσει τη ρευ­στο­ποί­ηση 856 µερίδων της Συνε­ται­ρι­στι­κής Τρά­πε­ζας Δωδε­κα­νή­σου, συνο­λι­κής αξίας 121.552 ευρώ. Αγόρασε το Δεκέµβριο του 2008, 856 συνε­ται­ρι­στι­κές µερίδες συµµετέχοντας στην τότε αύξηση του µετοχικού κεφα­λαίου της τρά­πε­ζας.

Υπο­στη­ρί­ζει ότι τον Ιανουά­ριο του 1996 συνήψε µε την τράπεζα ανοικτό επαγγελµατικό δάνειο, το ύψος του οποίου αυξή­θηκε µε τρεις συµπληρωµατικές συµβάσεις. Στο δάνειο, συνο­λι­κού ύψους 111.000 ευρώ, συνε­βλήθη ο ίδιος και η σύζυγός του ως εγγυ­η­τές υπέρ της εται­ρείας, προκειµένου να καλυ­φθούν επιχειρηµατικές της δρα­στη­ριό­τη­τες. Περίπου στα τέλη του έτους 2010 η εται­ρεία του έπαυσε τις επαγγελµατικές της δρα­στη­ριό­τη­τες, ωστόσο όµως εξυ­πη­ρε­τούσε το ανα­λη­φθέν δάνειο, συνέ­χισε δε να εκπλη­ρώ­νει τις υπο­χρε­ώ­σεις της µέχρι και το πρώτο τρίµηνο του έτους 2011. Το υπό­λοιπο του δανείου ανήλθε στο ποσό των 103.363,32 ευρώ.

Όπως εκθέτει παρα­πέρα ο επιχειρηµατίας, κατά την πρόοδο των δια­δι­κα­σιών εκ µέρους του λογι­στη­ρίου, µε σκοπό την πλήρη παύση και το ορι­στικό κλείσιµο των λογι­στι­κών βιβλίων της εται­ρείας και την αναγ­γε­λία της παύσης των δρα­στη­ριο­τή­των της στην αρµόδια ΔΟΥ, ετέθη θέµα πλήρους αποπληρωµής των υπο­χρε­ώ­σεών της προς την τράπεζα. Δια­τεί­νε­ται ότι υπό την πίεση της επι­τα­κτι­κής αυτής ανάγκης ορι­στι­κού κλεισίµατος της επι­χεί­ρη­σής του και της πλήρους εξο­φλή­σεως του επαγγελµατικού της δανείου, από τον µήνα Αύγου­στο του έτους 2011, προ­σέ­φυγε αυτο­προ­σώ­πως στη διοί­κηση της τρά­πε­ζας και ζήτησε να κινήσει τις δια­δι­κα­σίες απο­χώ­ρη­σής του και ρευ­στο­ποί­η­σης των µερίδων του, µέσα στο πρώτο δεκαήµερο του µηνός Ιανουα­ρίου 2012, µε απο­κλει­στικό σκοπό να εξο­φλη­θεί πλήρως το δάνειο της εται­ρείας του.

Η µοναδική προ­φο­ρική πλη­ρο­φό­ρηση την οποία έλαβε από στελέχη της τρά­πε­ζας, µετά από επίµονες και συνε­χείς οχλή­σεις του, ήταν, ότι η Τράπεζα της Ελλάδος δεν χορηγεί άδεια, για να κινη­θούν οι δια­δι­κα­σίες ρευ­στο­ποί­η­σης συνε­ται­ρι­στι­κών µερίδων, για λογαριασµό των µελών της, λόγω της επι­κρα­τού­σας οικονοµικής κατά­στα­σης.

Πέραν της ανωτέρω περί­πτω­σης θυμί­ζουμε και μια άλλη ενός 58χρονου νεφρο­παθή από τα Κοσκι­νού, που ζούσε με ανα­πη­ρικό επίδομα 400 ευρώ το μήνα (ποσοστό ανα­πη­ρίας 80%) και που κατόρ­θωσε να εξα­σφα­λί­σει άδεια περι­πτέ­ρου.

Ο 58χρονος, πεί­στηκε να επεν­δύ­σει 100.000 ευρώ σε μερίδες της τρά­πε­ζας. Είχε που­λή­σει συγκε­κρι­μένα σπίτια και ακίνητα και κρα­τούσε τα χρήματα με την ελπίδα ότι θα βρι­σκό­ταν σε εύλογο χρονικό διά­στημα ένα μόσχευμα για την απο­κα­τά­σταση των σοβαρών προ­βλη­μά­των υγείας που αντι­με­τώ­πιζε.

Ο 58χρονος το έτος 2012 και ενώ δεν μπο­ρούσε να βρεί μόσχευμα στην Ελλάδα, απευ­θύν­θηκε σε ιδιω­τική κλινική της Ρόδου, που συνερ­γά­ζε­ται με αντί­στοι­χες στη Γαλλία. Μέσω της κλι­νι­κής αυτής μπόρεσε να εντα­χθεί σε πρό­γραμμα μετα­μό­σχευ­σης στη Γαλλία αλλά προ­ϋ­πό­θεση ήταν να κατα­βά­λει 50.000 ευρώ στο νοσο­κο­μείο. Τότε απευ­θύν­θηκε στην τράπεζα και ζήτησε τη ρευ­στο­ποί­ηση των μερίδων του.

Η απά­ντηση ήταν αρνη­τική καθώς η τράπεζα επι­κα­λέ­στηκε ρήτρα της Τρά­πε­ζας της Ελλάδος.

Παρότι ο 58χρονος επέμενε, όπως και πολλοί άλλοι μερι­διού­χοι, να του επι­στρα­φούν τα χρήματά του, η τράπεζα δεν τον συνέ­δραμε παρά μόνο τον κατηύ­θυνε στη σύναψη δανείου για ποσό ύψους 30.000 ευρώ για να αντι­με­τω­πί­ζει τα έξοδα νοση­λείας του στη Γαλλία.

Η δόση του δανείου ήταν 450 ευρώ το μήνα, κατά 50 δηλαδή ευρώ μεγα­λύ­τερη της μηνιαίας σύντα­ξης ανα­πη­ρίας του!!

Στο δια­δί­κτυο υπάρ­χουν ανά­λο­γες καταγ­γε­λίες, όπως, ενός ατόμου που δια­τεί­νε­ται ότι αγοράσε 75 περίπου μερίδες επειδή πεί­σθηκε ότι επρό­κειτο για μια καλή επέν­δυση. Όπως ανα­φέ­ρε­ται στην ανάρ­τηση μετά από διά­φο­ρες αρνη­τι­κές συγκυ­ρίες (η σύζυγός του κατέστη ανάπηρη και εκείνος έχασε την δουλειά του) θέλησε να ρευ­στο­ποι­ή­σει ένα μέρος αυτών των μερίδων. Ενη­με­ρώ­θηκε, όπως υπο­στη­ρί­ζε­ται, ότι δεν γινόταν καμία ρευ­στο­ποί­ηση μέχρι 30 Ιουνίου 2012 κατόπιν από­φα­σης της Τρά­πε­ζας της Ελλάδος.