“Η νέα στρατηγική κατά του εμφράγματος”- Αρθρο του κ. Δ. Κρεμαστινού

Δημο­σιεύ­τηκε στα ΝΕΑ την Πέμπτη 14.09.2017

Με βάση τα νεότερα φάρμακα κατά του εμφράγ­μα­τος που πρό­σφατα ανα­κοι­νώ­θη­καν στο τελευ­ταίο Πανευ­ρω­παϊκό Καρ­διο­λο­γικό συνέ­δριο και εφόσον τα απο­τε­λέ­σματα των αντι­στοι­χών πολυ­κε­ντρι­κών μελετών Cantos και Compassεπι­βε­βαιω­θούν και από άλλες μελέτες, η στρα­τη­γική κατά του εμφράγ­μα­τος θα ανα­θε­ω­ρη­θεί πλήρως.

Μέχρι τώρα η στα­θε­ρο­ποί­ηση της αθη­ρω­μα­τι­κής πλάκας, δηλαδή το να μη μεγα­λώ­νει και να μη σπάζει, γινόταν με τις στα­τί­νες που αφενός ελάτ­τω­ναν την LDL (κακή) χολη­στε­ρίνη και αφε­τέ­ρου προ­στά­τευαν την πλάκα από την φλεγ­μονή.

Με στόχο του να στα­θε­ρο­ποι­η­θεί η αθη­ρω­μα­τική πλάκα και να μην υποστεί ρήξη που τελικώς οδηγεί στη δημιουρ­γία του θρόμβου και την εγκα­τά­σταση του εμφράγ­μα­τος προ­στί­θε­νται στις στα­τί­νες δύο νέα φάρμακα. Το Canacicumab που είναι ένα μονο­κλω­νικό αντί­σωμα κατά της ιντερ­λευ­κί­νης 1β και το Rivaroxaban ένα νέο αντι­πη­κτικό φάρμακο που σε συν­δυα­σμό με την ασπι­ρίνη απο­τρέ­πουν τη δημιουρ­γία του θρόμβου με δια­φο­ρε­τικό τρόπο το καθένα.

Το επα­να­στα­τικό στοι­χείο σε όλη αυτή την ιστορία είναι η χρη­σι­μο­ποί­ηση ενός ανο­σο­βιο­λο­γι­κού φαρ­μά­κου που κατα­στέλ­λει τη φλεγ­μονή της αθη­ρω­μα­τι­κής πλάκας η οποία θεω­ρεί­ται ένας από τους σπου­δαιό­τε­ρους παρά­γο­ντες που προ­κα­λούν τη ρήξη της και τη δημιουρ­γία του θρόμβου.

Το φάρμακο αυτό ως ανο­σο­βιο­λο­γικό φάρμακο βρέθηκε στην ίδια μελέτη ότι προ­φυ­λάσ­σει από το καρκίνο και ιδιαί­τερα τον καρκίνο του πνεύ­μονα.

Με τους συν­δυα­σμούς αυτούς η αθη­ρω­μα­τική πλάκα στα­θε­ρο­ποιεί­ται με την ελάτ­τωση της LDL χολη­στε­ρί­νης λόγω της δράσης των στα­τι­νών και των μονο­κλω­νι­κών αντι­σω­μά­των αντί­στοιχα. Έτσι η αθη­ρω­μα­τική πλάκα κιν­δυ­νεύει λιγό­τερο να ραγεί (σπάσει) και εάν ραγεί η δημιουρ­γία του θρόμβου απο­τρέ­πε­ται με το συν­δυα­σμό ασπι­ρί­νης –Rivaroxaban.  Έτσι τα εμφράγ­ματα θα είναι απείρως λιγό­τερα και οι επι­πλο­κές τους, μεταξύ των οποίων και ο αιφ­νί­διος θάνατος, θα ελατ­τω­θούν εντυ­πω­σιακά. Ακο­λού­θως εάν παρόλα αυτά δημιουρ­γη­θεί έμφραγμα η χορή­γηση θρομ­βο­λυ­τι­κών φαρ­μά­κων σε συν­δυα­σμό με αγγειο­πλα­στική (μπαλόνι – stent) μέσα στην πρώτη ώρα από την έναρξη των συμ­πτω­μά­των θα ελα­χι­στο­ποι­ή­σει η θα μηδε­νί­σει το μέγεθος του εμφράγ­μα­τος.

Οι παρεμ­βά­σεις αυτές ήταν αδια­νό­η­τες πριν από μερικά χρόνια. Έτσι, τα απο­τε­λέ­σματα που ανα­μέ­νο­νται με τη νέα στρα­τη­γική σαν συμπλή­ρωμα της πρω­το­γε­νούς και δευ­τε­ρο­γε­νούς πρό­λη­ψης ανα­μέ­νε­ται να είναι θεα­μα­τικά.