Με τον Μπενέτο Σπύρου ο Σταύρος Χατζηαλεξίου

Δήλωση του κ. Σταύρου Χατζηα­λε­ξίου:

Είναι κάποιες στιγμές στη ζωή του ανθρώ­που που ανα­λο­γί­ζε­ται το μέγεθος της ευθύνης που του ανα­λο­γεί έναντι της οικο­γέ­νειας του, έναντι του τόπου που ζει και εργά­ζε­ται ,έναντι της πατρί­δος του και στο τέλος-τέλος έναντι της ιδίας του της ύπαρξης.

Και εκείνη την ώρα που βάζει στο ζύγι της ψυχής του , τα όνειρα , τα οράματα ,τα προ­σω­πικά προ­βλή­ματα και τις ανάγκες της καθη­με­ρι­νό­τη­τας ,τα πολι­τικά πιστεύω και τις όποιες κομ­μα­τι­κές πεποι­θή­σεις ,εκεί έρχεται και βαραί­νει στο ζύγι η ανθρώ­πινη αξιο­πρέ­πεια ,αυτή που οδηγεί στην ελευ­θε­ρία της σκέψης ,αυτή που σε κάνει να δεις πως αυτός ο τόπος που κατοι­κούμε ,τα ακρι­τικά Δωδε­κά­νησα ,ο τελευ­ταίος νομός που ενσω­μα­τώ­θηκε με τη μητέρα πατρίδα, αφέθηκε στη μοίρα της τα τελευ­ταία χρόνια.

Ίδιοι άνθρω­ποι ίδιες πολι­τι­κές υπο­τέ­λειας στην τοπική εξουσία ,έλλειψη προ­γραμ­μα­τι­σμού και ορά­μα­τος.

Απόλυτη απαι­σιο­δο­ξία .Τότε γνώρισα δύο ανθρώ­πους που παρα­κο­λου­θούσα από καιρό την πορεία τους. Δυο ανθρώ­πους που παρά το γεγονός ότι ανήκαμε σε δια­φο­ρε­τι­κούς πολι­τι­κούς χώρους , θαύμασα την στάση του πρώτου όταν δεν δίστασε να υψώσει το ανά­στημα του σε όλες ανε­ξαρ­τή­τως τις κυβερ­νή­σεις προ­κει­μέ­νου να ανα­δεί­ξει το νησί του , τους Λειψούς, με βάση τη συνταγ­μα­τική αρχή της νησιω­τι­κό­τη­τας , όταν αυτές την είχαν ξεχάσει και ο δεύ­τε­ρος όταν με την στάση του στο Γ.Ν. Ρόδου έβαλε πάνω από κομ­μα­τικά και προ­σω­πικά συμ­φέ­ρο­ντα το συμ­φέ­ρον του τόπου του και είπε όχι στην υπο­βάθ­μιση του Νοσο­κο­μείου μας, παρότι διο­ρι­σμέ­νος διοι­κη­τής.

Και είπα ναι στην πρόταση του Μπε­νέ­του του Σπύρου και του Μιχάλη του Κόκ­κι­νου να ενταχθώ στην παρά­ταξη της ΝΗΣΙΩΤΙΚΗΣ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ και να είμαι υπο­ψή­φιος στις περι­φε­ρεια­κές εκλογές ,γιατί ένοιωσα ότι με αυτούς τους ανθρώ­πους και με τους υπό­λοι­πους συνυ­πο­ψή­φιους σε αυτή την ιδιό­τυπη ομάδα ανθρώ­πων , από όλους τους πολι­τι­κούς χώρους ,από τα δεξιά μέχρι τα αρι­στερά ανε­ξάρ­τητα από τα πολι­τικά μας πιστεύω , έχουμε δώσει ένα και μόνο όρκο τιμής ,να μην επι­τρέ­ψουμε ποτέ ξανά να στε­ρη­θούν τα νησιά μας όσα δικαιού­νται , να δώσουμε ένα τέλος στις πολι­τι­κές των συμ­βι­βα­σμών και της υπο­τέ­λειας , για να ενι­σχύ­σουμε τον ντόπιο επι­χει­ρη­μα­τία ,τον επαγ­γελ­μα­τία ,τον εργάτη, τον αγρότη , γιατί εμείς οι νησιώ­τες μπο­ρούμε καλύ­τερα.

Ήρθε η στιγμή για την οφει­λό­μενη προ­σφορά του καθενός μας στα νησιά μας ,στην οικο­γέ­νεια μας στον ίδιο μας τον εαυτό.

ΕΜΕΙΣ ΤΟΛΜΑΜΕ ΕΣΕΙΣ ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΤΕ ΣΤΙΣ 18 ΜΑΪΟΥ.