Παναγιώτης Εγγλέζος: «Η Ρόδος δεν είναι ΑΤΜ – είναι οι άνθρωποί της»

• Ο πρό­ε­δρος του Ερ­γα­τι­κού Κέ­ντρου Ρόδου κα­ταγ­γέλ­λει την εγκα­τά­λει­ψη των ερ­γα­ζο­μέ­νων και καλεί σε αγώνα για αξιο­πρε­πείς συν­θή­κες ερ­γα­σί­ας

Σε μια πε­ρί­ο­δο που ο του­ρι­σμός της Ρόδου κα­τα­γρά­φει ρεκόρ αφί­ξε­ων και ει­σπρά­ξε­ων, η φωνή των ερ­γα­ζο­μέ­νων έρ­χε­ται να υπεν­θυ­μί­σει ότι πίσω από τη «βι­τρί­να της ανά­πτυ­ξης» κρύ­βο­νται σκλη­ρές πραγ­μα­τι­κό­τη­τες. Ο πρό­ε­δρος του Ερ­γα­τι­κού Κέ­ντρου Ρόδου, Πα­να­γιώ­της Εγ­γλέ­ζος, μιλά για τα οξυ­μέ­να προ­βλή­μα­τα που αντι­με­τω­πί­ζουν οι επο­χι­κοί ερ­γα­ζό­με­νοι, από τα εξα­ντλη­τι­κά ωρά­ρια και την ερ­γα­σια­κή ανα­σφά­λεια μέχρι το στε­γα­στι­κό ζή­τη­μα που έχει πάρει εκρη­κτι­κές δια­στά­σεις.

Με αιχ­μη­ρό λόγο, κα­ταγ­γέλ­λει την κε­ντρι­κή πο­λι­τεία ότι αντι­με­τω­πί­ζει τη Ρόδο ως «ΑΤΜ» της χώρας, αδια­φο­ρώ­ντας για την κα­θη­με­ρι­νό­τη­τα εκεί­νων που στη­ρί­ζουν την του­ρι­στι­κή βιο­μη­χα­νία. Ζητά ου­σια­στι­κά μέτρα στή­ρι­ξης, από την ενί­σχυ­ση των επι­δο­μά­των ανερ­γί­ας και τη μεί­ω­ση του ΦΠΑ μέχρι την εφαρ­μο­γή ερ­γα­τι­κών κα­τοι­κιών και την επα­να­φο­ρά των συλ­λο­γι­κών συμ­βά­σε­ων. Λίγες ημέ­ρες πριν την πα­νελ­λα­δι­κή απερ­γία της 1ης Οκτω­βρί­ου, ο κ. Εγ­γλέ­ζος καλεί ερ­γα­ζό­με­νους, ανέρ­γους και το­πι­κούς φο­ρείς να ενώ­σουν τις φωνές τους, στέλ­νο­ντας το μή­νυ­μα ότι «η ανά­πτυ­ξη χωρίς δι­καιώ­μα­τα είναι κού­φια» και ότι ο αγώ­νας για αξιο­πρε­πείς συν­θή­κες ερ­γα­σί­ας απο­τε­λεί όρο επι­βί­ω­σης για την κοι­νω­νία της Ρόδου.

Ανα­λυ­τι­κά η συ­νέ­ντευ­ξη:

• Πρό­ε­δρε, μετά τη Θεσ­σα­λο­νί­κη με δή­λω­σή σας ανα­φέ­ρε­τε ότι το «κα­λά­θι της ΔΕΘ» ήταν άδειο για τους ερ­γα­ζό­με­νους της Ρόδου. Τι ήταν αυτό που πε­ρι­μέ­να­τε να ακού­σε­τε και τε­λι­κά απου­σί­α­ζε; Αντι­λαμ­βά­νο­μαι ότι δεν ανα­φέ­ρε­στε μόνο στην εξαί­ρε­ση της Ρόδου από την υπό­θε­ση με τον ΦΠΑ;

Ακρι­βώς. Το θέμα με τον ΦΠΑ είναι η κο­ρυ­φή του πα­γό­βου­νου. Πε­ρι­μέ­να­με να ακού­σου­με για ου­σια­στι­κή στή­ρι­ξη και της Ρόδου, μιας πε­ριο­χής που ση­κώ­νει το βάρος της «βα­ριάς βιο­μη­χα­νί­ας» της χώρας. Καμία ανα­φο­ρά σε επι­δό­μα­τα ανερ­γί­ας, καμιά ανα­φο­ρά στο δί­καιο αί­τη­μα της επέ­κτα­σης στους 5 του­λά­χι­στον μήνες, παρά τις υπο­σχέ­σεις όλων, καμία ανα­φο­ρά σε μέτρα κατά της ακρί­βειας, σε ρυθ­μί­σεις ου­σια­στι­κών μέ­τρων για τη στέ­γα­ση ερ­γα­ζο­μέ­νων, εκ­παι­δευ­τι­κών, στρα­τιω­τι­κών.

Οι ερ­γα­ζό­με­νοι του ιδιω­τι­κού τομέα -ει­δι­κά οι επο­χι­κοί ερ­γα­ζό­με­νοι στον του­ρι­σμό, αυτοί που κατά γε­νι­κή ομο­λο­γία κρα­τά­νε όρθια την οι­κο­νο­μία της χώρας- δεν υπήρ­χαν στο κάδρο της ΔΕΘ. Κα­νέ­να στο­χευό­με­νο μέτρο. Η Ρόδος και οι ερ­γα­ζό­με­νοι του νη­σιού για άλλη μια φορά αντι­με­τω­πί­στη­καν ως “ει­σπρα­κτι­κή μη­χα­νή”, χωρίς κα­νέ­να αντι­στάθ­μι­σμα.

• Η Ρόδος, όπως το­νί­ζε­τε, απο­φέ­ρει δι­σε­κα­τομ­μύ­ρια στον κρα­τι­κό προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό. Γιατί πι­στεύ­ε­τε ότι η κε­ντρι­κή πο­λι­τεία εξα­κο­λου­θεί να αντι­με­τω­πί­ζει το νησί ως «ΑΤΜ» χωρίς να επι­στρέ­φει ανα­λο­γι­κά οφέλη στους ερ­γα­ζό­με­νους;

Γιατί αυτή είναι η εύ­κο­λη λύση. Η Ρόδος έχει του­ρι­σμό, έχει αφί­ξεις, έχει έσοδα. Άρα θε­ω­ρούν στην Αθήνα ότι “δεν έχει πρό­βλη­μα”. Δεν βλέ­πουν πίσω από τα νού­με­ρα. Δεν βλέ­πουν ερ­γα­ζό­με­νους να δου­λεύ­ουν χωρίς ρεπό, με εξα­ντλη­τι­κά ωρά­ρια, να δου­λεύ­ουν 12,13,14 ώρες για να μπο­ρέ­σουν απλά να επι­βιώ­σουν, γιατί για επι­βί­ω­ση μι­λά­με πλέον, χωρίς ελεγ­κτι­κούς μη­χα­νι­σμούς ικα­νούς να ελέγ­ξουν όλες αυτές τις επι­χει­ρή­σεις, τους κο­λοσ­σούς στον του­ρι­σμό και ει­δι­κά στην εστί­α­ση, μια υπο­στε­λέ­χω­ση που εμείς θε­ω­ρού­με εσκεμ­μέ­νη. Επει­δή το νησί πα­ρά­γει, θε­ω­ρούν ότι δεν έχει ανά­γκες. Αυτή είναι η στρε­βλή αντί­λη­ψη της κε­ντρι­κής διοί­κη­σης. Μόνο που το του­ρι­στι­κό θαύμα στη­ρί­ζε­ται πάνω σε εξου­θε­νω­μέ­νους αν­θρώ­πους που μέρα με την ημέρα εγκα­τα­λεί­πουν αυτά τα επαγ­γέλ­μα­τα με ό,τι συ­νε­πά­γε­ται αυτό. Το μόνο που εν­δια­φέ­ρει την κε­ντρι­κή πο­λι­τεία είναι να γε­μί­ζει τα δικά της τα­μεία αδια­φο­ρώ­ντας για όλους εμάς.

• Το στε­γα­στι­κό ζή­τη­μα είναι ένα από τα «καυτά» προ­βλή­μα­τα που θί­ξα­τε. Τι ει­κό­να έχετε σή­με­ρα για τη δια­θε­σι­μό­τη­τα και το κό­στος στέ­γης για τους επο­χι­κούς ερ­γα­ζό­με­νους;

Η ει­κό­να είναι δρα­μα­τι­κή. Δεν βρί­σκεις σπίτι ούτε για δείγ­μα και όταν βρεις, οι τιμές είναι εξω­πραγ­μα­τι­κές. Ζη­τού­νται ενοί­κια 600 και 700 ευρώ για γκαρ­σο­νιέ­ρες, την ώρα που ο μι­σθός είναι 800… Αν δεν υπάρ­ξει άμεση κρα­τι­κή πα­ρέμ­βα­ση με ερ­γα­τι­κές κα­τοι­κί­ες, επι­δο­τού­με­να ενοί­κια ή κί­νη­τρα για τους ιδιο­κτή­τες, θα φτά­σου­με στο ση­μείο να μην έρ­χο­νται ερ­γα­ζό­με­νοι στο νησί. Παρά τις ενέρ­γειες που έχου­με κάνει, παρά τη σύμ­βα­ση του Σω­μα­τεί­ου ξε­νο­δο­χο­ϋ­πάλ­λη­λων, που ρητά υπο­χρε­ώ­νε­ται ο ξε­νο­δό­χος να έχει δω­μά­τια για τους ερ­γα­ζό­με­νους του, το πρό­βλη­μα είναι τε­ρά­στιο για όλο το φάσμα των ερ­γα­ζο­μέ­νων. Μια από τις κύ­ριες αι­τί­ες μη ευ­ρέ­σε­ως ερ­γα­ζο­μέ­νων στο νησί μας είναι το στε­γα­στι­κό, ό,τι δια­θέ­σι­μο υπάρ­χει γί­νε­ται Αrbnb. Στο ερ­γα­τι­κό κέ­ντρο κα­θη­με­ρι­νά κα­τα­γρά­φου­με αι­τή­μα­τα για βο­ή­θεια εύ­ρε­σης στέ­γης. Το στε­γα­στι­κό δεν είναι μόνο ερ­γα­τι­κό ζή­τη­μα είναι κοι­νω­νι­κό και κα­θη­μερ­νά διο­γκώ­νε­τε με ανη­συ­χη­τι­κές δια­στά­σεις. Χρειά­ζο­νται δρα­στι­κά και άμεσα μέτρα, όχι ημί­με­τρα και κού­φιες εξαγ­γε­λί­ες.

• Μι­λή­σα­τε επί­σης για ανε­παρ­κή ενί­σχυ­ση των επι­δο­μά­των ανερ­γί­ας στη νεκρή σεζόν. Τε­λι­κά μεί­να­με μόνο στις καλές προ­θέ­σεις των υπουρ­γών ή να το πω πιο αιχ­μη­ρά στις ανέ­ξο­δες υπο­σχέ­σεις;

Πείτε το όπως θέ­λε­τε — και ανέ­ξο­δες και υπο­σχέ­σεις ήταν. Το έχου­με πει εδώ και χρό­νια: ο επο­χι­κός ερ­γα­ζό­με­νος μένει 4-5 μήνες χωρίς ει­σό­δη­μα. Το επί­δο­μα δεν κα­λύ­πτει ούτε βα­σι­κές ανά­γκες. Όλοι το ανα­γνω­ρί­ζουν αλλά κα­νείς δεν τολμά να φέρει λύση.

Αντί­θε­τα, κάθε χρόνο συ­ζη­τά­με αν θα το πά­ρουν νωρίς, αν θα το πά­ρουν κα­θό­λου. Δεν υπάρ­χει καμία πο­λι­τι­κή βού­λη­ση να λυθεί το πρό­βλη­μα. Μέ­νου­με στα λόγια. Ακού­με εδώ και καιρό καλές προ­θέ­σεις και με­γα­λό­στο­μες δη­λώ­σεις από υπουρ­γούς, όμως στην πράξη οι ερ­γα­ζό­με­νοι μέ­νουν μόνο με τις υπο­σχέ­σεις.

Το νέο “πεί­ρα­μα” που προ­τεί­νει η υπουρ­γός, δη­λα­δή ερ­γα­σία αντί για επί­δο­μα, μπο­ρεί να βο­λεύ­ει επι­κοι­νω­νια­κά την κυ­βέρ­νη­ση αλλά είναι εκτός τόπου και χρό­νου για τη Ρόδο και για όλο τον του­ρι­στι­κό κλάδο. Από τα μέσα Νο­εμ­βρί­ου κλεί­νουν κα­τα­στή­μα­τα και επι­χει­ρή­σεις, και 42.000 ερ­γα­ζό­με­νοι μέ­νουν χωρίς δου­λειά μέχρι τον Μάιο. Σε ποιες επι­χει­ρή­σεις θα δου­λέ­ψουν; Σε ποια αντι­κεί­με­να; Δεν μπο­ρείς να υπο­κα­θι­στάς την κοι­νω­νι­κή πο­λι­τι­κή με πει­ρά­μα­τα. Όταν ο ερ­γα­ζό­με­νος μένει πραγ­μα­τι­κά χωρίς δου­λειά, το επί­δο­μα ανερ­γί­ας είναι δι­καί­ω­μα, όχι χάρη. Κι αν συ­νε­χί­σου­με να ακού­με μόνο υπο­σχέ­σεις, το πρό­βλη­μα θα διο­γκώ­νε­ται και η κοι­νω­νία θα βρά­ζει. Οι ερ­γα­ζό­με­νοι χρειά­ζο­νται ου­σια­στι­κή στή­ρι­ξη εδώ και τώρα

• Ποιο θα ήταν το ιδε­α­τό ώστε να επι­στρέ­ψουν οι ερ­γα­ζό­με­νοι στη μο­να­δι­κή βιο­μη­χα­νία της χώρας; Τι προ­τεί­νει το Ερ­γα­τι­κό Κέ­ντρο Ρόδου ως ρε­α­λι­στι­κή λύση;

Οι ερ­γα­ζό­με­νοι θα επι­στρέ­ψουν μόνο όταν υπάρ­χουν συν­θή­κες αξιο­πρέ­πειας. Ζη­τά­με:

• Κα­το­χύ­ρω­ση της 7ήμε­ρης ασφά­λι­σης και επι­δό­τη­ση ενοι­κί­ου.

• Επα­να­φο­ρά του επι­δό­μα­τος ανερ­γί­ας του­λά­χι­στον στους 5 μήνες και το ύψος του να προ­σαρ­μο­στεί στον κα­τώ­τα­το μισθό.

• Επα­να­φο­ρά των κλα­δι­κών συμ­βά­σε­ων με υπο­χρε­ω­τι­κό­τη­τα.

• Ενί­σχυ­ση του ΣΕΠΕ με αν­θρώ­πι­νο δυ­να­μι­κό για ελέγ­χους.

• Κί­νη­τρα για δια­μο­νή και με­τα­κί­νη­ση στους επο­χι­κά με­τα­κι­νού­με­νους.

• Και βέ­βαια, εφαρ­μο­γή του μειω­μέ­νου ΦΠΑ ώστε να πέσει το κό­στος δια­βί­ω­σης στο νησί.

Δεν λέμε κάτι πα­ρά­λο­γο. Ζη­τά­με αυ­το­νό­η­τα για να συ­νε­χί­σει να υπάρ­χει ερ­γα­τι­κό δυ­να­μι­κό στον του­ρι­σμό, εκτός και αν τα σχέ­δια της κυ­βέρ­νη­σης είναι άλλα …

• Ανα­φερ­θή­κα­τε στα εξα­ντλη­τι­κά ωρά­ρια και στην απου­σία επαρ­κών ελέγ­χων. Πώς απο­τυ­πώ­νε­ται αυτή η κα­τά­στα­ση στην πράξη για έναν επο­χι­κό ερ­γα­ζό­με­νο στον του­ρι­σμό και ποια η άποψή σας για το 13ωρο;

Το 13ωρο είναι απα­ρά­δε­κτο. Ήρθε να “νο­μι­μο­ποι­ή­σει” μια πραγ­μα­τι­κό­τη­τα που οι ερ­γα­ζό­με­νοι βιώ­νουν ήδη χωρίς προ­στα­σία.

Μια πραγ­μα­τι­κό­τη­τα που και ο ίδιος ο πρω­θυ­πουρ­γός με τις δη­λώ­σεις του στην έκ­θε­ση της Θεσ­σα­λο­νί­κης επι­βε­βαί­ω­σε, λέ­γο­ντας ότι μας δί­νε­ται η δυ­να­τό­τη­τα να δου­λέ­ψου­με 13 ώρες για να κα­τα­φέ­ρου­με να ζή­σου­με, άρα στην ουσία μας λέει ότι ο μι­σθός στο νό­μι­μο 8άωρο δεν είναι αρ­κε­τός.

Στην πράξη, ο επο­χι­κός δου­λεύ­ει 10, 12, ακόμα και 14 ώρες την ημέρα, με μόνο μία μέρα ρεπό το δε­κα­πεν­θή­με­ρο – αν έχει και αυτή. Οι έλεγ­χοι είναι σχε­δόν ανύ­παρ­κτοι. Οι επι­θε­ω­ρη­τές είναι λίγοι και οι ερ­γο­δό­τες το ξέ­ρουν. Δεν μπο­ρεί να υπάρ­ξει ποιο­τι­κός του­ρι­σμός με ερ­γα­ζό­με­νους στα όρια της κα­τάρ­ρευ­σης. Ζη­τά­με συλ­λο­γι­κές συμ­βά­σεις ερ­γα­σί­ας, όπου εκεί θα κα­θο­ρί­ζο­νται οι όροι ερ­γα­σί­ας μας και οι αμοι­βές μας. Ζη­τά­με μό­νι­μες προ­σλή­ψεις στο ΣΕΠΕ και κα­θη­με­ρι­νούς ελέγ­χους, για να απο­τρα­πεί αυτή η σύγ­χρο­νη μορφή δου­λεί­ας που ζούμε.

• Ο του­ρι­σμός της Ρόδου συ­νε­χί­ζει να σπάει ρεκόρ αφί­ξε­ων και ει­σπρά­ξε­ων. Τι ση­μαί­νει αυτή η «ανι­σορ­ρο­πία» ανά­με­σα στην ανά­πτυ­ξη και στα δι­καιώ­μα­τα των ερ­γα­ζο­μέ­νων;

Ση­μαί­νει ότι η ανά­πτυ­ξη δεν είναι για όλους. Υπάρ­χει μια του­ρι­στι­κή “βι­τρί­να” που χρυ­σώ­νει τα στα­τι­στι­κά, αλλά από πίσω οι ερ­γα­ζό­με­νοι μέ­νουν με τα ψί­χου­λα. Ο του­ρι­σμός στη Ρόδο συ­νε­χί­ζει να σπάει ρεκόρ, τόσο σε αφί­ξεις όσο και σε έσοδα.

Όμως την ίδια στιγ­μή, οι ερ­γα­ζό­με­νοι που στη­ρί­ζουν αυτό το “θαύμα” βρί­σκο­νται αντι­μέ­τω­ποι με χα­μη­λούς μι­σθούς, εξα­ντλη­τι­κά ωρά­ρια, έλ­λει­ψη στέ­γης και αβε­βαιό­τη­τα για το μέλ­λον τους. Αυτή είναι η αντί­φα­ση που ζούμε: ανά­πτυ­ξη για τους αριθ­μούς και για τα τα­μεία, αλλά όχι για τους αν­θρώ­πους της πρώ­της γραμ­μής.

Η ει­κό­να αυτή δεί­χνει ότι το μο­ντέ­λο που ακο­λου­θού­με δεν είναι δί­καιο. Όταν οι ξε­νο­δο­χεια­κές μο­νά­δες και οι επι­χει­ρή­σεις κα­τα­γρά­φουν κέρδη-ρεκόρ, είναι αδια­νό­η­το να υπάρ­χουν ερ­γα­ζό­με­νοι που πα­λεύ­ουν να τα βγά­λουν πέρα με μι­σθούς που δεν φτά­νουν ούτε για το ενοί­κιο. Δεν είναι δυ­να­τόν να πα­νη­γυ­ρί­ζου­με για ρεκόρ αφί­ξε­ων, όταν την ίδια στιγ­μή οι επο­χι­κοί ερ­γα­ζό­με­νοι μέ­νουν μισό χρόνο άνερ­γοι χωρίς επαρ­κή στή­ρι­ξη.

Η ανά­πτυ­ξη πρέ­πει να έχει κοι­νω­νι­κό πρό­ση­μο και να συ­νο­δεύ­ε­ται από σε­βα­σμό στα δι­καιώ­μα­τα των ερ­γα­ζο­μέ­νων. Χωρίς δί­καιη μοι­ρα­σιά του πλού­του, η “του­ρι­στι­κή επι­τυ­χία” μένει μια βι­τρί­να που δεν αντα­να­κλά την πραγ­μα­τι­κή ζωή στη Ρόδο.

Για εμάς, η προ­τε­ραιό­τη­τα είναι να με­τα­τρα­πεί η ανά­πτυ­ξη σε βελ­τί­ω­ση των όρων ερ­γα­σί­ας και δια­βί­ω­σης, ώστε ο του­ρι­σμός να είναι πηγή προ­κο­πής για όλη την κοι­νω­νία και όχι μόνο για λί­γους.

Το Ε.Κ.Ρ. το λέει ξε­κά­θα­ρα: χωρίς δί­καιη ανα­δια­νο­μή του πλού­του, η ανά­πτυ­ξη είναι κού­φια.

• Κλεί­νο­ντας, ποιο είναι το μή­νυ­μα του Ε.Κ.Ρ. προς τους ερ­γα­ζό­με­νους και την το­πι­κή κοι­νω­νία ενό­ψει της πα­νελ­λα­δι­κής απερ­γί­ας στις 1 Οκτω­βρί­ου;

Το μή­νυ­μα είναι κα­θα­ρό: Ήρθε η ώρα να μι­λή­σου­με όλοι με μια φωνή.

Την Τρίτη 1 Οκτω­βρί­ου, στις 11:00 π.μ. στο Ερ­γα­τι­κό Κέ­ντρο Ρόδου, δί­νου­με το παρών στην 24ωρη πα­νελ­λα­δι­κή απερ­γία. Δεν είναι απλώς άλλη μία κι­νη­το­ποί­η­ση. Είναι κραυ­γή αγω­νί­ας και διεκ­δί­κη­σης για όσα μας ανή­κουν και μας στε­ρούν.

Κα­λού­με όλους τους ερ­γα­ζό­με­νους, τα σω­μα­τεία, τους ανέρ­γους, τους νέους, τις γυ­ναί­κες, τους εκ­παι­δευ­τι­κούς, τους στρα­τιω­τι­κούς, αλλά και όλους τους το­πι­κούς φο­ρείς του νη­σιού να στα­θούν στο πλάι μας.

Απαι­τού­με:

• Επέ­κτα­ση και ου­σια­στι­κή ενί­σχυ­ση του επι­δό­μα­τος ανερ­γί­ας

• Μό­νι­μα μέτρα ανα­κού­φι­σης από την ακρί­βεια

• Λύση στο στε­γα­στι­κό πρό­βλη­μα που δια­λύ­ει την κα­θη­με­ρι­νό­τη­τα των ερ­γα­ζο­μέ­νων

• Επα­να­φο­ρά των μειω­μέ­νων συ­ντε­λε­στών Φ.Π.Α. στη Ρόδο και στα νησιά

• Αν­θρώ­πι­νες συν­θή­κες δου­λειάς και σε­βα­σμό στα δι­καιώ­μα­τά μας

• Άμεση στε­λέ­χω­ση με ια­τρι­κό και νο­ση­λευ­τι­κό προ­σω­πι­κό όλων των μο­νά­δων υγεί­ας του νη­σιού.

Αυτά δεν είναι «αι­τή­μα­τα» πο­λυ­τε­λεί­ας. Είναι όροι επι­βί­ω­σης.

Όλοι στην απερ­γία – Όλοι στον δρόμο.

1 Οκτω­βρί­ου – 11:00 π.μ. – Στο Ερ­γα­τι­κό Κέ­ντρο Ρόδου

Για να μη μεί­νει κα­νείς μόνος, για να ακου­στεί η φωνή όλων μας.