Deloitte – ΙΝΣΕΤΕ: Πόσο «πράσινος» είναι ο ελληνικός τουρισμός;

Δια­χεί­ρι­ση της ενέρ­γειας (91%), απορ­ριμ­μά­των (61%) και υδά­τι­νων πόρων (60%) οι τρεις βα­σι­κές πρω­το­βου­λί­ες, όπου εστιά­ζουν όσες επι­χει­ρή­σεις εφαρ­μό­ζουν βιώ­σι­μες πρα­κτι­κές – Ανα­λυ­τι­κά η πρω­το­γε­νής έρευ­να των Deloitte – INSETE

Οι ελ­λη­νι­κές του­ρι­στι­κές επι­χει­ρή­σεις ανα­γνω­ρί­ζουν μεν την αξία και τα οφέλη των επεν­δύ­σε­ων στη βιω­σι­μό­τη­τα, ωστό­σο θε­ω­ρούν ότι υπάρ­χουν αρ­κε­τά εμπό­δια προ­κει­μέ­νου να υιο­θε­τή­σουν τέ­τοιου εί­δους πρα­κτι­κές.

Με­τα­ξύ αυτών των εμπο­δί­ων πε­ρι­λαμ­βά­νο­νται τα υψηλά επεν­δυ­τι­κά κόστη, που θε­ω­ρεί­ται και ο νού­με­ρο 1 ανα­σταλ­τι­κός πα­ρά­γο­ντας, οι πε­ριο­ρι­σμοί στις υπο­δο­μές, αλλά και η έλ­λει­ψη τε­χνο­γνω­σί­ας και εμπει­ρί­ας, εξ ου και ο κλά­δος ζητεί σε πο­σο­στό 90% από την κυ­βέρ­νη­ση να πα­ρά­σχει πε­ρισ­σό­τε­ρα οι­κο­νο­μι­κά και φο­ρο­λο­γι­κά κί­νη­τρα προς την κα­τεύ­θυν­ση αυτήν.

Tα στοι­χεία προ­κύ­πτουν από την τε­λευ­ταία πρω­το­γε­νή έρευ­να της Deloitte και του Ιν­στι­τού­του του Συν­δέ­σμου Ελ­λη­νι­κών Του­ρι­στι­κών Επι­χει­ρή­σε­ων (ΙΝ­ΣΕ­ΤΕ), που κα­τα­γρά­φει για πρώτη φορά στο σύ­νο­λο της αλυ­σί­δας αξίας του κλά­δου, την ανά­γκη για άμεση ενί­σχυ­ση και επι­τά­χυν­ση των δρά­σε­ων και πρω­το­βου­λιών βιω­σι­μό­τη­τας στις ελ­λη­νι­κές του­ρι­στι­κές επι­χει­ρή­σεις.

Η έρευ­να διε­ξή­χθη σε 204 ελ­λη­νι­κές του­ρι­στι­κές επι­χει­ρή­σεις, μέλη του Συν­δέ­σμου Ελ­λη­νι­κών Του­ρι­στι­κών Επι­χει­ρή­σε­ων (ΣΕΤΕ), από τις αρχές του έτους έως και τον Απρί­λιο, ενώ οι ερω­τη­θέ­ντες δρα­στη­ριο­ποιού­νται σε όλο το φάσμα της αλυ­σί­δας αξίας του του­ρι­σμού (με­τα­φο­ρές, δια­μο­νή, DMCs / tour operators / τα­ξι­διω­τι­κά γρα­φεία, άλλες επι­χει­ρή­σεις που σχε­τί­ζο­νται με τον του­ρι­σμό, όπως π.χ. φο­ρείς που διορ­γα­νώ­νουν συ­νέ­δρια και εκ­θέ­σεις, κτλ).

4 προ­τά­σεις

Η με­λέ­τη εστιά­ζει σε 4 βα­σι­κές προ­τά­σεις στην πο­λι­τεία και γε­νι­κό­τε­ρα σε όσους χα­ράσ­σουν πο­λι­τι­κές:

Χά­ρα­ξη ολο­κλη­ρω­μέ­νης στρα­τη­γι­κής σε εθνι­κό επί­πε­δο, αλλά και σε επί­πε­δο συ­γκε­κρι­μέ­νων προ­ο­ρι­σμών, συ­μπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νων και στο­χευ­μέ­νων κι­νή­τρων (οι­κο­νο­μι­κά, φο­ρο­λο­γι­κά, κτλ), για την ενί­σχυ­ση της βιω­σι­μό­τη­τας στον ελ­λη­νι­κό του­ρι­σμό.

Δια­μόρ­φω­ση ενός ολο­κλη­ρω­μέ­νου εθνι­κού προ­γράμ­μα­τος βιώ­σι­μου του­ρι­σμού, που θα πε­ρι­λαμ­βά­νει συ­στή­μα­τα πι­στο­ποί­η­σης, συ­γκε­κρι­μέ­νους στό­χους βιω­σι­μό­τη­τας, συ­στή­μα­τα και ερ­γα­λεία με­τρή­σε­ων και ανα­φο­ρών για τις του­ρι­στι­κές επι­χει­ρή­σεις σε όλο το φάσμα της αλυ­σί­δας αξίας του του­ρι­σμού, καθώς και σύν­δε­ση με εξει­δι­κευ­μέ­να κί­νη­τρα.

Εστί­α­ση στην απο­τε­λε­σμα­τι­κή στή­ρι­ξη των μι­κρών και πολύ μι­κρών του­ρι­στι­κών επι­χει­ρή­σε­ων σε όλους τους το­μείς (χρη­μα­το­δό­τη­ση, εκ­παί­δευ­ση / ανά­πτυ­ξη δε­ξιο­τή­των, ευαι­σθη­το­ποί­η­ση, μέ­τρη­ση και ανα­φο­ρά δει­κτών βιω­σι­μό­τη­τας, πι­στο­ποι­ή­σεις, κτλ) οι οποί­ες, εξαι­τί­ας του με­γά­λου πλή­θους τους έχουν ση­μα­ντι­κό αντί­κτυ­πο στα απο­τε­λέ­σμα­τα του συ­νό­λου του ελ­λη­νι­κού του­ρι­στι­κού τομέα, τόσο σε θέ­μα­τα βιω­σι­μό­τη­τας, όσο και ευ­ρύ­τε­ρα.

Βελ­τι­στο­ποί­η­ση του ρυθ­μι­στι­κού πλαι­σί­ου για τη βιω­σι­μό­τη­τα στον ελ­λη­νι­κό του­ρι­σμό.

Τα ευ­ρή­μα­τα της έρευ­νας

Η συ­ντρι­πτι­κή πλειο­ψη­φία των ερω­τη­θέ­ντων δή­λω­σε ότι εφαρ­μό­ζει ήδη. ή προ­τί­θε­ται να υιο­θε­τή­σει άμεσα, του­λά­χι­στον ένα μέτρο πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κής (80%) και κοι­νω­νι­κο­οι­κο­νο­μι­κής (77%) βιω­σι­μό­τη­τας. Είναι χα­ρα­κτη­ρι­στι­κό πως μόλις το 7% των επι­χει­ρή­σε­ων που πήραν μέρος στην έρευ­να δεν έχει λάβει ή δεν προ­τί­θε­ται να υιο­θε­τή­σει μέτρα και δρά­σεις πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κής και κοι­νω­νι­κής υπευ­θυ­νό­τη­τας.

Οι το­μείς, στους οποί­ους εστιά­ζουν οι επι­χει­ρή­σεις του κλά­δου τις βιώ­σι­μες πρα­κτι­κές τους, είναι με­τα­ξύ άλλων η δια­χεί­ρι­ση της ενέρ­γειας (91%), των απορ­ριμ­μά­των (61%) και των υδά­τι­νων πόρων (60%). Πα­ράλ­λη­λα, δί­νουν έμ­φα­ση τόσο στον κοι­νω­νι­κό αντί­κτυ­πο, όσο και στο απο­τύ­πω­μά τους, χρη­σι­μο­ποιώ­ντας το­πι­κά προ­ϊ­ό­ντα και υλικά (75%), προ­σφέ­ρο­ντας θέ­σεις ερ­γα­σί­ας στους κα­τοί­κους των πε­ριο­χών δρα­στη­ριο­ποί­η­σής τους (61%) ή/και ενι­σχύ­ο­ντας την το­πι­κή επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τα (60%).

Πέρα από τα πα­ρα­πά­νω, υπάρ­χει και μια σειρά από ευ­ρή­μα­τα στην έρευ­να που κα­τα­δει­κνύ­ουν πως η βιω­σι­μό­τη­τα και οι αντί­στοι­χες πρα­κτι­κές δεν βρί­σκο­νται ακόμα στο επί­κε­ντρο της στρα­τη­γι­κής και λει­τουρ­γί­ας των ελ­λη­νι­κών του­ρι­στι­κών επι­χει­ρή­σε­ων, αλλά απο­τε­λούν πε­ρισ­σό­τε­ρο μια πα­ρά­πλευ­ρη πρω­το­βου­λία.

Είναι εν­δει­κτι­κό πως το 73% των ερω­τη­θέ­ντων δεν έχει θέσει στόχο μεί­ω­σης των εκ­πο­μπών άν­θρα­κα για το 2030, ενώ μόλις το 34% βρί­σκε­ται στη δια­δι­κα­σία ορι­σμού κά­ποιου σχε­τι­κού στό­χου. Οι μισές επι­χει­ρή­σεις (52%) δεν συμ­με­τέ­χουν σε στρα­τη­γι­κές συ­νερ­γα­σί­ες / συμ­μα­χί­ες για την προ­ώ­θη­ση της βιω­σι­μό­τη­τας, ενώ το 60% δεν πραγ­μα­το­ποιεί με­τρή­σεις σχε­τι­κά με τη βιω­σι­μό­τη­τα, με κύριο λόγο το γε­γο­νός ότι δε γνω­ρί­ζει πώς και με ποιον τρόπο.

Στο ίδιο πλαί­σιο, πε­ρί­που το 78% των επι­χει­ρή­σε­ων δεν έχει υιο­θε­τή­σει πρα­κτι­κές, ερ­γα­λεία και πρό­τυ­πα ανα­φο­ράς βιω­σι­μό­τη­τας, όπως εν­δει­κτι­κά το Global Reporting Initiative (GRI) ή τον Οδηγό Δη­μο­σιο­ποί­η­σης Πλη­ρο­φο­ριών ESG του Χρη­μα­τι­στη­ρί­ου Αθη­νών και ούτε εκ­φρά­ζει την πρό­θε­ση να το κάνει στο άμεσο διά­στη­μα. Αντί­στοι­χα, πε­ρισ­σό­τε­ρες από τις μισές (55%) από τις ερω­τη­θεί­σες επι­χει­ρή­σεις δεν έχει οποια­δή­πο­τε πι­στο­ποί­η­ση βιω­σι­μό­τη­τας, ενώ οι μισές (50%) δεν εν­δια­φέ­ρο­νται να απο­κτή­σουν κά­ποια νέα πι­στο­ποί­η­ση.

Επι­πλέ­ον, η συ­ντρι­πτι­κή πλειο­ψη­φία των επι­χει­ρή­σε­ων δεν έχει εντά­ξει τη βιω­σι­μό­τη­τα στις δομές δια­κυ­βέρ­νη­σης (82%) και στην ορ­γα­νω­τι­κή τους δομή (84%), ενώ μόνο το 20% θε­ω­ρεί ότι πα­ρέ­χει επαρ­κή εκ­παί­δευ­ση για τη βιω­σι­μό­τη­τα στο προ­σω­πι­κό τους. Ση­μα­ντι­κό είναι να το­νι­στεί το αρ­κε­τά με­γά­λο χάσμα με­τα­ξύ των μι­κρών και πολύ μι­κρών επι­χει­ρή­σε­ων, με ετή­σια έσοδα κάτω των 10 εκατ. ευρώ, και των με­γα­λύ­τε­ρων.

Με βάση τα ευ­ρή­μα­τα της με­λέ­της, οι του­ρι­στι­κές επι­χει­ρή­σεις μι­κρό­τε­ρου με­γέ­θους δυ­σκο­λεύ­ο­νται ση­μα­ντι­κά να ανα­λά­βουν δρά­σεις που σχε­τί­ζο­νται με τη βιω­σι­μό­τη­τα, κυ­ρί­ως εξαι­τί­ας της έλ­λει­ψης ενη­μέ­ρω­σης και γνώ­σης, αλλά και χρη­μα­τι­κών και αν­θρώ­πι­νων πόρων.

Γε­νι­κό­τε­ρα, ο βα­σι­κός πε­ριο­ρι­σμός που ανα­γνω­ρί­ζουν οι ελ­λη­νι­κές του­ρι­στι­κές επι­χει­ρή­σεις ανα­φο­ρι­κά με την υλο­ποί­η­ση πε­ρισ­σό­τε­ρων επεν­δύ­σε­ων και δρά­σε­ων βιω­σι­μό­τη­τας είναι το υψηλό κό­στος (62%), ενώ ένα ικανό πο­σο­στό ανα­φέ­ρει ότι δεν βρί­σκει επαρ­κείς βιώ­σι­μες λύ­σεις (28%), δεν μπο­ρεί να τεκ­μη­ριώ­σει την από­δο­ση των σχε­τι­κών επεν­δύ­σε­ων (20%) και δεν γνω­ρί­ζει τι εί­δους βιώ­σι­μες πρα­κτι­κές και επεν­δύ­σεις θα πρέ­πει να υλο­ποι­ή­σει (19%).

Αντί­στοι­χα, η πα­ρο­χή πε­ρισ­σό­τε­ρων φο­ρο­λο­γι­κών και χρη­μα­τι­κών κι­νή­τρων είναι μα­κράν η πιο δη­μο­φι­λής επι­λο­γή (89%) στην ερώ­τη­ση ανα­φο­ρι­κά με το τι πρέ­πει να κάνει η πο­λι­τεία για να ενι­σχύ­σει τη βιω­σι­μό­τη­τα. Τέλος, η έρευ­να εντό­πι­σε μια ση­μα­ντι­κή δια­φο­ρά με­τα­ξύ της ση­μα­σί­ας που πραγ­μα­τι­κά δί­νουν οι τα­ξι­διώ­τες στη βιω­σι­μό­τη­τα και του τι πι­στεύ­ουν για το θέμα αυτό οι ελ­λη­νι­κές του­ρι­στι­κές επι­χει­ρή­σεις.

Ενώ διε­θνείς έρευ­νες (Expedia) δεί­χνουν ξε­κά­θα­ρα την έμ­φα­ση που δί­νουν οι τα­ξι­διώ­τες στα θέ­μα­τα βιω­σι­μό­τη­τας (το 90% ανα­ζη­τά βιώ­σι­μες επι­λο­γές όταν τα­ξι­δεύ­ει), μόνο το 45% των ελ­λη­νι­κών του­ρι­στι­κών επι­χει­ρή­σε­ων θε­ω­ρεί ότι οι τα­ξι­διώ­τες βα­σί­ζουν τις επι­λο­γές τους σε κρι­τή­ρια βιω­σι­μό­τη­τας. Αντί­στοι­χα, μόνο ένα 42% των ερω­τη­θέ­ντων εκτι­μά ότι οι πε­λά­τες τους είναι δια­τε­θει­μέ­νοι να πλη­ρώ­σουν υψη­λό­τε­ρες τιμές για βιώ­σι­μες υπη­ρε­σί­ες και προ­ϊ­ό­ντα.

Πα­ρό­λα αυτά, το βα­σι­κό­τε­ρο κί­νη­τρο που ανα­γνω­ρί­ζουν οι ελ­λη­νι­κές του­ρι­στι­κές επι­χει­ρή­σεις για να προ­χω­ρή­σουν σε επι­πλέ­ον επεν­δύ­σεις και δρά­σεις στον τομέα της βιω­σι­μό­τη­τας, είναι η βελ­τί­ω­ση της εμπει­ρί­ας και ικα­νο­ποί­η­σης των πε­λα­τών (64%), με τη μεί­ω­ση κό­στους (62%) και τη συμ­μόρ­φω­ση με τη νο­μο­θε­σία (43%) να ακο­λου­θούν.

Επι­ση­μαί­νε­ται εδώ ότι η συ­γκε­κρι­μέ­νη με­λέ­τη απο­τε­λεί την πρώτη ολο­κλη­ρω­μέ­νη προ­σπά­θεια ανά­δει­ξης της υφι­στά­με­νης κα­τά­στα­σης και των προ­κλή­σε­ων σε θέ­μα­τα βιω­σι­μό­τη­τας για το σύ­νο­λο του του­ρι­στι­κού κλά­δου, ενώ η ανά­γκη για την ενί­σχυ­ση της βιω­σι­μό­τη­τας στον ελ­λη­νι­κό του­ρι­σμό είχε ανα­γνω­ρι­στεί και στο πλαί­σιο της με­λέ­της που εκ­πό­νη­σε το ΙΝΣETE «Ελ­λη­νι­κός Του­ρι­σμός 2030 – Σχέ­δια Δρά­σης», σε συ­νερ­γα­σία με την Deloitte και τη Remaco.

Πηγή newmoney.gr