Τελεσιδίκησαν ακόμη δύο αστικές δίκες για τις υπεξαιρέσεις τραπεζικού διευθυντή

Με δύο απο­φά­σεις, που εξέ­δω­σε χθες το Τρι­με­λές Εφε­τείο Δω­δε­κα­νή­σου, κρί­θη­καν οι εφέ­σεις που ασκή­θη­καν σε δύο υπο­θέ­σεις υπε­ξαί­ρε­σης κα­τα­θέ­σε­ων ως και “επεν­δύ­σε­ων” από πρώην τρα­πε­ζι­κό διευ­θυ­ντή κε­ντρι­κού υπο­κα­τα­στή­μα­τος της τρά­πε­ζας Πει­ραιώς στη Ρόδο, κατά ισά­ριθ­μων απο­φά­σε­ων, που εξέ­δω­σε το Πο­λυ­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου.

Η πρώτη από­φα­ση αφορά αγωγή που υπο­βλή­θη­κε από μια 82χρονη άκλη­ρη χήρα, γνω­στού εμπό­ρου του νη­σιού. Τον Μάιο του 2012 ο σύ­ζυ­γος της 82χρο­νης, είχε συν­δε­θεί φι­λι­κά με τον τρα­πε­ζι­κό. Η 82χρονη επι­ση­μαί­νει ότι ο τρα­πε­ζι­κός, όταν ο σύ­ζυ­γός της, λόγω της κρί­σης του ζή­τη­σε τον Ιού­νιο του 2010 να ανα­λά­βει τις κα­τα­θέ­σεις τους, ύψους 480.000 ευρώ (είχε αντί­στοι­χου ποσού προ­θε­σμια­κές κα­τα­θέ­σεις), τον έπει­σε να μην το πρά­ξει.

Εκ­με­ταλ­λευό­με­νος την ανω­τέ­ρω θέση του, φέ­ρε­ται να προ­έ­βαι­νε, εν αγνοία της, από τους δύο λο­γα­ρια­σμούς της (τα­μιευ­τη­ρί­ου) σε τμη­μα­τι­κές εκτα­μιεύ­σεις δια­φό­ρων χρη­μα­τι­κών ποσών, που ανέρ­χο­νταν συ­νο­λι­κά σε 190.000 ευρώ, υπο­γρά­φο­ντας τα εκά­στο­τε εκ­δι­δό­με­να με την ανά­λη­ψη πα­ρα­στα­τι­κά έγ­γρα­φα, πλα­στο­γρα­φώ­ντας την υπο­γρα­φή της και του ήδη απο­βιώ­σα­ντος συ­ζύ­γου της, όσο ζούσε.

Για την συ­γκά­λυ­ψη των αξιό­ποι­νων πρά­ξε­ών του φέ­ρε­ται να κρα­τού­σε το πραγ­μα­τι­κό βι­βλιά­ριό της, όπου απει­κο­νί­ζε­το η πραγ­μα­τι­κή κί­νη­ση του λο­γα­ρια­σμού, ενώ στην ίδια πα­ρέ­δι­δε πλα­στό βι­βλιά­ριο, όπου εμ­φα­νι­ζό­ταν η ει­κο­νι­κή κί­νη­ση του λο­γα­ρια­σμού.

Το πρω­τό­δι­κο δι­κα­στή­ριο υπο­χρέ­ω­σε την τρά­πε­ζα να της κα­τα­βά­λει το ποσό των 200.200 ευρώ και τον πρώην υπάλ­λη­λό της το ποσό των 10.000 ευρώ με το νό­μι­μο τόκο από την επί­δο­ση της αγω­γής μέχρι την ολο­σχε­ρή εξό­φλη­ση.

Το Εφε­τείο Δω­δε­κα­νή­σου έκρι­νε ότι τόσο το αί­τη­μα της αγω­γής για την ανα­γνώ­ρι­ση της εγκυ­ρό­τη­τας των τεσ­σά­ρων προ­θε­σμια­κών κα­τα­θέ­σε­ων, όσο και το, άμεσα συ­ναρ­τό­με­νο με το πα­ρα­πά­νω, αί­τη­μα να υπο­χρε­ω­θεί η τρά­πε­ζα να κα­τα­βά­λει στην ενά­γου­σα το ποσό που αντι­στοι­χεί στις εν λόγω προ­θε­σμια­κές κα­τα­θέ­σεις, είναι ου­σια­στι­κά αβά­σι­μα και απορ­ρι­πτέα.

Σε ό,τι αφορά τις λοι­πές υπε­ξαι­ρέ­σεις το δι­κα­στή­ριο δέ­χτη­κε ότι η τρά­πε­ζα είναι υπαί­τια μόνο για εκεί­νες που τε­λέ­στη­καν μετά την απορ­ρό­φη­ση της Marfin και όχι σε προ­γε­νέ­στε­ρο χρόνο.

Κα­τα­δι­κά­ζει την τρά­πε­ζα στην κα­τα­βο­λή απο­ζη­μί­ω­σης ύψους 45.550 ευρώ για βλά­βες που υπέ­στη.

Η δεύ­τε­ρη υπό­θε­ση που εξέ­τα­σε το Εφε­τείο αφορά αγωγή που υπο­βλή­θη­κε από μια 85χρονη άκλη­ρη, συ­ντα­ξιού­χο τρα­πε­ζι­κό υπάλ­λη­λο.

Με την πρω­τό­δι­κη από­φα­ση ανα­γνω­ρί­ζε­ται η ευ­θύ­νη της τρά­πε­ζας από τις αδι­κο­πρα­ξί­ες του προ­στη­θέ­ντος υπαλ­λή­λου της και δια­τάσ­σε­ται να κα­τα­βά­λει στην ενά­γου­σα το ποσό των 210.000 ευρώ για την θε­τι­κή και ηθική βλάβη που της προ­ξε­νή­θη­κε.

Ο πρώην τρα­πε­ζι­κός διευ­θυ­ντής δια­τάσ­σε­ται να κα­τα­βά­λει στην ενά­γου­σα το χρη­μα­τι­κό ποσό των 10.000 ευρώ για την ηθική της βλάβη.

Η 85χρονη, υπο­στή­ρι­ξε ότι ο ενα­γό­με­νος τρα­πε­ζι­κός διευ­θυ­ντής προ­έ­βαι­νε, εν αγνοία της, από τον λο­γα­ρια­σμό τα­μιευ­τη­ρί­ου της, σε τμη­μα­τι­κές εκτα­μιεύ­σεις δια­φό­ρων χρη­μα­τι­κών ποσών (που ανέρ­χο­νται συ­νο­λι­κά σε 200.000 ευρώ), υπο­γρά­φο­ντας τα εκά­στο­τε εκ­δι­δό­με­να με την ανά­λη­ψη πα­ρα­στα­τι­κά έγ­γρα­φα, πλα­στο­γρα­φώ­ντας την υπο­γρα­φή της.

Το Εφε­τείο έκρι­νε ότι το συ­νο­λι­κό ποσό που πρέ­πει να επι­δι­κα­στεί στην ενά­γου­σα ανέρ­χε­ται σε 105.000 ευρώ, και όχι αυτό των 210.000 ευρώ που επι­δι­κά­στη­κε από το Πο­λυ­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου, δε­κτού γε­νο­μέ­νου κατά ένα μέρος του συ­να­φούς λόγου έφε­σης της τρά­πε­ζας.

Τους ενά­γο­ντες εκ­προ­σώ­πη­σε ο δι­κη­γό­ρος κ. Πα­ντε­λής Απο­στο­λάς και την τρά­πε­ζα οι δι­κη­γό­ροι κ.κ. Γιάν­νης Κα­ρα­τζα­φέ­ρης και Γιάν­νης Ρω­μαί­ος.