Στα 36 εκατ. μέχρι στιγμής η επιβάρυνση της ακτοπλοΐας από την κρίση

Στα 36 εκατ. ευρώ υπο­λο­γί­ζει ο Σύν­δε­σμος Επι­χει­ρή­σε­ων Επι­βα­τη­γού Ναυ­τι­λί­ας (ΣΕΕΝ) το επι­πλέ­ον μέχρι στιγ­μής κό­στος των ελ­λη­νι­κών ακτο­πλοϊ­κών επι­χει­ρή­σε­ων από την εκτό­ξευ­ση των τιμών των ναυ­τι­λια­κών καυ­σί­μων μετά το ξέ­σπα­σμα του πο­λέ­μου στον Περ­σι­κό Κόλπο στα τέλη Φε­βρουα­ρί­ου.

Παρά τις δια­κυ­μάν­σεις των τε­λευ­ταί­ων ημε­ρών, που έχουν απο­κλι­μα­κώ­σει τις τιμές από τα προ εβδο­μά­δων υψηλά, το βα­σι­κό ναυ­τι­λια­κό καύ­σι­μο της ελ­λη­νι­κής ακτο­πλο­ΐ­ας, το Marine Gas Oil (MGO), εξα­κο­λου­θεί να κι­νεί­ται σε υπερ­δι­πλά­σια επί­πε­δα από εκεί­να στα τέλη του 2025. Συ­γκε­κρι­μέ­να, τη Δευ­τέ­ρα ο με­τρι­κός τόνος του ναυ­τι­λια­κού αυτού καυ­σί­μου στον Πει­ραιά κό­στι­ζε με­τα­ξύ 1.240 και 1.250 ευρώ όταν στα τέλη του 2025 πω­λεί­το ένα­ντι 550 ευρώ, ενώ κατά τη διάρ­κεια της κρί­σης έχει ξε­πε­ρά­σει και τα 1.400 ευρώ.

Με δε­δο­μέ­νο ότι το κό­στος των καυ­σί­μων απο­τε­λεί ιστο­ρι­κά πε­ρί­που το 50% των λει­τουρ­γι­κών εξό­δων τους, και πλέον έχει διευ­ρυν­θεί πολύ πα­ρα­πά­νω, η απει­λή στη βιω­σι­μό­τη­τα των ακτο­πλοϊ­κών επι­χει­ρή­σε­ων από την εκτό­ξευ­ση των τιμών των ναυ­τι­λια­κών καυ­σί­μων (Marine Gas Oil – MGO) κατά πε­ρισ­σό­τε­ρο του 100% από την αρχή του έτους είναι με­γά­λη.

Τόσο με­γά­λη που δη­μιουρ­γεί πρό­βλη­μα ει­δι­κά στις μι­κρές επι­χει­ρή­σεις, των οποί­ων η τα­μεια­κή ρευ­στό­τη­τα είναι ντε φάκτο πε­ριο­ρι­σμέ­νη. Ο υπουρ­γός Ναυ­τι­λί­ας Βα­σί­λης Κι­κί­λιας σε συ­νεν­νό­η­ση με την κυ­βέρ­νη­ση, που ανα­γνω­ρί­ζει τον επεί­γο­ντα χα­ρα­κτή­ρα της συ­γκε­κρι­μέ­νης συ­νέ­πειας του πο­λέ­μου ενέ­κρι­νε την απο­ζη­μί­ω­ση των ακτο­πλοϊ­κών κατά 56 εκατ., πε­ρί­που, από εδώ και στο εξής για τις υπο­χρε­ω­τι­κές εκ­πτώ­σεις. Η πα­ρέμ­βα­ση αυτή αφορά κυ­ρί­ως την απο­ζη­μί­ω­ση των επι­χει­ρή­σε­ων για τις υπο­χρε­ω­τι­κές εκ­πτώ­σεις που πα­ρέ­χουν σε ει­δι­κές κα­τη­γο­ρί­ες επι­βα­τών, δυ­νά­μει των κατά και­ρούς νο­μο­θε­τι­κών ρυθ­μί­σε­ων της πο­λι­τεί­ας. Η κί­νη­ση αυτή απο­σκο­πού­σε στο να μη με­τα­κυ­λι­στεί ολό­κλη­ρο το βάρος της κρί­σης στους επι­βά­τες ιδίως κατά την κρί­σι­μη πε­ρί­ο­δο των εορ­τών του Πάσχα.  Ωστό­σο όσο περ­νά­ει ο χρό­νος και γί­νε­ται σαφές πως οι τιμές, ακόμη και αν απο­κλι­μα­κω­θούν πε­ραι­τέ­ρω, θα πα­ρα­μεί­νουν αυ­ξη­μέ­νες λόγω ανι­σορ­ρο­πί­ας με­τα­ξύ ζή­τη­σης και προ­σφο­ράς, εκτι­μά­ται πως τα 56 εκα­τομ­μύ­ρια δεν φτά­νουν πέραν της πρώ­της εβδο­μά­δας του Μαΐου.

Για να μην υπάρ­ξουν όμως αυ­ξή­σεις, του­λά­χι­στον όχι με­γά­λες, των ει­σι­τη­ρί­ων, ο σύν­δε­σμος των ακτο­πλοϊ­κών επι­χει­ρή­σε­ων και τα υπουρ­γεία Ναυ­τι­λί­ας και Οι­κο­νο­μι­κών ανα­μέ­νε­ται να έχουν νέα συ­νά­ντη­ση τις επό­με­νες μέρες για να απο­φα­σί­σουν πώς θα δια­χει­ρι­στούν το ζή­τη­μα.

Ενα σε­νά­ριο που φαί­νε­ται πι­θα­νό είναι αυτό της απευ­θεί­ας επι­δό­τη­σης των καυ­σί­μων μετά και τις πρό­σφα­τες σχε­τι­κές ευ­ρω­παϊ­κές απο­φά­σεις. Ει­δι­κό­τε­ρα, η από­φα­ση της Ευ­ρω­παϊ­κής Επι­τρο­πής να επι­τρέ­ψει στα κράτη-μέλη την επι­δό­τη­ση του ενερ­γεια­κού κό­στους των επι­χει­ρή­σε­ων σε πο­σο­στό έως και 70% ση­μα­το­δο­τεί μια κρί­σι­μη καμπή για την αντι­με­τώ­πι­ση των πλη­θω­ρι­στι­κών πιέ­σε­ων που προ­κα­λεί η πα­ρα­τε­τα­μέ­νη ενερ­γεια­κή κρίση. Η εξέ­λι­ξη αυτή, η οποία εντάσ­σε­ται στο τρο­πο­ποι­η­μέ­νο Προ­σω­ρι­νό Πλαί­σιο Κρί­σης (Temporary Crisis Framework), πα­ρέ­χει τη νο­μι­κή και δη­μο­σιο­νο­μι­κή δυ­να­τό­τη­τα στις κυ­βερ­νή­σεις να στη­ρί­ξουν άμεσα κλά­δους με υψηλή ενερ­γεια­κή έντα­ση, στους οποί­ους συ­μπε­ρι­λαμ­βά­νε­ται βε­βαί­ως η ακτο­πλο­ΐα.

Σύμ­φω­να με τους νέους κα­νό­νες, το ελ­λη­νι­κό υπουρ­γείο Πε­ρι­βάλ­λο­ντος και Ενέρ­γειας απο­κτά ένα ισχυ­ρό ερ­γα­λείο για τον με­τρια­σμό των λει­τουρ­γι­κών δα­πα­νών των επι­χει­ρή­σε­ων. Το πλαί­σιο προ­βλέ­πει ότι οι ενι­σχύ­σεις μπο­ρούν να κα­λύ­πτουν ένα ση­μα­ντι­κό μέρος της αύ­ξη­σης του κό­στους ενέρ­γειας και φυ­σι­κού αε­ρί­ου, με το ανώ­τα­το όριο επι­δό­τη­σης να κλι­μα­κώ­νε­ται ανά­λο­γα με τη ζημία που υφί­στα­ται η κάθε επι­χεί­ρη­ση. Συ­γκε­κρι­μέ­να, για τις επι­χει­ρή­σεις που πα­ρου­σιά­ζουν μεί­ω­ση της λει­τουρ­γι­κής κερ­δο­φο­ρί­ας τους (EBITDA), το ύψος της ενί­σχυ­σης μπο­ρεί να φτά­σει σε ιδιαί­τε­ρα υψηλά επί­πε­δα, εξα­σφα­λί­ζο­ντας την απα­ραί­τη­τη ρευ­στό­τη­τα για τη συ­νέ­χι­ση των δρα­στη­ριο­τή­των τους.

Η ρα­γδαία άνο­δος των διε­θνών τιμών του πε­τρε­λαί­ου έχει δη­μιουρ­γή­σει ένα ασφυ­κτι­κό πε­ρι­βάλ­λον για τις ναυ­τι­λια­κές εται­ρεί­ες, απει­λώ­ντας τη συ­χνό­τη­τα των δρο­μο­λο­γί­ων και τη βιω­σι­μό­τη­τα των θα­λάσ­σιων συ­γκοι­νω­νιών. Η δυ­να­τό­τη­τα κά­λυ­ψης του 70% της επι­βά­ρυν­σης θα μπο­ρού­σε να λει­τουρ­γή­σει ως «δίχτυ ασφα­λεί­ας», απο­τρέ­πο­ντας την πλήρη με­τα­κύ­λι­ση του κό­στους στους επι­βά­τες και τη δια­τά­ρα­ξη της εφο­δια­στι­κής αλυ­σί­δας των νη­σιών.

Πηγή: moneyreview.gr