• Ο 52χρονος, που κρίθηκε αθώος από το Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο Ρόδου, οδηγείται σε επανεκδίκαση στο Μικτό Ορκωτό Εφετείο Δωδεκανήσου μετά την έφεση του Εισαγγελέα
Ο φάκελος μιας υπόθεσης με κατηγορίες που αγγίζουν τον πυρήνα των εγκλημάτων κατά της γενετήσιας ελευθερίας και της προστασίας των ανηλίκων ανοίγει ξανά, παρά την αθωωτική ετυμηγορία του πρώτου βαθμού.
Η εισαγγελική έφεση κατά της απόφασης που απάλλαξε τον 52χρονο οδηγεί σε νέα δίκη, η οποία έχει ήδη προσδιοριστεί για τις 2 Φεβρουαρίου 2026 ενώπιον του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Δωδεκανήσου.
Στο επίκεντρο της επανεκδίκασης βρίσκονται οι ίδιες βαριές κατηγορίες που είχαν τεθεί εξαρχής, δηλαδή καταγγελίες για γενετήσιες πράξεις και κατάχρηση σε βάρος ανήλικης, με επιμέρους αναφορές σε ηλικιακά όρια κάτω των 12 ετών και από 12 έως 14 ετών, καθώς και κατηγορία ενδοοικογενειακής απειλής.
Η επιστροφή της υπόθεσης στο ακροατήριο, σε δεύτερο βαθμό, δεν αποτελεί απλώς μια διαδικαστική συνέχεια. Συνιστά επανεκκίνηση της ουσιαστικής κρίσης, με το δικαστήριο να καλείται να επανεκτιμήσει την αξιοπιστία, τις χρονικές ακολουθίες, τα πραγματικά περιστατικά που περιγράφονται στις καταγγελίες και την συνολική αποδεικτική εικόνα.
Το γεγονός ότι η έφεση προέρχεται από τον Εισαγγελέα προσδίδει ιδιαίτερο βάρος, καθώς σημαίνει ότι αμφισβητείται το αποτέλεσμα της πρώτης απόφασης και ζητείται νέα δικαστική αξιολόγηση.
Το πλαίσιο των καταγγελιών και τα χρονικά σημεία που περιγράφονται
Σύμφωνα με το ιστορικό της υπόθεσης, η εγκαλούσα διέμενε στην Κω μαζί με την ανήλικη κόρη της, τον γιο που είχε αποκτήσει με τον κατηγορούμενο, τον ίδιο τον κατηγορούμενο και, για τα 2 τελευταία έτη, με τη μητέρα του. Η συνθήκη της συμβίωσης και η καθημερινή επαφή αποτελούν κρίσιμα σημεία για την κατανόηση του πλαισίου μέσα στο οποίο καταγγέλλεται ότι εκτυλίχθηκαν τα περιστατικά.
Περιγράφεται ότι η σχέση του κατηγορούμενου με την ανήλικη ήταν πολύ καλή, ότι την βοηθούσε στο διάβασμα, έπαιζαν και έβγαιναν βόλτες, λειτουργώντας, όπως αναφέρεται, ως πρόσωπο που αναπλήρωνε πατρικό πρότυπο. Μέσα σε αυτή την εικόνα οικειότητας και εμπιστοσύνης, αποδίδεται στον 52χρονο ότι εκμεταλλεύτηκε την εμπιστοσύνη της μητέρας, την απουσία του φυσικού πατέρα και την ευαλωτότητα της ανήλικης.
Το πρώτο περιστατικό τοποθετείται χρονικά σε μη επακριβώς προσδιορισμένο σημείο, πάντως από τον Ιούλιο 2017 και έπειτα, εντός της οικίας, όπου αναφέρεται ότι ζήτησε από την ανήλικη ένα βράδυ να τον χαϊδέψει ανάμεσα στα πόδια του. Περιγράφεται επίσης ότι η μητέρα, που κοιμόταν, ξύπνησε αιφνιδίως, αντιλήφθηκε την πράξη και φέρεται να ζήτησε από την ανήλικη να σταματήσει και να μην επαναλάβει κάτι αντίστοιχο, εφόσον της ζητηθεί ξανά.
Στη συνέχεια, γίνεται αναφορά σε περίοδο τέλους θέρους 2018, όταν η ανήλικη, σύμφωνα με την περιγραφή, πήγαινε για ύπνο στο κρεβάτι όπου κοιμόταν η μητέρα με τον κατηγορούμενο, ξάπλωνε ανάμεσά τους και φέρεται να ξυπνούσε τη νύχτα αντιλαμβανόμενη ότι ο κατηγορούμενος την χάιδευε στο σώμα με τρόπο που την έκανε να αισθάνεται άβολα.
Ακολουθούν αναφορές για τις αρχές Ιουλίου 2019 και για χρονικό διάστημα από τα μέσα Οκτωβρίου 2019 έως και τις 4 Νοεμβρίου 2019, με περιγραφές νυχτερινών ωρών κατά τις οποίες η ανήλικη κοιμόταν ανάμεσα στη μητέρα και στον κατηγορούμενο και φέρεται να υπήρξαν θωπείες. Η 4η Νοεμβρίου 2019 περιγράφεται ως ημερομηνία κατά την οποία φέρεται να την άγγιξε στα γεννητικά όργανα ενώ κοιμόταν, γεγονός που, σύμφωνα με την καταγγελία, την έκανε να ξυπνήσει ταραγμένη.
Η αλυσίδα των αποκαλύψεων και η καταγγελία
Στο ιστορικό της υπόθεσης αναφέρεται ότι η ανήλικη, θέλοντας να σταματήσει αυτό που περιγράφεται ότι συνέβαινε, αποφάσισε να μιλήσει το πρωί της 4ης Νοεμβρίου 2019 σε 3 συμμαθήτριές της. Από αυτές, η μία φέρεται να μετέφερε όσα άκουσε στη μητέρα της και εκείνη ενημέρωσε την εγκαλούσα, οδηγώντας στην εξέλιξη της υπόθεσης σε καταγγελία και δικαστική διερεύνηση.
Το στοιχείο αυτό, δηλαδή ο τρόπος με τον οποίο φέρεται να έγινε η πρώτη εκμυστήρευση και η διαδρομή της πληροφορίας έως την εγκαλούσα, αποτελεί κλασικό πεδίο έντονης αντιπαράθεσης σε τέτοιου τύπου δίκες, καθώς συνδέεται με την αξιολόγηση της συνέπειας των περιγραφών, της χρονικής αλληλουχίας και της συνοχής των μαρτυρικών καταθέσεων.
Η θέση του κατηγορούμενου και ο ισχυρισμός της πλήρους άρνησης
Ο 52χρονος, κατά την απολογία του, αρνήθηκε κατηγορηματικά τις κατηγορίες. Υποστήριξε ότι ουδέποτε παρενόχλησε σεξουαλικά την ανήλικη και ότι οι πράξεις για τις οποίες καταγγέλλεται αποτελούν, κατά τον ισχυρισμό του, κατασκευασμένη ιστορία με σκοπό να μπορέσει η εγκαλούσα να φύγει στο εξωτερικό παίρνοντας μαζί της το ανήλικο τέκνο τους.
Η γραμμή αυτή, που στηρίζεται στην απόλυτη άρνηση και στην απόδοση κινήτρου στην άλλη πλευρά, είναι από εκείνες που σε μια εφετειακή διαδικασία αποκτούν νέα βαρύτητα, καθώς το δικαστήριο καλείται να σταθμίσει ξανά όχι μόνο τα λεγόμενα αλλά και τη συνολική εικόνα που σχηματίζεται από όλες τις πηγές της διαδικασίας.
Στην πρώτη διαδικασία, ως συνήγορος υπεράσπισης του 52χρονου παρέστη ο Μανώλης Χατζηάμαλος, ενώ ως συνήγορος για την υποστήριξη της κατηγορίας παρέστη ο Δημήτρης Δρόσος.
