Χωρίς «ναι μεν… αλλά»

Οι προ­πη­λα­κι­σμοί στο Πο­λυ­τε­χνείο ενα­ντί­ον στε­λε­χών του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ που θέ­λη­σαν να κα­τα­θέ­σουν στε­φά­νι, είναι απα­ρά­δε­κτοι χωρίς «ναι μεν…αλλά».  Η ανα­φο­ρά ότι θε­ρί­ζουν όσα έσπει­ραν, δεν μπο­ρεί να συ­νι­στά για κα­νέ­ναν δη­μο­κρά­τη απά­ντη­ση.  Στις δη­μο­κρα­τί­ες, απέ­να­ντι σε τρα­μπού­κους που θέ­λουν να επι­βάλ­λουν την άποψή τους με γιου­ρού­σια και γρο­θιές, δεν μπο­ρεί παρά να υπάρ­χει μέ­τω­πο χωρίς καμία έκ­πτω­ση ή επι­φύ­λα­ξη. Αλή­θεια, ποιοι είναι αυτοί οι ιδιο­κτή­τες του Πο­λυ­τε­χνεί­ου που κά­νουν face control στην εί­σο­δο; Ποιος τους δίνει το δι­καί­ω­μα να διεκ­δι­κούν πα­τρό­τη­τες; Συ­γνώ­μη που χαλάω το πα­νη­γύ­ρι σε κά­ποιους, αλλά το Πο­λυ­τε­χνείο μπο­ρούν να το γιορ­τά­ζουν και κε­ντρώ­οι και δε­ξιοί και αρι­στε­ροί που δεν είναι του γού­στου σας και οποισ­δή­πο­τε γε­νι­κά απε­χθά­νε­ται φα­σι­στι­κά κα­θε­στώ­τα. Και αυτό ακρι­βώς είναι και το νόημα του. Όχι να έχει ντα­βα­τζή­δες.