Reunion 26ης Σειράς της Ανώτερης Σχολής Τουριστικών Επαγγελμάτων Ρόδου (Έτη 1982-1984)»

30 χρό­νια μετά την απο­φοί­τη­ση μας επι­στρέ­ψα­με στην ΑΣΤΕΡ για να συ­να­ντη­θού­με, να Ανα­πο­λή­σου­με εκεί­να τα χρό­νια της φοί­τη­σής μας, να θυ­μη­θού­με συ­σπου­δα­στές, πρω­το­πό­ρους κα­θη­γη­τές και όμορ­φα χρό­νια. Υπε­ρή­φα­νοι για τη Σχολή που μας έδωσε ανε­κτί­μη­τα εφό­δια, τόσο για τη στα­διο­δρο­μία, όσο και για τη ζωή μας, βρε­θή­κα­με μετά από 30 χρό­νια, προ πολύ δυ­σά­ρε­στων εκ­πλή­ξε­ων.

Αντι­κρί­σα­με :

• Ένα κτί­ριο υπό κα­τάρ­ρευ­ση !!!

• Ανε­νερ­γά τα ερ­γα­στή­ρια του προ­γράμ­μα­τος σπου­δών!!!

• Πρό­γραμ­μα σπου­δών Του­ρι­στι­κής Σχο­λής δίχως ούτε μία ξένη γλώσσ­σα !!!

• Σπου­δα­στές που κά­νουν μά­θη­μα τα δύο τε­λευ­ταία χρό­νια δίχως βι­βλία !!!

• Πραγ­μα­το­ποιούν ΜΟΝΟ το ένα πέμ­πτο των μα­θη­μά­των τους λόγω έλ­λει­ψης κα­θη­γη­τών !!!

• Οι 4 από τους 5 υπο­λο­γι­στές των μο­νί­μων κα­θη­γη­τών είναι χα­λα­σμέ­νοι !!!

• Οι τρεις μόνο από τις 12 αί­θου­σες δι­δα­σκα­λί­ας έχουν βί­ντεο προ­βο­λείς!!!

• Η φοι­τη­τι­κή εστία είναι κλει­στή!!!

• Δεν υπάρ­χει διοι­κη­τι­κό προ­σω­πι­κό εκτός από ένα μέρος της γραμ­μα­τεί­ας !!!

Ρω­τή­σα­με και μά­θα­με ότι:

• Το πρό­γραμ­μα σπου­δών που προ­τεί­νουν οι κα­θη­γη­τές απορ­ρί­πτε­ται από τη Διοί­κη­ση της Σχο­λής, η οποία συγ­χρό­νως εγκρί­νει δα­πά­νη 15000€ ως αμοι­βή κά­ποιων «δήθεν ει­δι­κών», για να εκ­πο­νή­σουν ένα πρό­γραμ­μα σπου­δών, το οποίο φυ­σι­κά θα πρέ­πει να εφαρ­μο­στεί από τους κα­θη­γη­τές και όχι από τους «δήθεν ει­δι­κούς».

• Από τις τέσ­σε­ρις βαθ­μί­δες των κα­θη­γη­τών δεν έχουν πλη­ρω­θεί οι τρείς ανώ­τε­ρες.

• Η Σχολή δεν αυ­το­διοι­κεί­ται, όπως συμ­βαί­νει σε όλες τις Σχο­λές τρι­το­βάθ­μιας εκ­παί­δευ­σης.

• Οι από­φοι­τοι δεν γί­νο­νται δε­χτοί για με­τα­πτυ­χια­κά προ­γράμ­μα­τα σπου­δών.

• Τα κτί­ρια της Σχο­λής μπο­ρεί να ενοι­κια­στούν από ιδιώ­τες για 12 έως 90 χρό­νια.

Όλα αυτά δη­λώ­νουν πως συ­ντε­λεί­ται ένα έγκλη­μα. Κα­τα­στρέ­φε­ται η Σχολή η οποία ήταν το κα­μά­ρι της Ρόδου και στην οποία φοι­τού­σαν παι­διά με υπο­τρο­φί­ες απ΄ό­λο τον κόσμο. Εμεις το διά­στη­μα που φοι­τή­σα­με εί­χα­με συ­σπου­δα­στες από Ου­ρου­γουάη, Ελ Σαλ­βα­δόρ, Νι­γη­ρία, ΗΠΑ, Βο­λι­βία, Περού, Κένυα, Γουα­τε­μά­λα, Κύπρο. Δί­δο­νταν υπο­τρο­φί­ες για με­τα­πτυ­χια­κά στα Πα­νε­πι­στή­μια Cornell, F.I.U., (FLORIDA INTERNATIONAL UNIVERSITY), Glion της Ελ­βε­τί­ας.

Η Σχολή είχε με­γά­λο κύρος. Τώρα; Ούτε ανα­γνώ­ρι­ση από την ίδια μας την χώρα! Βρί­σκε­ται στο 5ο αντί στο 6ο των οχτώ επι­πέ­δων του εθνι­κού πλαι­σί­ου προ­σό­ντων, με κα­θο­δι­κή τάση!

Οι το­πι­κοί άρ­χο­ντες που την δη­μιούρ­γη­σαν(Μι­χα­ήλ Πε­τρί­δης) είχαν με­γα­λό­πνοο όραμα γι αυτήν, τι όραμα έχουν για την πο­ρεία της οι ση­με­ρι­νοί που τη κλη­ρο­νό­μη­σαν;

Το 1982 με 1984 υπήρ­χαν δύο Σχο­λές τρι­το­βάθ­μιας εκ­παί­δευ­σης στη Ρόδο, η Παι­δα­γω­γι­κή Ακα­δη­μία, και η ΑΣΤΕΡ. Σή­με­ρα η Παι­δα­γω­γι­κή Ακα­δη­μία είναι Πα­νε­πι­στη­μια­κή Σχολή. Μά­λι­στα, τώρα τε­λευ­ταία εγκαι­νιά­στη­κε νέο κτί­ριο, το οποίο τη στε­γά­ζει.

Η ΑΣΤΕΡ όχι μόνο δεν ανα­βαθ­μί­σθη­κε, αλλά αντι­θέ­τως υπο­βαθ­μί­σθη­κε.

Μήπως η χώρα δεν έχει ανά­γκη από πα­νε­πι­στη­μια­κή του­ρι­στι­κή εκ­παί­δευ­ση, όταν του­λά­χι­στον το 20% του ΑΕΠ προ­έρ­χε­ται από τον του­ρι­σμό;

Δεν είναι «προί­κα» της Δω­δε­κα­νή­σου η ΑΣΤΕΡ;

Δεν θα ήταν σχε­δόν ευ­νό­η­τη η έντα­ξή της στο πα­νε­πι­στή­μιο Αι­γαί­ου ως τρι­το­βάθ­μια του­ρι­στι­κή εκ­παί­δευ­ση;

Για ποιο λόγο μία του­ρι­στι­κή χώρα, οπως η Ελ­λά­δα δεν εν­δια­φέ­ρε­ται να πα­ρά­γει επι­στη­μο­νι­κά εκ­παι­δευ­μέ­νο στον του­ρι­σμό ερ­γα­τι­κό δυ­να­μι­κό; Σε ποια πε­λα­τεία στο­χεύ­ου­με με αυτόν τον σχε­δια­σμό;

Πώς θα ανα­βαθ­μί­σου­με τις πα­ρε­χό­με­νες υπη­ρε­σί­ες και κατ’ επέ­κτα­ση το του­ρι­στι­κό μας προ­ϊ­όν χωρίς στε­λέ­χη με την κα­λύ­τε­ρη εκ­παί­δευ­ση;

Προ­βλη­μα­τι­σμοί δια­τυ­πώ­θη­καν τόσο από σπου­δα­στές όσο και από κα­θη­γη­τές της 26ης σει­ράς. Με­τα­ξύ άλλων γρά­φτη­καν κατά την συ­νά­ντη­ση:

«Δεν γερ­νάς όταν αφή­νεις πίσω σου έναν κα­λύ­τε­ρο δρόμο, για τους επό­με­νους, από αυτόν που περ­πά­τη­σες εσύ. Σε προ­σω­πι­κό επί­πε­δο όλοι μας λι­γό­τε­ρο ή πε­ρισ­σό­τε­ρο το προ­σπα­θού­με για τους στε­νούς μας αν­θρώ­πους, αλλά το συλ­λο­γι­κό και κοι­νω­νι­κό απο­τέ­λε­σμα είναι φτωχό. Η χώρα που ζούμε, ο Δήμος που ζούμε, η γει­το­νιά που ζούμε και η Σχολή μας που ζού­σα­με είναι σε μία πα­ρα­τε­τα­μέ­νη πα­ρακ­μή» (Βέ­τσος Νίκος, 2014).

«Συ­γκι­νη­τι­κή η στιγ­μή που η ΑΣΤΕΡ άνοι­ξε τις πόρ­τες της να υπο­δε­χθεί τους απο­φοί­τους της σει­ράς 26ης 1982-84. Η συ­νά­ντη­ση έγινε στο χώρο του εστια­το­ρί­ου όπου κα­θη­γη­τές και φοι­τη­τές έδω­σαν ένα δυ­να­μι­κό παρόν. Συ­νά­ντη­ση με ανα­μνή­σεις από τα παλιά και με βαθύ το συ­ναί­σθη­μα της αγά­πης, αλ­λη­λεγ­γύ­ης, σε­βα­σμού ανά­με­σα σε φοι­τη­τές και κα­θη­γη­τές και με ΒΑ­ΘΕΙΑ ΘΛΙΨΗ ΓΙΑ ΤΟ ΚΑ­ΤΑ­ΝΤΗ­ΜΑ ΤΗΣ ΣΧΟ­ΛΗΣ !! Αγνώ­ρι­στη, ως και εγκα­τα­λε­λειμ­μέ­νη να σέρ­νε­ται αργά και να αντι­στέ­κε­ται στο χρόνο και στην εγκα­τά­λει­ψη που υφί­στα­ται ανη­λε­ώς!! Ένα κό­σμη­μα αρ­κε­τών δε­κα­ε­τιών με εξαι­ρε­τι­κά και κα­τα­ξιω­μέ­να στε­λέ­χη του­ρι­στι­κών επι­χει­ρή­σε­ων και με­γα­λο­ξε­νο­δο­χεί­ων στην Ελ­λά­δα και στο εξω­τε­ρι­κό, οι από­φοι­τοί της, (Αξί­ζει να ση­μειώ­σου­με εδώ ότι όλοι οι φοι­τη­τές της πε­ριό­δου εκεί­νης 1982-84 όταν πήγαν στο εξω­τε­ρι­κό για ερ­γα­σία ή να συ­νε­χί­σουν τις σπου­δές τους, το δί­πλω­μα της ΑΣΤΕΡ ήταν ήδη γνω­στό και σε με­γά­λη εκτί­μη­ση), έχει αφε­θεί έτσι να ψυ­χορ­ρα­γεί αβο­ή­θη­τη με μόνη στή­ρι­ξη τους με­ρι­κούς κα­θη­γη­τές, από­φοι­τους της Σχο­λής, να μά­χο­νται με νύχια και με δό­ντια να την κρα­τή­σουν.

Η ΑΣΤΕΡ πη­γαί­νει για κλεί­σι­μο, εν ολί­γοις. Δια­μαρ­τυ­ρή­θη­καν όλοι οι πα­ρό­ντες και ρω­τού­σαν τι έκανε η το­πι­κή κοι­νω­νία για να δια­τη­ρή­σει αυτό το κό­σμη­μα, την μο­να­δι­κή του­ρι­στι­κή Σχολή σε μια χώρα που τα με­γα­λύ­τε­ρα έσοδά της έρ­χο­νται από τον του­ρι­σμό!! ΕΙ­ΜΑ­ΣΤΕ ΠΕ­ΡΗ­ΦΑ­ΝΟΙ ΓΙΑ ΑΥΤΑ ΤΑ ΠΑΙ­ΔΙΑ ΚΑΙ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΤΑ ΞΕ­ΧΝΑ­ΜΕ ΑΝ ΚΑΙ ΔΥ­ΣΚΟ­ΛΕΥ­ΤΗ­ΚΑ­ΜΕ ΝΑ ΓΝΩ­ΡΙ­ΣΕΙ Ο ΕΝΑΣ ΤΟΝ ΑΛΛΟ ΜΕΤΑ ΑΠΟ 30 ΧΡΟ­ΝΙΑ.» (Μι­χα­λα­ρέα Βάσω, 2014)

Στις εκ­δη­λώ­σεις πα­ρα­βρέ­θη­καν οι σπου­δα­στές της σει­ράς:

Finn Michel, Larrieur Maria Gabriela, Απο­στό­λου Αθα­νά­σιος, Βέ­τσος Νι­κό­λα­ος, Βο­λο­νά­κη Θε­ο­δο­σία, Γκο­σί­ου Χρι­στί­να, Κα­πε­λώ­νης Αντώ­νιος, Κα­ρυ­στι­νού Δή­μη­τρα, Κα­σέ­ρης Εμ­μα­νου­ήλ, Κυγάη Καλ­λιό­πη, Κο­κο­σά­λη Μαρία, Κώστα Βλά­χου Ιορ­δα­νία, Λα­μπρου Μα­ρί­να, Με­γα­λέ­μου Έμιλυ, Μο­νο­γιού­δη Βα­σι­λεία, Μπελ­τσί­δου Μα­ρί­να, Ονι­ση­φό­ρου Ανα­στα­σία, Πα­να­γιώ­του Χρή­στος, Πα­πα­δά­κη Μαρία, Πα­τε­λή Ευαγ­γε­λία, Ράπτη Ευ­θυ­μία, Σουρή Γε­ωρ­γία, Σοφού Ελένη, Φύ­τρος Ελισ­σαί­ος, Χάσκα Δού­κισ­σα, Χα­τζη­δη­μη­τρί­ου Αγ­γέ­λα.

Τί­μη­σαν με τη πα­ρου­σία τους οι κα­θη­γη­τές:

Για­γκου­νί­δης Κων­στα­ντί­νος, Γιαν­νί­κη Λου­κία, Ηρα­κλεί­δου Ει­ρή­νη, Κα­ρα­σού­λης Κων­στα­ντί­νος, Κούρ­κου­λος Σπυ­ρί­δω­νας, Λο­γο­θέ­της Μιλ­τί­α­δης, Μι­χα­λα­ρέα Βα­σι­λεία, Πα­πά­ζο­γλου Δη­μή­τρης, Σκου­μιός Νι­κό­λα­ος, Στε­φα­νί­δου Πα­ρα­σκεύη, Τσο­σκού­νο­γλου Ευάγ­γε­λος.

Γε­μά­το συ­γκι­νή­σεις και δια­σκέ­δα­ση ήταν το τε­τρα­ή­με­ρο πρό­γραμ­μα των εκ­δη­λώ­σε­ων που πε­ριε­λάμ­βα­νε: Συ­νά­ντη­ση στη Σχολή και συ­ζή­τη­ση με σπου­δα­στές και κα­θη­γη­τές της σει­ράς, βρα­δι­νό γλέ­ντι με φα­γη­τό, κρασί και ζω­ντα­νή μου­σι­κή. Ξε­νά­γη­ση στη Με­σαιω­νι­κή Πόλη, πε­ρί­πα­το με καφέ στο κέ­ντρο της νέας πόλης, γεύμα με θέα τη θά­λασ­σα, βρα­δι­νό πο­τά­κι, ελ­λη­νι­κή μου­σι­κή, νυ­χτο­περ­πά­τη­μα στη παλιά πόλη και Disco. Βόλτα στα στέ­κια μας με μεζέ και κρα­σά­κι, χα­λά­ρω­ση με γλυκό, αφέ­ψη­μα και απο­χαι­ρε­τι­σμό.

Έναν απο­χαι­ρε­τι­σμό γε­μά­το ανά­μει­κτα συ­ναι­σθή­μα­τα, χαρά που ξα­να­βρε­θή­κα­με μετά από 30 χρό­νια, νο­σταλ­γία για όσα ζή­σα­με μαζί, προ­βλη­μα­τι­σμό και λύπη για το παρόν και το μέλ­λον της Σχο­λής.

Με τη δέ­σμευ­ση να πα­ρα­μεί­νου­με ώρι­μοι, ενερ­γοί πο­λί­τες, θα πα­ρα­κο­λου­θού­με από κοντά τη πο­ρεία της ΑΣΤΕΡ και θα ενώ­σου­με τις δυ­νά­μεις μας με όσους πραγ­μα­τι­κά επι­διώ­κουν την ανα­βάθ­μι­ση της.

Οι από­φοι­τοι της 26ης σει­ράς της ΑΣΤΕΡ.