Καρπάθιος κατηγορείται για τοκογλυφία

Σε δεύ­τε­ρο βαθμό θα εξε­τα­στεί ενώ­πιον του Πε­ντα­με­λούς Εφε­τεί­ου Δω­δε­κα­νή­σου υπό­θε­ση με κα­τη­γο­ρού­με­νο για το­κο­γλυ­φία έναν Καρ­πά­θιο, που είχε κα­τα­δι­κα­στεί τον Οκτώ­βριο του 2013 σε ποινή κά­θειρ­ξης 6 ετών, με ανα­σταλ­τι­κό ως προς την έφεση απο­τέ­λε­σμα και χρη­μα­τι­κή ποινή 7.000 ευρώ.

Η σε βάρος του επι­χει­ρη­μα­τία κα­τη­γο­ρία συνίστα­ται στο ό,τι «σε δι­καιο­πρα­ξία για την πα­ρο­χή πίστω­σης, ανανέωση ή παράταση της προ­θε­σμίας πλη­ρω­μής εκ­με­ταλ­λεύθηκε την ανάγκη, την πνευ­μα­τι­κή αδυ­να­μία, την κουφότητα, την απει­ρία ή την ψυ­χι­κή έξαψη εκείνου που παίρνει την πίστωση, συ­νο­μο­λο­γώντας ή παίρνο­ντας για τον εαυτό του ή για τρίτον πε­ριου­σια­κά ωφελήματα που ανάλογα με τις ει­δι­κές πε­ρι­στάσεις είναι προ­φα­νώς δυ­σα­νάλογα προς την πα­ρο­χή του υπαι­τίου και υπερ­βαίνουν το κατά το νόμο θε­μι­τό πο­σο­στό του τόκου, ενώ είναι πρόσωπο που δια­πράττει παρόμοιες πράξεις κατ’ επάγγελ­μα και κατά συνήθεια».

Μάρ­τυ­ρας πα­ρου­σί­α­σε στο πρω­τό­δι­κο δι­κα­στή­ριο επι­τα­γές, που δεν είχε απο­κα­λύ­ψει στην προ­α­να­κρι­τι­κή του εξέ­τα­ση, υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι συ­γκα­τα­λέ­γε­ται και αυτός με­τα­ξύ των θυ­μά­των του συ­γκε­κρι­μέ­νου το­κο­γλύ­φου.

Ο κα­τη­γο­ρού­με­νος ομο­λό­γη­σε ότι δά­νει­σε τον ανω­τέ­ρω αλλά και τον μη­νυ­τή αλλά άτοκα!

Το ιστο­ρι­κό της υπόθεσης, φέ­ρε­ται να έχει ως εξής:

Τον μήνα Ιούλιο του έτους 2007, επι­χει­ρη­μα­τίας που δια­τη­ρεί επι­χείρηση αρ­το­ποιίας με πρατήριο άρτου, αντι­με­τώπισε πρό­βλη­μα ρευ­στό­τη­τας και μη έχο­ντας τις προϋποθέσεις να λάβει δάνειο από τράπεζα, κατέφυγε στον κα­τη­γο­ρούμενο καθόσον είχε πλη­ρο­φο­ρη­θεί ότι ο τε­λευ­ταίος είχε αυτή την δυ­να­τότητα. Περί τα τέλη Ιουλίου ο κα­τη­γο­ρούμενος του δάνεισε το ποσό των 40.000 ευρώ με χρόνο απο­πλη­ρω­μής την 30.01.2008 και προς εξα­σφάλιση της απαίτησής του, εκ­με­ταλ­λευόμενος την αδυ­να­μία και την ανάγκη του αξίωσε αφενός μεν να εγ­γυ­η­θεί την εξόφληση του ποσού ο αδελ­φός του και αφετέρου αξίωσε ως τόκο για διάστημα έξι μηνών το ποσό των 34.000 ευρώ. Προς εκπλήρωση των συμ­φω­νη­θέντων ο δα­νει­ζόμενος εξέδωσε και παρέδωσε στον κα­τη­γο­ρούμενο, με χρέωση του λο­γα­ρια­σμού που δια­τη­ρούσε σε Τράπεζα, 9 επι­τα­γές συ­νο­λι­κού ύψους 74.000 ευρώ. Εν όψει δε της αδυ­να­μίας απο­πλη­ρω­μής του δανείου και προ­κει­μένου να παράσχει νέα προ­θε­σμία απο­πλη­ρω­μής ο κα­τη­γο­ρούμενος φέρεται να απαίτησε και να πέτυχε την υπο­γρα­φή ιδιω­τι­κού συμ­φω­νη­τι­κού με­τα­ξύ των δύο πλευ­ρών την 17.11.2007. Σύμφωνα με το συμ­φω­νη­τι­κό ο δα­νει­ζόμενος όφειλε στον κα­τη­γο­ρούμενο το ποσό των 104.000 ευρώ, δη­λα­δή για την ανανέωση του χρέους μέχρι την 30.03.2008 απαίτησε τόκο 30.000 ευρώ και επι­πλέον ζήτησε να τεθεί ως εγ­γυ­η­τής ο αδελ­φός του δα­νει­ζόμενου, ενώ έλαβε και επι­τα­γή της Τράπεζας. Κατά τη λήξη της ως άνω τα­χθείσας προ­θε­σμίας, ήτοι την 30.03.2008 ο δα­νει­ζόμενος ζήτησε και νέα, καθόσον αδυ­να­τούσε να απο­πλη­ρώσει έστω και μέρος του δανείου και προς τούτο υπε­γράφη ανάμεσα στις δύο πλευ­ρές νέο ιδιω­τι­κό συμ­φω­νη­τι­κό με τους ίδιους ως άνω όρους για το ποσό των 115.000 ευρώ για προ­θε­σμία ενός μηνός, δη­λα­δή ο κα­τη­γο­ρούμενος απαίτησε για ποσό δανείου 104.000 ευρώ τόκους 11.000 για ένα μήνα. Η ως άνω δια­δι­κα­σία και εν όψει της αδυ­να­μίας του δα­νει­ζόμενου να απο­πλη­ρώσει το δάνειο επα­να­λήφθηκε την 30.04.2008 όπου απαι­τήθηκε ποσό 126.500 ευρώ για προ­θε­σμία ενός μηνός, δη­λα­δή συ­νο­λι­κός τόκος 11.500 ευρώ. Ση­μειω­τέον ότι στο ως άνω συμ­φω­νη­τι­κό φέρεται ως ημε­ρο­μη­νία κατάρτι­σης η 30.03.2008 η οποία ετέθη προ­φα­νώς από πα­ρα­δρο­μή καθόσον το προη­γούμενο με την ίδια ημε­ρο­μη­νία είχε ως προ­θε­σμία λήξης την 30.04.2008 και το εν λόγω έχει ως ημε­ρο­μη­νία την 30.05.2008, οπότε κατά την κοινή λο­γι­κή κα­ταρ­τίστηκε την 30.04.2008 οπότε και έληξε η προ­θε­σμία του προη­γούμενου. Τέλος, την 30.05.2008 υπε­γράφη το τε­λι­κό ιδιω­τι­κό συμ­φω­νη­τι­κό με­τα­ξύ των δύο πλευ­ρών με λήξη την 30.06.2008 και με συ­νο­λι­κό ποσό 141.200 ευρώ για προ­θε­σμία ενός μηνός, δη­λα­δή ο κα­τη­γο­ρούμενος απαίτησε για προ­θε­σμία ενός μηνός το ποσό των 14.700 ευρώ. Επίσης στο εν λόγω συμ­φω­νη­τι­κό ως ημε­ρο­μη­νία κατάρτι­σης φέρεται η 30.06.2008. η οποία επίσης ετέθη από προ­φα­νή πα­ρα­δρο­μή καθόσον η ημε­ρο­μη­νία κατάρτι­σης δεν θα μπο­ρούσε να συμπίπτει με την δήλη ημέρα κα­τα­βο­λής που δηλώνεται, δη­λα­δή την 30.06.2008. Το δι­κα­στι­κό συμ­βούλιο αποφάνθηκε σχε­τι­κά με τους ισχυ­ρι­σμούς του κα­τη­γο­ρου­μένου ότι τα ποσά που αναφέρο­νται από τους εγκα­λούντες αφο­ρούν σε πραγ­μα­τι­κό δάνειο εκ μέρους του και θε­ω­ρεί ότι βαίνει εκτός κοινής λο­γι­κής ένας δα­νει­στής να δανείζει συ­νε­χώς προς έναν δα­νειο­λήπτη ο οποίος απο­δει­κνύεται αφερέγγυος και μάλιστα με μεγάλα ποσά τα οποία προ­φα­νώς ο τε­λευ­ταίος δεν θα είναι σε θέση να απο­πλη­ρώσει από την στιγ­μή που δεν είναι σε θέση να απο­πλη­ρώσει μικρότερα ποσά.

Ο κα­τη­γο­ρού­με­νος δια­τεί­νε­ται ότι το αρ­χι­κό κε­φά­λαιο δα­νει­σμού ήταν 72.000 ευρώ το οποίο και αύ­ξη­σε στην πο­ρεία γιατί ο μη­νυ­τής του είχε υπο­σχε­θεί ότι θα έμπαι­νε συ­νέ­ται­ρος στην επι­χεί­ρη­ση του.

Την πο­λι­τι­κή αγωγή εκ­προ­σω­πεί ο δι­κη­γόρος κ. Μ. Κου­τσού­κος (η μή­νυ­ση είχε κι­νη­θεί από το δι­κη­γό­ρο κ. Ν. Πα­πα­νι­κήτα) και την υπεράσπιση οι δι­κη­γό­ροι κ.κ. Στ. Αλε­ξαν­δρής και Κ. Δια­κο­νής.