Ευγενία Γουμαρά: “Ο Δημήτρης θέλει να γυρίσει όρθιος στη Ρόδο”

Ο 19χρο­νος Δη­μή­τρης Γιαν­να­κάς, πήρε έπει­τα από έξι μήνες εξι­τή­ριο από το Νο­σο­κο­μείο και πλέον μπο­ρεί να ονει­ρεύ­ε­ται ξανά και να κάνει σχέ­δια για το μέλ­λον.

Η ζωή του κιν­δύ­νευ­σε όταν έπει­τα από ένα τρα­γι­κό ατύ­χη­μα στο σπίτι του στη Ρόδο, κό­πη­κε η μη­ριαία αρ­τη­ρία του πο­διού του με απο­τέ­λε­σμα να χάσει πολύ αίμα, αλλά και πο­λύ­τι­μο χρόνο, αφού ήταν μόνος του στο σπίτι.

Ο Δη­μή­τρης όλο αυτό το διά­στη­μα πά­λε­ψε γεν­ναία και κα­τά­φε­ρε να κρα­τη­θεί στη ζωή. Πριν από με­ρι­κές εβδο­μά­δες κρί­θη­κε ανα­γκαίο να υπο­βλη­θεί τε­λι­κά σε ακρω­τη­ρια­σμό αφού είχαν προη­γη­θεί επτά σο­βα­ρές χει­ρουρ­γι­κές επεμ­βά­σεις. Στην όγδοη τού αφαί­ρε­σαν το πόδι.

«Ο Δη­μή­τρης θέλει να γυ­ρί­σει όρ­θιος στη Ρόδο», δη­λώ­νει στη «δη­μο­κρα­τι­κή», η μη­τέ­ρα του Ευ­γε­νία Γου­μα­ρά, η οποία δεν έφυγε ούτε μια στιγ­μή από το πλευ­ρό του. Μαζί πέ­ρα­σαν τα δύ­σκο­λα και ο ένας παίρ­νει δύ­να­μη από τον άλλον γιατί ακόμα ο δρό­μος για την πλήρη απο­κα­τά­στα­ση του Δη­μή­τρη είναι μα­κρύς. Θα χρεια­στεί να πα­ρα­μεί­νει στην Αθήνα για του­λά­χι­στον ακόμα δύο μήνες.

Για την το­πο­θέ­τη­ση τε­χνη­τού μέ­λους απαι­τού­νται 50.000 ευρώ, ποσό απα­γο­ρευ­τι­κό για την οι­κο­γέ­νεια του Δη­μή­τρη. Επει­τα από με­γά­λη κι­νη­το­ποί­η­ση στη Ρόδο συ­γκε­ντρώ­θη­καν 10.000 ευρώ τα οποία δό­θη­καν ως προ­κα­τα­βο­λή και υπο­λεί­πο­νται ακόμα 40.000 ευρώ για να μπο­ρέ­σει ο Δη­μή­τρης να περ­πα­τή­σει ξανά.

Στη Ρόδο βρί­σκε­ται σε εξέ­λι­ξη με­γά­λη κι­νη­το­ποί­η­ση για την συ­γκέ­ντρω­ση του ποσού ώστε η επι­θυ­μία του Δη­μή­τρη να επι­στρέ­ψει όρ­θιος στη Ρόδο να γίνει σύ­ντο­μα πραγ­μα­τι­κό­τη­τα…

• Ευ­γε­νία, κα­ταρ­χάς θέλω να σε ρω­τή­σω πώς είναι ο Δη­μή­τρης.

Ο Δη­μή­τρης είναι καλά, την πε­ρα­σμέ­νη Τε­τάρ­τη, δόξα τω θεώ μετά από έξι μήνες στο νο­σο­κο­μείο πή­ρα­με εξι­τή­ριο. Βέ­βαια θα πη­γαί­νου­με στο νο­σο­κο­μείο και στο σπίτι κά­νου­με κα­θη­με­ρι­νές αλ­λα­γές. Τα ράμ­μα­τα θα τα κό­ψου­με σε πε­ρί­που 10 μέρες. Θα χρεια­στεί να μεί­νου­με στην Αθήνα για του­λά­χι­στον δύο μήνες ακόμα.

• Πόσο καιρό μεί­να­τε στο Νο­σο­κο­μείο;

Πέντε μήνες. Οταν έγινε το ατύ­χη­μα στη Ρόδο το παιδί με­τα­φέρ­θη­κε στο νο­σο­κο­μείο, για αρ­κε­τή ώρα με τον αι­μα­το­κρί­τη του στο 11. Το παιδί είχε “στε­γνώ­σει” από αίμα. Οι για­τροί έκα­ναν ό,τι κα­λύ­τε­ρο μπο­ρού­σαν για να του σώ­σουν τη ζωή, δεν έφτα­σε στο νο­σο­κο­μείο στο παρά πέντε αλλά στο και πέντε. Τόσο δύ­σκο­λα ήταν τα πράγ­μα­τα… Εκεί έπαθε ανα­κο­πή αλλά ευ­τυ­χώς οι για­τροί κα­τά­φε­ραν να τον κρα­τή­σουν στη ζωή. Ο αγ­γειο­χει­ρουρ­γός κ. Μηνάς Μηνάς κα­τά­φε­ρε να του σώσει προ­σω­ρι­νά το πόδι, παρά το γε­γο­νός ότι είχε κοπεί η κε­ντρι­κή μη­ριαία αρ­τη­ρία. Το παιδί μπήκε στην εντα­τι­κή όπου έμει­νε 25 ημέ­ρες και κα­θη­με­ρι­νά ακού­γα­με ότι η κα­τά­στα­σή του είναι κρί­σι­μη αλλά στα­θε­ρή. Στο πόδι γί­νο­νταν συ­νε­χώς αλ­λα­γές αλλά δυ­στυ­χώς το παιδί έπαθε λοί­μω­ξη, δεν ξέ­ρου­με από πού και πότε. Ισως κατά τη με­τα­φο­ρά, ίσως στο νο­σο­κο­μείο… Αυτά τα δύο μι­κρό­βια που ει­σχώ­ρη­σαν στον ορ­γα­νι­σμό του, δεν έφυ­γαν ποτέ. Η κα­τά­στα­ση στην οποία με­τα­φέρ­θη­κε ο Δη­μή­τρης στο νο­σο­κο­μείο της Ρόδου, δεν επέ­τρε­πε δια­κο­μι­δή σε με­γα­λύ­τε­ρο νο­σο­κο­μείο. Από ένα ση­μείο και μετά η κα­τά­στα­σή του ήταν στά­σι­μη και σκε­φτή­κα­με ότι ίσως θα ήταν κα­λύ­τε­ρα να με­τα­φερ­θεί σε ένα με­γα­λύ­τε­ρο νο­σο­κο­μείο. Αρκεί να σας πω ότι ήταν 25 μέρες στην εντα­τι­κή και λόγω των μέ­τρων για τον κο­ρω­νο­ϊό δεν μπο­ρού­σα­με να τον δούμε. Ζή­σα­με έναν εφιάλ­τη… Με τη με­σο­λά­βη­ση του ερ­γο­δό­τη μου Μίλ­του Στα­μα­τί­δη και το εν­δια­φέ­ρον του βου­λευ­τή κ. Γιάν­νη Παππά, το παιδί δια­κο­μί­στη­κε στο Λαϊκό Νο­σο­κο­μείο.

• Εσύ ήσουν μαζί του;

Οχι, γιατί έφυγε κα­τευ­θεί­αν από την εντα­τι­κή, νύχτα, μαζί του ήταν ο για­τρός του και δύο νο­σο­κό­μες. Δεν μπο­ρού­σα­με να εί­μα­στε κοντά του γιατί έπρε­πε να είναι απο­λύ­τως προ­στα­τευ­μέ­νο κατά την δια­κο­μι­δή. Ευ­τυ­χώς, ο κα­θη­γη­τής κ. Χρή­στος Κλω­νά­ρης, αφού ενη­με­ρώ­θη­κε για την κα­τά­στα­ση του παι­διού μάς δέ­χθη­κε στο Λαϊκό Νο­σο­κο­μείο. Θέλω να πω ότι στο Λαϊκό, μάς φέρ­θη­καν άψογα όλοι. Μπο­ρεί το παιδί μου να έχασε το πόδι του αλλά αυ­τούς τους μήνες και ο κα­θη­γη­τής κ. Κλω­νά­ρης και τα μέλη της ομά­δας του και το νο­σο­κο­μείο έκα­ναν τα πάντα για εμάς. Ο Δη­μή­τρης ήταν συ­νο­λι­κά έξι μήνες μέσα στο νο­σο­κο­μείο από την ημέρα του ατυ­χή­μα­τος.

• Πόσες επεμ­βά­σεις έχει κάνει;

Εχει κάνει 8 χει­ρουρ­γεία και δύο μι­κρο­ε­πεμ­βά­σεις.

• Ο ακρω­τη­ρια­σμός πότε απο­φα­σί­στη­κε;

Στο τέλος Αυ­γού­στου. Πριν όμως, έγινε ό,τι είναι αν­θρω­πί­νως δυ­να­τό από τον κ. Κλω­νά­ρη για να σωθεί το πόδι του Δη­μή­τρη. Αρκεί να σας πω ότι όταν βγήκε από την εντα­τι­κή εδώ στην Αθήνα, δεν είχε τη δύ­να­μη να κρα­τή­σει ούτε μια χαρ­το­πε­τσέ­τα…

Ο Δη­μή­τρης ήταν δια­σω­λη­νω­μέ­νος σε κα­τα­στο­λή για πε­ρί­που ένα μήνα και αυτό είχε ως απο­τέ­λε­σμα να απο­δυ­να­μω­θεί ο ορ­γα­νι­σμός του. Το παιδί έχει χάσει 35 κιλά και με­γά­λο μέρος της μυι­κής του δύ­να­μης. Με την κα­θη­με­ρι­νή προ­σπά­θεια των για­τρών και τη στή­ρι­ξη τη δική μου, σιγά σιγά άρ­χι­σε να τρώει, να ση­κώ­νε­ται λίγο μέχρι που φτά­σα­με να μπο­ρεί να κάνει βή­μα­τα στη­ρι­ζό­με­νος σε πα­τε­ρί­τσες. Δύο φορές κό­ντε­ψε να χάσει τη ζωή του από αι­μορ­ρα­γία. Στο τε­λευ­ταίο χει­ρουρ­γείο πριν από τον ακρω­τη­ρια­σμό, όταν ση­κώ­θη­κε το παιδί, άνοι­ξαν τα αγ­γεία και υπέ­στη ακα­τά­σχε­τη αι­μορ­ρα­γία θέ­το­ντας και πάλι σε κίν­δυ­νο τη ζωή του. Δυ­στυ­χώς, δύο με τρεις φορές, κιν­δύ­νε­ψε η ζωή του από αι­μορ­ρα­γία. Κόλ­λη­σε και κο­ρω­νο­ϊό. Στην μο­νά­δα covid, εκεί που ήταν ξα­πλω­μέ­νος και μι­λού­σα­με, γέ­μι­σε το κρε­βά­τι με αί­μα­τα.

Ηρθαν αμέ­σως οι για­τροί, τον με­τέ­φε­ραν στο χει­ρουρ­γείο και κα­τά­φε­ραν να τον κρα­τή­σουν στη ζωή. Η κα­τά­στα­ση της υγεί­ας του και οι συ­νε­χείς αι­μορ­ρα­γί­ες δεν μας άφη­ναν κα­νέ­να πε­ρι­θώ­ριο αι­σιο­δο­ξί­ας. Τότε μου είπε ο κα­θη­γη­τής “Ευ­γε­νία, δυ­στυ­χώς δεν μπο­ρού­με να κά­νου­με κάτι άλλο. Εχου­με εξα­ντλή­σει όλες τις πι­θα­νό­τη­τες. Ή θα πρέ­πει να μεί­νε­τε δύο χρό­νια ακόμα στα νο­σο­κο­μεία και το παιδί θα πα­λεύ­ει για ένα πόδι που δεν θα φτιά­ξει, απλώς θα το βλέ­πει χωρίς να είναι λει­τουρ­γι­κό ή θα πρέ­πει να σκε­φτεί­τε την άλλη λύση. Το παιδί τα­λαι­πω­ρεί­ται και κιν­δυ­νεύ­ει η ζωή του από τις αι­μορ­ρα­γί­ες. Ισως κά­ποια στιγ­μή να μην προ­λά­βου­με να τον σώ­σου­με”.

• Δύ­σκο­λη από­φα­ση Ευ­γε­νία…

Πάρα πολύ. Για μια εβδο­μά­δα το πα­λεύ­α­με, το συ­ζη­τού­σα­με… Το παιδί, μέσα του είχε κα­τα­λά­βει ότι άδικα προ­σπα­θού­σα­με. Κάθε πρωί που ξυ­πνού­σε οι γάζες του ήταν μέσα στα αί­μα­τα, είχε πολ­λές ανοι­χτές πλη­γές που δεν έκλει­ναν και έκανε συ­νέ­χεια πυ­ρε­τό. Τα βρά­δια δεν κοι­μό­ταν, δεν μπο­ρού­σε να φάει… Ο πυ­ρε­τός δεν τον άφηνε να συ­νέλ­θει. Το παιδί μου επί 6 μήνες έδινε αγώνα μέρα-νύχτα με κίν­δυ­νο όχι πλέον να χάσει το πόδι του αλλά τη ζωή του.

• Οπότε παίρ­νε­τε την από­φα­ση για τον ακρω­τη­ρια­σμό.

Ναι. Η από­φα­ση ήταν δική του. Ο για­τρός του εξή­γη­σε τα πάντα και τον δια­βε­βαί­ω­σε ότι με ένα πρό­σθε­το μέλος δεν θα αλ­λά­ξει η ζωή του και πως θα μπο­ρεί να λει­τουρ­γεί στην κα­θη­με­ρι­νό­τη­τά του όπως πριν, μα­κριά από το κρε­βά­τι ενός νο­σο­κο­μεί­ου. Δυ­στυ­χώς το πόδι έπρε­πε να κοπεί από το γό­να­το και πάνω. Πρέ­πει να πω ότι μετά το χει­ρουρ­γείο, είδα την ψυ­χο­λο­γία του Δη­μή­τρη να αλ­λά­ζει. Αυτό το παιδί πέ­ρα­σε πάρα πολλά… Πλέον, τον βλέπω πιο δυ­να­τό, πιο αι­σιό­δο­ξο, πιο απο­φα­σι­σμέ­νο να ξα­να­πά­ρει τη ζωή του πίσω.

• Ετσι παίρ­νεις δύ­να­μη κι εσύ από τον Δη­μή­τρη.

Ναι, πραγ­μα­τι­κά έχω πάρει πάρα πολύ δύ­να­μη από τον Δη­μή­τρη όλο αυτό το διά­στη­μα. Ει­δι­κά όταν γυρ­νού­σε από κάθε χει­ρουρ­γείο και μου έλεγε “εντά­ξει, ζω…”.

• Ολο αυτό το διά­στη­μα ανε­βαί­νε­τε μαζί αυτόν τον Γολ­γο­θά.

Ναι, μαζί. Ολο αυτό το διά­στη­μα δεν έφυγα ούτε μια στιγ­μή από δίπλα του. Εμενα μαζί του στο Λαϊκό, ένωνα το βράδυ δύο κα­ρέ­κλες και κοι­μό­μουν δίπλα του. Πέρα από το ό,τι με χρεια­ζό­ταν κάθε ώρα και στιγ­μή, δεν ντρέ­πο­μαι να το πω, δεν υπήρ­χε η οι­κο­νο­μι­κή δυ­να­τό­τη­τα για κάτι άλλο, δεν είχα χρή­μα­τα στην άκρη. Εχω να δου­λέ­ψω έξι μήνες, από την ημέρα που έγινε το ατύ­χη­μα. Ερ­γά­ζο­μαι στο Ζα­χα­ρο­πλα­στείο του Μίλ­του, δού­λευα και με­γά­λω­να τα παι­διά μου. Τώρα που εγώ βρί­σκο­μαι στην Αθήνα με τον Δη­μή­τρη, ο γιος μου ο Βαγ­γέ­λης ερ­γά­ζε­ται στη Ρόδο και ευ­τυ­χώς το παιδί μας στέλ­νει χρή­μα­τα.

• Οπότε, τώρα που βγή­κα­τε από το νο­σο­κο­μείο, μόλις το επι­τρέ­ψει η κα­τά­στα­ση της υγεί­ας του θα γίνει η το­πο­θέ­τη­ση του τε­χνη­τού μέ­λους;

Αυτός είναι ο στό­χος. Αλλά επει­δή το πόδι του Δη­μή­τρη κό­πη­κε πάνω από το γό­να­το το κό­στος είναι αρ­κε­τά υψηλό. Ενα απλό πρό­σθε­το μέλος κο­στί­ζει από 10.000 έως 15.000 ευρώ. Ομως το μέλος που χρειά­ζε­ται το παιδί, επει­δή λεί­πει το γό­να­το, κο­στί­ζει πε­ρί­που 50.000 ευρώ. Οταν άκου­σα ότι μόνο το γό­να­το κο­στί­ζει από 35.000 έως 38.000 ευρώ, πήγα να πε­θά­νω. Απελ­πί­στη­κα. Δεν μπο­ρού­σα να πω στο παιδί μου, ότι τε­λι­κά δεν θα κα­τα­φέ­ρου­με να εξα­σφα­λί­σου­με το πρό­σθε­το μέλος. Είναι 19 χρο­νών, έχει όλη τη ζωή μπρο­στά του και πρέ­πει να ζήσει φυ­σιο­λο­γι­κά και να κάνει όλα όσα ονει­ρευό­ταν μέχρι πριν από το ατύ­χη­μα. Δύο εβδο­μά­δες πριν είχε μόλις απο­λυ­θεί από το στρα­τό και σκό­πευε να πάει σε μια σχολή για να γίνει barista αλλά δυ­στυ­χώς το ατύ­χη­μα πά­γω­σε τα πάντα.

• Το ατύ­χη­μα πώς έγινε;

Το παιδί ήταν μόνο του στο σπίτι, ήταν πρωί. Ακου­σε θό­ρυ­βο στο μπαλ­κό­νι, είχε αέρα εκεί­νη την ημέρα. Το σπίτι είναι παλιό και τα αλου­μί­νια είναι αρ­κε­τά παλιά. Το παιδί, πήγε να τρα­βή­ξει την τζα­μα­ρία στο μπαλ­κό­νι και επει­δή είχε νερά κάτω λόγω της υγρα­σί­ας, γλί­στρη­σε, έχασε την ισορ­ρο­πία του και πέ­ρα­σε το πόδι του μέσα από το τζάμι, με απο­τέ­λε­σμα να κοπεί η μη­ριαία αρ­τη­ρία.

• Ηταν μόνος του στο σπίτι;

Δυ­στυ­χώς ναι. Ο αδελ­φός του κι εγώ ήμα­σταν στη δου­λειά. Οταν έπεσε το παιδί, πα­ρό­τι φώ­να­ζε δεν τον άκου­σε κα­νείς, με απο­τέ­λε­σμα να χάσει πάρα πολύ αίμα. Το παιδί μου έπαθε όλο αυτό το κακό από ένα ατύ­χη­μα στο σπίτι.

• Και τε­λι­κά ποιος τον είδε;

Αν σου πω, δεν θα το πι­στέ­ψεις ποιος τον βρήκε… Στο πάρκο που βρί­σκε­ται απέ­να­ντι από το σπίτι μας, συ­χνά­ζει ένας άν­θρω­πος ο οποί­ος έχει μια μικρή νοη­τι­κή υστέ­ρη­ση. Κάθε μέρα που γυρ­νού­σα από τη δου­λειά, του έδινα ένα πιάτο φα­γη­τό, ό,τι είχε το τρα­πέ­ζι ή κα­νέ­να γλυκό από το ζα­χα­ρο­πλα­στείο που δου­λεύω. Εκεί­νη την ημέρα, κα­θό­ταν στο πάρκο, κι άκου­γε τον σκύλο μας να γα­βγί­ζει για ώρα. Πήγε μέχρι το σπίτι και είδε τον Δη­μή­τρη μέσα στα αί­μα­τα, κα­τά­λα­βε ότι κάτι δεν πάει καλά κι έτρε­ξε στα δι­πλα­νά σπί­τια, έβαλε τις φωνές και μα­ζεύ­τη­κε ο κό­σμος. Ηρθε το ασθε­νο­φό­ρο και τον πήρε αλλά είχε ήδη χάσει πάρα πολύ αίμα μέχρι να τον δει κά­ποιος. Εγώ ήμουν στη δου­λειά, με πήραν τη­λέ­φω­νο και έτρε­ξα αμέ­σως στο νο­σο­κο­μείο. Εκεί μου είπε ο για­τρός “κάντε τον σταυ­ρό σας γιατί το παιδί σας κιν­δυ­νεύ­ει”. Δεν θα ξε­χά­σω ποτέ στη ζωή μου εκεί­νη την ημέρα. Εχασα τον κόσμο κάτω από τα πόδια μου, δεν είχα επαφή με το πε­ρι­βάλ­λον. Στο μυαλό μου είχα μόνο τα λόγια του για­τρού. Κι από εκεί ξε­κι­νά­ει ο Γολ­γο­θάς.

• Ο Δη­μή­τρης έχει θέ­λη­ση για ζωή και το με­γά­λο στοί­χη­μα είναι πλέον να συ­γκε­ντρω­θούν τα χρή­μα­τα για το τε­χνη­τό μέλος.

Ναι. Η Ρόδος είναι στο πλευ­ρό μας, κι ευ­χα­ρι­στώ όλο τον κόσμο που έδωσε και δίνει χρή­μα­τα από το υστέ­ρη­μά του. Εχουν γίνει ήδη κά­ποιες ενέρ­γειες, συ­γκε­ντρώ­θη­κε ένα ποσό γύρω στα 10.000 ευρώ το οποίο δό­θη­κε ως προ­κα­τα­βο­λή και πρέ­πει να συ­γκε­ντρω­θούν άλλα 40.000 ευρώ, χρή­μα­τα τα οποία δεν έχου­με. Μόλις συ­γκε­ντρω­θούν τα χρή­μα­τα, θα κα­τα­σκευα­στεί και θα το­πο­θε­τη­θεί το τε­χνη­τό μέλος στον Δη­μή­τρη και κάθε μήνα θα πρέ­πει να ερ­χό­μα­στε στην Αθήνα για πα­ρα­κο­λού­θη­ση.

• Οπότε με τη συ­γκέ­ντρω­ση των 40.000 ευρώ και την το­πο­θέ­τη­ση του τε­χνη­τού μέ­λους, θα ξε­κι­νή­σει και η νέα ζωή του Δη­μή­τρη μα­κριά από τα νο­σο­κο­μεία και τα χει­ρουρ­γεία.

Ευ­τυ­χώς, έχει φτά­σει στο ση­μείο τώρα πια να κάνει σχέ­δια για τη ζωή του. Θέλει να αφή­σει πίσω του αυτόν τον εφιάλ­τη και να ξα­να­ξε­κι­νή­σει από εκεί που στα­μά­τη­σε στις 6 Απρι­λί­ου. Τώρα ξέρει ότι δεν κιν­δυ­νεύ­ει η ζωή του και είναι αι­σιό­δο­ξος και απο­φα­σι­σμέ­νος. Θέλει να πάει σε σχολή να πάρει πι­στο­ποί­η­ση ως επαγ­γελ­μα­τί­ας barista, θέλει να συ­νε­χί­σει τον αθλη­τι­σμό και να συ­νε­χί­σει να παί­ζει πο­δό­σφαι­ρο… Ο Δη­μή­τρης θέλει να γυ­ρί­σει στη Ρόδο όρ­θιος.

Οποιος επι­θυ­μεί να συ­νει­σφέ­ρει στην συ­γκέ­ντρω­ση των χρη­μά­των μπο­ρεί να κα­τα­θέ­σει χρή­μα­τα στον ερα­νι­κό λο­γα­ρια­σμό του Συλ­λό­γου «Νοιά­ζο­μαι και Πράτ­τω» στην Τρά­πε­ζα Πει­ραιώς:

Αριθ­μός Λο­γα­ρια­σμού: 6388145357438

ΙΒΑΝ: GR2201713880006388145357438 με την αι­τιο­λο­γία «Τε­χνη­τό μέλος για τον Δη­μή­τρη»