Δεν θα γίνει κατηγορία εις βάρος δύο Ρόδιων ξενοδόχων για εκβίαση

Να μην γίνει κα­τη­γο­ρία εις βάρος δύο γνω­στών ξε­νο­δό­χων της Ρόδου για το αδί­κη­μα της εκ­βί­α­σης με απει­λή βλά­βης της επι­χεί­ρη­σης άλλου κατά συ­ναυ­τουρ­γία, τε­λε­σθεί­σα από δρά­στες που ενερ­γούν κατ’ επάγ­γελ­μα απο­φά­σι­σε, με βού­λευ­μα, που εξέ­δω­σε το Συμ­βού­λιο Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου.

Το ιστο­ρι­κό της υπό­θε­σης έχει συ­νο­πτι­κά ως εξής:

Η εγκα­λού­σα εται­ρεία ασκεί επι­χεί­ρη­ση του­ρι­στι­κού γρα­φεί­ου και ει­δι­κεύ­ε­ται στον ει­σερ­χό­με­νο του­ρι­σμό. Στο πλαί­σιο της δρα­στη­ριό­τη­τας αυτής συ­νερ­γά­ζε­ται και συ­νά­πτει συμ­βά­σεις με ξε­νο­δο­χεια­κές επι­χει­ρή­σεις, που δια­θέ­τουν ξε­νο­δο­χεία σε διά­φο­ρα μέρη της Ελ­λά­δας, δυ­νά­μει των οποί­ων συμ­φω­νεί­ται είτε η βέ­βαιη/εγ­γυ­η­μέ­νη κρά­τη­ση ορι­σμέ­νου αριθ­μού δω­μα­τί­ων για συ­γκε­κρι­μέ­νη χρο­νι­κή πε­ρί­ο­δο με ορι­σμέ­νο μί­σθω­μα, ανε­ξαρ­τή­τως χρή­σε­ως ή μη των μι­σθί­ων δω­μα­τί­ων, προς συ­νε­χή απο­στο­λή εναλ­λασ­σό­με­νων πε­λα­τών (commitment), είτε η υπό προει­δο­ποί­η­ση κρά­τη­ση ορι­σμέ­νου αριθ­μού δω­μα­τί­ων για συ­γκε­κρι­μέ­νη χρο­νι­κή πε­ρί­ο­δο προς συ­νε­χή απο­στο­λή εναλ­λασ­σό­με­νων πε­λα­τών (allotment).

Στο πλαί­σιο της δρα­στη­ριό­τη­τας αυτής η εγκα­λού­σα εται­ρεία συ­νή­ψε με ξε­νο­δο­χεια­κές εται­ρεί­ες τρεις συμ­βά­σεις χον­δρι­κής μί­σθω­σης ξε­νο­δο­χεια­κών κλι­νών με εται­ρεί­ες συμ­φε­ρό­ντων των κα­τη­γο­ρού­με­νων και συμ­μι­σθώ­τρια εται­ρεία της Μό­σχας η οποία ωστό­σο την 2-8-2014 ανέ­στει­λε τη λει­τουρ­γία της, τι­θέ­με­νη σε κα­θε­στώς πτώ­χευ­σης.

Ακο­λού­θως, την 8-8-2014 αμ­φό­τε­ροι οι κα­τη­γο­ρού­με­νοι απέ­στει­λαν μή­νυ­μα ηλε­κτρο­νι­κού τα­χυ­δρο­μεί­ου (e-mail) στη νό­μι­μη εκ­πρό­σω­πο της εγκα­λού­σας εται­ρί­ας, δη­λώ­νο­ντας ότι λόγω της νο­μι­κής κα­τά­στα­σης στην οποία πε­ρι­ήλ­θε η συμ­μι­σθώ­τρια, έληξε η ισχύς μέ­ρους των τριών συμ­βά­σε­ων, που αφορά στην εν λόγω συμ­μι­σθώ­τρια και ότι η με­ρι­κή αυτή ακυ­ρό­τη­τα συ­νε­πά­γε­ται και την ολική ακυ­ρό­τη­τα των εν λόγω συμ­βά­σε­ων.

Επί­σης, στο ίδιο ως άνω μή­νυ­μά τους οι κα­τη­γο­ρού­με­νοι δή­λω­σαν προς τη νό­μι­μη εκ­πρό­σω­πο της εγκα­λού­σας εται­ρί­ας ότι, εάν μέχρι την 11-8-2014 και ώρα 12:30 μ. δεν κα­τα­βλη­θεί στις δύο εκ­μι­σθώ­τριες ξε­νο­δο­χεια­κές εται­ρί­ες το συ­νο­λι­κό ποσό του 1.631.001 ευρώ, το οποίο αντι­στοι­χού­σε στο σύ­νο­λο των επό­με­νων συμ­φω­νη­μέ­νων δό­σε­ων της 30-8-2014 και 15-9-2014 και για τις τρεις από 19-10-2012 μι­σθω­τι­κές συμ­βά­σεις, τότε ο εκ­προ­σω­πού­με­νες από αυ­τούς ξε­νο­δο­χεια­κές εται­ρί­ες θα στα­μα­τού­σαν την εκτέ­λε­ση των τριών μι­σθω­τι­κών συμ­βά­σε­ων και δεν θα δέ­χο­νταν πε­λά­τες της στα ξε­νο­δο­χεία τους, καθώς και ότι προ­κει­μέ­νου να συ­νε­χι­σθεί η με­τα­ξύ τους συ­νερ­γα­σία για τα επό­με­να χρό­νια θα πρέ­πει να υπο­γρα­φεί νέα σύμ­βα­ση συ­νερ­γα­σί­ας, αφού οι συν­θή­κες και τα δε­δο­μέ­να που απο­τέ­λε­σαν τη βάση των προ­α­να­φερ­θει­σών συμ­βά­σε­ων, είχαν με­τα­βλη­θεί ρι­ζι­κά.

Η εγκα­λού­σα εται­ρία αρ­νή­θη­κε να κα­τα­βά­λει το αι­τού­με­νο από τους κα­τη­γο­ρου­μέ­νους ποσό, οπότε οι εκ­προ­σω­πού­με­νες από τους κα­τη­γο­ρου­μέ­νους εκ­μι­σθώ­τριες εται­ρί­ες στα­μά­τη­σαν την πα­ρα­χώ­ρη­ση της χρή­σης των μι­σθί­ων δω­μα­τί­ων στους πε­λά­τες της.

Η εγκα­λού­σα εται­ρία ισχυ­ρί­ζε­ται ότι αμ­φό­τε­ροι οι κα­τη­γο­ρού­με­νοι, με την απει­λή μη εκ­πλή­ρω­σης των συμ­βα­τι­κών υπο­χρε­ώ­σε­ων εκ μέ­ρους των εκ­προ­σω­πού­με­νων από αυ­τούς εκ­μι­σθω­τριών εται­ριών και συ­να­κό­λου­θα της πρό­κλη­σης ση­μα­ντι­κής πε­ριου­σια­κής αλλά και ηθι­κής βλά­βης στην επι­χεί­ρη­σης της εγκα­λού­σας εται­ρί­ας, επι­δί­ω­ξαν να λά­βουν για τις εκ­μι­σθώ­τριες εται­ρί­ες πα­ρά­νο­μα πε­ριου­σια­κά ανταλ­λάγ­μα­τα, που δεν δι­καιού­νταν. Ου­σια­στι­κά η εγκα­λού­σα εται­ρία ισχυ­ρί­ζε­ται ότι οι νό­μι­μοι εκ­πρό­σω­ποι της εκ­βιά­στη­καν από τους κα­τη­γο­ρου­μέ­νους, για να προ­βούν σε μία επι­ζή­μια για την ίδια πε­ριου­σια­κή διά­θε­ση με σκοπό να προ­σπο­ρί­σουν στις εκ­μι­σθώ­τριες εται­ρί­ες αντί­στοι­χο πα­ρά­νο­μο πε­ριου­σια­κό όφε­λος.

Το δι­κα­στι­κό συμ­βού­λιο έκρι­νε ότι η ασκη­θεί­σα ποι­νι­κή δίωξη σε βάρος των κα­τη­γο­ρου­μέ­νων για κα­κουρ­γη­μα­τι­κή εκ­βί­α­ση με απει­λή βλά­βης της επι­χεί­ρη­σης άλλου κατά συ­ναυ­τουρ­γία από δρά­στες που ενερ­γούν κατ’ επάγ­γελ­μα είναι προ­δή­λως εσφαλ­μέ­νη κατά το σκέ­λος που ανα­φέ­ρε­ται σε τε­τε­λε­σμέ­νη εκ­βί­α­ση, καθώς η όποια εγκλη­μα­τι­κή ενέρ­γεια έμει­νε στο στά­διο της από­πει­ρας.

Εκρι­νε επί­σης ότι δεν προ­κύ­πτουν οποιεσ­δή­πο­τε εν­δεί­ξεις συν­δρο­μής της επι­βα­ρυ­ντι­κής πε­ρί­στα­σης της κατ’ επάγ­γελ­μα τέ­λε­σης του συ­γκε­κρι­μέ­νου αδι­κή­μα­τος από τους κα­τη­γο­ρου­μέ­νους, δε­δο­μέ­νου ότι πρό­κει­ται για ένα με­μο­νω­μέ­νο γε­γο­νός, δεν κα­ταγ­γέλ­λε­ται επα­νει­λημ­μέ­νη τέ­λε­ση της συ­γκε­κρι­μέ­νης πρά­ξης ούτε φαί­νε­ται να έχει δια­μορ­φω­θεί κά­ποια υπο­δο­μή εκ μέ­ρους των κα­τη­γο­ρου­μέ­νων, που να μαρ­τυ­ρά ορ­γα­νω­μέ­νη ετοι­μό­τη­τα με πρό­θε­ση επα­νει­λημ­μέ­νης τε­λέ­σε­ως και σκοπό πο­ρι­σμού ει­σο­δή­μα­τος.

Ερευ­νή­θη­κε έτσι αν τέ­λε­σαν το αδί­κη­μα της πλημ­με­λη­μα­τι­κής από­πει­ρας εκ­βί­α­σης με απει­λή βλά­βης της επι­χεί­ρη­σης άλλου κατά συ­ναυ­τουρ­γία.

Οι κα­τη­γο­ρού­με­νοι για να δι­καιο­λο­γή­σουν την στάση τους επι­κα­λού­νται σχε­τι­κό όρο, που πε­ριέ­χε­ται και στις τρεις μι­σθω­τι­κές συμ­βά­σεις, κατά τον οποίο οποιο­δή­πο­τε συμ­βαλ­λό­με­νο μέρος μπο­ρεί να κα­ταγ­γεί­λει τη σύμ­βα­ση, εάν το άλλο συμ­βαλ­λό­με­νο μέρος βρε­θεί σε κα­τά­στα­ση πτώ­χευ­σης, προ­σθέ­το­ντας ότι λόγω της πτώ­χευ­σης της συμ­μι­σθώ­τριας έληξε η ισχύς του μέ­ρους των τριών συμ­βά­σε­ων.

Κρί­θη­κε έτσι ότι ανα­κύ­πτει ένα ιδιαί­τε­ρα δυ­σχε­ρές αστι­κής φύ­σε­ως νο­μι­κό ζή­τη­μα που είχε απα­σχο­λή­σει το Μο­νο­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου που τά­χθη­κε υπέρ των θέ­σε­ων των κα­τη­γο­ρού­με­νων με την δια­δι­κα­σία των ασφα­λι­στι­κών μέ­τρων ενώ η εγκα­λού­σα πα­ραι­τή­θη­κε των αξιώ­σε­ων της ενώ­πιον του ίδιου δι­κα­στη­ρί­ου με την τα­κτι­κή δια­δι­κα­σία.

Κρί­θη­κε έτσι ότι δεν προ­κύ­πτουν επαρ­κείς εν­δεί­ξεις εις βάρος των κα­τη­γο­ρού­με­νων που θο­ρυ­βη­μέ­νοι από την πτώ­χευ­ση της συμ­μι­σθώ­τριας εται­ρί­ας, προ­σπά­θη­σαν να δια­φυ­λά­ξουν τα συμ­φέ­ρο­ντα των εται­ριών τους λαμ­βά­νο­ντας προ­κα­τα­βο­λι­κά τα οφει­λό­με­να μι­σθώ­μα­τα του έτους 2014.

Την υπό­θε­ση χει­ρί­στη­κε ο δι­κη­γό­ρος κ. Κώ­στας Σαρής.