Εγκλήματα

Προ­σπα­θώ­ντας να αντι­λη­φθώ το σκε­πτικό των ανθρώ­πων που βάζουν φωτιές, έπεσα επάνω στην άποψη του καθη­γητή εγκλη­μα­το­λο­γίας στο Πανε­πι­στή­μιο του Ρέντινγκ και συγ­γρα­φέα παι­δι­κών βιβλίων Ευγέ­νιου Τριβιζά, σχετικά με το προφίλ των εμπρη­στών : «Όπως και στην τυπο­λο­γία άλλων εγκλη­μά­των έτσι και στον εμπρη­σμό υπάρχει μια τερά­στια ποι­κι­λία αιτίων και κινή­τρων, από τα καθαρά ωφε­λι­μι­στικά μέχρι τα παθο­λο­γικά. Όταν είχα γράψει για παρά­δειγμα το διήγημα «Ο Ερω­τευ­μέ­νος Πυρο­σβέ­στης» δεν γνώριζα ότι υπάρ­χουν στην πραγ­μα­τι­κό­τητα ακόμα και περι­πτώ­σεις εμπρη­στών οι οποίοι βάζουν φωτιές για να εμφα­νί­ζο­νται ηρωικοί σβή­νο­ντάς τις, η άλλοι που καίνε οι ίδιοι τα σπίτια τους για να προ­σελ­κύ­σουν τον οίκτο των συναν­θρώ­πων τους». (΄Οπου ο « Ερω­τευ­μέ­νος Πυρο­σβέ­στης» είναι ένα παρα­μύθι, στο οποίο ο πρω­τα­γω­νι­στής, πυρο­σβέ­στης στο επάγ­γελμα, βάζει φωτιά στο σπίτι της αγα­πη­μέ­νης του …)

Τις πιο έγκυρες μελέτες για το προφίλ του εμπρη­στή τις έχουν κάνει Αυστρα­λοί εγκλη­μα­το­λό­γοι. Σύμφωνα με αυτές, τα κυριό­τερα αίτια πίσω από τους εμπρη­σμούς είναι τα εξής:

1. Η κάλυψη ενός εγκλή­μα­τος (μιας ληστείας, ας πούμε, ή ενός φόνου) 2. Οικο­νο­μι­κοί λόγοι 3. Ασφα­λι­στική απάτη 4. Ψυχο­λο­γι­κοί λόγοι 5. Εκδί­κηση 6. Τρο­μο­κρα­τία.

Οι συχνό­τε­ροι λόγοι που συνα­ντάμε στην Ελλάδα είναι οι οικο­νο­μι­κοί λόγοι ( οικο­πε­δο­φά­γοι, βοσκό­το­ποι κ.λ.π.) και οι ψυχο­λο­γι­κοί ( πυρο­μα­νείς).»

Πιθα­νο­λογώ, πως οι ψυχο­λο­γι­κές περι­πτώ­σεις είναι ελά­χι­στες μπροστά στην πρώτη, που είναι αιτία δάση να γίνο­νται στάχτη και τσι­μέ­ντο και σε άλλες περι­πτώ­σεις μια χαρά βοσκό­το­ποι.

Αυτός που χτίζει μέσα σε πεύκα και έλατα, δεν είναι ψυχα­σθε­νής, είναι απλώς ένας δεινός παρά­νο­μος.

Να αφήσουν οι πολι­τι­κοί νομο­θέ­τες τα πρό­στιμα νομι­μο­ποί­η­σης αυθαι­ρέ­των και να πάρουν οι τοπικές αυτο­διοι­κή­σεις τις μπουλ­ντό­ζες, αντί να κάθο­νται να κοιτούν σαν άλλοι Νέρωνες τα κατά καιρούς μέτωπα της φωτιάς και να συντο­νί­ζουν κατα­σβέ­σεις.

Γιατί καλά τα λένε οι ειδικοί ψάχνο­ντας το προφίλ των εμπρη­στών, αλλά να ψάξουμε και ηθικούς αυτουρ­γούς.

Ναι, το άρθρο μου είναι οριακά εχθρικό. Οχι για τους δήθεν «υπο­κρι­τές», αλλά για το μαύρο μας το χάλι που δεν σηκώνει για­τρειά μετά και από τα σπου­δαία που έρχο­νται με το τρίτο (αλλά αρι­στερό μνη­μό­νιο και με οικο­λόγο αρμόδιο υπουργό) το οποίο θα τσι­με­ντώ­σει ότι απέ­μεινε πράσινο, υπο­χρε­ώ­νο­ντας την κυβέρ­νηση εντός του Σεπτεμ­βρίου να εξε­τά­σει αλλαγές στις χρήσεις γης.

Βασικός στόχος των δανει­στών βεβαίως δεν είναι η προ­στα­σία του περι­βάλ­λο­ντος. Το σκε­πτικό είναι να εξα­σφα­λι­στεί ότι η νομο­θε­σία θα διευ­κο­λύ­νει απο­τε­λε­σμα­τικά τις επεν­δύ­σεις, θα απλου­στεύ­σει και θα συντο­μεύ­σει τις δια­δι­κα­σίες σχε­δια­σμού.

Νομίζω πως οι ειδικοί εγκλη­μα­το­λό­γοι θα έχουν πολύ δουλειά, κατα­γρά­φο­ντας εγκλή­ματα είτε αυτά είναι με ανα­πτή­ρες είτε με…υπο­γρα­φές.