Γιώργος Σάββενας: “Τρισδιάτατη απεικόνιση, κλειδί για το όνειρο ή τον εφιάλτη”

ΟΙ νε­ό­τε­ρες τε­χνο­λο­γί­ες ανα­πα­ρά­στα­σης αρ­χι­τε­κτο­νι­κών πα­ρεμ­βά­σε­ων δη­μιουρ­γούν ένα νέο κα­θε­στώς οπτι­κής συ­νεί­δη­σης και αντί­λη­ψης της πραγ­μα­τι­κό­τη­τας.

Η δια­τύ­πω­ση μιας αρ­χι­τε­κτο­νι­κής πρό­τα­σης σε ένα ανα­πα­ρα­στα­τι­κό μέσο δεν είναι απλώς μια τε­χνι­κή επι­λο­γή ή μια επι­χει­ρη­σια­κή ανα­γκαιό­τη­τα του αρ­χι­τέ­κτο­να, αλλά και ερ­γα­λείο κα­τα­νό­η­σης, δια­βού­λευ­σης και αξιο­λό­γη­σης, στα χέρια των αν­θρώ­πων που ορα­μα­τί­ζο­νται για τον τόπο τους.

Με αφορ­μή τις επί­ση­μες φω­το­γρα­φί­ες μα­κέ­τας υπό κλί­μα­κα, (για να εί­μα­στε ακρι­βής σε αυτά που πα­ρου­σιά­ζο­νται), που είδαν το φώς της δη­μο­σιό­τη­τας επι­βάλ­λε­ται  σαν ενερ­γός αρ­χι­τέ­κτο­νας  να πα­ρα­τη­ρή­σω τα εξής:

• Είναι πραγ­μα­τι­κά εν­δια­φέ­ρον και χρή­σι­μο να ξε­κι­νή­σου­με έστω και τώρα, πολύ κα­θυ­στε­ρη­μέ­να,(οι μπουλ­ντό­ζες σκά­βουν τα θε­μέ­λια του εν λόγο κτι­ρί­ου), έναν αρ­χι­τε­κτο­νι­κό διά­λο­γο για ένα τόσο ση­μα­ντι­κό κτί­ριο σε μια τόσο ευαί­σθη­τη πε­ριο­χή.
• Είναι άξιο απο­ρί­ας, γιατί αυτές οι φω­το­γρα­φί­ες ή η μα­κέ­τα δεν πα­ρου­σιά­στη­καν νω­ρί­τε­ρα, ώστε να διευ­κο­λύ­νουν τόσο τον πο­λε­ο­δο­μι­κό έλεγ­χο όσο και την κρίση της κε­ντρι­κής επι­τρο­πής Νε­ο­τέ­ρων μνη­μεί­ων.(Αν δεν κάνω λάθος για το κε­ντρι­κό Συμ­βού­λιο επι­βάλ­λε­ται για όλους τους συ­να­δέλ­φους Αρ­χι­τέ­κτο­νες κάθε φορά που ελέγ­χο­νται για κά­ποιο θέμα τους).
• Τώρα που έχου­με δε­δο­μέ­νη την μα­κέ­τα του μελ­λο­ντι­κού κτι­ρί­ου, επι­βάλ­λε­ται να το­πο­θε­τη­θούν όσοι εμπλέ­κο­νται στο δη­μό­σιο διά­λο­γο που ο Δήμος έχει ανοί­ξει για την βιώ­σι­μη αστι­κή ανά­πλα­ση του πα­ρα­λια­κού με­τώ­που. Δεν υπάρ­χει το άλ­λο­θι «δεν είχα κα­τα­νο­ή­σει το κτί­ριο»

Εάν σή­με­ρα δεν  ανα­λύ­ου­με τυχόν πα­ρα­λή­ψεις και υπερ­βο­λές, αρ­γό­τε­ρα όταν θα είναι κα­τα­σκευα­σμέ­νο το κτί­ριο απλά θα έχει κα­τα­γρα­φεί μια ακόμα αστο­χία στο τόπο μας.

Όσον αφορά τον τρόπο απει­κό­νι­σης (φω­το­γρα­φία μα­κέ­τας)  που πα­ρου­σιά­ζει το μελ­λο­ντι­κό κα­τα­σκεύ­α­σμα,  έχω να πα­ρα­τη­ρή­σω τα εξής:

α )Ποτέ μια φω­το­γρα­φία να­του­ρα­λι­στι­κής(φυ­σι­κής) μα­κέ­τας δεν συ­γκρί­νε­ται με μια φω­το­γρα­φία ογκο­πλα­στι­κής(αφαι­ρε­τι­κής) απει­κό­νι­σης και μά­λι­στα από άλλη οπτι­κή γωνία.

Τα συ­μπε­ρά­σμα­τα σε μια τέ­τοια πε­ρί­πτω­ση κιν­δυ­νεύ­ουν όχι μόνο να είναι λαν­θα­σμέ­να αλλά και σκό­πι­μα.

β) Τα πολύ μι­κρό­τε­ρα κτί­σμα­τα της γειτ­νιά­ζου­σας πε­ριο­χής  δεν απο­τυ­πώ­νο­νται στην συ­γκε­κρι­μέ­νης μα­κέ­τα. Παρά ταύτα  τα με­γά­λα κτί­ρια αν και σε με­γα­λύ­τε­ρη από­στα­ση απο­τυ­πώ­νο­νται, δη­μιουρ­γούν επι­λε­κτι­κή άποψη.

γ)Η φω­το­γρά­φι­ση της μα­κέ­τας έχει γίνει με τέ­τοιο τρόπο (Φακός zoom) έτσι ώστε να φαί­νο­νται όλα συ­μπιε­σμέ­να, αλλά κυ­ρί­ως απο­κρύ­πτουν το μέ­γε­θος της κά­το­ψης  του κτι­ρί­ου.

δ)Τα συ­γκρι­τι­κά με­γέ­θη της μα­κέ­τας ίσως είναι υπερ­βο­λι­κά με­γά­λα για να υπο­βαθ­μί­σουν το πραγ­μα­τι­κό μέ­γε­θος του κτι­ρί­ου. Ανα­φέ­ρο­μαι στην φύ­τευ­ση, που σε αρ­κε­τά ση­μεία ξε­περ­νά το ύψος του εν λόγο κτι­ρί­ου, δη­λα­δή δέ­ντρα πάνω από 12 μ.

Θα μπο­ρού­σα να ανα­λύ­σω πολλά ακόμα ζη­τή­μα­τα της απει­κό­νι­σης που σή­με­ρα πα­ρου­σιά­στη­κε.

Είναι όμως ση­μα­ντι­κό­τε­ρο αντί αυτού, εκεί­νοι που απο­φα­σί­ζουν για την τύχη του τόπου μας, να δουν το  ζή­τη­μα συ­νο­λι­κά. Προ­σω­πι­κά δη­λώ­νω παρών μέσα από το γνω­στι­κό μου αντι­κεί­με­νο σε  μια τέ­τοια προ­σπά­θεια.

Ο τόπος αυτός το Δι­καιού­ται.

Γιώρ­γος Σάβ­βε­νας

Αρ­χι­τέ­κτων μη­χα­νι­κός