“Ο αθλητισμός δεν χωράει προσδιορισμούς”

Με αφορ­μή συ­ζη­τή­σεις και δη­μό­σιες το­πο­θε­τή­σεις που λαμ­βά­νουν χώρα κατά τη διάρ­κεια της δια­κο­πής πλη­θώ­ρας αθλη­τι­κών διορ­γα­νώ­σε­ων εξαι­τί­ας του κο­ρο­νοϊ­ού, ο πρό­ε­δρος της ΕΟΚ Γιώρ­γος Βα­σι­λα­κό­που­λος προ­έ­βη στην εξής δή­λω­ση: «Ο όρος ερα­σι­τε­χνι­κός αθλη­τι­σμός που κατά κόρο χρη­σι­μο­ποιεί­ται από Υπουρ­γούς και πολ­λούς άλ­λους πα­ρά­γο­ντες του χώρου, αλλά και τα Μ.Μ.Ε. είναι όλως αδό­κι­μος και αλ­λοιώ­νει τον ιστο­ρι­κό χα­ρα­κτή­ρα του αθλη­τι­σμού, που είναι ενιαί­ος και δεν επι­δέ­χε­ται τον οποιον­δή­πο­τε επι­θε­τι­κό προσ­διο­ρι­σμό.

Το κύριο και ου­σιώ­δες στοι­χείο του αθλη­τι­σμού είναι η αγω­νι­στι­κή συμ­με­το­χή, η επί­δο­ση, η άμιλ­λα (συ­να­γω­νι­σμός) στη διεκ­δί­κη­ση του άθλους- της διά­κρι­σης, που απαι­τούν την στα­θε­ρή και προ­γραμ­μα­τι­σμέ­νη δρα­στη­ριό­τη­τα του αθλη­τή, σε ένα πλαί­σιο που το χα­ρα­κτη­ρί­ζει η υπεύ­θυ­νη ορ­γά­νω­ση και ο σχε­δια­σμός, σε πλήρη αντί­θε­ση με την ερα­σι­τε­χνι­κή ατο­μι­κή ή και ομα­δι­κή και κυ­ρί­ως ευ­και­ρια­κή δρα­στη­ριό­τη­τα του ασκού­με­νου, που απο­βλέ­πει κατά κύριο λόγο στην ατο­μι­κή σω­μα­τι­κή και ψυ­χα­γω­γι­κή άσκη­σή του. Η ύπαρ­ξη επαγ­γελ­μα­τι­κής μορ­φής δρα­στη­ριό­τη­τας στον αθλη­τι­σμό δεν του προσ­δί­δει και το χα­ρα­κτή­ρα του επαγ­γελ­μα­τι­κού.

Ο ερα­σι­τε­χνι­σμός ως επι­θε­τι­κός προσ­διο­ρι­σμός του αθλη­τι­σμού είναι όχι μόνο τυ­πι­κά αδό­κι­μος αλλά ου­σια­στι­κά είναι προ­σβλη­τι­κός για τις αρχές, αξίες και τους σκο­πούς που χα­ρα­κτη­ρί­ζουν και προ­ω­θεί ο αθλη­τι­σμός, αλλά και για όλους όσους δρα­στη­ριο­ποιού­νται με την οποια­δή­πο­τε ιδιό­τη­τα στο χώρο σε υπεύ­θυ­νη, στα­θε­ρή και προ­γραμ­μα­τι­σμέ­νη συμ­με­το­χή. Δεν επι­τρέ­πε­ται να ταυ­τι­στεί ο αθλη­τι­σμός με την ευ­και­ρια­κή και εν πολ­λοίς απρο­γραμ­μά­τι­στη άσκη­ση ή γυ­μνα­στι­κή σε υπαί­θριους ή και κλει­στούς χώ­ρους, που απο­τε­λούν μά­λι­στα και μέσο οι­κο­νο­μι­κής εκ­με­τάλ­λευ­σης από επι­χει­ρή­σεις που δρα­στη­ριο­ποιού­νται στο χώρο της άσκη­σης και της γυ­μνα­στι­κής.

Θα πρέ­πει επι­τέ­λους να στα­μα­τή­σει η ανεύ­θυ­νη ταύ­τι­ση του αθλη­τι­σμού με τον ερα­σι­τε­χνι­σμό της άσκη­σης και της γυ­μνα­στι­κής, που απο­τε­λούν σαφώς αντί­θε­τες έν­νοιες, ταύ­τι­ση που υπο­βαθ­μί­ζει τον αθλη­τι­σμό, τον σκοπό και τους επι­μέ­ρους στό­χους που απο­τε­λούν συ­στα­τι­κό στοι­χείο τους. Θα πρέ­πει να γίνει κα­τα­νοη­τό ότι άλλο είναι το αθλού­μαι και άλλο το ασκού­μαι και γυ­μνά­ζο­μαι».