Στ. Κριμιζής, καθηγητης Αστροφυσικης:«Ουτοπία για την ανθρωπότητα τα μακρινά ταξίδια στο διάστημα»

Ου­το­πία είναι ακόμη για την αν­θρω­πό­τη­τα τα με­γά­λα μα­κρι­νά τα­ξί­δια σε γνω­στές και άγνω­στες πε­ριο­χές του δια­στή­μα­τος.

Αυτό συμ­βαί­νει γιατί δεν έχει βρε­θεί ακόμη τρό­πος ώστε το τα­ξί­δι να διαρ­κέ­σει λίγο, όσο δη­λα­δή μπο­ρούν να αντέ­ξουν οι άν­θρω­ποι.

Τις ψευ­δαι­σθή­σεις που κά­ποιοι καλ­λιερ­γούν εδώ και πολύ καιρό για με­γά­λα τα­ξί­δια στο διά­στη­μα, ακόμη και για επι­κοι­κι­σμό του Άρη ή άλλων πλα­νη­τών, διά­λυ­σε με την ομι­λία του προ­χθές το βράδυ στο Κα­τά­λυ­μα της Ισπα­νί­ας, στη Με­σαιω­νι­κή Πόλη, ο Κα­θη­γη­τής αστρο­φυ­σι­κής, επι­κε­φα­λής σε διά­φο­ρες δια­στη­μι­κές απο­στο­λές της NASA, μέλος της Ακα­δη­μί­ας Αθη­νών και πρό­ε­δρος του Εθνι­κού Συμ­βου­λί­ου Έρευ­νας και Τε­χνο­λο­γί­ας, κ. Στα­μά­της Κρι­μι­ζής.

Με απλό και κα­τα­νοη­τό τρόπο ο δια­κε­κρι­μέ­νος Έλ­λη­νας κα­θη­γη­τής «τα­ξί­δε­ψε» το ακρο­α­τή­ριό του σε όλα τα ση­μεία που κα­τά­φε­ραν να φθά­σουν από το 1977 μέχρι σή­με­ρα τα δια­στη­μό­πλοια Voyager 1 και Voyager 2.

Εκτε­νή ανα­φο­ρά έκανε ο κα­θη­γη­τής στη λει­τουρ­γία και στα όρ­γα­να που δια­θέ­τει το Voyager 1 για να επι­κοι­νω­νεί με τους επι­στή­μο­νες που το προ­γραμ­μά­τι­σαν.

Πρό­κει­ται για το πρώτο αν­θρώ­πι­νο κα­τα­σκεύ­α­σμα, που αυτή τη στιγ­μή βρί­σκε­ται στη με­γα­λύ­τε­ρη από­στα­ση από τη Γη (το Voyager 2 που εκτο­ξεύ­τη­κε 16 ημέ­ρες ενω­ρί­τε­ρα, στις 20 Αυ­γού­στου 1977, βρί­σκε­ται λίγο πιο πίσω).

Νέα στοι­χεία που συ­νέ­λε­ξε το δια­στη­μι­κό σκά­φος «Voyager 1» και έστει­λε στη Γη, επι­βε­βαιώ­νουν ότι τώρα τα­ξι­δεύ­ει πλέον στον δια­στρι­κό χώρο, έχο­ντας αφή­σει πίσω του τη λε­γό­με­νη ηλιό­σφαι­ρα, τη «φού­σκα» φορ­τι­σμέ­νων σω­μα­τι­δί­ων και μα­γνη­τι­κών πε­δί­ων που πε­ρι­βάλ­λει τον Ήλιο.

«Κα­νέ­να άλλο αν­θρώ­πι­νο κα­τα­σκεύ­α­σμα δεν έχει φθά­σει τόσο μα­κριά, όσο το «Voyager 1».

Η αρ­χι­κή ανα­κοί­νω­ση της επι­στη­μο­νι­κής ομά­δας μας ότι το σκά­φος είχε ‘δρα­πε­τεύ­σει’ από την επι­κρά­τεια του Ήλιου, είχε γίνει πέ­ρυ­σι», εξή­γη­σε ο κα­θη­γη­τής.

«Η εκτό­ξευ­σή του έγινε στις 5 Σε­πτεμ­βρί­ου του 1977. Βρί­σκε­ται 37 χρό­νια και δέκα ημέ­ρες στο διά­στη­μα. Το ξε­κι­νή­σα­με για να μεί­νει για τέσ­σε­ρα χρό­νια. Είναι ένα θαύμα αυτό που έγινε και ξε­πέ­ρα­σε τις προ­βλέ­ψεις των τε­χνι­κών, που μας έλε­γαν δια­φο­ρε­τι­κά πράγ­μα­τα», δή­λω­σε ο κ. Κρι­μι­ζής.

Οι αστρο­φυ­σι­κοί, μέσα στα 37 χρό­νια που το Voyager1 πο­ρεύ­ε­ται στο διά­στη­μα, ήλ­πι­ζαν ότι θα κα­τα­φέ­ρουν να ανα­κα­λύ­ψουν τι υπάρ­χει πέρα από τα σύ­νο­ρα του ηλια­κού κό­σμου.

Τώρα όμως το δια­στη­μό­πλοιο πέ­ρα­σε αυτά τα σύ­νο­ρα και γκρέ­μι­σε όλα τα μο­ντέ­λα που είχαν φα­ντα­στεί οι επι­στή­μο­νες για την έξοδο στο άγνω­στο σύ­μπαν.

«Σχε­δόν 18 δι­σε­κα­τομ­μύ­ρια χι­λιό­με­τρα μα­κριά από τη Γη, στα όρια του ηλια­κού συ­στή­μα­τος, οι συν­θή­κες δεν ήταν αυτές που πε­ρί­με­ναν οι ερευ­νη­τές γιατί οι ηλια­κοί άνε­μοι έδει­ξαν να χά­νουν την έντα­σή τους, οι κο­σμι­κές ακτί­νες κι­νού­νται ιδιό­μορ­φα και το μα­γνη­τι­κό πεδίο αυ­ξο­μειώ­νε­ται ανα­πά­ντε­χα».

Σή­με­ρα, όπως δή­λω­σε ο κα­θη­γη­τής, το Voyager 1 απέ­χει από τη γη πε­ρί­που 19 δι­σε­κα­τομ­μύ­ρια χι­λιό­με­τρα ή 127 AU όντας το πιο απο­μα­κρυ­σμέ­νο από τη Γη αντι­κεί­με­νο αν­θρώ­πι­νης κα­τα­σκευ­ής. Η τα­χύ­τη­τά του είναι πε­ρί­που 3,6 AU (ισο­δυ­να­μεί με 600 εκα­τομ. km) τον χρόνο, σε σύ­γκρι­ση με τον Ήλιο.

Όπως και το δί­δυ­μό του Voyager 2, το Voyager 1 με­τα­φέ­ρει ένα δίσκο από χρυ­σά­φι με ένα χαι­ρε­τι­σμό προς τα τυχόν νο­ή­μο­να όντα που, ίσως συ­να­ντή­σει κά­πο­τε το σκά­φος. Ο δί­σκος πε­ρι­λαμ­βά­νει ήχους, μου­σι­κή και 115 ει­κό­νες από τον πλα­νή­τη Γη. Θα τα βρουν εν­δε­χο­μέ­νως, όποιοι το προ­σεγ­γί­σουν μετά την από­συρ­σή του», δή­λω­σε ο κ. Κρι­μι­ζής.

«Τo ”Voyager 1” θα συ­νε­χί­σει να τα­ξι­δεύ­ει. Η επι­κοι­νω­νία του ωστό­σο με τη Γη κά­ποια στιγ­μή θα στα­μα­τή­σει λόγω του ενερ­γεια­κού «θα­νά­του» του. Η επι­κοι­νω­νία μας όμως υπο­λο­γί­ζου­με ότι θα τερ­μα­τι­στεί γύρω στο 2025. Αυτό θα συμ­βεί γιατί η ισχύς της μπα­τα­ρί­ας που κου­βα­λά συ­νε­χώς ελατ­τώ­νε­ται. Μετά το 2020 πε­ρί­που δεν θα έχου­με αρ­κε­τό ηλε­κτρι­κό ρεύμα για τη λει­τουρ­γία όλων των πει­ρα­μά­των που “τρέ­χουν”εξή­γη­σε ο κ. Στα­μά­της Κρι­μι­ζής.

Σε ερώ­τη­ση σχε­τι­κά με την πραγ­μα­το­ποί­η­ση νέων δια­στη­μι­κών απο­στο­λών μετά την από­συρ­ση των Voyager1 και Voyager 2 ο κ. Κρι­μι­ζής δή­λω­σε:

«Δυ­στυ­χώς δεν υπάρ­χει καν πρό­βλε­ψη για κάτι τέ­τοιο. Για να φθά­σει ένα άλλο σκά­φος εκεί που είναι το ένα δια­στη­μό­πλοιο θα πρέ­πει να κι­νεί­ται με τα­χύ­τη­τα πέντε φορές με­γα­λύ­τε­ρη. Αυτό ση­μαί­νει πως θα εξαρ­τό­μα­στε από τα Voyager μέχρι να τε­λειώ­σουν οι μπα­τα­ρί­ες τους . Αυτή η γενιά δεν θα μάθει πε­ρισ­σό­τε­ρα. Η επι­στη­μο­νι­κή κοι­νό­τη­τα εν­δια­φέ­ρε­ται για το θέμα. Μέχρι τώρα όμως μας ανα­φέ­ρουν πως πρέ­πει να ασχο­λη­θού­με μόνο με τα συ­γκε­κρι­μέ­να δια­στη­μό­πλοια».

Σχε­τι­κά με το τα­ξί­δι που υπό­σχε­ται εται­ρεία στον Άρη, ο κα­θη­γη­τής δή­λω­σε:

«Ο κα­θέ­νας μπο­ρεί να δια­φη­μί­ζει ό,τι θέλει. Δεν έχει σχε­δια­στεί απο­στο­λή προς τον Άρη ίσως γιατί είναι πολύ δα­πα­νη­ρή. Δεν υπάρ­χει εγ­γύ­η­ση επι­στρο­φής από το συ­γκε­κρι­μέ­νο τα­ξί­δι.

Αυτό είναι απα­ρά­δε­κτο για τις επι­στη­μο­νι­κές υπη­ρε­σί­ες των χωρών που έχουν ασχο­λη­θεί με το θέμα. Ποιος όμως θα εμπο­δί­σει αυ­τούς που πι­στεύ­ουν όσα λέ­γο­νται ή εκεί­νους που θέ­λουν να αυ­το­κτο­νή­σουν; Η δια­φή­μι­ση δεν απο­τε­λεί και πραγ­μα­τι­κό­τη­τα».