Ευθ. Λέκκας: Οι δασικές πυρκαγιές πυροδοτούν την κλιματική κρίση

Τις επι­πτώ­σεις των δα­σι­κών πυρ­κα­γιών στο πε­ρι­βάλ­λον αλλά και τον βαθμό που αυτές επη­ρε­ά­ζουν την κλι­μα­τι­κή κρίση ανα­λύ­ει ο κα­θη­γη­τής Δυ­να­μι­κής Τε­κτο­νι­κής Εφαρ­μο­σμέ­νης Γε­ω­λο­γί­ας & Δια­χεί­ρι­σης Φυ­σι­κών Κα­τα­στρο­φών του ΕΚΠΑ και πρό­ε­δρος του ΟΑΣΠ, Ευ­θύ­μης Λέκ­κας.

«Πρό­σφα­τα, στο Εθνι­κό και Κα­πο­δι­στρια­κό Πα­νε­πι­στή­μιο Αθη­νών, έχει υπο­λο­γι­σθεί ότι αύ­ξη­ση 0,5 βαθ­μών σε ει­δι­κά ευαί­σθη­τες πε­ριο­χές όπως η Με­σό­γειος, αυ­ξά­νει κατά 30 ημέ­ρες τη διάρ­κεια των υψη­λών θερ­μο­κρα­σιών και κατά 5 τις ημέ­ρες καύ­σω­να. Μία δα­σι­κή πυρ­κα­γιά αυ­ξά­νει κατά 7 φορές τον κίν­δυ­νο πλημ­μυ­ρών, κατά 4 φορές τον κίν­δυ­νο διά­βρω­σης του εδά­φους και κατά 3 φορές τον κίν­δυ­νο κα­το­λι­σθή­σε­ων, ενώ όλα αυτά συ­ντε­λούν στην προ­έ­λα­ση της ερη­μο­ποί­η­σης και βέ­βαια στην πε­ραι­τέ­ρω επι­τά­χυν­ση της αύ­ξη­σης της θερ­μο­κρα­σί­ας. Ένας φαύ­λος δη­λα­δή κύ­κλος, του οποί­ου η τα­χύ­τη­τα εξέ­λι­ξης συ­νε­χώς αυ­ξά­νε­ται», ανα­φέ­ρει χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά.

Ανα­λυ­τι­κά ο κ. Λέκ­κας το­νί­ζει:

«Είναι προ­φα­νές ότι οι κοι­νω­νι­κές και οι­κο­νο­μι­κές επι­πτώ­σεις από τις πρό­σφα­τες πυρ­κα­γιές στον ελ­λη­νι­κό χώρο είναι ση­μα­ντι­κό­τα­τες.

Εκεί­νο όμως που είναι δύ­σκο­λο να απο­τι­μή­σου­με είναι οι επι­πτώ­σεις στο πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κό επί­πε­δο, επι­πτώ­σεις που ίσως αφή­σουν το απο­τύ­πω­μά τους για πάντα, συμ­βάλ­λο­ντας έτσι στην αυ­το­τρο­φο­δό­τη­ση ανα­τρο­φο­δό­τη­ση μιας επι­τα­χυ­νό­με­νης δια­δι­κα­σί­ας, που συ­γκρο­τεί την κλι­μα­τι­κή κρίση, που εμ­φα­νώς βιώ­νου­με, όχι μόνο εδώ στη χώρα μας, αλλά σε πα­γκό­σμιο επί­πε­δο.

Οι συ­νο­λι­κές επι­πτώ­σεις από τις δα­σι­κές πυρ­κα­γιές αντι­στοι­χί­ζο­νται με επι­πτώ­σεις στην πα­νί­δα, στη χλω­ρί­δα, στον αέρα, στο έδα­φος, στο υπέ­δα­φος, στο υδά­τι­νο στοι­χείο, στα υπό­γεια και επι­φα­νεια­κά νερά, όλα δη­λα­δή τα κύρια συ­στή­μα­τα που συ­νι­στούν την έν­νοια ”Πε­ρι­βάλ­λον”.

Κα­θέ­να σύ­στη­μα από τα ανω­τέ­ρω, τα οποία πε­ρι­λαμ­βά­νουν ένα με­γά­λο αριθ­μό υπο­συ­στη­μά­των, κα­τα­στρέ­φε­ται ή υπο­βαθ­μί­ζε­ται ση­μα­ντι­κά, δια­δι­κα­σία που έχει ανα­λυ­θεί με πολύ με­γά­λη λε­πτο­μέ­ρεια από τους αντί­στοι­χους επι­στη­μο­νι­κούς κλά­δους, όπως της Γε­ω­λο­γί­ας, της Κλι­μα­το­λο­γί­ας, της Δα­σο­λο­γί­ας, της Βιο­λο­γί­ας, της Γε­ω­πο­νί­ας, της Φυ­σι­κής, της Χη­μεί­ας, της Πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κής Μη­χα­νι­κής και άλλων, επι­στή­μες οι οποί­ες έχουν κάνει τε­ρά­στια βή­μα­τα προ­ό­δου, ει­δι­κά πάνω στα θέ­μα­τα δια­χεί­ρι­σης του Πε­ρι­βάλ­λο­ντος, σε προ­κα­τα­στρο­φι­κό, συν­κα­τα­στρο­φι­κό και με­τα­κα­τα­στρο­φι­κό επί­πε­δο.

Η δια­χεί­ρι­ση των δασών, η ρύ­παν­ση του αέρα, η μό­λυν­ση των υδά­των, η πρό­βλε­ψη εξέ­λι­ξης της δα­σι­κής πυρ­κα­γιάς, οι αλ­λοιώ­σεις στο έδα­φος, ο κα­το­λι­σθη­τι­κός κίν­δυ­νος, τα πλημ­μυ­ρι­κά φαι­νό­με­να, η αντι­με­τώ­πι­ση της διά­βρω­σης, ο επα­να­σχε­δια­σμός των υπο­δο­μών και των κρί­σι­μων δι­κτύ­ων, η πο­ρεία ανα­γέν­νη­σης του δά­σους, η ποιο­τι­κή και πο­σο­τι­κή υπο­βάθ­μι­ση του υδά­τι­νου στοι­χεί­ου, είναι μόνο με­ρι­κά από τα θέ­μα­τα που συ­γκρο­τούν τα επι­στη­μο­νι­κά πεδία, που διε­ρευ­νώ­νται με ό,τι πιο σύγ­χρο­νο υπάρ­χει από πλευ­ράς τε­χνο­λο­γί­ας από τους Έλ­λη­νες επι­στή­μο­νες.

Πρό­σφα­τα, στο Εθνι­κό και Κα­πο­δι­στρια­κό Πα­νε­πι­στή­μιο Αθη­νών, έχει υπο­λο­γι­σθεί ότι αύ­ξη­ση 0.5 βαθ­μών σε ει­δι­κά ευαί­σθη­τες πε­ριο­χές όπως η Με­σό­γειος, αυ­ξά­νει κατά 30 ημέ­ρες τη διάρ­κεια των υψη­λών θερ­μο­κρα­σιών και κατά 5 τις ημέ­ρες καύ­σω­να. Μία δα­σι­κή πυρ­κα­γιά αυ­ξά­νει κατά 7 φορές τον κίν­δυ­νο πλημ­μυ­ρών, κατά 4 φορές τον κίν­δυ­νο διά­βρω­σης του εδά­φους και κατά 3 φορές τον κίν­δυ­νο κα­το­λι­σθή­σε­ων, ενώ όλα αυτά συ­ντε­λούν στην προ­έ­λα­ση της ερη­μο­ποί­η­σης και βέ­βαια στην πε­ραι­τέ­ρω επι­τά­χυν­ση της αύ­ξη­σης της θερ­μο­κρα­σί­ας. Ένας φαύ­λος δη­λα­δή κύ­κλος, του οποί­ου η τα­χύ­τη­τα εξέ­λι­ξης συ­νε­χώς αυ­ξά­νε­ται».