N. Oικονόμου: «Εθνικός στρατηγικός στόχος η αύξηση του ρυθμού εμβολιασμού»

Κύριε Οικο­νό­μου, ο πόλεμος με τον κορω­νοϊό συνε­χί­ζε­ται και τώρα βρι­σκό­μα­στε αντι­μέ­τω­ποι με τις μεταλ­λά­ξεις όπως η ‘Δέλτα’. Είναι αυτό το τέταρτο κύμα και στην Ελλάδα; Τι πρέπει να προ­σέ­ξουμε τώρα;

Κυρία Ντόκου φαί­νε­ται όντως ότι έχουμε εισέλ­θει και στη χώρα μας στο τέταρτο κύμα. Παρά­γο­ντες, όπως η χαλά­ρωση των μέτρων και φαι­νό­μενα συνω­στι­σμού, σε συν­δυα­σμό με το υψηλό ακόμα ποσοστό ανεμ­βο­λί­α­στων, την επι­κρά­τηση του παραλ­λαγ­μέ­νου πολύ μετα­δο­τι­κού στε­λέ­χους Δέλτα αλλά και την ανα­πό­φευ­κτη επι­στροφή σε μια αυξη­μένη κινη­τι­κό­τητα των ανθρώ­πων οδηγούν σε απότομη αύξηση των κρου­σμά­των. Είναι βασικό να περιο­ρί­σουμε το 4ο κύμα ώστε να προ­φυ­λά­ξουμε τους συμπο­λί­τες μας, να απο­τρέ­ψουμε την υπερ­βο­λική πίεση στο σύστημα υγείας και να δια­φυ­λά­ξουμε την οικο­νο­μία και το βιοτικό μας επίπεδο. Η ενεργός επι­δη­μιο­λο­γική επι­τή­ρηση σε εθνικό και τοπικό επίπεδο, η αύξηση του ρυθμού εμβο­λια­σμών, η ενί­σχυση του συστή­μα­τος υγείας και η λήψη στο­χευ­μέ­νων μέτρων δημό­σιας υγείας πρέπει να απο­τε­λούν άμεσες προ­τε­ραιό­τη­τες μας στο επόμενο χρονικό διά­στημα.

Κατά την εκτί­μησή σας, ο ρυθμός των εμβο­λια­σμών στη χώρα, μας κάνει να είμαστε αισιό­δο­ξοι; Και πώς βλέπετε την πορεία των εμβο­λια­σμών στη Ρόδο;

Η Ελλάδα, με ποσοστό πλήρως εμβο­λια­σμέ­νων 48% με βάση τα στοι­χεία του European Centre for Disease Preventionand Control για τις 11 Ιουλίου βρί­σκε­ται σε μια μεσαία θέση στο ρυθμό εμβο­λια­σμών μεταξύ των Ευρω­παϊ­κών κρατών. Η χώρα παρου­σιά­ζει μεν μια καθυ­στέ­ρηση 5 εβδο­μά­δων στον προ­γραμ­μα­τι­σμό της για την επί­τευξη του στόχου της ανοσίας σε ποσοστό 70%, όμως παρό­μοια καθυ­στέ­ρηση παρου­σιά­ζουν ανε­πτυγ­μέ­νες χώρες όπως η Αυστρία και Ιταλία, ενώ η Γερ­μα­νία και Γαλλία έχουν μεγα­λύ­τερη καθυ­στέ­ρηση (6 και 7 εβδο­μά­δες αντί­στοιχα).

Η εκτί­μησή μου είναι ότι ο ρυθμός εμβο­λια­σμού στη χώρα μας μπορεί να κριθεί ως ικα­νο­ποι­η­τι­κός, δεδο­μέ­νου του μεγέ­θους του εγχει­ρή­μα­τος, των τερά­στιων τεχνι­κών και οργα­νω­τι­κών δυσκο­λιών, και της ελλειμ­μα­τι­κής κατά­στα­σης του εθνικού συστή­μα­τος υγείας σε υπο­δο­μές και προ­σω­πικό. Αυτό δεν σημαί­νει ότι δεν πρέπει να απο­τε­λεί εθνικό στρα­τη­γικό στόχο η αύξηση του ρυθμού εμβο­λια­σμού.

Στη Ρόδο, ξεκι­νή­σαμε με μια υστέ­ρηση στο ρυθμό εμβο­λια­σμών σε σχέση με άλλες περιο­χές της επι­κρά­τειας, επι­τα­χύ­ναμε όμως στην πορεία και καλύ­ψαμε εν πολλοίς το χαμένο έδαφος. Τελευ­ταία παρα­τη­ρεί­ται μια μικρή χαλά­ρωση που πρέπει να την αντι­με­τω­πί­σουμε άμεσα λόγω της ιδιαί­τε­ρης σημα­σίας που έχει ο εμβο­λια­σμός για οικο­νο­μική και κοι­νω­νική ζωή του τόπου.

Είναι αλήθεια ότι υπάρ­χουν πολλοί που είναι εξ αρχής αρνητές του εμβο­λια­σμού ή και σκε­πτι­κι­στές. Τι θα τους συνι­στού­σατε;

Υπάρ­χουν διά­φο­ρες κατη­γο­ρίες αρνητών (θρη­σκό­λη­πτοι, δει­σι­δαί­μο­νες, συνω­μο­σιο­λό­γοι, αμφι­σβη­τίες του κορω­νοϊού ή της ανα­γκαιό­τη­τας εμβο­λια­σμού, και υπο­στη­ρι­κτές της ελευ­θε­ρίας επι­λο­γής). Η κάθε κατη­γο­ρία χρήζει δια­φο­ρε­τι­κής αντι­με­τώ­πι­σης.

Κάποιοι επι­κα­λού­νται θείες επι­τα­γές και τη χρι­στια­νική παρά­δοση, και βλέπουν τα εμβόλια σαν όργανα του Σατανά. Αυτοί κινού­νται στις παρυφές παρα­θρη­σκευ­τι­κών οργα­νώ­σεων και δυστυ­χώς μπορεί να επη­ρε­ά­σουν κάποιο τμήμα του εκκλη­σια­ζό­με­νου κοινού. Την απά­ντηση σε αυτούς έδωσε η Ιερά Σύνοδος με πρό­σφατη εγκύ­κλιό της που τόνισε την ανάγκη εμβο­λια­σμού. Παρό­μοια θέση πήρε και η Ρωσική εκκλη­σία, που συμπλή­ρωσε ” Είναι αμαρτία να σκέ­φτε­σαι τον εαυτό σου και όχι τον άλλον”. Κάποιοι άλλοι βλέπουν το κίνημα εμβο­λια­σμού σαν μία παγκό­σμια συνω­μο­σία, σαν μία προ­σπά­θεια ελέγχου πλη­θυ­σμών και συνει­δή­σεων μέσω εισα­γω­γής στον οργα­νι­σμό προ­ϊ­ό­ντων νανο­τε­χνο­λο­γίας. Οι πηγές πλη­ρο­φό­ρη­σής τους είναι ομι­χλώ­δεις και συνήθως βρί­σκο­νται στο δια­δί­κτυο. Αυτούς δεν θα μπο­ρέ­σουμε εύκολα να τους πεί­σουμε, καθώς είναι επιρ­ρε­πείς σε θεωρίες συνω­μο­σίας (UFO, τσι­πά­κια, ψέκασμα).

Υπάρχει όμως και η κατη­γο­ρία των σκε­πτι­κι­στών, που γενικά δεν ενα­ντιώ­νο­νται στον εμβο­λια­σμό, αλλά ανη­συ­χούν για τις παρε­νέρ­γειές του. Εδώ οφεί­λουμε να τονί­σουμε ότι όλα τα φάρμακα έχουν κάποιες παρε­νέρ­γειες. Τα εμβόλια για τον κορω­νοϊό δεν απο­τε­λούν εξαί­ρεση, αλλά θεω­ρού­νται γενικά ασφαλή και απο­τε­λε­σμα­τικά. Με στα­τι­στι­κούς όρους, ο κίν­δυ­νος για παρε­νέρ­γειες είναι πολύ μικρός, και σαφώς μικρό­τε­ρος από τον κίνδυνο να νοσήσει κανείς.

Κάποιοι επι­φυ­λα­κτι­κοί προ­βάλ­λουν το επι­χεί­ρημα ότι η μακρο­χρό­νια ασφά­λεια των εμβο­λίων είναι άγνωστη, αφού αυτά δεν έχουν δοκι­μα­σθεί επαρκώς. Με βάση το αμε­ρι­κά­νικο κέντρο λοι­μώ­ξεων σοβαρές μακρο­χρό­νιες παρε­νέρ­γειες του εμβο­λια­σμού είναι εξαι­ρε­τικά απί­θα­νες, αν λάβουμε υπόψη μας τα στοι­χεία των εκα­τομ­μυ­ρίων εμβο­λια­σθέ­ντων σε όλο τον κόσμο και την ιστο­ρική γνώση ότι οι όποιες παρε­νέρ­γειες των εμβο­λίων συμ­βαί­νουν κατά κανόνα μέσα σε έξι εβδο­μά­δες. Επι­πρό­σθετα, πρέπει να λάβουμε υπόψη τα ανη­συ­χη­τικά πρό­σφατα δεδο­μένα που δεί­χνουν ότι και η ίδια η νόσηση από κορω­νοϊό μπορεί να έχει μακρο­πρό­θε­σμες επι­πτώ­σεις στην υγεία, ακόμα ενδε­χο­μέ­νως και σε περι­πτώ­σεις ήπιας ασθέ­νειας.

Τέλος, υπάρ­χουν οι κατη­γο­ρίες των εφη­συ­χα­σμέ­νων (που θεωρούν ότι οι ίδιοι δεν κιν­δυ­νεύ­ουν από σοβαρή νόσηση) και των υπο­στη­ρι­κτών της ελευ­θε­ρίας επι­λο­γής. Σε αυτούς μπο­ρούμε να πούμε ότι το πρό­βλημα δεν είναι μόνον αν θα νοσή­σουν οι ίδιοι, αλλά και αν αυτοί γίνουν φορείς της νόσου στους γύρω τους. Πρέπει δηλαδή να τους θέσουμε ενώπιον των κοι­νω­νι­κών ευθυνών τους.

Υπάρ­χουν πολλές ανη­συ­χίες για την δυνα­τό­τητα των εμβο­λίων να καλύ­ψουν τις μεταλ­λά­ξεις. Τι σημαί­νει αυτό; Θα πρέπει να περι­μέ­νουμε κι άλλες μεταλ­λά­ξεις και πώς θα τις αντι­με­τω­πί­σουμε;

Με τα μέχρι τώρα στοι­χεία, τα υπάρ­χο­ντα εμβόλια προ­σφέ­ρουν προ­στα­σία και απέ­να­ντι στη μετάλ­λαξη Δέλτα, αν και σε μικρό­τερο βαθμό από όσο απέ­να­ντι στο αρχικό στέ­λε­χος. Είναι πάντως πολύ απο­τε­λε­σμα­τικά στο να απο­τρέ­πουν τη σοβαρή νόσηση και τη νοση­λεία. Από την άλλη πλευρά, το χρονικό διά­στημα της ανοσίας που παρέ­χουν και η ενδε­χό­μενη ανάγκη χορή­γη­σης επι­πρό­σθε­της δόσης εμβο­λίου είναι ζητή­ματα υπό διε­ρεύ­νηση.

Κυρία Ντόκου κανείς δεν μπορεί να εγγυ­η­θεί ότι δεν θα έχουμε νέα στελέχη πιο μετα­δο­τικά ή πιο σοβαρά ως προς τις επι­πτώ­σεις τους στην υγεία. Ωστόσο θεω­ρούμε ότι με την προ­στα­σία που έχουμε από τα υπάρ­χο­ντα εμβόλια, σε συν­δυα­σμό με την αυξα­νό­μενη επι­στη­μο­νική γνώση που απο­κτούμε πάνω στον ιό και την βελ­τιού­μενη τεχνο­γνω­σία πάνω στην προ­σαρ­μογή, κατα­σκευή και διάθεση των εμβο­λίων θα μπο­ρέ­σουμε να αντι­με­τω­πί­σουμε την παν­δη­μία. Το πιο σημα­ντικό όπλο μας σε αυτή την μάχη όμως είναι ο εμβο­λια­σμός. Όσους περισ­σό­τε­ρους πεί­σουμε να εμβο­λια­στούν, τόσο θα μειώ­σουμε την κυκλο­φο­ρία του ιού στην κοι­νό­τητα και θα μειώ­σουμε τις ‘ευκαιρίες’ του ιού για νέες μεταλ­λά­ξεις.

Τα μέτρα προ­στα­σίας, η χρήση μάσκας, η τήρηση απο­στά­σεων κ.λπ. πρέπει να συνε­χί­ζουμε να τα εφαρ­μό­ζουμε; Για πόσο καιρό ακόμη θα πρέπει να μάθουμε να ζούμε με τον κορω­νοϊό;

Κυρία Ντόκου θεωρώ ότι βιώ­νουμε μία δύσκολη και εν πολλοίς απρό­βλε­πτη κατά­σταση, άρα δεν θα πρέπει να υπάρξει εφη­συ­χα­σμός, του­λά­χι­στον για το προ­σε­χές μέλλον. Τα μέτρα που ανα­φέ­ρατε δεν είναι ευχά­ρι­στα σε κανέναν αλλά είναι απο­τε­λε­σμα­τικά. Η εκτί­μησή μου είναι ότι οι περιο­ρι­σμοί (συνα­θροί­σεις, απο­στά­σεις, κλπ.), οι μάσκες και οι έλεγχοι, θα συνε­χί­σουν να απο­τε­λούν μέρος της καθη­με­ρι­νό­τη­τάς μας, του­λά­χι­στον βραχυ-μεσοπρόθεσμα. Παρα­μένω ωστόσο αισιό­δο­ξος ότι έχουμε ζήσει τα χει­ρό­τερα και ότι με υπομονή και επιμονή θα δούμε σύντομα φως στην άκρη του τούνελ.