“Ψυχραιμία αγαπητέ Πρόεδρε”-Ανοικτή επιστολή του Γ. Νικητιάδης προς τον Πρόεδρο της ΕΞΡ

Μετά την από­φα­ση του Δ.Σ της ΕΞΡ με βάση την οποία εξου­σιο­δο­τή­θη­καν ο Πρό­ε­δρος και ο Αντι­πρό­ε­δρος «από κοι­νού ή με­μο­νω­μέ­να να υπο­βάλ­λουν αί­τη­ση ή μη­νυ­τή­ρια ανα­φο­ρά προς τον Ει­σαγ­γε­λέα για οποιο­δή­πο­τε συ­κο­φα­ντι­κό ή δυ­σφη­μι­στι­κό δη­μο­σί­ευ­μα βλά­πτει την ει­κό­να του προ­ο­ρι­σμού μας» δη­λα­δή τη Ρόδο, ο τ. Υφυ­πουρ­γός Πο­λι­τι­σμού-Του­ρι­σμού και Γραμ­μα­τέ­ας του Τομέα Του­ρι­σμού του ΚΙΝΑΛ Γ. Νι­κη­τιά­δης, έδωσε στη δη­μο­σιό­τη­τα, ανοι­κτή επι­στο­λή προς τον Πρό­ε­δρο της Ένω­σης Ξε­νο­δό­χων Ρόδου το πε­ριε­χό­με­νο της οποί­ας έχει ως εξής :

«Αξιό­τι­με κ. Πρό­ε­δρε, αγα­πη­τέ Μα­νώ­λη, διά­βα­σα με προ­σο­χή την πρό­σφα­τη από­φα­ση του Δ.Σ της Ένω­σης Ξε­νο­δό­χων Ρόδου σε σχέση με την ποι­νι­κο­ποί­η­ση θε­μά­των που σχε­τί­ζο­νται με την ελεύ­θε­ρη έκ­φρα­ση κάθε πο­λί­τη και θα μου επι­τρέ­ψεις να πα­ρα­τη­ρή­σω τα πα­ρα­κά­τω :

Πρώ­τον Απο­τε­λεί ανα­φαί­ρε­το δι­καί­ω­μα κάθε πο­λί­τη και κάθε Ένω­σης, να κα­τα­θέ­τει μη­νύ­σεις και αγω­γές προ­κει­μέ­νου να διεκ­δι­κή­σει την απο­κα­τά­στα­ση του Δι­καί­ου. Είναι συ­νε­πώς δι­καί­ω­μά σας να λαμ­βά­νε­τε ελευ­θέ­ρως οποια­δή­πο­τε από­φα­ση και να ασκεί­τε οποιο­δή­πο­τε δι­καί­ω­μα σας προ­βλέ­πε­ται από το Νόμο. Δεν θα πρέ­πει ωστό­σο να δια­λά­θει της προ­σο­χής σου και των εκλε­κτών μελών του Δ.Σ της Ένω­σης, ότι απο­τε­λεί ταυ­το­χρό­νως δι­καί­ω­μα κάθε πο­λί­τη να εκ­φρά­ζει την άποψή του. Αν αυτή, πα­ρα­βαί­νει κα­νό­νες δι­καί­ου, είναι προ­φα­νές ότι θα το κρί­νει η Ελ­λη­νι­κή Δι­καιο­σύ­νη.

Το αγαθό ωστό­σο της ελευ­θε­ρί­ας της έκ­φρα­σης, απο­τε­λεί θε­μέ­λιο της δη­μο­κρα­τί­ας και είμαι βέ­βαιος ότι όλοι μας συμ­με­ρι­ζό­μα­στε την αρχή αυτή, όσο και αν κά­ποιες φορές, ενο­χλού­μα­στε από την άσκη­ση της. Θα σας υπεν­θυ­μί­σω απλώς την πα­σί­γνω­στη έκ­φρα­ση που φέ­ρε­ται να είπε ο Βολ­ταί­ρος «Δια­φω­νώ με όσα λες, αλλά θα αγω­νι­στώ μέχρι θα­νά­του για να δια­τη­ρή­σεις το δι­καί­ω­μα

σου να τα λες». Δεν μπορώ να φα­ντα­στώ ότι η Ένωση σας δια­φω­νεί με την ρήση αυτή.

Δεύ­τε­ρον Θεωρώ αγα­πη­τέ Πρό­ε­δρε, υπερ­βο­λι­κή την ανη­συ­χία σας σε σχέση με το δη­μο­σί­ευ­μα που απο­τέ­λε­σε την αφορ­μή της από­φα­σής σας.

Η Ρόδος, όπως κάλ­λιον εμού γνω­ρί­ζε­τε όλοι, απο­τε­λεί μο­να­δι­κό προ­ο­ρι­σμό σε πα­γκό­σμιο επί­πε­δο. Ένα δη­μο­σί­ευ­μα, του βε­λη­νε­κούς που είχε το συ­γκε­κρι­μέ­νο, θεωρώ αδύ­να­τον να κα­τα­φέ­ρει «να ζη­μιώ­σει και να υπο­βαθ­μί­σει την αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τα της Ρόδου» όπως κα­τα­γρά­φε­ται κατά λέξη στην από­φα­σή σας. Σκο­πί­μως δεν ανα­φέ­ρο­μαι στο πε­ριε­χό­με­νό του δη­μο­σιεύ­μα­τος, δε­δο­μέ­νου ότι πρό­θε­ση μου με την δη­μό­σια αυτή επι­στο­λή δεν είναι σε καμ­μία πε­ρί­πτω­ση να υπει­σέλ­θω στην αιτία που προ­κά­λε­σε τις αντι­δρά­σεις σας.

Τούτη την ώρα, και ο τε­λευ­ταί­ος συ­μπο­λί­της μας, πρέ­πει να τα­χθεί στην απο­στο­λή του εμ­βο­λια­σμού όλων σε μια παλ­λαϊ­κή εκ­στρα­τεία. Να πρα­σι­νί­σουν, από άκρη σε άκρη όλα τα νησιά μας. Και γνω­ρί­ζω ότι συμ­φω­νεί­τε μαζί μου. Αντι­πα­ρα­θέ­σεις συ­νε­πώς και κό­ντρες, μπο­ρούν να πε­ρι­μέ­νουν.

Τρί­τον Ο κ. Χαρ­δα­λιάς αγα­πη­τέ μου Πρό­ε­δρε προ­σφά­τως, δη­μο­σί­ως ανα­φέρ­θη­κε στο ιικό φορ­τίο της Ρόδου και στον δια­φαι­νό­με­νο κίν­δυ­νο να ει­σέλ­θει η Ρόδος στο «κόκ­κι­νο». Η δή­λω­ση του κ. Χαρ­δα­λιά, είχε τε­ρά­στια δη­μο­σιό­τη­τα και το βε­λη­νε­κές της, έφθα­σε στις αγο­ρές που μας εν­δια­φέ­ρουν. Το ότι ο κ. Χαρ­δα­λιάς , δεν φρό­ντι­σε να μας προει­δο­ποι­ή­σει χωρίς να δώσει δη­μο­σιό­τη­τα, δεν απο­τε­λεί σφάλ­μα ; Προ­σέξ­τε. Σφάλ­μα ήτανε, δεν ήταν ποι­νι­κό αδί­κη­μα. Συμ­φώ­νως όμως με την από­φα­ση σας και ο κ. Χαρ­δα­λιάς θα πρέ­πει να μη­νυ­θεί από την Ένωση. Είναι έτσι ; Θα μη­νύ­σε­τε τον κ. Χαρ­δα­λιά ; θα του απο­στεί­λε­τε την από­φα­ση σας για να φο­βη­θεί ; Κα­τα­λα­βαί­νε­τε σε τι φαύλο κύκλο σας οδη­γεί η από­φα­σή σας ; Προ­φα­νώς και ορθώς δεν θα μη­νύ­α­τε ποτέ τον κ. Χαρ­δα­λιά.

Τέ­ταρ­τον Ανα­φέ­ρε­στε αγα­πη­τέ Πρό­ε­δρε, σε «πο­λι­τι­κή σκό­πευ­ση» (αυτή είναι η έκ­φρα­ση σας κατά λέξη), που υπη­ρε­τεί το δη­μο­σί­ευ­μα που σας ενό­χλη­σε. Πι­στεύ­ε­τε πραγ­μα­τι­κά κ. Πρό­ε­δρε, ότι και η δική σας από­φα­ση, δεν εμπε­ριέ­χει πο­λι­τι­κές στο­χεύ­σεις ; Εκτι­μά­ται ότι υπάρ­χει πο­λί­της που δεν αντι­λαμ­βά­νε­ται, πως

έχουν τα πράγ­μα­τα, πέραν βε­βαί­ως της προ­στα­σί­ας του του­ρι­σμού που είμαι βέ­βαιος ότι άπα­ντες επι­διώ­κου­με ; Σε κάθε πε­ρί­πτω­ση, η απει­λή που δια­τυ­πώ­νε­τε με την από­φα­ση σας προς κάθε κα­τεύ­θυν­ση, όταν βάλει ευ­θέ­ως κατά την ελευ­θε­ρία της έκ­φρα­σης και του λόγου , δεν υπη­ρε­τεί πο­λι­τι­κές σκο­πι­μό­τη­τες επο­χών, με τις οποί­ες είμαι βέ­βαιος δεν έχετε καμία σχέση ;

Αγα­πη­τέ Πρό­ε­δρε, η από­φα­ση του Δ.Σ της Ένω­σης, δεν συ­νά­δει με τις δη­μο­κρα­τι­κές κα­τα­κτή­σεις της χώρας μας και φο­βά­μαι ότι απο­τε­λεί προ­ϊ­όν υπερ­βάλ­λο­ντα ζήλου. Σε αυτές τις δύ­σκο­λες στιγ­μές που περ­νά­ει ο του­ρι­σμός μας, απαι­τεί­ται πάνω απ’ όλα ψυ­χραι­μία. Οι όποιες δια­φο­ρές υπάρ­χουν, τούτη τη στιγ­μή ας πα­ρα­με­ρι­στούν. Ένωση των δυ­νά­με­ων χρειά­ζε­ται και όχι διαί­ρε­ση.

Και κάτι τε­λευ­ταίο, αγα­πη­τέ μου Πρό­ε­δρε, επει­δή δια­τη­ρώ τη βε­βαιό­τη­τα ότι συμ­φω­νού­με όλοι με το πνεύ­μα της επι­στο­λής αυτής. Αν είναι έτσι, δεν χρειά­ζε­ται ούτε καν να μου απα­ντή­σε­τε. Απλώς, ας βάλει ο κα­θέ­νας τα όπλα του στις θήκες τους, μέχρι να φύγει η κα­τά­ρα του ιού που βρήκε την αν­θρω­πό­τη­τα και ας προ­σπα­θή­σου­με όλοι μαζί, να μεί­νου­με υγιείς και να κρα­τή­σου­με όρθιο τον του­ρι­σμό μας χωρίς αντι­πα­ρα­θέ­σεις και χωρίς απει­λές.

Με τιμή

Γιώρ­γος Νι­κη­τιά­δης