Ντροπιαστική η εικόνα της Ελλάδας – Στην τελευταία θέση της ΕΕ για εργαζόμενους με αναπηρία

Μόλις οι 3 στους 10 ανά­πη­ρους απα­σχο­λού­νται στην Ελ­λά­δα με μι­σθω­τή ερ­γα­σία. Κό­λα­φος για τη χώρα μας η έκ­θε­ση “Δι­καί­ω­μα στην Ερ­γα­σία” για τα Αν­θρώ­πι­να Δι­καιώ­μα­τα (EDF) του Ευ­ρω­παϊ­κού Φό­ρουμ Ατό­μων με Ανα­πη­ρία.

Ακόμη μία αρ­νη­τι­κή πρω­τιά με­τα­ξύ των κρα­τών-μελών της Ευ­ρω­παϊ­κής Ένω­σης (ΕΕ) κα­τέ­χει η χώρα μας, σύμ­φω­να με την έκ­θε­ση “Δι­καί­ω­μα στην Ερ­γα­σία” για τα Αν­θρώ­πι­να Δι­καιώ­μα­τα (EDF), του Ευ­ρω­παϊ­κού Φό­ρουμ Ατό­μων με Ανα­πη­ρία.

Σύμ­φω­να με την έκ­θε­ση, στην Ελ­λά­δα και Ιρ­λαν­δία ερ­γά­ζε­ται μόλις το 32,6% των ατό­μων με ανα­πη­ρία (ΑμεΑ), ενώ τη λίστα της ντρο­πής συ­μπλη­ρώ­νουν η Κρο­α­τία με μόλις 37% και η Ισπα­νία με 39%.

Στις 3 πρώ­τες θέ­σεις βρί­σκο­νται η Δανία με 60,1%, η Λε­το­νία με 60,8% και πρώτη είναι η Εσθο­νία με πο­σο­στό απα­σχό­λη­σης ατό­μων με ανα­πη­ρία 64,9%.

«H ει­κό­να της Ελ­λά­δας είναι ντρο­πια­στι­κή, καθώς εί­μα­στε στην τε­λευ­ταία θέση με το μι­κρό­τε­ρο πο­σο­στό ερ­γα­ζο­μέ­νων με ανα­πη­ρία», σχο­λιά­ζει ο πρό­ε­δρος του Ευ­ρω­παϊ­κού Φό­ρουμ Ατό­μων με Ανα­πη­ρία και της Ε.Σ.Α.μεΑ, Ιω­άν­νης Βαρ­δα­κα­στά­νης.

Συ­γκε­κρι­μέ­να, σύμ­φω­να με την Έκ­θε­ση, στην ΕΕ απα­σχο­λεί­ται κατά μέσο όρο με μι­σθω­τή ερ­γα­σία το 51,3% των ενερ­γών ατό­μων με ανα­πη­ρία ( το 1 στα 2 άτομα) σε ηλι­κία ερ­γα­σί­ας.

Μι­κρό­τε­ρο το πο­σο­στό ερ­γα­σί­ας στις γυ­ναί­κες με ανα­πη­ρία

Ανα­φο­ρι­κά με την πλήρη απα­σχό­λη­ση, η κα­τά­στα­ση είναι ακόμη πιο άσχη­μη, ει­δι­κά για τις γυ­ναί­κες με ανα­πη­ρία.

Σε 11 χώρες, λι­γό­τε­ρο από το 20% των γυ­ναι­κών με ανα­πη­ρία απα­σχο­λού­νται με πλήρη απα­σχό­λη­ση.

Με­τα­ξύ αυτών βρί­σκε­ται φυ­σι­κά η Ελ­λά­δα, η Ιρ­λαν­δία, το Βέλ­γιο, η Ισπα­νία, η Ιτα­λία, η Μάλτα, η Πο­λω­νία, η Ουγ­γα­ρία, η Κρο­α­τία, η Ρου­μα­νία και η Βουλ­γα­ρία.

Αυτό συμ­βαί­νει παρά το γε­γο­νός ότι οι γυ­ναί­κες με ανα­πη­ρία είναι, κατά μέσο όρο, πιο μορ­φω­μέ­νες από τους άν­δρες με ανα­πη­ρία.

Μι­κρό­τε­ροι και οι μι­σθοί για τα άτομα με ανα­πη­ρία

Η έκ­θε­ση απο­κα­λύ­πτει επί­σης ότι τα άτομα με ανα­πη­ρία εξα­κο­λου­θούν να αμεί­βο­νται με λι­γό­τε­ρα χρή­μα­τα από την ερ­γα­σί­ας τους, πα­ρό­λο που χρειά­ζο­νται υψη­λό­τε­ρο ει­σό­δη­μα για να αντι­με­τω­πί­σουν το πρό­σθε­το κό­στος ζωής σε μια κοι­νω­νία που ει­σά­γει δια­κρί­σεις και σε πολ­λές πε­ρι­πτώ­σεις δεν είναι προ­σβά­σι­μη.

Τα έξοδα στέ­γα­σης και με­τα­φο­ράς, για πα­ρά­δειγ­μα, συ­νι­στούν δυ­σα­νά­λο­γα υψηλή επι­βά­ρυν­ση για τα άτομα με ανα­πη­ρία σε σύ­γκρι­ση με τα άτομα χωρίς ανα­πη­ρία.

Η έκ­θε­ση εξη­γεί, επί­σης, ότι τα άτομα με ανα­πη­ρία επι­βα­ρύ­νο­νται με υψη­λό­τε­ρο κό­στος για την απα­σχό­λη­ση, όπως η πλη­ρω­μή για ει­δι­κή με­τα­φο­ρά λόγω απρό­σι­των δη­μό­σιων συ­γκοι­νω­νιών, για προ­σω­πι­κή βο­ή­θεια κ.ά.

Αυτοί είναι και οι λόγοι για τους οποί­ους η έκ­θε­ση που δό­θη­κε χθες, Τε­τάρ­τη, στη δη­μο­σιό­τη­τα, καλεί τις χώρες της ΕΕ να συ­νε­χί­σουν να πα­ρέ­χουν επι­δό­μα­τα ανα­πη­ρί­ας, ακόμη και όταν οι άν­θρω­ποι ερ­γά­ζο­νται με πλήρη απα­σχό­λη­ση, ως μέσο για την αντι­στάθ­μι­ση αυτών των δα­πα­νών.

Η έκ­θε­ση υπο­γραμ­μί­ζει επί­σης την κοινή χρήση επι­βλα­βών μο­ντέ­λων απα­σχό­λη­σης που, ενώ συχνά δη­μιουρ­γού­νται με καλές προ­θέ­σεις, κα­τα­λή­γουν να προ­κα­λούν δια­κρί­σεις και σε ορι­σμέ­νες πε­ρι­πτώ­σεις να εκ­με­ταλ­λεύ­ο­νται τα άτομα με ανα­πη­ρία.

Τα μο­ντέ­λα προ­στα­τευ­μέ­νης απα­σχό­λη­σης (επι­χει­ρή­σεις που γε­νι­κά απα­σχο­λούν την πλειο­νό­τη­τα των ατό­μων με ανα­πη­ρία σε κλει­στά πε­ρι­βάλ­λο­ντα), έχουν και άλλα προ­βλή­μα­τα, καθώς οι ερ­γα­ζό­με­νοι έχουν συχνά χα­μη­λό­τε­ρους μι­σθούς (με­ρι­κές φορές κάτω από τον κα­τώ­τα­το μισθό), κακές συν­θή­κες ερ­γα­σί­ας, λι­γό­τε­ρες ευ­και­ρί­ες στα­διο­δρο­μί­ας και έλ­λει­ψη στα­θε­ρό­τη­τας.

Συ­στά­σεις από την EDF

Η έκ­θε­ση δια­τυ­πώ­νει μια σειρά συ­στά­σε­ων προς τις δη­μό­σιες αρχές, συ­μπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νης της ΕΕ και των χωρών-μελών της.

Να επι­τρέ­πε­ται στα άτομα να δια­τη­ρούν τα ανα­πη­ρι­κά επι­δό­μα­τα ανα­πη­ρί­ας όταν ερ­γά­ζο­νται

Απα­γό­ρευ­ση της πρα­κτι­κής πλη­ρω­μής ατό­μων με ανα­πη­ρία κάτω από τον κα­τώ­τα­το μισθό και προ­ώ­θη­ση μο­ντέ­λων απα­σχό­λη­σης που διευ­κο­λύ­νουν τη με­τά­βα­ση προς την έντα­ξη στην ανοι­χτή αγορά ερ­γα­σί­ας.

Προ­ώ­θη­ση απο­τε­λε­σμα­τι­κών πρα­κτι­κών για πρό­σβα­ση σε εύ­λο­γες προ­σαρ­μο­γές και απα­σχό­λη­ση ατό­μων με ανα­πη­ρία που επη­ρε­ά­ζο­νται από άλλες μορ­φές πε­ρι­θω­ριο­ποί­η­σης.

«Το να έχου­με ερ­γα­σία είναι ζω­τι­κής ση­μα­σί­ας για τη ζωή μας. Όπως φαί­νε­ται σε αυτή την έκ­θε­ση, υπάρ­χει ένα πολύ πραγ­μα­τι­κό ζή­τη­μα των ατό­μων με ανα­πη­ρία που απο­κό­πτο­νται εντε­λώς από την αγορά ερ­γα­σί­ας και μια πα­ράλ­λη­λη κρίση για όσους κα­τα­φέρ­νουν να βρουν ερ­γα­σία καθώς πλη­ρώ­νο­νται κάτω από το κα­τώ­τα­το ημε­ρο­μί­σθιο, ερ­γά­ζο­νται σε χω­ρι­στά πε­ρι­βάλ­λο­ντα και στε­ρού­νται τα βα­σι­κά τους δι­καιώ­μα­τα», δή­λω­σε η ευ­ρω­βου­λευ­τής Katrin Langesiepen, πρό­ε­δρος της Δια­κομ­μα­τι­κής Ομά­δας του Ευ­ρω­παϊ­κού Κοι­νο­βου­λί­ου για θέ­μα­τα Ανα­πη­ρί­ας και αντι­πρό­ε­δρος της Επι­τρο­πής Απα­σχό­λη­σης και Κοι­νω­νι­κών Υπο­θέ­σε­ων.