Απαράδεκτη η δίωξη εις βάρος αργυροχρυσοχόων που κατηγορήθηκαν για υπεξαίρεση κοσμημάτων

Απα­ρά­δε­κτη κρίθηκε χθες από το Τρι­με­λές Εφετείο Δωδε­κα­νή­σου επί κακουρ­γη­μά­των η δίωξη για από κοινού υπε­ξαί­ρεση αντι­κει­μέ­νου ιδιαι­τέ­ρως μεγάλης αξίας που το εμπι­στεύ­θη­καν στον υπαίτιο λόγω της ιδιό­τη­τάς του ως δια­χει­ρι­στή ξένης περιου­σίας εις βάρος δύο αργυ­ρο­χρυ­σο­χόων μελών γνωστής οικο­γέ­νειας του νησιού, που κατα­μη­νύ­θη­καν από πρώην συνε­ταίρο, συγγενή τους.

Το δικα­στή­ριο έκανε δεκτή σχετική ένσταση που προ­έ­βαλε ο συνή­γο­ρος των κατη­γο­ρου­μέ­νων δικη­γό­ρος κ. Μανώλης Κου­τσού­κος, επι­ση­μαί­νο­ντας ότι η υπόθεση αφορά σε περιου­σία λυθεί­σας εται­ρείας και η έγκληση όφειλε να υπο­βλη­θεί από όλους του εκκα­θα­ρι­στές, ενώ περαι­τέρω κακώς μπήκε στο πινάκιο του δικα­στη­ρίου καθώς ως την 31η Οκτω­βρίου 2019 δυνάμει νόμου όφειλε να έχει υπο­βλη­θεί από τους εκκα­θα­ρι­στές σχετική δήλωση για την πρόοδο της δίκης.

Το ιστο­ρικό της υπό­θε­σης φέρεται να έχει ως εξής:

Δυνάμει ιδιω­τι­κού συμ­φω­νη­τι­κού, που υπε­γράφη το έτος 1987, νομίμως δημο­σιευ­μέ­νου στα βιβλία προ­σω­πι­κών εται­ρειών του Πρω­το­δι­κείου Ρόδου, η πρώτη κατη­γο­ρου­μένη και ο δεύ­τε­ρος κατη­γο­ρού­με­νος, συνέ­στη­σαν από κοινού με τον εγκα­λού­ντα συγγενή τους, ομόρ­ρυθμη εταιρία με έδρα στη Μεσαιω­νική Πόλη, σε ισόγειο κατά­στημα -συνιδιοκτησίας του εγκα­λού­ντος, του δευ­τέ­ρου κατη­γο­ρου­μέ­νου και του πατέρα της πρώτης κατη­γο­ρου­μέ­νης, οι οποίοι είναι αδέρφια με σκοπό την εμπορία ειδών αργυ­ρο­χρυ­σο­χο­ΐας και με αρχικό κεφά­λαιο 2.100.000 δραχμές στο οποίο συμ­με­τεί­χαν οι τρεις ιδρυτές κατά ποσοστό 1/3 έκαστος εξ αυτών.

Η ανωτέρω ομόρ­ρυθμη εταιρία υπέβαλε δήλωση έναρξης εργα­σιών στη Δ.Ο.Υ. Ρόδου το 1988, λει­τούρ­γησε έως τον Ιούλιο του 2008, οπότε και λύθηκε με εξώδικη καταγ­γε­λία του εγκα­λού­ντος, επι­δο­θείσα στους δύο πρώτους κατη­γο­ρού­με­νους και ομορ­ρύθ­μους εταί­ρους της.

Έκτοτε, η ανωτέρω εται­ρεία τέθηκε υπό εκκα­θά­ριση, με συνεκ­κα­θα­ρι­στές, εκ του νόμου και τους τρεις πρώην ομορ­ρύθ­μους εταί­ρους, καθόσον δεν είχε συμ­φω­νη­θεί κάτι άλλο στο ανωτέρω συμ­φω­νη­τικό.

Κατά τους ισχυ­ρι­σμούς του μηνυτή ενερ­γώ­ντας από κοινού δεν προ­χώ­ρη­σαν στη διε­νέρ­γεια της εκκα­θά­ρι­σης αλλά αντι­θέ­τως, ιδιο­ποι­ή­θη­καν παρά­νομα κινητά αντι­κεί­μενα της εται­ρείας.

Συγκε­κρι­μένα, σύμφωνα με τους ισχυ­ρι­σμούς του μηνυτή ιδιο­ποι­ή­θη­καν 250 περι­δέ­ραια, 300 δαχτυ­λί­δια, 280 βρα­χιό­λια, 450 σταυ­ρούς, 600 μεντα­γιόν και 20 ζεύγη σκου­λα­ρί­κια, συνο­λι­κής αξίας περίπου 1.350.000 ευρώ.

Επι­πλέον, την 25-7-2008 αμφό­τε­ροι φέρο­νται να εξέ­δω­σαν επ’ ονόματι της εται­ρείας, αν και αυτή τελούσε υπό εκκα­θά­ριση, τέσσερα τιμο­λό­για συνο­λι­κού ποσού 471,20 ευρώ, με φερό­μενη ως πωλή­τρια την υπό εκκα­θά­ριση εται­ρεία και φερό­μενο ως αγο­ρα­στή τον δεύτερο κατη­γο­ρού­μενο.

Η πραγ­μα­τική αξία των κινητών πραγ­μά­των που συγκρο­τούν τον εξο­πλι­σμό της επι­χεί­ρη­σης φέρεται να ανέρ­χε­ται συνο­λικά στο ποσό των 150.000 ευρώ.