Κατέθεσαν αγωγή κατά του Δημοσίου οι συγγενείς αποθανόντος στις φυλακές!

Ενώ­πιον του Τρι­με­λούς  Διοι­κη­τι­κού Πρω­το­δι­κεί­ου Ηρα­κλεί­ου, κατά του Ελ­λη­νι­κού Δη­μο­σί­ου, προ­σφεύ­γουν οι γο­νείς και η αδελ­φή 31χρο­νου Αφα­ντε­νού, μη­χα­νι­κού αυ­το­κι­νή­των, που πέ­θα­νε μετά από χρήση κο­κτέιλ ναρ­κω­τι­κών, στο κελί που εκρα­τεί­το, στις φυ­λα­κές της Αλι­καρ­νασ­σού.

Ήταν ένας νέος άν­θρω­πος, που κου­βα­λού­σε το δικό του Γολ­γο­θά και που χά­ρι­σε ζωή με τον θά­να­τό του.

Όταν η οι­κο­γέ­νεια του 31χρο­νου ενη­με­ρώ­θη­κε πως ο γιος τους ήταν εγκε­φα­λι­κά νε­κρός, πήραν την από­φα­ση να δω­ρί­σουν τα όρ­γα­νά του.

Επι­δει­κνύ­ο­ντας γεν­ναιό­τη­τα ψυχής και λε­βε­ντιά, οι γο­νείς του 31χρο­νου συ­ναί­νε­σαν στη δωρεά των ορ­γά­νων του γιου τους για να κερ­δί­σουν τη ζωή, συ­νάν­θρω­ποί μας. Στή­θη­κε προς τούτο αε­ρο­γέ­φυ­ρα ζωής, που ολο­κλη­ρώ­θη­κε την 29η Αυ­γού­στου 2014.

Από νο­σο­κο­μείο της Αθή­νας ελή­φθη­σαν τα δύο νεφρά, από τη Θεσ­σα­λο­νί­κη το ήπαρ και οι κε­ρα­τοει­δείς από το «ΠΑΓΝΗ».

Η μη­τέ­ρα του, που είχε ανοί­ξει την καρ­διά της, σε συ­νέ­ντευ­ξή της σε συ­ντά­κτη της «δη­μο­κρα­τι­κής», είχε απο­κα­λύ­ψει με­τα­ξύ άλλων ότι ο 31χρο­νος λε­βέ­ντης, που είχε μπλέ­ξει στα γρα­νά­ζια της χρή­σης, ήταν και θύμα της κρα­τι­κής αναλ­γη­σί­ας για τους κρα­τού­με­νους.

Πι­θα­νο­λό­γη­σε μά­λι­στα ότι δεν έχει γίνει ου­σιώ­δης έρευ­να για να βρε­θούν εκεί­νοι που τρο­φο­δό­τη­σαν τον κρα­τού­με­νο γιο της με ναρ­κω­τι­κά, ενώ θε­ω­ρεί βέ­βαιο ότι δεν του πα­ρεί­χαν την απαι­τού­με­νη ια­τρι­κή συν­δρο­μή με το που δια­πι­στώ­θη­κε ότι είχε χάσει τις αι­σθή­σεις του, το πρωί της 17ης Αυ­γού­στου 2014.

Στον 31χρονο, όπως ξα­νά­γρα­ψε η «δη­μο­κρα­τι­κή», είχε επι­βλη­θεί ποινή κά­θειρ­ξης 13 ετών και χρη­μα­τι­κή ποινή 20.000 ευρώ γιατί ενε­πλά­κη σε υπό­θε­ση δια­κί­νη­σης κο­κα­ΐ­νης και κάν­να­βης.

Στην ίδια υπό­θε­ση είχε επι­βλη­θεί ποινή κά­θειρ­ξης 15 ετών και χρη­μα­τι­κή ποινή 50.000 ευρώ σε έναν 28χρονο, αστυ­νο­μι­κό, που υπη­ρε­τού­σε στην ομάδα ΔΙΑΣ.

Στην υπό­θε­ση είχαν εμπλα­κεί και 9 ακόμη άτομα που κρί­θη­καν αθώοι.

Η Δίωξη Ναρ­κω­τι­κών είχε υπο­στη­ρί­ξει με­τα­ξύ άλλων ότι ο 31χρο­νος προ­έ­βαι­νε στην αγορά ακα­θό­ρι­στων πο­σο­τή­των ναρ­κω­τι­κών ου­σιών μέσω της εται­ρεί­ας «SPEEDEX» και προ­κει­μέ­νου, να απο­φεύ­γει τη σύλ­λη­ψή του, από τις διω­κτι­κές αρχές, διέ­θε­τε το χρη­μα­τι­κό ποσό των 100 ευρώ, για κάθε πα­ρα­λα­βή ναρ­κω­τι­κών, στον αστυ­νο­μι­κό.

Ο μη­χα­νι­κός βρέ­θη­κε να κα­τέ­χει στην οικία του, σε συ­νερ­γείο αυ­το­κι­νή­των στ’ Αφά­ντου, καθώς και σε έτερη οικία, που χρη­σι­μο­ποιού­σε ως κρύ­πτη, έξι ανι­σο­βα­ρείς συ­σκευα­σί­ες, με πο­σό­τη­τα ακα­τέρ­γα­στης κάν­να­βης, συ­νο­λι­κού βά­ρους 56,6 γραμ., τέσ­σε­ρις ανι­σο­βα­ρείς συ­σκευα­σί­ες, με πο­σό­τη­τα κο­κα­ΐ­νης συ­νο­λι­κού βά­ρους 2,9 γραμ. και μία ζυ­γα­ριά ακρι­βεί­ας.

Ο ίδιος και οι οι­κεί­οι του υπο­στή­ρι­ξαν από την πρώτη στιγ­μή ότι ήταν εξαρ­τη­μέ­νος από τα ναρ­κω­τι­κά.

Στην αγωγή τους εκ­θέ­τουν ότι ο 31χρο­νος κατά τη διάρ­κεια της κρά­τη­σής του εγυ­μνά­ζε­το τα­κτι­κά, κυ­ρί­ως με ασκή­σεις πυγ­μα­χί­ας, δια­τη­ρώ­ντας αρί­στη φυ­σι­κή και πνευ­μα­τι­κή κα­τά­στα­ση.

Η δίκη επί της εφέ­σε­ως του ενώ­πιον του Πε­ντα­με­λούς Εφε­τεί­ου Κα­κουρ­γη­μά­των Δω­δε­κα­νή­σου στην Ρόδο, ορι­σθεί­σα για την 10.06.2014 δεν διε­ξή­χθη, αλλά ανε­βλή­θη για τις 09.10.2014, λόγω πα­ρέ­λευ­σης του προ­βλε­πό­με­νου ωρα­ρί­ου, προς με­γά­λη απο­γο­ή­τευ­σή του, καθώς ήλ­πι­ζε δι­καιο­λο­γη­μέ­να στην μεί­ω­ση της ποι­νής και στην εν­δε­χό­με­νη από­λυ­σή του από την φυ­λα­κή.

Ανα­φε­ρό­με­νοι στις συν­θή­κες της νο­ση­λεί­ας του μετά την «δη­λη­τη­ρί­α­ση» του από κο­κτέιλ ναρ­κω­τι­κών, το­νί­ζουν ότι ενώ  οι ια­τροί τον επα­νέ­φε­ραν από το κώμα και  η καρ­διά και τα άλλα όρ­γα­να  επα­νέ­κτη­σαν την λει­τουρ­γία τους, εν τού­τοις δεν  είχε καμία, ούτε ανέ­κτη­σε ποτέ κατά την διάρ­κεια της νο­ση­λεί­ας του,  επαφή με το πε­ρι­βάλ­λον, με τον εγκέ­φα­λο να μην αντι­δρά και να πα­ρα­μέ­νει νε­κρω­μέ­νος, οπότε κι απο­φά­σι­σαν να δω­ρί­σουν τα όρ­γα­νά του.

Τα ευ­ρή­μα­τα της νε­κρο­ψί­ας – νε­κρο­το­μής επι­βε­βαί­ω­σαν ότι στην φυ­λα­κή δια­κι­νού­ντο και δια­κι­νού­νται ναρ­κω­τι­κές ου­σί­ες και άλλα κα­τα­σταλ­τι­κά του ΚΣΝ  υπνω­τι­κά και αγ­χο­λυ­τι­κά φάρ­μα­κα.

Οι οι­κεί­οι του το­νί­ζουν ότι στην επέ­λευ­ση του θα­νά­του δεν συ­ντέ­λε­σε αι­τιω­δώς κά­ποια υπαί­τια συ­μπε­ρι­φο­ρά τρί­του εκτός του προ­σω­πι­κού του Κα­τά­στη­μα­τος Κρά­τη­σης Νέας Αλι­καρ­νασ­σού  προ­σώ­που, ούτε κα­τέ­στη δυ­να­τή η απο­κά­λυ­ψη του δρά­στη της εν λόγω ει­σα­γω­γής εξαρ­τη­σιο­γό­νων ου­σιών, είτε του τρό­που πρό­σβα­σης του σε αυτά μέσα στους φυ­λασ­σό­με­νους χώ­ρους από τα αρ­μό­δια γιαυ­τό όρ­γα­να της Πο­λι­τεί­ας.

Θε­ω­ρούν ότι ο θά­να­τός του  οφεί­λε­ται απο­κλει­στι­κά και μόνο σε πα­ρά­νο­μες πρά­ξεις, πα­ρα­λεί­ψεις και υλι­κές ενέρ­γειες ορ­γά­νων του Ελ­λη­νι­κού Δη­μο­σί­ου, ήτοι του διευ­θυ­ντή, του ανα­πλη­ρω­τή διευ­θυ­ντή, του σω­φρο­νι­στι­κού προ­σω­πι­κού,  αρ­χι­φύ­λα­κα,  υπαρ­χι­φύ­λα­κα, αξιω­μα­τι­κών, υπα­ξιω­μα­τι­κών, φρου­ρών    και των φυ­λά­κων και υπαλ­λή­λων του Κα­τα­στή­μα­τος Κρά­τη­σης Νέας Αλι­καρ­νασ­σού, οι οποί­οι δεν επέ­δει­ξαν την οφει­λό­με­νη από τις πε­ρι­στά­σεις προ­σο­χή και επι­μέ­λεια  και  πα­ρέ­βη­σαν τις υπο­χρε­ώ­σεις τους που απέρ­ρε­αν από τους νό­μους και τους κα­νο­νι­σμούς.

Προ­σθέ­τουν ότι με­τα­ξύ των υπο­χρε­ώ­σε­ων του Ελ­λη­νι­κού Δη­μο­σί­ου και των υπη­ρε­τού­ντων  στα  Κα­τα­στή­μα­τα Κρά­τη­σης Υπαλ­λή­λων του, πε­ρι­λαμ­βά­νε­ται και η υπο­χρέ­ω­ση και το κα­θή­κον ασφά­λειας και προ­στα­σί­ας της ζωής των εγκλεί­στων κρα­του­μέ­νων και κα­τα­δί­κων με την επι­με­λή, αυ­στη­ρή και πιστή προς το πνεύ­μα και το γράμ­μα τή­ρη­ση και εφαρ­μο­γή των δια­τά­ξε­ων της νο­μο­θε­σί­ας και του κα­νο­νι­σμού στα  Κα­τα­στή­μα­τα Κρά­τη­σης.

Η απο­τρο­πή της ει­σα­γω­γής στα  Κα­τα­στή­μα­τα Κρά­τη­σης και της διο­χέ­τευ­σης στους κρα­του­μέ­νους κάθε εί­δους ναρ­κω­τι­κών ου­σιών και κάθε εί­δους  κα­τα­σταλ­τι­κών του ΚΣΝ  υπνω­τι­κών  και αγ­χο­λυ­τι­κών  φαρ­μά­κων, όπως τα βαρ­βι­του­ρι­κά και οι βεν­ζι­νο­δια­ζε­πί­νες κ.α. απο­τε­λεί κύρια υπο­χρέ­ω­ση των υπη­ρε­τού­ντων υπαλ­λή­λων του Δη­μο­σί­ου,  έχει δε σκοπό την προ­στα­σία της ζωής των κρα­του­μέ­νων, των οποί­ων είναι δυ­να­τόν να εκτε­θεί σε θα­νά­σι­μο κίν­δυ­νο με την χρήση τέ­τοιων ου­σιών.

Το­νί­ζουν ότι οι υπάλ­λη­λοι δεν απέ­τρε­ψαν την ει­σα­γω­γή ναρ­κω­τι­κών – εξαρ­τη­σιο­γό­νων ου­σιών μέσα στο Κα­τά­στη­μα Κρά­τη­σης, με απο­τέ­λε­σμα να προ­μη­θευ­τούν και να λάβει ο εκτί­ων ποινή κά­θειρ­ξης  έγκλει­στος  και ήδη θανών οι­κεί­ος τους.

Ως συ­νή­γο­ροι της οι­κο­γέ­νειας πα­ρί­στα­νται οι δι­κη­γό­ροι κ.κ. Σάβ­βας και Βάσια Πα­πα­γε­ωρ­γί­ου.