21η Πολιτιστική συνάντηση Καρπάθου

ΠΑΛΛΑΪΚΗ ΣΥΝΑΞΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΠΤΥΞΗ

ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ – ΚΟΙΝΩΝΙΑ – ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

ΨΗΦΙΣΜΑ

Ύστερα από μακριές και εμπε­ρι­στα­τω­μέ­νες συζη­τή­σεις γύρω από τις του­ρι­στι­κές υπο­δο­μές και

συναφή ζητή­ματα, η ολο­μέ­λεια της Ημε­ρί­δας, που έλαβε χώρα με τη συνερ­γα­σία των Γ.

Γιαν­νό­που­λου τ. Δημάρ­χου Ρόδου, Μιχ. Χανιώτη, τ. Επάρχου & Δημάρ­χου, Ν. Κανάκη ναυάρ­χου

και Μαν. Χατζη­κω­στή Γυμνα­σιάρχη, ομόφωνα ψηφίζει τα παρα­κάτω.

Άμεση προ­τε­ραιό­τητα έχουν οι λιμε­νι­κές εγκα­τα­στά­σεις. Με βάση κυρίως το master plan

του ναυάρ­χου – Λιμε­νάρχη Ν. Κανάκη προ­τεί­νε­ται ένα είδος διπο­λι­κής λύσης. Να μεγα­λώ­σει

αφενός σε πλάτος και μήκος ο υπάρχων λιμε­νο­βρα­χί­ω­νας (ενδε­χο­μέ­νως με εγκάρ­σιο άνοιγμα

πίσω για την εκτό­νωση του κυμα­τι­σμού) σε συν­δυα­σμό με την προ­έ­κταση της νότιας κεραίας της

μαρίνας (Γα[ϊδ]αρόνησο) προς την κατεύ­θυνση της βρα­χο­νη­σί­δας δεσπο­τικό. Εδώ προ­τεί­νε­ται να

ελλι­με­νί­ζο­νται μόνο τα του­ρι­στικά σκάφη (κρουα­ζε­ρό­πλοια, γιοτς, κότερα, ιστιο­φόρα) με

παράλ­ληλη οδική διέξοδο από τους πρό­πο­δες της Ακρό­πο­λης περι­φε­ρειακά. Και από την άλλη

μεριά να γίνει προ­βλήτα στον καλά προ­στα­τευ­μένο Βρόντη («Καρα­βο­στάσι» = αγκυ­ρο­βό­λιο από

την αρχαιό­τητα) με αντί­στοιχο περι­φε­ρειακό που θα ενώ­νε­ται με αυτόν του απένατι λιμα­νιού, με

κατεύ­θυνση το Αερο­δρό­μιο και τα χωριά.

Εξαι­τίας των χαμηλής προσ­δο­κίας (όχι βέβαια μονάχα ξενο­δο­χεια­κών) υπο­δο­μών της η

Κάρ­πα­θος απευ­θυ­νό­ταν βασικά σε σχετικά περιο­ρι­σμέ­νου αριθμού και εισο­δή­μα­τος, μέσης ή

μεγα­λύ­τε­ρης ηλικίας επι­σκέ­πτες. Πριν από την ανέ­γερση των μεγάλων μονάδων, τα ξενο­δο­χεία

(μέχρι 3 αστέρων τότε) ήταν προ­σαρ­μο­σμένα σε αυτό, με την ανά­πτυξη να φαί­νε­ται να

καρ­κι­νο­βα­τεί. Σε σχετική ημερίδα του Αυγού­στου 2004 υιο­θε­τή­θηκε η άποψη του τότε Προ­έ­δρου

Ξενο­δό­χων Ελλάδος Βάσου Μηναϊδη ότι επι­βάλ­λε­ται η ανέ­γερση μεγάλων ξενο­δο­χείων, πράγμα

που υλο­ποι­ή­θηκε στη συνέ­χεια με δύο τέτοιες μονάδες. Αυτό συνέ­βαλε τα μάλα στις θετικές

εξε­λί­ξεις, με τη μαζι­κο­ποί­ηση και μεγέν­θυνση του του­ρι­στι­κού προ­ϊ­ό­ντος, την ανα­βάθ­μιση των

υπη­ρε­σιών, και το συναφές μοντέλο προς μίμηση από τα μικρό­τερα ξενο­δο­χεία που

προ­σαρ­μό­στη­καν ανα­λό­γως. Χωρίς ουσια­στικά να επη­ρε­ά­ζο­νται από τις (δια­φο­ρο­ποι­η­μέ­νες

εξάλλου σε εκδή­λωση ανδια­φέ­ρο­ντος) του­ρι­στι­κές ροές. Το μόνο που χρειά­ζο­νται οι τελευ­ταίες

είναι η αντι­με­τώ­πιση του χρόνιου προ­βλή­μα­τος ανε­πάρ­κειας των μεμο­νω­μέ­νων αερο­πο­ρι­κών

θέσεων. Αυτό μπορεί να γίνει σε συνεν­νό­ηση των ξένων πρα­κτο­ρείων με το Δήμο, που ούτως ή

άλλως ουσια­στικά απου­σιά­ζει σε ό,τι αφορά τον του­ρι­σμό, με τη σχετική δια­φή­μιση να είναι

ανε­παρ­κώς επαν­δρω­μένη, αδια­φα­νής και ανε­ξέ­λεγ­κτη και με την υστέ­ρηση στις συνα­φείς

υπο­δο­μές, όπως φαί­νε­ται πιο κάτω. Ύστερα από τα παρα­πάνω, και παρά τις επι­φυ­λά­ξεις που

δια­τυ­πώ­θη­καν, εκτι­μή­θηκε ότι η ανέ­γερση τρίτου μεγάλου ξενο­δο­χείου θα ήταν επω­φε­λής για την

περαι­τέρω ανά­πτυξη, αλλά και από την άποψη δημιουρ­γίας νέων περαι­τέρω θέσεων εργα­σίας για

ντό­πιους, όπως ετόνισε ο Μιχάλης Χανιώ­της.

Άλλες συνα­φείς προ­ϋ­πο­θέ­σεις είναι οι «εκ των ων ουκ άνευ» λει­τουρ­γι­κές – δομικές

ανάγκες που οφεί­λουν να αντι­με­τω­πι­στούν, όπως και το λιμάνι και οικ συγκοι­νω­νίες από το Δήμο

και την Περι­φέ­ρεια, αλλά και από τα αρμόδια υπουρ­γεία. Οι πιο βασικές ανα­φέ­ρο­νται παρα­κάτω.

Η περί­θαλψη θα εξα­κο­λου­θεί προ­φα­νώς να «νοσεί» ακόμη και με το ξεκί­νημα του νέου

νοσο­κο­μείου, που το οργα­νό­γραμμά του φέρεται να υπο­κα­θι­στά το υπάρχον Κ.Υ., με τα τρωτά και

την ανε­πάρ­κειά του σε επάν­δρωση και εξυ­πη­ρέ­τηση.

Η ύδρευση τυγ­χά­νει επίσης προ­βλη­μα­τική, με τα ξενο­δο­χεία να μένουν συχνά χωρίς νερό!

και το χει­ρό­τερο, η ολο­κλή­ρωση του φράγ­μα­τος Σχοινά καθυ­στε­ρεί, και ούτως ή άλλως είναι

ενδε­χό­μενο οι παρα­τε­τα­μέ­νες ανομ­βρίες να το κατα­στή­σουν «δώρον άδωρο»!

Ανάλογη κατά­σταση επι­κρα­τεί στη δια­χεί­ρηση στερεών και υγρών απο­βλή­των. Ο ΧΥΤΑ

υπο­φέ­ρει από λει­τουρ­γική ανε­πάρ­κεια και πρό­σφορη προ­σβα­σι­μό­τητα. Ο πολυ­θρυ­λού­με­νος

βιο­λο­γι­κός καθα­ρι­σμός παρα­μέ­νει ουσια­στικά «άδειο που­κά­μισο», με συνέ­πεια την επι­δεί­νωση

της ρύπαν­σης στην του­ρι­στική ενάλια ζώνη, αλλά και σε ολό­κληρο τον κόλπο των Πηγα­δίων, που

έχει κατα­στεί πλέον «νεκρά θάλασσα» και ο συναφής βυθός «έρημος σαχάρα»!

Όλη η Κάρ­πα­θος, συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νων των του­ρι­στι­κών θερέ­τρων, δει­νο­πα­θούν από

επι­κίν­δυνα ανε­παρκή ηλε­κτρο­δό­τηση στον τομέα του εξω­τε­ρι­κού φωτι­σμού.

Παρά την εσχάτως δημο­τική ευαι­σθη­το­ποί­ηση, το πρό­βλημα της πεζο­δρό­μη­σης παρα­μέ­νει

εφιαλ­τικό για ντό­πιους και του­ρί­στες. Στο κέντρο της πόλης το αδια­χώ­ρητο! Συνω­θού­νται

επι­κιν­δύ­νως εντός του οδο­στρώ­μα­τος πεζοί και επο­χού­με­νοι ντόπιοι και ξένοι, αφού τα

πεζο­δρό­μια είναι ελά­χι­στα, κι αυτά κατει­λημ­μένα από επι­χει­ρη­μα­τικά «δαι­μό­νια» ή από

αυτο­κί­νητα που παρα­τάσ­σο­νται κατά μήκος των πεζο­δρο­μίων!

Η ανε­ξέ­λεγτη κι ασύδοτη ηχορ­ρύ­πανση είναι ό,τι χει­ρό­τερο. Εκκω­φα­ντι­κοί θόρυβοι και

υπερ­μέ­τρως ανυ­πό­φορα desibel, ιδιαί­τερα στο κέντρο της πόλης. Υπαί­θρια (!) american bars και

συνήθως άνευ αρ. κυκλο­φο­ρίας και εξα­τμί­σεως κανο­νιο­βο­λού­σες μηχανές enduro και

δαι­μο­νι­σμένα 4-τροχα με ανοιχτά παρά­θυρα και δια­πα­σών μουσική 3 η ώρα πμ! Τρο­μα­κτι­κές

σούζες πλάι στους πανι­κό­βλη­τους του­ρί­στες, αβυσ­σα­λέα μαρ­σα­ρί­σματα και κορ­να­ρί­σματα,

«καβά­λημα» ή και παρ­κά­ρι­σμα επάνω σε δια­γραμ­μι­σμένα πεζο­δρό­μια, με τους του­ρί­στες να

πηδούν αλλό­φρο­νες και επι­κιν­δύ­νως επί του ταχείας κυκλο­φο­ρίας οδο­στρώ­μα­τος! Αστυ­νό­μευση

ανύ­παρ­κτη! Καμιά «προ­στα­σία του πολίτη»! Μονάχα οριακή προ­σω­ρινή βελ­τί­ωση, με παρέμ­βαση

της ανω­τά­της αστυ­νο­μι­κής ιεραρ­χίας!

Αλλά η ολι­γω­ρία των αρχών είναι εμφανής και στο του­ρι­στικά κρίσιμο κεφά­λαιο του

πολι­τι­σμού. Παντε­λώς απλη­ρο­φό­ρη­τοι οι του­ρί­στες για τις σημα­ντι­κές αρχαιό­τη­τες του νησιού!

Καμιά συντή­ρηση, καθα­ρι­σμός, ανά­δειξη, ή δια­φή­μηση. Ανύ­παρ­κτη προ­σβα­σι­μό­τητα, σήμανση

και φύλαξη. Στην ακρό­πολη του Ποσει­δίου (Α΄ αρχαιολ. ζώνη) έχουν ξεφυ­τρώ­σει «βίλλες» που

δια­φη­μί­ζο­νται και στο δια­δί­κτυο! Αλλά και ο αρχαιο­βρι­θής Κατα­γρός Αφιάρτη αντί για

αρχαιο­λο­γικό πάρκο καθί­στα­ται πλέον του­ρι­στι­κός αρμα­γε­δών!

Άφαντος και ο φυσιο­λα­τρι­κός του­ρι­σμός. Παρά την ιδανική τοπική γεω­μορ­φο­λο­γία, η

ορει­βα­σία είναι ανύ­παρ­κτη. Το ίδιο σχεδόν και ο οδοι­πο­ρι­κός / περι­πα­τη­τι­κός του­ρι­σμός.

Χρειά­ζε­ται συστη­μα­τικά οργα­νω­μένη δημο­τική δράση, σε συνερ­γα­σία με εξει­δι­κευ­μέ­νους

επι­στή­μο­νες και φορείς. Λ.χ. το Παν/μιο Θράκης επί 20τία μελετά δια­χρο­νι­κώς τα ιστο­ρικά

μονο­πά­τια του νησιού, καταρ­τί­ζο­ντας και σχε­τι­κούς χάρτες· ενώ το ΚΚΕΠ δημιούρ­γησε πρό­σφατα

σχετική ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΡΧΑΙΩΝ ΔΡΟΜΩΝ & ΠΑΛΙΩΝ ΜΟΝΟΠΑΤΙΩΝ. Η οποία δεν προ­βαί­νει σε

αυθαί­ρε­τους επι­λε­κτι­κούς καθα­ρι­σμούς, που μπορεί να παρα­πέ­μπουν σε κάποιου είδους

«ιδιο­κτη­σιακό καθε­στώς» και «απο­κλει­στι­κό­τητα» του­ρι­στι­κής χρήσης δι ίδιον όφελος. Δεν

παρεμ­βαί­νει δηλαδή στα μονο­πά­τια ούτε στη χρήση τους. Ειση­γεί­ται μονάχα στα επίσημα

αρμόδια όργανα.

Η Οργα­νω­τική Επι­τροπή

Δια του Προ­έ­δρου Ο.Ε. & ΚΚΕΠ

Καθ. Μανόλη Μελά ΒΑ ΜΑ Ph.D. London