Περίεργα… μηνύματα από το περιβάλλον της Λαγκάρντ με απειλές κουρέματος καταθέσεων

Τε­λε­σί­γρα­φο προς την Αθήνα στέλ­νει το Διε­θνές Νο­μι­σμα­τι­κό Τα­μείο για άμεση εφαρ­μο­γή σκλη­ρό­τα­των μέ­τρων, υπό την απει­λή ότι το 2016 θα βρει κου­ρε­μέ­νες τις κα­τα­θέ­σεις στις ελ­λη­νι­κές τρά­πε­ζες και μά­λι­στα υπό δυ­σμε­νέ­στε­ρους όρους από εκεί­νους που επι­βλή­θη­καν στην Κύπρο.

Όπως απο­κα­λύ­πτει ο αντα­πο­κρι­τής της «Εφ.Συν.» στην Ουά­σινγ­κτον, Θάνος Δη­μά­δης, σε εκτε­νές ρε­πορ­τάζ της «Εφ.Συν.-Σαβ­βα­το­κύ­ρια­κο», που κυ­κλο­φο­ρεί, εντεί­νο­νται οι πιέ­σεις προς την ελ­λη­νι­κή πλευ­ρά από το πε­ρι­βάλ­λον της Κρι­στίν Λα­γκάρντ, που υπεν­θυ­μί­ζει ότι το 2013 το ΔΝΤ ήταν υπέρ­μα­χος της από­φα­σης που προ­κρί­θη­κε στην Κύπρο ως «λύση» για τη συρ­ρί­κνω­ση του τρα­πε­ζι­κού της τομέα.

Χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά είναι όσα πε­ρι­γρά­φει ο Ντέ­σμον Λάχ­μαν, οι­κο­νο­μο­λό­γος και πρώην ανώ­τα­το διευ­θυ­ντι­κό στέ­λε­χος του Τα­μεί­ου και κα­θη­με­ρι­νός συ­νο­μι­λη­τής με ανώ­τα­τους αξιω­μα­τού­χους που ασχο­λού­νται με την Ελ­λά­δα στην έδρα του ορ­γα­νι­σμού: «Είναι προ­φα­νές ότι η ιδέα ενός κου­ρέ­μα­τος στις ελ­λη­νι­κές κα­τα­θέ­σεις στα πρό­τυ­πα της Κύ­πρου θα έρθει με εύ­κο­λο τρόπο στην επι­φά­νεια, αν οι δε­σμεύ­σεις που πε­ρι­λαμ­βά­νο­νται στο πρό­γραμ­μα δεν υλο­ποι­η­θούν στο διά­στη­μα των επό­με­νων ενός ή δύο μηνών, όπως ορί­ζουν Ευ­ρω­παί­οι και ΔΝΤ».

Ίδια άποψη έχει και ο Στέ­φεν Φί­ντλερ, διευ­θυ­ντής της εφη­με­ρί­δας Wall Street Journal από τις Βρυ­ξέλ­λες: «Θα είναι πε­ρισ­σό­τε­ρο από πι­θα­νό ένα κού­ρε­μα κα­τα­θέ­σε­ων μετά την 1η Ια­νουα­ρί­ου αν μέχρι τότε δεν έχει ολο­κλη­ρω­θεί εγκαί­ρως η αξιο­λό­γη­ση από την τρόι­κα και δεν έχει κατ’ επέ­κτα­ση υπάρ­ξει συμ­φω­νία για την ανα­κε­φα­λαιο­ποί­η­ση των ελ­λη­νι­κών τρα­πε­ζών».

Την ίδια προ­ο­πτι­κή θε­ω­ρεί απο­λύ­τως ρε­α­λι­στι­κή και ο διευ­θυ­ντής της εφη­με­ρί­δας Financial Times στις Βρυ­ξέλ­λες, Πίτερ Σπί­γκελ: «Η γερ­μα­νι­κή κυ­βέρ­νη­ση έχει υπο­στη­ρί­ξει σθε­να­ρά ένα “bailing in” στις ελ­λη­νι­κές τρα­πε­ζι­κές κα­τα­θέ­σεις. Αν η ανα­κε­φα­λαιο­ποί­η­ση των ελ­λη­νι­κών τρα­πε­ζών δεν έχει ολο­κλη­ρω­θεί σε συ­νέ­χεια της αξιο­λό­γη­σης από τα τε­χνι­κά κλι­μά­κια, τότε το κού­ρε­μα των ελ­λη­νι­κών κα­τα­θέ­σε­ων θα βρε­θεί στο επί­κε­ντρο των απο­φά­σε­ων που θα λη­φθούν», ση­μειώ­νει.

Πώς βλέ­πουν τον Τσί­πρα τα κέ­ντρα λήψης απο­φά­σε­ων;

Στο ίδιο ρε­πορ­τάζ γί­νε­ται ανα­φο­ρά στο πώς τε­λι­κά βλέ­πουν σή­με­ρα τον Αλέξη Τσί­πρα στα κέ­ντρα λήψης απο­φά­σε­ων σε Ουά­σινγ­κτον και Βρυ­ξέλ­λες, μετά τα όσα με­σο­λά­βη­σαν τους τε­λευ­ταί­ους δέκα μήνες.

«Στην αμε­ρι­κα­νι­κή πρω­τεύ­ου­σα ο Τσί­πρας έχει δη­μιουρ­γή­σει μια πολύ κα­λύ­τε­ρη ει­κό­να από αυτήν που είχε με­ρι­κούς μήνες πριν. Αυτό που άλ­λα­ξε πλέον τον τρόπο που τον αντι­με­τω­πί­ζουν εδώ (σ.σ. στην Ουά­σινγ­κτον) είναι ότι “κα­θά­ρι­σε” το κόμμα του από τα ακραία στοι­χεία με τα οποία συ­γκυ­βέρ­νη­σε κατά τη διάρ­κεια της πρώ­της του θη­τεί­ας ως πρω­θυ­πουρ­γός, και ότι τώρα εμ­φα­νί­ζε­ται πιο απο­φα­σι­σμέ­νος απ’ ό,τι πριν για να υλο­ποι­ή­σει τις δε­σμεύ­σεις του απέ­να­ντι στην Ευ­ρώ­πη και το ΔΝΤ για την εφαρ­μο­γή μιας οι­κο­νο­μι­κής με­ταρ­ρυθ­μι­στι­κής ατζέ­ντας», ση­μειώ­νει ο Ντέ­σμον Λάχ­μαν.

«Ανα­κου­φί­στη­καν που κέρ­δι­σε τις εκλο­γές», λέει ο Στέ­φεν Φί­ντλερ από τη Wall Street Journal, προ­σθέ­το­ντας ότι «οι δα­νει­στές ελ­πί­ζουν πλέον πως θα πάρει στα σο­βα­ρά το τρέ­χον πρό­γραμ­μα. Ωστό­σο η υπο­μο­νή τους εξα­ντλεί­ται και δεν έχουν ούτε κατ’ ελά­χι­στον την προ­θυ­μία να του δώ­σουν το πε­ρι­θώ­ριο για χα­λα­ρό­τη­τα ή κα­θυ­στε­ρή­σεις, αν δεν ικα­νο­ποι­ή­σει αυτά που του ζη­τούν.